Klank en lichtspel “nature” vannacht..

Appelchips…

Ons baasje had het droogapparaat al even geleden gekocht en hij was uiteraard benieuwd naar het resultaat van het droogproces. (zie blog 30.06.’11)

Aanvankelijk was het de bedoeling van zelf vlees te gaan drogen voor ons, hondjes.

‘t Baasje was wel van mening dat die zakken gedroogde pens en bullenpees aan de dure kant zijn, en ’t vrouwtje vond het maar stinken al die gedroogde ingewanden troep.

Dus wou hij zelf gaan proberen met spulletjes die makkelijk voor handen zijn, te gaan drogen om dan tijdens de wintermaanden van te snoepen, gezond te snoepen !

Een eerste maal dat het baasje kennis maakte met zelf gedroogde etenswaren was op wintersport in het Reschnerhof op de grens van Italië en Oostenrijk. Daar ging de kok Luïs tijdens de herfstmaanden de bergen in om “steinpilzer” te zoeken. Die droogde hij dan op zolder en bewaarde ze in grote tonnen.

De “Steinpilzersauze” van Luïs… ’t baasje zegt wanneer men Michelinsterren geeft aan een gerecht deze saus van Luïs er terecht drie sterren voor zou mogen krijgen. ’t Baasje heeft weeral speeksel in zijn mond alleen al maar bij het typen over die Steinpilzersauze.

Daarom is hij nu begonnen met appeltjes uit eigen boomgaard te drogen. Vandaag is het recept “appeltjes natuur” maar morgen gaat hij verder experimenteren. Hij heeft al in zijn koppeke… gedroogde appeltjes met kaneel, met vanillesuiker, met honing, misschien wel met Calvados …

Waarschijnlijk, wat zeggen we ? Hoogstwaarschijnlijk gaat onze Bourgondiër er jullie wel van op de hoogte houden hoe het allemaal smaakt en hoe het met zijn gezond leven en zijn “lijn” gaat evolueren. Van dat gezond zijn we al overtuigd, maar of het iets aan zijn (bolle) lijn gaat verbeteren is nog maar de vraag !

Belle & co

Ben jij 18 ?

Een vader staat met zijn zoontje bij de bakker als er een vreselijk opgetutte dame binnen komt lopen.

Pruimentijd ?...

Ja en neen wat betreft de pruimentijd. Letterlijk is het inderdaad pruimentijd, de oogst is niet overweldigend zoals vorig jaar maar lekker zoet zijn de pruimen ze in elk geval.

Figuurlijk is het helemaal geen pruimentijd, er is een pak werk te doen vooral in de tuin. Het droogoventje gaat vandaag zijn eerste job te verwerken krijgen want er is een vracht rijpe appelen afgevallen waarmee we de eerste test van het droogapparaat gaan doen.

Resultaat hiervan mag je vanavond verwachten. Straks snoepen we alvast appelchips !

Voor het gazon in de tuin is weinig zorg vereist, de droogte heeft enkel wat onkruid laten opschieten. Daar gaat het baasje één van de dagen eens snel overheen met onze “Husq”. Die doet dat werkje in geen tijd en dan kan het baasje aan de geplande werken als zwembad en dergelijke denken.

Nu eerst inkopen doen voor de volgende dagen, de inwendige mens en hond moet ook “gesoigneerd” worden. Dus straks meer nieuws vanuit “la douce Ferret”

Belle & co

Toch goed in La Magdeleine aangekomen…

Vijf dagen later dan aanvankelijk voorzien, zijn we dan toch in La Magdeleine geraakt.Deze middag iets voor twaalf uur zijn we dus in Vosselaar gestart en iets na half negen waren we hier ter plaatse. Het baasje zijn zus Rita (de koekjestante) en schoonbroer zaten zo’n goei twee uren na ons in dezelfde richting te bollen.

