't Zit nog altijd goed!

Seniorenmop

 
Een oud meneerke bezoekt regelmatig de club voor de derde leeftijd en is er verliefd geworden op een weduwe.
Op een dag trekt hij zijn stoute schoenen aan en vraagt haar ten huwelijk. Zij aanvaardt de uitnodiging met enthousiasme.
 
De volgende dag telefoneert hij haar en zegt dat hij het vervelend vindt dat hij haar de dag ervoor ten huwelijk heeft gevraagd maar niet meer weet of ze ‘ja of nee’ geantwoord heeft.
Oh! Zegt ze ‘ik ben blij dat je me belt want ik herinner me dat ik ‘ja’ gezegd heb maar ik weet niet meer tegen wie.’

JVH

Oef… gelukt…

Deze morgen een mailtje in de mailbox gevonden die ons veel plezier deed. Franca, die normaal mailt vanuit Sigogne in de Charente meldde ons vanuit Rotterdam dat alles goed verlopen is.

Goed verlopen wil in de eerste plaats zeggen dat de operatie bij haar moeder geslaagd is en dat de revalidatie kan beginnen.

Maar goed wil ook zeggen dat het Franca gelukt is om vanuit de Charente toch nog Rotterdam te bereiken ondanks de miserie waar het Frankrijk van p’tit Napoleon Sarkozy door geplaagd wordt.

Het is momenteel niet zomaar een plezierreisje om heden ten dage door Frankrijk te reizen. Niet met de auto, wegens droogstaande benzinestations, niet met de trein wegens acties van de bonden en geblokkeerde sporen en het vliegtuig is ook al geen optie want daar worden de benzine depots van geblokkeerd…

Ons baasje vertelt ons dat het nog wel even zal duren voor we terug naar ginder trekken om het huis klaar te maken voor de winter. Hij is niet van zin zich te gaan bemoeien in de miserie die de “vent van Carla” heeft veroorzaakt met zijn plannen om de pensioen gerechtigde leeftijd op te trekken.

De tijden zijn verandert zegt het baasje, in “mei ‘68” kon je hem nog motiveren om als twintig jarige lawaai in de straten te gaan maken, maar dat is al wel even geleden.

 Zouden ze nog “We shall overcome” of ”Times they are a-changin” van Bob Dylan zingen ?

Belle & co

Bangelijk…

Bangelijk en een gevaarlijk precedent in de Belgische rechtspraak, zo ervaren wij de uitspraak in het “proces van het jaar” of de “parachutemoord”.

Stel: je hebt niets gedaan, en een collega, vriend (in), buur, sterft of wordt vermoord. Maar je hebt bvb die persoon ooit een klojo genoemd. Iemand uit uw omgeving wil U een hak zetten en geeft de onderzoekers van het gerecht een hint dat jij wel eens meer zou kunnen weten over deze zaak.

Nu zijn er weinig mensen vertrouwd met zulke zaken en je gedraagt je als “een schuldige” wat dat ook moge betekenen. Men gaat je 100 uren ondervragen en men kan geen bewijzen aanbrengen dat jij het gedaan hebt. Je hebt het ook niet gedaan ! ! !

Vermits er niemand anders gevonden wordt die in aanmerking komt ,(?) gaan ze jou in staat van beschuldiging stellen “want jij hebt een motief, want je hebt die persoon ooit een klojo genoemd” en de mannen van het gerecht moeten bij hun oversten ook “scoren” en een oplossing geven aan de zaak.

Je komt dus voor het gerecht wegens moord en dan is het dadelijk assisenhof, waar tegen het vonnis geen beroep mogelijk is !

De tegenpartij kan het betalen en huurt een beroemd  advocaat in om hun belangen te verdedigen. Een advocaat met een reputatie om U tegen te zeggen die ook net als die mannen van het gerecht voornamelijk wil en moet “scoren”.

Tijdens de drie weken van het proces gebeuren dan nog wat “ongeregeldheden” zoals optredens van sjoemelaars en twijfelachtige deskundigen en van getuigen die ook nog een tijdje verdachte geweest zijn.

Dan moet een volksjury, gezworenen die ook met gans het boeltje niet vertrouwd zijn, een oordeel gaan vormen over jou in de bank van beschuldigden en beslissen over jouw toekomst. Dit alles zonder één materieel bewijs van schuld ! ! ! Enkel maar van “horen zeggen” en van pleidooien van door de wol geverfde advocaten.

