Nog even…

Lange wandeling…

Omdat het baasje gisteren tot laat op de avond bezig is geweest aan het reinigen van de klinkers van de parking voor het huis was de grote wandeling er over geschoten.

Vandaag dus een inhaalmaneuver met een extra grote wandeling. De temperaturen leenden zich er toe. Het was “een frakske kouder” dan de vorige dagen en daarbij was het nog eens extra fijn door de regen die vannacht gevallen is. Geen stof niet meer en een bos dat terug lekker ruikt. Ideaal voor mens en dier dus.

Nog positief op te merken… Als er joggers of fietsers ons passeren in het bos dan zet ons baasje in zit opdat we niet zouden uitvallen naar die mensen. De vorige maanden was dat zo en onze baasjes dienden zich telkens te excuseren. Dat vond ons baasje “er iets over” en dus zijn wij de les gespeld en weten we wat ons te wachten staat. Voorlopig doen we zonder morren wat het baasje van ons vraagt.

Toch zijn er zo van die joggers die er om vragen van eens goed opgeschrikt te worden. Dat zijn wat ons baasje noemt “hondenanalfabeten” mensen die totaal geen besef hebben van hoe communicatie met een hond in elkaar zit. Die weten ook niet, of willen het niet weten dat onze baasjes bezig zijn van ongewenst gedrag er uit te oefenen. Die hebben er dan plezier in van Boeh of Waf te roepen als wij netjes “aan de voet” zitten. Soms heeft ons baasje meer zin om die gsten aan te lijnen en ons vrij te laten lopen, hij zegt dat ‘m garantie geeft dat het zo beter zou werken…

Onderstaand foto’s van de activiteiten van ons trio na de wandeling !

Belle & co

Niet meer dan logisch…

Als de plaatselijke weg beheerder en de fietsers ook geen bewijs kunnen leveren van hoge intelligentie dan krijg je zulke resultaten.

En dan zegt het baasje…”als daar nu eens zo’n ploeg wielerterroristen langskomt,  die volgen toch altijd de koploper. Wat is dat dan, een ongeval of de oplossing van een probleem ?”

Al 14 fietsers vermist aan het kanaal te Hasselt !

Toch iets fout gegaan…?

Is er dan toch iets fout gegaan met mijn kroost van het laatste nestje ?   Nu kregen we vanmorgen weer zo een vleermuizen/Drentenkop in onze mailbox.

Deze maal is het niet onze Kiet maar Kyra-Belle. Kyra-Belle is dat teefje van Gonda en zij is naar Nederland verhuisd. Daar heeft ze een waar herenleven, afgaand opde berichten die we binnenkrijgen via mail en het Drentenforum.

Nu zegt het baasje wel dat we definitief die “Belle” uit haar naam moeten schrappen want zo “belle” of mooi zijn al die vleer/Drentenfoto’s niet

Belle & co

Nog “vleerdrenten” gesignaleerd…

Wat een foto, gepikt van het internet kan teweeg brengen begint ons duidelijk te worden. Zaterdag mailde Ute ons een foto van een Drent door waarvan dat wij dachten dat het Jago was.
Mis poes… moesten we een goed uur later bekennen want het was ene zekere Bolt die één jaar geworden was. Nu trekken alle Drenten wel wat op elkaar en toch zeker als ze zulke smoelen beginnen trekken.

Nu deze avond lezen we op het Kieter Wieter van onze eigenste Kiet dat die Vleerdrenten ook in onze eigen familie voorkomen. We hebben Kiet al in mooiere poses gezien, maar we moeten bekennen hij lijkt zeer zeker op Bolt. Ons baasje heeft besloten van ons Belle te sparen en haar de foto niet laten zien. De goei duts schrikt zich een ongeluk als we vertellen dat het haar eigen Kiet is.

Dan gaat Belle niet ophouden met zagen om Kiet te gaan terug halen wegens mishandeling en verkeerde opvoeding ! ! ! Zo haar eigenste eigen zoon op de foto zetten, daar gaat ze zich nooit mee akkoord verklaren !