Nu heeft ons baasje hen kunnen verwittigen wanneer wij in een file dreigden terecht te komen. Dat was al een eerste maal het geval op de A3 tussen de luchthaven Charles de Gaulle en de Porte Bagnolet op de périférique. Een tweede maal stond er aangeduid dat er “bouchon” was tussen de A6 en de A10 met een wachttijd van 1u15

Dat was voor ’t baasje reden genoeg om schoonbroer via de GSM langs Parijs West te dirigeren. Weinigen Belgen en Hollanders gebruiken deze weg , misschien omdat ze hem niet kennen en er zitten ook geen noorderburen met sleurhutten op die weg. Dat scheelt ‘m een pak tijd maar je dient er wel een Parijse Boulevard van zo’n 3 km voor te  doen.

Dus schoonbroer Luc reed rechtdoor naar de porte de la Chapelle, via de périférque exterieur ging hij dan tot de porte de St Cloud en zo naar Boulogne Billancourt, waar ze dan de Seine overstaken en langs de N118 naar de A10 gingen.

Even later meldde de familie dat ze zonder files  Parijs waren voorbij geraakt. Ook ons baasje heeft met een paar kunstgrepen de files weten te passeren. Komt er van als je beter de weg weet in Parijs dan bvb in Brussel of Luik.

We hebben al gemerkt dat er van regen hier in La M. niet veel sprake is geweest, op het programma morgen,  sproeien in de moestuin en zo stilaan het zwembad en de verwarming ervan in orde maken. Als die zonneverwarming niet werkt krijgt ons baasje ’t vrouwtje niet in ’t water want eigenlijk is zij een grote “kouscheet”…

Morgen meer nieuws van een uitgelaten bende Drenten in Frankrijk !

Belle & co

Twee pup updates gelijk…

Twee updates op dezelfde avond, beide afkomstig uit Nederland. Maar beide updates zijn wel erg verschillend van inhoud. De eerste van Marian en Kiki is het plezier van lezen zelve maar bij het bericht van Gonda en Kyra is het toch wel even slikken…

Hallo Jan en Simonne,

Even een Kiki-update hoor.Vanmiddag ben ik voor het eerst met haar wezen wandelen in Park Zijpendaal hier (http://nl.wikipedia.org/wiki/Park_Zypendaal) ;dat heet dan wel park maar als je denkt aan een keurig aangeharkt stukje groen en bomen er omheen dan moet ik jullie teleurstellen.

Het is namelijk opgedeeld in een parkachtig geheel en een bosgebied.

In het hele bosgebied mogen honden los lopen en bij het water niet.Maar ja.daar is weinig of geen controle,dus wij hebben ons daar vanmiddag heerlijk vermaakt.

Bijgaand een paar foto's van een heel erg genietende Kiki (en fotografe/eigenares,maar ja die komt bijna nooit op de foto).

Groetjes,

Marian en Kiki.

En dan de tweede heel wat minder vrolijk Van Gonda…

Hoi Jan en Simonne,

Even een waarschuwing vooraf, dit bericht bevat schokkende beelden…

Kyra is vanavond gestoken door een wesp in haar wang. Op de foto is de zwelling nog niets op zijn ergst, beide wangen zijn heel erg dik geworden (wel 2 keer zo dik als normaal) en ook haar linkeroog is helemaal dik geworden. Eerst zijn we met ijs gaan koelen, maar dat hielp niet. Toen de dierenarts maar gebeld en op zijn advies een doek met azijn er om gelegd. Hij kon niet direct iets doen omdat hij een keizersnede bij een koe moest gaan doen.

We hebben ruim een uur azijn op haar snoet gehad, dat ze liet ze overigens goed toe, ze viel af en toe zelfs in slaap. Nu is de zwelling gelukkig wat afgenomen. De dierenarts heeft nog gebeld om te informeren hoe het nu is en volgens hem konden we nu stoppen met azijn en nu verder afwachten. Vannacht slapen we voor de zekerheid maar beneden.

Misschien ook een goede tip om hier de andere pupkopers over te informeren, zodat zij ook weten hoe te handelen mocht het bij hen ook gebeuren. Wij waren er ook te laat bij, we dachten dat ze aan het spelen was, maar het bleek happen naar een wesp te zijn terwijl wij dachten dat er een mier of kever of zo zat.

