Puppy Update X+3

Een fijn bericht in de mailbox…

Na een fijn avondje uit in hun favoriete restaurant, het Ganzennest te Herentals, met vriê lekker eten, leest het baasje nog een tof berichtje in zijn mailbox.

Wij kennen de mensen nog de hond niet, maar er straalt iets uit dit bericht dat het de moeite loont van het hier te plaatsen. Het baasje denkt dan… toch weer een herplaatsertje die een nestje als het onze gevonden heeft. Een warme mand met liefhebbende baasjes…

Hier het berichtje zoals we het zelf in de mailbox vonden.

Belle & co

Goedenavond,

In mijn zoektocht naar informatie over Enzo kwam ik op een aantal sites terecht waar ik onder ander dit mailadres kon achterhalen. Ik wil even laten weten dat wij Enzo sinds zaterdag 2 juli bij ons hebben, via marktplaats van Schiermonnikoog gehaald. En wat is het een schat. Nu bijna een week verder lijkt hij hier erg op zijn gemak.

Ik wil met alle plezier wat foto's en verdere informatie verstrekken. Enzo en zijn baasje(s) hebben het niet altijd gemakkelijk gehad als ik het zo lees. Het is misschien goed om te horen dat Enzo het nu reuze naar zijn zin heeft en nu definitief zijn thuis heeft gevonden, want hij komt niet weer op marktplaats terecht.

Groeten van Jelle en Jeltsje Tibbesma uit Houtigehage in Friesland

Fietsende pastoors…

Twee pastoors kwamen elkaar iedere zondag tegen als ze naar hun kerk fietsten.

Dan fietsten ze samen verder en wisselden onderweg ervaringen uit.

Op zekere zondag blijkt één van hen beiden te lopen.

'Wat is er met je fiets gebeurd?'

'Wil je wel geloven dat iemand van mijn parochie die gestolen heeft?'

'Nee zeg!' Maar dan krijgt hij een idee.

'Wil je weten hoe je die fiets terug kan krijgen?'

'Ja?'

'Straks geef je een echte donderpreek met hel en verdoemenis,

dan begin je over de Tien Geboden en als je bij het: "Jij zult niet stelen" aankomt,

kijk je naar de reactie om te zien wie goed schuldig kijkt.'

De volgende zondag rijdt de ander inderdaad weer op zijn fiets.

'Wel, ik zie dat mijn aanbeveling goed gewerkt heeft.'

'Eigenlijk niet helemaal,

ik was werkelijk goed op dreef over die Tien Geboden,

totdat ik bij dat stuk over overspel kwam.

Toen herinnerde ik me ineens weer waar ik de fiets gelaten had.'

De aanhouder wint ?...

Dat moet zowat het enige zijn watdoor Heros’ dikke kop gaat, aanhouden , blijven aanhouden tot je wint. Wees maar zeker, het is er ééntje met een aanhouders mentaliteit.

Oren hoog op z’n kop , vinnige ogen, tong uit de bek, hoogtonig keffen, een staart die draait als een propeller…. Hij die durft beweren dat een hond geen uitdrukking heeft die moet maar eens langskomen, wij zullen die eens slimmer maken met een zeer actueel voorbeeld !

Zoals we gisteren al schreven, Heros heeft een probleem, in ’t kort samengevat komt het hier op neer… Hij wil, hij kan, (nog genoeg) maar hij mag niet ! Als dat geen probleem is voor een reu van twee en een half jaar oud !

Wij zullen zien wat het geeft, vorige keer toen Hera loops was heeft hij gewonnen, toen heeft ‘m het gelapt in een onbewaakt ogenblik toen de baasjes bezig waren met de diepvries in te laden. Ironisch genoeg… bij Heros was er toen helemaal geen diepvries probleem, integendeel mogen we wel zeggen !