Belle & co

Bedankt Kiki en Marian…

Deze morgen bracht de postbode een alleraardigst kaartje in de brievenbus. Een kaartje van Kiki en Marian als afzender.

Dat vonden wij dus een prachtig gebaar met de grootste appreciatie van onze kant.

 Een heel dikke merci Marian en Kiki.

Belle & co

We sliepen deze morgen nog…

Ze worden er toch zo moe van , die Drentjes van ons. Een lange wandeling, trekken aan de leiband, ’t baasje haast de vijver intrekken richting eenden, spelen met je zus en Jago…. stikvermoeiend allemaal.

Gisterenavond was er al niet veel actie meer te bespeuren, of  het moesten nog wat oogleden geweest zijn die open of dicht gingen (om te zien dat de baasjes niet aan mensenkoekjes zaten) maar veel meer actie zal het niet meer geweest zijn.

Ook vanuit Budingen bereikten ons soortgelijke berichten. Nog vanuit Budingen bereikten ons een reeks foto’s waar NOG WEL actie op te zien was. En wat voor actie… Stofwolken van meters hoog, toen we nog aan het ravotten waren in de tuin. Maar ook binnen waren we ons bewust dat zulke gelegenheden zich niet alle dagen voordoen en hebben we lustig verder gedaan. “Vosselaar, where the action is” , dat was zo ongeveer de slogan gisteren  die hier van toepassing was.

Deze morgen toen het baasje beneden kwam was gans de roedel nog in diepe rust. Meestal is het zo dat Belle en Hera al ongeduldig zitten wachten in hun bench omdat ze al stappen op de trap hebben gehoord, maar deze morgen lagen ze rrustig af te wachten, Belle sliep zelfs nog denken we . Heros die blijft altijd rustig liggen wachten. Die is van het principe “de baas kan me toch niet missen, dadelijk kan ik ook de tuin is, rustig blijven, niet opjagen”. Dat is Heros ten voeten uit !

Hier nog enkele foto’s van de actie van gisteren. Oest er toevallig stof uit uw computer komen wanneer de foto’s bekijkt… ’t komt onze tuin !

Belle & co

Bezoek  deze namiddag…

Deze Namiddag hadden we bezoek van een dochter uit mijn eerste nestje, het zusje van Hera en Heros. Hadise en haar huisgenootje Jago waren op bezoek in Vosselaar.

En geravot dat we hebben gedaan met die twee ! Toen hun baasje Jean Pierre een foto van de stoeipartij wilde maken heeft het baasje geadviseerd van nniet in de zandstorm te gaan staan. Jawel, een heuse zandstorm hing er in onze tuin en het waaide niets , Enkel vijf Drenten zorgden voor het stof !

Wij hebben dan nog een grote wandeling gemaakt. Toen we aan de eendenvijver kwamen hebben Hera en Heros ons baasje verrast en hem haast de vijver in gesleurd, achter de eenden aan. Het enige dat het baasje kon doen was de leibanden los laten en die twee achter de eenden laten aangaan. Toen ze in het midden van de vijver dat ze het zwemmend toch niet konden opnemen tegen de eenden, zijn ze maar teruggekeerd. Het baasje was niet erg gelukkig met wat die twee hadden uitgespookt, maar heeft ze wel beloond omdat ze zo goed terugkwamen. Ze hadden net zo goed kunnen doorzwemmen, ze waren toch al halweg de vijver !

Nu liggen ze hier met drie uitgeteld te zijn, Jago en Hadise zijn op de terugweg naar Budingen en onze “snotneuzen” hun kaars is uit. Ik moet er toch altijd aan denken dat die “joeng” van mij het nooit zullen leren van hun inspanningen te doseren… Hoe noemen grote mensen dat ?... Het generatieconflict of zo iets ?

Belle & co

Oud worden hé !

Een ouder echtpaar nodigde de buren uit om te komen eten.

Telkens als de oude man zijn vrouw iets vroeg,

begint hij met 'schat','lieveling', 'duifje', 'honnepon' enzovoorts.