Het vonnis is dan “schuldig met voorbedachte rade” en de strafmaat 30 jaar gevangenis !

Ik zou het wel weten, dat ze de eerste weken ’s nachts dan maar om de 15 minuten komen kijken en het licht in de cel aan laten, en dat ze me dan maar lakens geven die niet in repen te scheuren zijn.

Indien ik dit pakweg twee maanden geleden zou geschreven hebben dan zou men zeggen, “goei fantasie, maar dat kan niet in België”. En hoe erg het ook is HET KAN WEL DEGELIJK!

Het is te hopen dat de mensen die dit hebben bewerkstelligd, of met de glimlach het gerechtshof hebben verlaten, nog ooit goed kunnen slapen. Mij zou het alvast niet meer lukken !

Jan

Twee vrienden…

Twee vrienden komen elkaar tegen en de ene zegt:
 
 'Ik ben met vakantie geweest in Bretagne en op een dag ben ik daar
 bij een prostituee geweest,
 en ze had 3 specialiteiten aan 10 , 15 of 20 Euros'
 
 'Amaai ...en wat deed ze dan?'
 
 'Awel ;voor 10Euro draaide ze ne pannenkoek rond mijne lul en dan
 zette ze me zo een pijp!!!'
 
 'En wat deed dan ze voor 15 Euro?''Wel in feite hetzelfde maar dan
 streek ze eerst nog Nutella op de pannenkoek!!'
 
 'Waaauw wat opwindend!!!!  En wat deed ze dan voor 20 Euro?'
 
 ' Dan ben ik maar weggelopen ,toen ze afkwam met de fles Grand
 Marnier en een doos stekskes ! ! !

Winterslaap …?

Het lijkt hier wel een berenkolonie die zich een net plaatsje aan het zoeken is voor hun winterslaap. De  godsganse dag dienen de verplaatsingen die wij maken ogenschijnlijk om telkens een ander slaapplaatsje te proberen.

Nu geeft ons baasje ons geen ongelijk want zelf zoekt ‘m ook maar werkjes uit die hij binnen kan doen. Dat is nu op ’t moment niet zo moeilijk want zoals het vrouwtje van ’t weekend voor hem is ingesprongen toen ‘m geveld was door een griepje, is het nu zijn beurt om wat huishoudelijk werk over te nemen. Ieder om beurt, dat duurt het langst…

Ook bij ons is het zo, wij, Heros en ikzelf, houden ons Hera netjes. die griet moet zelf niets doen aan haar hygiëne, doen wij allemaal van tevoren. Dat is tegenwoordig nogal een verwennerij als die teefjes loops zijn.

Zelfs onze Heros helpt het baasje met de grond zuiver te houden als Hera weer eens een drupje verloren is. Gisteren zag het baasje dat Heros in de keuken waar Hera weer eens gek gedaan had, de verloren druppeltjes stond op te likken. Dat ‘m juist daarvoor met z’n grote slijkpoten de keuken helemaal besmeurd had zullen we maar over ’t hoofd zien zeker…?

Gisteren ben ik de enige geweest die een grote wandeling gemaakt heb met het baasje. Vermits ’t vrouwtje huisarrest heeft gehad van de mensen dierenarts, dokter noemen de mensen dat, doet het baasje de wandelingen één voor één.

Ik ben gewoonlijk de eerste aan beurt en ik mocht met het baasje naar de kippenkraam van Karine in het dorp. Kletsnat zijn we geworden op de terugweg. Een stortbui met hagel in.

’t Baasje had wel een pet op maar ik heb elke hagelbol op mijne bol gevoeld. Ik heb dan maar aan de jonge soort geadviseerd van verder te zoeken naar de beste winterslaapplaats…. En daar was niet veel werk aan om die daarvoor te motiveren !

Belle

Wie bij de hond slaapt…

Wie bij  de hond slaapt krijgt de vlooien, letterlijk gaan we dat niet nemen, maar ons vrouwtje heeft er van.

Het baasje heeft tijdens het weekend al enkele zaken aan hem laten voorbijgaan en met een lading pillen, poeierkes, druppels  en bruistabletten. Allemaal chemisch spul dat je probeert het leven wat comfortabeler te maken bij ziekte en tussendoor ook nog probeert je te genezen.