Belle & co

Time out… voor twee…

De hormoontjes maken Heros lang niet zachtzinniger tegenover Hera. Op zich geen probleem, zij kan het normaal wel aan, maar vorige week was ze nog aan de Metacam wegens een pijnlijke rug…

Het wilde spel van Heros heeft al verschillende malen een pijnkreet bij Hera ontlokt, maar ze geeft niet af en zet regelmatig haar broer op zijn plaats. Zoals bij elke vent (?) werkt dit alleen averechts en is het olie op het vuur…

Het baasje besluit dan de beide een time out te gunnen in de bench, iets waar ze geen van beide problemen uit maken. Binnen geen tijd liggen ze met de koppen tegen elkaar in dromenland te zijn. Veilig gescheiden door een dubbele wand van twee benches…

Het is wel opmerkelijk dat wanneer ze samen, zij aan zij gaan wandelen er nog niet aan sex gedacht wordt. Dan lopen ze netjes naast elkaar zoals twee weken geleden…

Belle & co

Nog verhaaltje met een moraal

Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp.
De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: "Jullie mogen alle drie een wens doen".
De secretaresse gilt meteen: "Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen." Floep, weg is ze.
De verkoper roept: "En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen." En hup, ook hij is ervandoor.
"Jij bent aan de beurt," zegt de geest tegen de manager...
Die zegt: "Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!"

Moraal:
geef altijd voorrang aan je baas.

Een hond met een probleem...

En jullie kennen hem allemaal… Want Heros dwaalt hier al haast drie jaar rond op dit blog. Het gaat hem dan ook over “onze grote”, die heeft last van zijn hormonen nu Hera de top van haar loopsheid bereikt.

Alle registers trekt ‘m open om eens een goede beurt te maken bij zijn zus. Die zus is echter slim genoeg om de boot af te houden. Nu is het geen drama wanneer hij toch er in slaagt van aan zijn trekken te komen. Heros is gesteriliseerd en kan dus geen pupjes meer fabriceren, voor zware inteelt hoeven we dus niet bang te zijn . Maar het is geen plezier een geile teef en een bronstige reu uit elkaar te houden wanneer die beide samen in huis leven !

Eén voordeel is er wel bij, Heros maakt zich zo druk en moe dat hij toch te moe gaat zijn om nog verder kuren uit te halen en dan in zijn bench in slaap gaat vallen.

’t Zijn zware dagen voor Heros, dat is wel het minste dat we kunnen zeggen van gans de situatie…

Belle & co

Vertrek met hindernissen…

Het loopt niet van een leien dakje ons vertrek naar Frankrijk deze maal. De loopsheid van Hera die op dit moment op een ogenblik van haar maximum is, was een eerste hinderpaal voor een dadelijk vertrek.

Dan wilde die nieuw bestelde Visa kaart maar niet arriveren… Dat is nu wel geen reden om het vertrek uit te stellen maar wanneer ze hier bij de bank ligt heeft ook niemand er iets aan.

En als klap op de vuurpijl breekt daarstraks de bril van het vrouwtje. Dat is nog het ergste van al want zonder bril is het enige alternatief voor ons vrouwtje een hond en een witte stok. Het baasje zegt dat ‘m even met het idee gespeeld heeft… Keuze uit honden genoeg zegt ‘m en een witte stok is ook snel gemaakt… Maar dat idee heeft ‘m toch maar snel laten varen.

Daarom zijn ze daarstraks nog in zeven haasten naar Herentals naar hun vaste opticien gereden. Spijtig dat Christophe geen goochelaar is want nu moeten we minstens tot zaterdagmiddag wachten om te kunnen  vertrekken. Als die glazen nu maar op tijd aankomen dan zal het nogal meevallen. Zo niet is het vertrek uitgesteld tot maandag middag, als… en nog eens als…

Op dit moment staat Heros zo geil als boter, terwijl hij regelmatig nog een knep van Hera krijgt. Toch maar oppassen of het baasje zit weer op zijn knieën op de oprit zoals Karin enkele dagen geleden insinueerde.