De buren waren onder de indruk,

want het echtpaar was al bijna 60 jaar getrouwd.
> Toen de vrouw even naar de keuken was, zei de buurman tegen de man :

"Ik vind het zo mooi dat u uw vrouw,

na al die jaren dat u getrouwd bent,

nog steeds koosnaampjes geeft".
> De oude man boog zijn hoofd.
> "Zwijg", zegt de man,

"ik kan al tien jaar niet meer op haar naam komen!!!"

F.B.

Het nadeel…

Een nadeel heeft de nieuwe stofzuiger die de dienst hier is komen uitmaken sinds de komst van de puppy’s wel. Je kan er niet normaal mee stofzuigen als ons trio in de buurt is!

Vroeger met de Miele stofzuiger “the Black jewel” zoals destijds op de doos stond, is er nooit sprake geweest dat er aanvallen werden gepleegd op de stofzuiger. Nu met de Dyson “animal pro” is het een gevecht een driehoeksverhouding.

De stofzuiger moet nu niet alleen de strijd aangaan met het stof maar ook met twee Drenten die van op een afstand van dik een meter de stofzuigervoet bespringen en aanvallen! Heros een Hera voelen zich verplicht van de voet van de stofzuiger te verhinderen zijn werk te doen . Moraal van het verhaal… Drenten houden niet van stofzuigers zonder stofzak !

Hetzelfde met een gewone borstel, het niet om doen van bvb het terras af te keren of zoals toen met de pups, het terras met water en zeep te schrobben. Dan is het steeds Hera die aan de borstel hangt. En schrobben met 26 kg onderaan de borstelsteel is geen pretje, daar weet het baasje nu eens alles perfect van uit te leggen zie…

Tijden veranderen zegde Bob Dylan destijds al. Bas destijds bleef altijd netjes op de hoek van het tapijt zitten en hield gans de strijd tegen het stof en hondenhaar van op een afstand in het oog. Toen Belle er bij kwam zaten ze samen naast elkaar te kijken wie zou winnen in de “poetsstrijd”. Maar nu zijn er niet alleen bevuilende elementen bijgekomen, ze hinderen dan ook nog eens de reinigingswerken.

Wat een geluk dat er benches bestaan om ons trio even afzonderlijk te zetten is een dikwijls gehoorde verzuchting hier ten huize …

Belle & co

Op het verkeerde been…

Het baasje is deze morgen op ’t verkeerde been gezet met die foto van “Jago”. Wat hij al vreesde is dus waar, het is Jago niet.

Toen hij de foto overnam van het mailbericht kreeg de foto “Bolt één jaar” als naam mee. Dat op zich was al raar want zo heeft hij Jago nog nooit horen vernoemen. ’t Baasje dacht, het is zoals hier al eens voorkomt, dat we Belle “ons moe” noemen, Hera “de kleine meid” en Heros onze “struise beer”.

Maar niks van dit alles… na een mailtje terug met de vraag “Who the fuck is Bolt?” kwam het antwoord dat Ute of J.P. de foto gewoon van het WWW heeft geplukt.

Nu blijft alleen nog de vraag “Who the fuck is Bolt” eens benieuwd of we daar ooit achter komen ? Van Alice uit het liedje “Who the fuck is Alice” van Smokey ofte Peter Koelewijn & co zijn we het ook nooit te weten gekomen. De enige Alice die we kennen en die niet in Wonderland woont maar naast Bobbejaanland verklaarde ons dat niet zij het was in het liedje van Smokey…

De raadsels blijven zich opstapelen…

Belle & co

Vleerdrent of Drentmuis…?

Dat was het eerste wat ons baasje moest denken toen hij deze foto gisterenavond in zijn mailbox hoorde vallen (?). En neen het is geen “eigen kweek”, geen echte familie in de zin van er is verwantschap, maar hij hoort er wel bij voor de volle 100 %.

De foto komt uit Budingen en dan weten de meeste bloglezers al wel uit welke hoek de wind waait. Het is Jago, “ons” Hadise’s en Sammy’s , de oude Cocker, hun speelmaatje en huisgenoot.