Gisteren is ’t vrouwtje dan naar mijnheer doktoor geweest, met dezelfde klachten als ’t baasje op zaterdag. Wat wil je als je dag en nacht vlak bij elkaar leeft…  Toen ze uit de apotheek buitenkwam had ze ook beter een boodschappenkarretje kunnen nemen om haar voorraad naar de auto te brengen, vertelde het baasje.

Maar het was niet allemaal voor haar wat in het tasje zat vertelde het vrouwtje. Er zaten ook nog twee anti-griep pikuren in. Eéntje voor haar en ééntje voor ’t baasje.

Dat is wat het baasje noemt “het noodlot tarten”!  Want elk jaar dat ‘m vroeger bij de VAB-Wegenwacht werkte kregen ze ook telkens een gratis spuit, betaald door de baas. En elk jaar lag het baasje, kort na het toedienen van die spuit, met serieuze koorts in bed te puffen en uit te zweten van… de griep ! ! !

Nu is er nog één “probleemke”, wie het eerste bericht van vandaag al heeft gelezen weet waarover we het hebben… Stel dat het vrouwtje niet alleen het baasje zijn probleem heeft overgenomen, maar ook dat van Hera… dan zullen we maar praten van een groot probleem is onze mening…

Belle

Opiniepeiling…

Vorige maand hielden de VN een wereldwijde opiniepeiling.
Er werd slechts één vraag gesteld, namelijk :

"Wilt U alstublieft uw eerlijke mening geven met betrekking tot een oplossing voor het tekort aan voedsel in de rest van de wereld?"

De peiling is echter jammerlijk mislukt:

- in Afrika wisten ze niet wat "voedsel" was
- in Oost-Europa wisten ze niet wat "eerlijk" was
- in West-Europa wisten ze niet wat "tekort" was
- in China wisten ze niet wat "mening" was
- in het Midden-Oosten wisten ze niet wat een "oplossing" was
- in Zuid-Amerika wisten ze niet wat "alstublieft" was
- in de VS wisten ze niet wat "de rest van de wereld" was...
Bovendien heeft het Vaticaan de peiling geboycot, omdat in de vraag het woord "betrekking" voorkwam...

L.L.

Hera is loops…

Wat we al een week zagen aankomen is sinds deze morgen wel heel duidelijk, Hera is loops. En dit voor de tweede maal in haar nog jonge leven.

Sinds een week is er verhoogde interesse voor alles wat zich onder Hera haar staart bevindt. Ikzelf, moeder Belle, ben al een week aan het poetsen en mijn dochter aan het wassen elk moment dat ik er kans toe krijg. Hera legt zich dan heel gewillig op haar rug met de poten ver uit elkaar zodat ik mijn werk heel makkelijk kan doen.

Ik hoorde de baasjes het al tegen elkaar zeggen dat ze vermoedden dat er wat “loss” was. Ik poets mijn “klein mannen” nog altijd maar nu was ik overdreven bzig zei het vrouwtje. Ook Heros helpt zijn zus in optimale toestand zuiver te houden, maar bij hem vermoeden we andere heel natuurlijke redenen…

Deze morgen heeft het baasje de eerste druppeltjes gevonden in ons meisje haar bench. Het is nu officieel, en dat de morgen nadat het baasje waarschijnlijk een vrijer voor mij heeft gevonden voor de volgende maal dat ik nog eens loops ben. Dat was verwacht rond de Kerst/ Nieuwjaarsperiode maar dat zou nu, met de loopsheid van Hera wel eens snel kunnen komen. Je ziet dat meer, wanneer één teefje in de roedel loops komt volgen de andere teefjes in de roedel al heel snel…

We zien wel en we houden jullie op de hoogte, ‘k moet nu even mijn dochter gaan “soigneren” .

Belle

Die Heros toch…

Eergisteren zagen we Heros onder tafel liggen met een plastic zakje dat ‘m aan flarden aan het trekken was. Dat is niet de eerste maal dat één van de drie het zakje van tafel steelt met de wandelkoeken. Dus werd er niet te veel aandacht aan gegeven, pech voor de baas maar er zijn nog trainingskoekjes genoeg…

Even later bleek dat het toch dat zakje niet was want dat lag nog onaangeroerd op tafel. Bleek dat hij uit de bureau een plastic zakje had gestolen, waarin het baasje de oude onderdelen van de carburator van de motoculteur had in verpakt.