Belle & co

Wat een mooi cadeau…

Gisteren was het dus puppyverzameling ten huize van het hoofdbestuur, bij ons dus in simpeler “klap”. Gonda, eigenlijk Kyra want van haar kwam de mail, had vorige week een mailtje gestuurd met de vraag of zij nog eens mocht komen “spelen”.

Ons baasje had dan ook nog enkele andere pups gemaild en dus waren Luna en Kiki ook komen spelen.Maar dat konden jullie deze morgen al op deze plaats lezen.

De grote verrassing kwam van Gonda en Anton. Die hadden voor onze baasjes een cadeau bij. ’t Vrouwtje ontfermde zich over het openen van het pak.

Op de foto’s hieronder kan je zien wat een prachtige ingekaderde foto Gonda en Anton voor onze baasjes hadden. Al onze pupjes op een rij aan de draad. De foto is genomen door ons baasje toen de pupjes zeven weken oud waren.

De foto heeft destijds al de nodige commentaren los heeft gemaakt. Het baasje heeft ze ook op het blog en zelfs op het forum oogste ze succes.

Bedankt Ganda en Anton, de foto heeft een ereplaats bij ons in de living. Er is een oud familiestuk voor moeten wijken !

Belle & co

Verhaal met een moraal…

Een nieuweling wordt naar het vreemdelingen legioen in de woestijn gestuurd.
De commandant leidt hem rond. Nadat ze alles gezien hebben op een kleine barak na, vraagt de nieuwe: "Wat is daarin?"
De commandant antwoordt lichtjes verlegen: "Nou ja kijk, zoals het jou heel waarschijnlijk opgevallen is, er zijn hier geen vrouwen. In deze barak staat onze kameel en wanneer een van onze mannen het niet meer kan uithouden...".
De nieuwe onderbreekt hem verontwaardigt: "Praat alstublieft niet verder! Zoiets zou ik nooit doen!"
De tijd vergaat, en zijn verlangen wordt groter. Tenslotte gaat hij naar de commandant en vraagt hem naar de kameel.
Deze antwoordt:"Voor vandaag is hij volgeboekt, maar morgen is hij nog vrij."
De volgende dag gaat hij in de stal, zet een stoeltje achter de kameel, laat zijn broek zakken en begint.
Na een tijdje opent de commandant de deur. En zegt: "Ik begrijp dat de nood hoog was, maar kon je niet met de kameel naar de dichtstbijzijnde stad naar de vrouwen rijden, zoals alle anderen hier doen?"

Moraal:
laat je baas altijd uitpraten.

Daar zijn de kleintjes (?) weer….

Gisteren hadden wij familie bezoek van ons Belle haar pupjes uit het laatste nestje, het was Gonda die vorige week de vraag stelde of Kyra nog eens mocht komen spelen.

Onze baas heeft dan enkele telefoontjes en mailtjes gelaten met als resultaat dat er gisteren drie van de negen puppies bij onsen met ons zij komen spelen.

Kyra, Luna en Kiki konden zo nog eens uit de bol gaan op hun geboortegrond samen met mij en Hera en Heros. En of ze er van geprofiteerd hebben. Het stof vloog metershoog, de kuilen werden alsmaar dieper, en wie in de buurt zat zag er na een paar minuten uit als een mijnwerker na afloop van zijn ondergrondse shift. Gonda is zelfs haar gezicht gaan wassen wegens de camouflagekleuren die Luna haar had bezorgd. De jeans van Marian was ook van die aard dat we hoopten dat ze onderweg niet hoefde uit te stappen. Maar plezier hadden ze alle drie.

Hera had wat last van haar hormonen en kon nu ze loops was niet zo goed tegen al dat jong geweld. Zo lang de pups het rustig aan deden was er hoegenaamd geen probleem maar eens ze terug speelden kwam ze niet al te zachtzinnig tussen. Een time out was zelfs voor haar zelf geen straf. Rustig heeft ze vanuit haar bench de spelende pups gade geslagen.