Zoals Jean Pierre en Ute hun oogappel nu in beeld hebben gebracht/gekregen, zo hebben wij hem nog niet gezien. Moesten wij hem zo tegenkomen bij valavond in Frankrijk,  wij zouden denken dat het een vleermuis is die heeft leren lopen. Of wat ook mogelijk zou zijn, een Drent die zich het vliegen heeft eigen gemaakt en geen mand of bench nodig heeft, maar ergens een balk vond in een schuur om ‘tondersteboven’ aan te gaan hangen.

Volgens ons baasje zitten er toch al foto’s van Jago in zijn archief waar zijn fotogenieke kwaliteiten toch meer naar voor komen. Even een duik in dt archief levet dan toch dadelijk een handsvol Jago-foto’s op.

Belle & co

Lol op “De Lijn”,

Een jongetje stapte in de bus en ging naast een man zitten die een boek aan het lezen was.
Hij zag dat de man z'n kraag achterstevoren droeg.
Het jongetje vroeg waarom zijn kraag zo vreemd zat.
De man, die priester was vertelde hem: "Ik ben een Vader".
Het jongetje antwoordde: "Mijn vader draagt zijn kraag niet zo".
De priester keek op van zijn boek en antwoordde: "Ik ben de vader van velen".
Het jongetje zei: " Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen en hij draagt zijn kraag niet zo".
De priester, die nu ongeduldig werd zei: "Ik ben de vader van honderden", en las verder in zijn boek.

Het jongetje peinsde over dat laatste antwoord, leunde toen naar de priester en zei:

"Misschien toch beter om in het vervolg een condoom te gaan gebruiken en je broek achterstevoren dragen in plaats van je kraag".

L.M.

Drie maanden alweer…

Drie maanden geleden is het alweer geleden dat het huis hier naar ontsmettingsstof rook en we verbaasd stonden van het grote aantal puppy’s dat ons Belle op de wereld zette die zondagmorgen .

Gans de wereld kon mee volgen via het WWW en meer dan 1400 bezoeken op dit blog zorgde voor een recorddag in de geschiedenis van ons Bas & Belle blog.

Vier weken is ons super Drentenmoedertje niet van haar pup’s geweken. Toen we begonnen met bijvoederen met puppymelk ging ze al eens een halfuurtje mee wandelen, maar dan terug snel naar haar kroost.

Met Paaszondag is het laatste pupje opgehaald. Negen fijne eigenaars hebben wij voor Belle’s kroost kunnen vinden, zeg maar selecteren want ook deze morgen las ons baasje op het Drentenforum over een pupje waarvan men nog niet wist waar het zou gaan slapen! De keuze was in de schuur of in een buitenhok. Die mensen werden al dadelijk weg geselecteerd bij ons. Een hond, en toch zeker een pup, dient gesocialiseerd te worden in zijn roedel, en dat is voor ons gans de familie.

Gisterenavond kregen we nog een (onderstaand) mailtje van Sybille & co met nieuws van hun Kato. Die heeft in Pellenberg ook haar draai gevonden bij de andere twee oudere honden Mira en Filemon.

En dan ben je blij als fokker wanneer je zulk mailtje in je mailbox krijgt, dat je wat strenger bent geweest met het toewijzen van de pups, en dat je zelfs ter plaatse bent gaan poolshoogte nemen over de toestand waar je pup gaat terecht komen.

Ja…er komt meer kijken bij fokken dan enkel maar laten dekken en afwachten !

Belle & co

 Dag Jan en Simonne,

Even laten weten hoe het met onze 11,6 kg wegende Kato gaat. Ze groeit terwijl je naar haar staat te kijken ...

En ze stelt het heel goed. Ondertussen vechten Mira en Filemon al om een partijtje spelen met Kato - ze ondergaan allebei een verjongingskuur, soms lijkt het alsof we hier drie pupjes hebben, waarvan Kato dan de grootste is ...