Bij controle bleek dat nog waar te zijn ook. Het baasje mankeerde de hoofdsproeier, de pakking van de vlotterkamer en de vlotternaald. De hoofdsproeier is daarstraks terug gevonden, maar de vlotternaald en de pakking zijn foetsie…

Het baasje vertelde dat daarstraks tegen Dr. Nelly toen wij in de dierenkliniek waren om de draadjes te laten verwijderen uit zijn operatiesnee. Die keek het eerste moment maar raar maar toen het baasje vertelde hoe klein die onderdeeltjes zijn was ze vrij gerustgesteld. 

Maar toch moest ze eens hoofdschuddend “maar Heros toch” zeggen …

Daarstraks met de wandeling durfde onze grootste, Heros dus, niet voorbij een vrachtwagen voor paardenvervoer. De achterklep stond open en er stonden geen paarden in. Het baasje is daar dan voor blijven staan en Hera is de vrachtwagen ingelopen. Heros is met veel lawaai aan de voet van de laadklep blijven staan. Een vriê grote smoel en een piepklein harteke zegt het baasje daarvan, die Heros toch hé…

Belle & co

Moppen en gisteren…

Gisteren is het er niet van gekomen van een mop te plaatsen, maar nadat we schreven dat Louis , Leo en Ghislain wel iets zouden laten weten was het hier een stortvloed van moppen, hier een greep uit het “aanbod” van Louis.

Kameel 

De olifant vraagt aan de kameel: 'Waarom staan uw tetten op uw rug?' 

De kameel antwoordt: 'Dat vind ik een stomme vraag als ge rondloopt met 
een lul op uw bakkes'.

Loodgieter

Een loodgieter uit Antwerpen krijgt de opdracht om een defecte w.c. te gaan herstellen in Borgerhout op het derde verdiep. De loodgieter belt aan en er komt een vrouwtje met hoofddoek op het balkon te staan en roept naar beneden:

"Wat jij hebbe moete ?"
De loodgieter:" ' t Is veur da schijthoas dat nie wult wareke!"

Waarop de vrouw zich omdraait en tegen d'r man zegt: 

"Achmed voor jou, iemand van Sociale Dienst !"

Oesje! 

Een man staat op straat te praten met zijn buurman. Op het einde van het gesprek gaat hij naar binnen en zegt tegen zijn vrouw:

'Amaai die van hiernaast is nogal ne stoeffer. Die beweert dat hij alle vrouwen van de  straat al gehad heeft behalve  één .'

 Waarop de vrouw: 'Dat zal dan wel die preutse trut van hier rechtover zijn!'

Maar ééntje…

Inderdaad en dat is heel ongebruikelijk, er was gisteren maar één berichtje op dit blog. Niet dat er niets te vertellen viel maar ’t baasje was gewoon te laat terug thuis om onze verhalen nog uit te schrijven…

’t Baasje was gisterenavond nog naar Peter gereden voor het herstellen van de laptop en dat heeft toch wel een dikke drie uren geduurd vooraleer Peter met een heleboel apparaatjes en draden en computers de smeerlapperij van de laptop verwijderd had. Ondertussen heeft het baasje ook onze pa en broer Zeppos en Hercule nog eens gezien, dat hebben we dan ook dadelijk gemerkt toen hij thuiskwam. ’t Baasje rook helemaal naar onze twee familieleden uit het verre Oudenaarde.

De computer is dus terug in orde en we kunnen weer voluit gaan met het blog. Want hoewel aan de oude laptop niets mankeert, was het toch maar behelpen met “noodmateriaal”, vooral het gebrek aan foto’s was vervelend, en het nemen van actuele foto’s was ook niet dadelijk aan de orde met zo’n weer.

Over het weer is ook wat te vertellen, hier heeft vannacht rond zes uur de straat onder water gestaan door een heuse wolkbreuk, zeker een halfuur lang heeft het met bakken uit de hemel geregend. Op dit moment komt er af en toe weer een streepje blauw tussen wolken door piepen.

Om 10u45 moeten we met onze geopereerde Heros bij de dierenarts zijn om de draadjes uit zijn operatiesnede te laten weghalen. Heros heeft minder last gehad van zijn operatie als van de oorzaak. Die is terug voor de volle 100 % in orde.