De dames en Anton hebben dan samen met ons nog gegeten, dat kon volgens ons vrouwtje niet anders. Dat doe je niet zegde ze, je zet geen buitenlanders terug over de grens vooraleer je ze te eten hebt gegeven ! En Inge en Yvonne dan ?  Die wonen ook dicht genoeg bij de grens in Minderhout (in Lesswood volgens hen zelf) om bij ons aan tafel te kunnen aanschuiven.

En wat we ook nog dienen te vermelden… Louis (L.M. van de dagelijkse moppen) was ook als nieuw aangesloten forumlid nog even komen kennis maken met de leden van het Drentenforum Marian en Gonda.

Wij hadden een reuzendag gisteren samen met de pupjes.

Belle & co

Nog even…

Nog even terugkomen op een fijne dag gisteren.

Samen met familie, en vrienden feesten, we zouden er alle dagen wel aan willen doen. Maar dan bedenken we dat ook dat wel eens kan gaan vervelen, hoewel…. Met dit gezelschap kunnen we het lang uithouden, zeker weten.

Het was een unieke dag, mooi weer, zalig lekker eten, lekkere drankjes en fijn volk om er van meet te genieten.

’T Baasje kleine zusje heeft ook haar herinneringen aan ons hoofdbestuur hun trouwfeest ook nog even aangehaald. Zij vertelde hoe zij ook een taak toegewezen kreeg destijds als negenjarige. Zij moest aan de ingang van de zaal bij de receptie de gasten vragen om iets in het gastenboek te schrijven. Daar had ze dus totaal geen zin in en volgens haar heeft zij daar uren gezeten met een lip tot daar.(hand halverwege de borst, zie foto). Daarom had ze nu ook een boek gemaakt waar de aanwezige gasten eens onverbloemd hun waarheid konden spuien over ons hoofdbestuur…

Nichtje Anke en haar Gert, de beste bakker van Turnhout en grote omgeving hadden weer het beste van zich gegeven met het dessertbuffet. Als dat geen echt smaken pallet was dan geen een niet meer. Gewoon verrukkelijk, voor de mensen die om hun adres vroegen hier komt het Bakkerij Willems, Gert en Anke , aan de Gierlesteenweg te Turnhout. In de buurt van de vroegere kazerne, waar de helft van de vroegere soldaten de eerste dagen van hun legertijd hebben doorgebracht . Bedankt Gert en Anke !

Maar die bedankt zeggen we ook tegen al de aanwezigen die er samen aan gewerkt hebben om de dag tot een reuze succes  te maken.

Belle & co

We zijn terug…

Na een dag van feesten, waarbij het goed laat geworden is zijn we terug “onder de levenden” ofte on line  !

Het was een fijn feest met lekker eten (iedereen stoefte over de BBQ en desert) en goed gezelschap, vrienden onder elkaar en zij die “uit andere kringen” kwamen gingen ’s avonds ook als vrienden uit elkaar. En zo moet het zijn…

Louis geeft dan als reactie aan dat hij wat lang moet wachten op een nieuw bericht op ’t blog maar laat U niet misleiden, hij weet meer dan wat ‘m laat uitschijnen. Hij en zijn madam Agnes waren er ook van begin tot einde bij en zijn dus net zo medeplichtig aan het laattijdig bericht van vandaag.

Er zijn afspraken gemaakt voor het volgende feest , binnen veertig jaar. Er is dan ook afgesproken dat degene die nu dertig zijn voornamelijk gaan uitgenodigd worden om die krasse + honderdjarigen rond te rijden in hun rolstoelen. De neven, nichtjes en hun kroost wezen verwittigd , binnen veertig jaar is het een feest waar ze zullen moeten werken voor de kost !