Net als haar zusje Luna is ze dol op mieren, en ook op aarde, op takjes en stukjes hout, op alles wat eetbaar is. Haar actieterrein wordt dagelijks een beetje groter, haar onafhankelijkheid van ons en van de twee andere honden ook. Het probleem met de pijnlijke gewrichtjes lijkt van de baan dankzij de aan elkaar genaaide matten, en wellicht ook dankzij de poten die al wat zwaarder en sterker zijn dan in het begin.

Gisteren was Kato niet in de haak. Mira moest geopereerd worden aan een cherry eye, en was dus de hele dag weg. Kato heeft echt liggen treuren, ze heeft bijna de hele dag geslapen, wat ze anders nooit doet. Alles was weer in orde toen Mira terug was. Schoon toch hé, hoe die honden aan elkaar gehecht zijn ...

In de bijlage nog drie foto's van gisteren. De laatste is niet 100% scherp, maar ze staat er wel heel lief op. En het is echt een schoonheid!

groetjes en tot een volgende,

Sybille en Co

De Chinezen…

Al die mannekens die geen R kunnen uitspleken gaan el nog pleziel aan hebben als onze Dlentjes gaan samenwelken. Het Tjen am Mienplein in Bejing gaat heel wat dichter bij bvb de Singel in Vosselaar komen te liggen. Rechtaan, rechtuit, recht er naar toe. Dat is het doel van Belle & co.

Ook op de andere site’s , blogs , en het forum krijgen we melding van gravende Drenten die pijpen graven recht naar beneden, richting China. De weg er naartoe gaat in elk geval een stuk korter worden.

De laatste in de rij van mijnwerkers woont in Arnhem en luistert naar de naam Kiki. Ook zij heeft het “Belle-syndroom” geërfd.

De reputatie van de Zwitsers en Oostenrijkers hebben onze Drentjes nog niet maar het gaat in orde komen. Zij komen er wel… Is het niet hoog op de maatschappelijke ladder als groot industriële tunnelgravers,  dan komen ze misschien wel in …China !

Belle & co

Kandidaten professionele diepgravers.

Bob…

Bob woonde als vrijgezel in bij zijn vader

en werkte mee in het familiebedrijf.

Denkend aan het gigantisch fortuin dat hij zou erven

als zijn zieke vader zou sterven, besloot hij een vrouw te zoeken

met wie hij samen van dit fortuin zou genieten.

Op een avond, tijdens een investeringsvergadering, zag hij

de mooiste vrouw die hij ooit had gezien.

Haar natuurlijke schoonheid was adembenemend!

"Ik lijk misschien wel een heel alledaagse kerel", sprak hij haar aan,

"maar binnen enkele jaren zal mijn vader sterven en zal ik

200 miljoen euro erven".

Behoorlijk onder de indruk vroeg ze zijn visitekaartje

en drie dagen later werd ze zijn stiefmoeder.

Vrouwen zijn gewoon veel betere investeerders dan mannen!!!

Stofwolken…

Mooie lente, haast zomer, drie Drenten en wachten op regen… Op het terras is het momenteel enkel nog stof wegnemen van de terrasmeubelen. Als Hera en Heros de eerste stappen buiten zetten ’s morgens dan hangen ze achter elkaar alsof hun leven er van af hangt. Energie die ze ’s nachts hebben gerecupereerd moet dan los komen blijkbaar. Gevolg is wel dat er dan tot op een hoogte van 1,5 meter een stofwolk hangt waar je beter een stofbril voor opzet om er door te komen.

Als die twee jonge honden dan uitgeraasd zijn komt moeder Belle op de proppen om orde en tucht in de roedel te brengen. Dan gaan Hera en Heros spelen met moeder Belle. Nu de pupjes een maand weg zijn hier, is ook voor Belle het leven terug genormaliseerd. Zij speelt terug met Hera en Heros alsof ze zelf nog een snotneus is.

Van het puppyfront horen we ondertussen soortgelijke verhalen, de tuinarchitecten in spe laten zich ook niet onbetuigd om fauna en flora andere bestemmingen te geven dan die welke de baasjes voor ogen hadden met hun tuin en interieur.