We gaan nu de mailtjes beantwoorden die ook twee dagen niet zijn doorgekomen en nu volop binnenlopen. De mensen die ons gemaild hebben kunnen dus straks antwoord verwachten…

Belle & co

Het is net alsof….

Het is net alsof we terug in de beginperiode van het blog zijn aanbeland. Terug met Windows XP werken, geen immense reeks foto’s meer ter beschiking, een klavier dat gans anders ter aanvoelt…

Allemaal de gevolgen van een malafide firma die je beveiligingsprogramma’s wil aansmeren die je dan wel of niet nodig hebt.

Jaren terug, toen we juist op het www terecht waren gekomen hebben we zo eens een tijd last gehad van een gokpaleis in Las Vegas die overal tussen kwam wanneer je op het internet bezig was. Maar die gaven je toch nog toegang tot het www, de smeerlapkes waar we nu mee te maken hebben doen niets anders dan “uit veiligheidsoverwegingen” je computer blokkeren.

Het is zoals we gisteren al schreven een geluk dat we dat "oud ding" nog hebben, dat we dat oud ding dan ook al talloze malen mee hebben over en weer hebben gesleurd naar Frankrijk, want “er moest eens wat gebeuren met de laptop…"

Enkel met de foto’s hebben we eigenlijk een probleem, op de andere laptop staan zo’n 8000 foto’s waar er altijd wel eentje kon gebruikt worden bij en bericht op het blog. Nu moeten we uit de doos van twee jaar terug putten. Foto’s die nog gemaakt zijn met de oeroude Sony Mavica, nog met opslag op diskette’s … Ook al zo’n 15 jaar oud maar die staat ook nog steeds in “de reserve” want werken doet ‘m nog altijd al is het met 1,3 Megapixels.

Ook de moppen gaan vandaag er niet bij zijn, of het moest zijn dat de Louis, de Leo en de Ghislain, de vaste leveranciers zullen we maar zeggen, plots een bevlieging van inspiratie hebben en massaal moppen mailen waaruit we dan weer een greep kunnen doen . Moet ik er wel bij zeggen voor die mannen, liefst geen Marokkanen moppen, want daar moet ik telkens Hollander moppen van maken. Met Hollanders mag je lachen, met Marokkanen niet… erg hé !

Tot strakskes,

Belle & co

Brol op de laptop….

Het baasje heeft “prijs” zegt ‘m. De computer geeft geen toegang meer tot eender welk programma. Geen internet, geen mail, geen surfen meer vooraleer hij voor 49,95 euro, of voor 69,95 euro of nog een duurder programma één van die programma’s aankoopt !

Dat is ‘m dus niet van zin en daarom heeft hij Peter, van de Zeppos gebeld en die heeft ’t baasje de ganse situatie uitgelegd. Niks doen, boeltje sluiten en morgen als Peter van zijn klanten terug is  even langsgaan bij hem.

Peter kan dat allemaal fiksen, ’t baasje moet er zich alleen eventjes voor verplaatsen. Maar dat is ook al geen erg dan zien we onze pa Zeppos en broer Hercule nog eens terug, Dat is ook al geleden van de clubmatch eind augustus.

Nog ook een geluk is dat ons baasje die oude laptop niet heeft weggegeven maar heeft gehouden voor het moment dat we in Frankrijk eens met panne af te rekenen krijgen. Nu heeft hij er zelfs plezier van in Vosselaar.

Wij hebben wel niet het normale schrift “Calibri” op deze computer aar “Arial” zal ook wel leesbaar zijn denken wij zo.

Het grootste probleem zijn de foto’s, die zijn uiteraard uit een ver verleden. Maar ook “uit de oude doos” is soms plezant .

Zo weten jullie wat er gaande is als je plots met andere dan de “normale” zaken gaat geconfronteerd worden. Hoogstwaarschijnlijk gaat dat duren tot dinsdag morgen, tenzij het baasje direct naar huis komt vanuit Oudenaarde.

Maar dat zou dan toch wel de eerste keer zijn zegt ‘m zelf….

Belle & co

In de supermarkt…

Twee mannen botsen in de supermarkt tegen elkaar met hun kar. 
Excuseer zegt de ene man, ik ben wat zenuwachtig want ik ben mijn vrouw aan het zoeken. 
Ja zegt de andere ik ook, willen we samen zoeken?
Ok zegt de eerste man, hoe ziet UW vrouw eruit? 
Ze is blond, heeft volle rode lippen, blauwe ogen en ze draagt een smalle witte jurk met een diep décolleté en hoe ziet uw vrouw eruit? 
Laat maar zitten zegt de andere we gaan die van u zoeken.