Om fier op te zijn…

Op dit moment strijden in Parijs duizenden honden voor de titel van wereldkampioen op de World Dog Show. Niet dat wij daar gaan meedingen, maaaaar….. Tante Lisa, onze Oma Felis van onze pupjes en Overgrootmoeder Dagmar van Drentenpassie zijn daar volgens de laatste berichten flink aan het hooien in de prijzen !

Onze oma Felis, de moeder van onze Pa Ferron en tevens de moeder van tante Lisa, ook op de show aanwezig is op dit moment “best of breed” ofwel in ’t Vloms “de beste van het ras”

Tante Lisa, is momenteel reserve kampioen in haar klasse

En grootoma Dagmar is beste veteraan van het ras.

Als dat geen zaken zijn om fier op te zijn. We wensen Roswitha en haar “van Drentenpassie” roedel nog verder mooie resultaten wanneer haar trio nog uitkomt in de kampioenschappen voor de rasgroep en ook gaan we nog duimen opdat één van de drie “best of show” kan worden !

Als dat zou kunnen dan gaan we speciaal terug naar Parijs om ze te begeleiden richting Vriezenveen. Dat heeft onze baas ervoor over heeft ‘m daarjuist nog gezegd.

Belle & co

Puppy Update X+3

Deze maal komt de update vanuit het Gentse. Marc en Lut berichten over hun wedervaren met hun/onze Kona.

We horen niet zoveel over Kona maar het kontakt is en blijft er wel. Wij hebben er alle begrip voor dat niet alle pupeigenaars allen momenten van de dag over hun puppy kunnen berichten.

We hebben onze pupeigenaars ook niet gezocht onder de schrijvers of bloggers van de lage landen, maar wel bij die mensen die goed voor onze pups zouden zorgen. En laat ons daar nu helemaal niets te klagen over hebben.

We gaan Marc hier zelf aan het woord laten. Terugvinden zal ‘m zijn eigen bericht allicht pas binnen twee weken wanneer hij terug is uit de Franse Limousin, de streek rond Limoges.

Belle & co

Hallo,

Eindelijk wat nieuws over onze Kona , ik weet het heeft lang geduurd maar het is hier dan ook ontzettend druk geweest met de fietsen , de school , de puppiehond ..

Maar vanaf morgen hebben we verlof voor twee weken en vertrekken zaterdag voor Kona haar eerste grote reis , wij kijken er alvast uit naar een verblijf in de LIMOUSIN.

Tegenwoordig gaat het prima , ze is zo goed als proper , kan al redelijk wandelen , komt terug als geroepen wordt , ze eet goed en groeit straf, nog niet ziek geweest ... dus alles OK. Behalve het autorijden maakt haar telkens ziek , voor zaterdag hebben we dan ook anti-braakmedicatie gekocht , hopelijk zal dit haar helpen.

Ze is wel van een ander kaliber dan onze vorige hond , we hebben zelfs moeten overgaan tot de aankoop van een bench waar ik altijd wat tegen was , maar dit is toch een goede beslissing geweest , zo heeft ze haar eigen rustige plek en laat ons ook eens gerust.

Kortom : een trouwe gezel, een leuke , vriendelijke hond , zowel tegen andere honden , als tegenover kinderen en andere mensen maar altijd te enthousiast en te "levendig" , misschien herinneren we ons dat niet meer van vroeger of hadden wij en de kinderen wat meer tijd , maar dit gaan we nu de twee komende weken volledig compenseren en zullen terug keren met een schatje van een hond.

Jullie horen nog van ons als we terug zijn.

Vele groeten

Marc

Wij wensen Marc, Lut en de familie een fijne deugddoend verlof in een prachtige rustgevende streek .

Een fijn bericht in de mailbox…

Na een fijn avondje uit in hun favoriete restaurant, het Ganzennest te Herentals, met vriê lekker eten, leest het baasje nog een tof berichtje in zijn mailbox.

Wij kennen de mensen nog de hond niet, maar er straalt iets uit dit bericht dat het de moeite loont van het hier te plaatsen. Het baasje denkt dan… toch weer een herplaatsertje die een nestje als het onze gevonden heeft. Een warme mand met liefhebbende baasjes…

Hier het berichtje zoals we het zelf in de mailbox vonden.