Vermits één foto meer zegt dan duizend woorden… hier het foto verslag. Ook met foto’s van Lewie ‘de klager’

Belle & co

Vandaag…

Vandaag is het effe druk, een beetje te effe om nog veel berichten op het blog te plaatsen, de broers en zussen, en hun “aanhangsels” + wat vrienden van destijds hebben onze zorgen nodig.

Straks meer nieuws, beloofd op ons eerste communiezieltje (hebben we ook nog, hoewel er sleet op zit). ’t Kan wel vrij laat worden, maar dat ligt ook aan bovenvernoemde personen.

Het hoofdbestuur.

Dé Tour…

We vertellen geen geheim en ook niets nieuws als we vertellen dat vandaag dé Tour van alle Touren vandaag van start is gegaan

Wij hebben vandaag samen met het baasje even gekeken naar de eerste etappe. De oversteek met de steeds onderlopende baan bij vloed hebben we gemist. Maar bij de tuimelperte van Vandewalle zaten we op de eerste rij.

Als ’t baasje zich in de zetel zet is ‘m zelden alleen. Zo ook daarstraks Belle aan de rechterzijde, links lag Hera en die grote lobbes van een Heros lag boven op de benen en borst van ’t baasje. Althans dat was zijn vaste voornemen dat dan ook maar maximum twee minuten duurde. Goed geprobeerd zegde ons baasje, maar het bleef bij proberen…

Terug naar de Tour de France, gisteren had het baasje nog de intentie van te supporteren voor Sylvain Chavanel. Nu zeggen veel lezers,  Sylvain wie ?

Chavanel is een renner uit de Poitou Charente, de regio van Ségolène Royal en ook van ons hoofdbestuur wanneer we in La Magdeleine zijn. Chavanel rijdt dan ook nog eens voor Quick Step een Belgische ploeg waar ook “Tommeke Tommeke wat doe je nu” Boonen zijn boterham verdient.

Maaaaar… na de machtsontplooiïng die Philippe Gilbert vandaag liet zien in de laatste kilometer van de etappe heeft ons baasje wel besloten van Chavanel op plaats twee te parkeren. Spijtig voor Sylvain, maar tegen Philippe Gilbert is dit jaar geen kruid gewassen !

Voor de Belgen schijnt de zon dit jaar in de Tour zelfs tijdens een stortbui. Gilbert gaat ons nog mooie momenten bezorgen wanneer hij van brute pech gespaard blijft.

Gelieve eerst op TV te kijken hoever de renners in de etappes gevorderd zijn vooraleer je ons baasje de volgende drie weken lastig valt. 50 kilometer voor de streep blijft de telefoon alvast rinkelen. Toch zeker zolang Wuytske niet klaar is met “Flipke, Flipke, wat doe je nu” te roepen.

Belle & co

Vriê goei mop…

We hadden deze mop al eens een keertje, maar we vinden het zo’n  goei mop dat we ze nog eens plaatsen

Net als veertig jaar geleden, zegt ‘m…

Net als veertig jaar geleden, op 2 juli 1971, toen ‘m ’s morgens in Turnhout naar de wijk “’t Stokt” reed om zijn kersverse bruid op te pikken, zo ook begon de dag vandaag met “ongewone” dingen…

We hebben het hier over onze baas die vandaag precies 40 jaar geleden samen met ’t vrouwtje zijn begonnen met samen het hoofdbestuur te zijn ! 40 jaar getrouwd zijn ze vandaag. Vrienden en kennissen zeggen dat daar tegenwoordig medailles voor gegeven worden, anderen spreken van standbeelden die daarvoor al opgericht zijn  ? ? ?