L.M.

Assortimentje…

Terwijl ikzelf aan de Metacam toe ben is ons baasje er nog veel slechter aan toe, toch zeker wat hoeveelheid en verscheidenheid aan medicijnen betreft.

Buiten zijn gewone dagdagelijkse ouwe mensen pillen zoals bloeddruk en cholesterol brol zijn daar sinds gisteren nog twee handsvolle pillen bijgekomen.

Het baasje heeft gisteren een flinke kou opgedaan bij “ozze Dré” in de hangar waar ‘m de tuin machinerie na een lange tijd stilstand terug leven ging inblazen. Twee poorten tegen elkaar open, en daar een flinke wind door is gewoonlijk niet bevorderend voor ’t baasje zijn gezondheid.

Dan heeft het vrouwtje gisteren de huis/reis apotheek eens gecontroleerd en alles wat bruikbaar was aan ’t baasje gepresenteerd. Hij moest dan zelf maar uitzoeken wat het beste voor hem was …

Uit die selectie zijn dan enkele pillen voor de keel gebleven, Dafalgan is ook geselecteerd, een neusverstuiver, iets voor de sinussen… Kortom, genoeg om een paard mee op de been te houden.

De dag brengt raad is het gezegde, vanavond weten we dus meer….

Belle

Wat nu weer…?

Ik ben daarstraks mee geweest met het baasje in de auto naar Yndhi en “ozze Dré”. Het baasje moest daar de motoculteur in werking gaan stellen om de gazon te frezen, klaar te maken om vers gazon te zaaien.

Ik ben dus mee geweest en heb de ganse tijd met Yndhi gespeeld. Nu is dat een grote, krachtige boxer geworden  en nu heb ik ergens pijn welke ik niet aan het baasje kan vertellen…

Het baasje heeft voor ons drieën lekker eten gemaakt dat ik met veel smaak heb opgegeten. Daarstraks was er wel iets raar zegt het baasje. Ik heb wel driemaal een hoop gelegd tijdens de wandeling en op het einde was het alleen nog maar wat vocht. Die wandeling was nadat we terug waren van de Yndhi.

Het baasje denkt dat ik me heb bezeerd bij het wilde spel met Yndhi en ik zou willen dat ik het hem kon vertellen. Ik heb daarjuist een portie Metacam onder mijn eten gekregen en het baasje hoopt nu maar dat het morgen over is.

Het baasje heeft daar wel twijfels over want hij zegt dat ik een “harde tante” ben die niet snel laat zien dat ik pijn heb, en dat doe ik nu juist wel.

Morgen hopen we op beterschap.

Belle

Eentje uit de oude doos: het kreemkarreke

Toen ze terugkwam van een verre vakantie vernam Katie dat, tijdens haar
 
 verlof in het buitenland, haar grootvader overleden was.
 
 Als goede kleindochter ging ze dadelijk bij haar 95-jarige grootmoeder
 
 om te 'condoleren'.
 
 Aangezien ze wist dat opa in blakende gezondheid verkeerde toen ze op
 
 reis vertrok, vroeg ze aan grootmoeder waaraan opa overleden was.
 
 'Mijn kindje' antwoordde ze, 'grootvader kreeg een hartaanval vorige
 
 zondagmorgen toen we de liefde bedreven......'
 
 Waarop Katie reageerde met te zeggen dat sex voor mensen van bij de
 
 honderd toch af te raden was......
 
 'Maar neen, mijn schatje' replikeerde oma, 'reeds enkele jaren lang, en
 
 gelet op onze ouderdom, hadden we ons voorgenomen dat het beste ogenblik
 
 voor ons beiden om sex te hebben was het ogenblik dat op zondagmorgen de
 
 kerkklokken begonnen te luiden....
 
 Dat was voor ons het juiste ritme, niet te snel, niet te traag, gewoon
 
 erin bij de DING, eruit bij de DONG....'
 
 Plotseling moest oma een traantje wegpinken, waarop ze zei: 'en had dat
 
 stom kreemkarreke niet voorbijgereden had bompa nu nog geleefd...'