Ondertussen doen we nog maar eens stof af van het terrasmeubilair…

Belle & co

“Teek” it easy

Simonne, kom eens… als we dat horen dan is er weer iets mis met één van ons drie. Meestal is dat om te laten getuige zijn van onze fratsen. De laatste dagen echter is het zo dat het baasje dan één van zijn vingers stil houdt op een bepaalde plaats in onze vacht. TEEK ! ! ! is dan gewoonlijk het volgende woord dat komt.

Waarom roept het baasje dan gewoonlijk het vrouwtje ? Kan hij dat enge beest dan niet zelf uit onze vacht halen ? Meestal is het antwoord neen, dan zijn de teken nog te klein voor het baasje zijn dikke mekanieker vingers zegt ‘m. Voor de grote roept hij het vrouwtje al niet meer. Die geeft ‘m zelf een halve draai terwijl hij trekt aan dat dik vet met bloed volgezogen tekenlijf.

De dood van dat enge beest is afhankelijk waar we dan zijn op dat moment. Op het terras sterft dat beest onder het baasje zijn 42/43 schoenmaat. Binnen in huis gaat het tussen een dubbelgevouwen stuk keukenrol (overschot van toen de pups nog hier waren) en dan komt die schoenmaat het geval naar de tekenhemel brengen. Het is ook al gebeurd dat ze in het hellevuur van de kachel terechtkwamen . Dat is dan meestal in de tussenseizoenen als ’t baasje weer bezig is met “vuurkestook” in de kachel om het ’s avonds gezellig warm te maken in huis.

Omdat  we de laatste dagen weer flink wat hinder hebben van teken, voornamelijk na de wandeling is ons baasje naar d apotheek geweest om nog maar eens een frisse verse doos Frontline Combo 20-40 kg gaan halen. Dat krijgen we vanavond in onze nek of tussen de schouderbladen. Dan is Hera terug van de jachttraining en zwemmen is niet bevorderlijk voor de lange werking van dat spul.

We lazen daarstraks dat op het blog van  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/ dat daar ook aandacht gegeven is aan het tekenprobleem en de gevolgen zoals de ziekte van Lyme. Lees maar ens daar…

Belle & co

Een kameraad van ’t baasje…

Die stuurt ons een foto van het cadeau dat hij laatst voor zijn verjaardag van zijn madam kreeg. Blijkbaar is hij er niet erg blij mee, zo te zien aan de bijhorende tekst.

Benieuwd naar de commentaar van ons baasje ?

Ze hebben de Joris goed bij zijn pi..je  !

Belle & co

Mijn vrouw heeft me een cadeau gekocht welk ik niet erg waardeer....

Hallo Veussel,

Hoe gaat het daar ginder met Jan en Simonne?
En wanneer vertrekken jullie terug naar la douce France?
Hoe staat het met de grote 3? Nog altijd even zot, lief, pikkedieverig?

Hier in Minderhout gaat alles naar wens.
Luna is een zaligheid om in huis te hebben al heb je soms zo wel eens het gevoel dat je liever een haar nek zou willen #(*!)$(!*!*_)!*$)*$)*)_!)_+!#_@# of zoals Homer Simpson altijd tegen Bart roept:'Why you little .......'

Luna blijft nog steeds een 'haantje de voorste' maar tegelijk ook een 'heldin op sokken' als het erop aankomt. Met de Dalmatiërs van de achterburen heeft ze al uitgebreid kennis gemaakt. Als deze in hun tuin zijn, komen ze altijd eens zien of hun favoriete buurmeisje er ook niet is. Luna rent dan naar de draad om op zo'n 5 meter voor de draad een coute freine te geven omdat die 2 grote toch wel echt groot lijken. Vervolgens gaat ze zitten en wacht ze af tot we komen om mee te gaan. En natuurlijk zoals elk baasje doe je dat ook ... in het begin. Nu wij echter tot de weken van verstand gekomen zijn en we vinden dat miss Luna dat wel alleen af kan (ze wordt immers een grote meid), moet ze het in haar eentje klaren en daar is ze nog net niet klaar voor. 1 uitzondering: als de achterbuurman roept (volgens mij heeft ze een oogje op Koen) want van alle mensen in onze omgeving is hij toch wel haar favorietje. Ze krijgt meestal ook wel een koekje.
Het is duidelijk dat ze geen bang heeft van vreemden want iedereen die haar aanhaalt, wordt getrakteerd op haar erg lieve zijde ... likjes geven.