’t Toeternietoe, ze zijn vandaag 40 jaar getrouwd en dat hebben ze al gemerkt vandaag. Gisteren arriveerde er al een prachtig boeket, en vanmorgen klokslag acht uur werden we van onder de douche gehaald door een Nederlander uit Breda die hier twee vreselijk lekkere ontbijten kwam afleveren. De donateur wilde in de anonimiteit blijven zodat wij nu tegen elke Nederlander die we ontmoeten dankuwel gaan zeggen ! Ons baasje heeft zo wel een héééél sterk vermoeden wie de gulle gever is, er zijn namelijk mensen uit het westen van Zuid Holland die enkele weken geleden wel heel nieuwsgierig waren naar de preciese datum…

Morgen hebben we dan het familiefeest met hoofdzakelijk mensen die er veertig jaar geleden ook al bij waren, die gaan dan vergezeld zijn van hun kroost en”kleinkroost” die ze in de veertig afgelopen jaren bijeen gesprokkeld hebben.

We hebben zo de indruk dat de volgende veertig jaar vandaag al goed zijn ingezet.

Belle & co

Opmerkzame Louis…

Dit bericht gaat inderdaad over “Louis” of zoals het baasje al eens durft schrijven over “Lewie”. Maar het best is hij hier bekend onder zijn initialen L.M., die kan je meestal vinden onder de moppen op dit blog.

Nu berichte Louis ons dat het op 2 juli een speciale dag zou zijn… Dat weet ons baasje ook wel maar daar morgen meer over. Neen dat was het volgens Louis niet, het had alles te maken met het blog.

2 Juli zou de dag zijn dat het blog een opmerkelijk cijfer zou vertonen, en of ik daar geen wedstrijd van zou maken zoals met de 200.000° bezoeker ? Nu weet ik nog als de dag van vandaag hoe hij daar over sprak dat telkens hij een commentaar schreef hij van links bekeken werd door Monica… Stel nu dat we weer een wedstrijd hielden, en weer was de laureaat iemand die verwant was met het Drentenforum (meestal dames). Dan zou Louis helemaal van de kook geraakt zijn. En daar willen we dan niet verantwoordelijk voor zijn.

Laat dit nu een lange inleiding zijn, nu komen we tot de pointe … Als je in de linkse kolom kijkt dan zie je juist boven de datum de mededeling wanneer het baasje begon met het Bas en Belle blog. Er staat ook bij hoeveel dagen het blog al bestaat… en vandaag staat de teller op 1233. Niks speciaals zal je zeggen, maar morgen op 2 juli staat die teller wel op

1-2-3-4

En dat had Louis een anderhalve maand geleden al berekend. Moeten we zeggen Louis heeft nog verborgen(?) kwaliteiten. Hij kan o.a. Drenten africhten voor de jacht, zelf jagen, tomaten zaaien en kweken, ook met prei kan hij dat, pompier op pensioen spelen, wandelingen mee voorbereiden en gidsen, zeker als er Drenten aan te pas komen, moppen tappen en onthouden, daar is hij heel goed in en nog tal van goei eigenschappen. En sinds enkele weken is het onze baas zijn spitsbroeder op het Drentenforum, waar hij ook al met enkele madammen in de clinch (?) heeft gelegen. We zijn goed bezig zegt onze baas over “de Lewie”… Zeg nu zelf, toch goed dat ‘m dat al had uitgeknobbeld van die 1-2-3-4.

Belle & co

Stotteraar

In een pub zit een stotteraar met als gezelschap een vervaarlijk uitziende rotweiler.
Een andere stamgast vraagt hem hoe oud dat beestje wel is.
D...dd...dr..drdr.. drie jj...jaar hakkelt de man.
De stamgast vraagt hem of de hond zou bijten als hij hem wilt aaien.
Nn..nn...nnn....ne..nene..ne.....
waarop de stamgast zijn arm al uitsteekt naar het beest en die bijt hem prompt in zijn vingers.
Verdorie, ik dacht dat je zei NEE, dat hij niet ging bijten!!
ne...ne...nene...ne..nenen..negen op de tien keer wel! zei de stotteraar .

L.M.