Belle & co

Goedenavond,

In mijn zoektocht naar informatie over Enzo kwam ik op een aantal sites terecht waar ik onder ander dit mailadres kon achterhalen. Ik wil even laten weten dat wij Enzo sinds zaterdag 2 juli bij ons hebben, via marktplaats van Schiermonnikoog gehaald. En wat is het een schat. Nu bijna een week verder lijkt hij hier erg op zijn gemak.

Ik wil met alle plezier wat foto's en verdere informatie verstrekken. Enzo en zijn baasje(s) hebben het niet altijd gemakkelijk gehad als ik het zo lees. Het is misschien goed om te horen dat Enzo het nu reuze naar zijn zin heeft en nu definitief zijn thuis heeft gevonden, want hij komt niet weer op marktplaats terecht.

Groeten van Jelle en Jeltsje Tibbesma uit Houtigehage in Friesland

Fietsende pastoors…

Twee pastoors kwamen elkaar iedere zondag tegen als ze naar hun kerk fietsten.

Dan fietsten ze samen verder en wisselden onderweg ervaringen uit.

Op zekere zondag blijkt één van hen beiden te lopen.

'Wat is er met je fiets gebeurd?'

'Wil je wel geloven dat iemand van mijn parochie die gestolen heeft?'

'Nee zeg!' Maar dan krijgt hij een idee.

'Wil je weten hoe je die fiets terug kan krijgen?'

'Ja?'

'Straks geef je een echte donderpreek met hel en verdoemenis,

dan begin je over de Tien Geboden en als je bij het: "Jij zult niet stelen" aankomt,

kijk je naar de reactie om te zien wie goed schuldig kijkt.'

De volgende zondag rijdt de ander inderdaad weer op zijn fiets.

'Wel, ik zie dat mijn aanbeveling goed gewerkt heeft.'

'Eigenlijk niet helemaal,

ik was werkelijk goed op dreef over die Tien Geboden,

totdat ik bij dat stuk over overspel kwam.

Toen herinnerde ik me ineens weer waar ik de fiets gelaten had.'

De aanhouder wint ?...

Dat moet zowat het enige zijn watdoor Heros’ dikke kop gaat, aanhouden , blijven aanhouden tot je wint. Wees maar zeker, het is er ééntje met een aanhouders mentaliteit.

Oren hoog op z’n kop , vinnige ogen, tong uit de bek, hoogtonig keffen, een staart die draait als een propeller…. Hij die durft beweren dat een hond geen uitdrukking heeft die moet maar eens langskomen, wij zullen die eens slimmer maken met een zeer actueel voorbeeld !

Zoals we gisteren al schreven, Heros heeft een probleem, in ’t kort samengevat komt het hier op neer… Hij wil, hij kan, (nog genoeg) maar hij mag niet ! Als dat geen probleem is voor een reu van twee en een half jaar oud !

Wij zullen zien wat het geeft, vorige keer toen Hera loops was heeft hij gewonnen, toen heeft ‘m het gelapt in een onbewaakt ogenblik toen de baasjes bezig waren met de diepvries in te laden. Ironisch genoeg… bij Heros was er toen helemaal geen diepvries probleem, integendeel mogen we wel zeggen !

Belle & co

Time out… voor twee…

De hormoontjes maken Heros lang niet zachtzinniger tegenover Hera. Op zich geen probleem, zij kan het normaal wel aan, maar vorige week was ze nog aan de Metacam wegens een pijnlijke rug…

Het wilde spel van Heros heeft al verschillende malen een pijnkreet bij Hera ontlokt, maar ze geeft niet af en zet regelmatig haar broer op zijn plaats. Zoals bij elke vent (?) werkt dit alleen averechts en is het olie op het vuur…

Het baasje besluit dan de beide een time out te gunnen in de bench, iets waar ze geen van beide problemen uit maken. Binnen geen tijd liggen ze met de koppen tegen elkaar in dromenland te zijn. Veilig gescheiden door een dubbele wand van twee benches…

Het is wel opmerkelijk dat wanneer ze samen, zij aan zij gaan wandelen er nog niet aan sex gedacht wordt. Dan lopen ze netjes naast elkaar zoals twee weken geleden…

Belle & co

Nog verhaaltje met een moraal

Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp.
De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: "Jullie mogen alle drie een wens doen".
De secretaresse gilt meteen: "Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen." Floep, weg is ze.
De verkoper roept: "En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen." En hup, ook hij is ervandoor.
"Jij bent aan de beurt," zegt de geest tegen de manager...
Die zegt: "Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!"