Huiswacht…

We moeten van het hoofdbestuur niet veel taken uitvoeren, wij zijn tenslotte “luxe jachthonden”. Maar af en toe vraagt de directie van eens op het huis te passen. Zo ook gisterenavond toen de baasjes naar het jaarlijkse feestje gingen voor de leden van het bestuur van de wijkvereniging.

Het was toch geen weer om veel buiten te zijn met dat miezerige regenweer en al die gasten met slechte bedoelingen die zoeken ook wel momenten met beter weer. We konden dus voorzien dat het een rustige avond zou worden.

Het is ook een rustige avond geworden voor ons. Het baasje heeft naar ’t schijnt luid doorgeklapt op 't feestje want aan de venten tafel werden er hevige discussies gevoerd. Het leek soms wel de show van Heert Goste  als je het aantal onderwerpen bekijkt waarover van mening is gewisseld.

De “Léonard”, aartsbisschop in functie en onzin uitkramer bij uitstek, was al heel snel aan de beurt, waarna ook zijne grote baas, die Pruis uit Rome, ook in de belangstelling kwam. En toen dat die de revue gepasseerd was kwam het voetvolk uit de pensionaten aan de beurt. Opvallend is wel dat de van de aardbodem verdwenen Van Gheluwe niet aan de beurt is geweest.

Zelfs de Hollandse regering en de Heer Rutte zijn over de tong gegaan. Tolerant als ze in het wijkbestuur zijn hebben ze ook twee buitenlanders geadopteerd. ’t Zijn dan wel Hollanders maar dat zijn ook buitenlanders hier in Vosselaar  hé… En zo kwam ook de nieuwbakken minister president van de lage landen aan de bak. Over zijn maat het “peroxyde kopje” is deze maal weinig gezegd, iets over zijn proces dat ze hem aan het been hebben gelapt maar daar heeft het baasje zich niet mee gemoeid, er was ook nog te eten en dat laat ‘m niet staan voor een discussie over zo’n pipo.

Belle & co

Feestje en nog andere dinges…

Vanavond hebben we weer huiswacht, hebben we zojuist de baasjes horen vertellen. Vanavond moet het hoofdbestuur weer naar een feestje. Eentje waar ze zelfs geen cadeautje voor moeten meenemen !

Reden is dat ze zelf in de spots staan, samen met gans het bestuur van de wijkwerking. De baasjes mogen vanavond gaan “gourmetten”. Ons baasje noemt dat steevast “koken-eten-spelen”, omdat je daar je eigen kostje moet gaar zien te krijgen op zo van die warme platen waarbij je al naar je voeten krijgt als je er met je vork naar wijst. Da ’s TEFAL ! ! ! hoor je de dames dan krijsen, daar heb je blijkbaar zo’n stukje brandhout (spateltje zeggen ze daar tegen) voor om je vlees, vis of groenten om te draaien. Handig is anders zegt het baasje, volgens hem is het een tussenstadia tussen vork en chinese stokjes om mee te eten.

Bijna ging het koken-eten in het wijkhuis “de buren” niet door want we hebben hier deze namiddag een serieuze stroompanne gehad. Toch wel een uur “gene ellentrik” in de wijk. Of zouden die madammen in het wijkhuis die koken-eten vuurtjes alle tesamen hebben willen testen…?  Ja dan kunnen de “fotovoltaïsche panelen op ‘t dak” om elektriciteit te maken niet meer volgen hé. Dat was het geval dus duidelijk niet, ’t was Elektrabel die niks meer door den draad stuurde !

In het kader van geen honger te lijden heeft het baasje daarstraks in Turnhout, in zo ’n goedkope boekenwinkel een “kookboek voor mannen” gekocht. Drie euro vijfennegentig vroegen ze daarvoor maar er staan dan ook geen “beelekes” of dure foto’s in. Enkel gerechten met hun bereidingswijzen. Hoe de gerechten er uit gaan zien bij het bereiden is volledig de inspiratie van de man aan het fornuis. Er zijn geen vergelijkende foto’s op avondlijke terrassen in romantische poses met schoon madammen onder een zuiderse maneschijn.*  Er staan hoogstens wat tekeningetjes in. Eten maken en lekker opeten als ’t pottenroeren gelukt is.

De pure essentie van het koken dus !

Belle & co

* da ’s ne mooie zin met veel schoon woorden in hé…