We hebben wel gemerkt dat we Luna wat moeten beschermen tegen zichzelf. Ze geeft zich nooit en wil steeds meegenieten van elk moment. Dat resulteert dan soms in een baldadige pup want als ze moe wordt, is het net een baby, die zeurt ... blaffen (en wij dachten dat Drentjes dat niet deden ), handen bijten, broek bijten, tenen bijten ... niets is dan nog veilig voor de Luminator. Met schade en schande besef je dan als baasje dat er al eens iets eerder naar binnen moet gegaan worden. Eens binnen, geen probleem, ze gaat liggen en slaapt net een prinsesje.
Ook 's nachts gedraagt ze zich voorbeeldig. Ik weet niet of ze het moeilijk vindt zich aan te passen aan onze wisselende diensten want soms gaat het licht in de keuken wel erg vroeg aan. Ze geeft in ieder geval niet de indruk dat het haar iets doet. Na een plasje en een kakje, legt ze zich ofwel op de kamer als er iemand thuis is en anders voor haar bench in de keuken.
Dus hier geen problemen met binnen plassen of slaaptekort (behalve dan verleden nacht) en de rommel die Kiet gemaakt heeft, hebben wij al gehad .. alleen geen foto natuurlijk. Zo zie je maar. Als ik de verhalen van de anderen lees, merk ik toch dat we over hetzelfde nestje spreken.

Morgen moet ik zelfs op les in de hondenschool ... want daar moeten de baasjes eerst komen. Ach, we zien wel. Haar spuitje krijgt ze deze week nog en dan gaat de dierenarts nog eens nakijken hoe het met haar ontstekinkje is. Wij vermoeden goed want de zalf zal haar werk wel gedaan hebben langs de buitenzijde maar ook langs de binnenzijde. Luna heeft er niet beter op gevonden dan zondag, terwijl de baasjes even weg waren bij de buren, haar tube Bactroban op te eten (heeft ze toch iets van Belle - de pikkedief ).

Wandelen met Luna is een zaligheid. Ze trekt maar daar trainen we op (net zoals Luc nog ni opgeven he) en ze doet het graag. Ook daar pakken we haar bij het terugkomen op want als het aan Luna ligt dan wandelt ze vrolijk terug naar huis ook.

Een echte Drent is ze zeker. Het jachtinstinct van papa Ferron zit er al in hoor, dat heeft ze eergisteren bewezen. Wanneer Luna een steen of takje in haar mond neemt (om op te eten) gaat ze altijd van je lopen. Maar eergisteren kwam ze zo fier als een gieter 's morgens op me af met iets in haar bek. Ze ging netjes zitten en nadat ik haar muil met wat overredingskracht had open gekregen, bleek er een dood vogeltje in te zitten. Je weet wel zo'n platteke dat uit de nest gevallen is. Nochtans kijkt ze uren naar levende vogels en gaat ze die niet achterna. Mieren daarentegen ... is da ook iets voor een Drent of is dat een afwijking?

Het autorijden gaat weer net iets minder maar toen we afgelopen zaterdag aan het water gaan wandelen waren en we haar vrij lieten lopen, liep ze onmiddellijk het water in. En niet alleen pootje baden hoor. Gevolg, 1 Drent aan de wasdraad bij thuiskomst en 1 hoes van haar mand ook want een klein beetje eten van 's middags was er ook uitgekomen.

1 ding is zeker. Sinds Luna wordt hier bewuster geleefd ... wanneer het niet regent, zitten we buiten, genieten van de capriolen van onze en -nog steeds ook - jullie Drentje.
Ja Simonne had gelijk ... pupjes kijken is leuker dan naar tv

Ik stuur nu alvast een paar foto's maar alle foto's met de grote 3 krijg ik niet in 1 meel.


Grtsss from Lesswood

Inge