Moraal:
geef altijd voorrang aan je baas.

Een hond met een probleem...

En jullie kennen hem allemaal… Want Heros dwaalt hier al haast drie jaar rond op dit blog. Het gaat hem dan ook over “onze grote”, die heeft last van zijn hormonen nu Hera de top van haar loopsheid bereikt.

Alle registers trekt ‘m open om eens een goede beurt te maken bij zijn zus. Die zus is echter slim genoeg om de boot af te houden. Nu is het geen drama wanneer hij toch er in slaagt van aan zijn trekken te komen. Heros is gesteriliseerd en kan dus geen pupjes meer fabriceren, voor zware inteelt hoeven we dus niet bang te zijn . Maar het is geen plezier een geile teef en een bronstige reu uit elkaar te houden wanneer die beide samen in huis leven !

Eén voordeel is er wel bij, Heros maakt zich zo druk en moe dat hij toch te moe gaat zijn om nog verder kuren uit te halen en dan in zijn bench in slaap gaat vallen.

’t Zijn zware dagen voor Heros, dat is wel het minste dat we kunnen zeggen van gans de situatie…

Belle & co

Vertrek met hindernissen…

Het loopt niet van een leien dakje ons vertrek naar Frankrijk deze maal. De loopsheid van Hera die op dit moment op een ogenblik van haar maximum is, was een eerste hinderpaal voor een dadelijk vertrek.

Dan wilde die nieuw bestelde Visa kaart maar niet arriveren… Dat is nu wel geen reden om het vertrek uit te stellen maar wanneer ze hier bij de bank ligt heeft ook niemand er iets aan.

En als klap op de vuurpijl breekt daarstraks de bril van het vrouwtje. Dat is nog het ergste van al want zonder bril is het enige alternatief voor ons vrouwtje een hond en een witte stok. Het baasje zegt dat ‘m even met het idee gespeeld heeft… Keuze uit honden genoeg zegt ‘m en een witte stok is ook snel gemaakt… Maar dat idee heeft ‘m toch maar snel laten varen.

Daarom zijn ze daarstraks nog in zeven haasten naar Herentals naar hun vaste opticien gereden. Spijtig dat Christophe geen goochelaar is want nu moeten we minstens tot zaterdagmiddag wachten om te kunnen  vertrekken. Als die glazen nu maar op tijd aankomen dan zal het nogal meevallen. Zo niet is het vertrek uitgesteld tot maandag middag, als… en nog eens als…

Op dit moment staat Heros zo geil als boter, terwijl hij regelmatig nog een knep van Hera krijgt. Toch maar oppassen of het baasje zit weer op zijn knieën op de oprit zoals Karin enkele dagen geleden insinueerde.

Belle & co

Wat een mooi cadeau…

Gisteren was het dus puppyverzameling ten huize van het hoofdbestuur, bij ons dus in simpeler “klap”. Gonda, eigenlijk Kyra want van haar kwam de mail, had vorige week een mailtje gestuurd met de vraag of zij nog eens mocht komen “spelen”.

Ons baasje had dan ook nog enkele andere pups gemaild en dus waren Luna en Kiki ook komen spelen.Maar dat konden jullie deze morgen al op deze plaats lezen.

De grote verrassing kwam van Gonda en Anton. Die hadden voor onze baasjes een cadeau bij. ’t Vrouwtje ontfermde zich over het openen van het pak.

Op de foto’s hieronder kan je zien wat een prachtige ingekaderde foto Gonda en Anton voor onze baasjes hadden. Al onze pupjes op een rij aan de draad. De foto is genomen door ons baasje toen de pupjes zeven weken oud waren.

De foto heeft destijds al de nodige commentaren los heeft gemaakt. Het baasje heeft ze ook op het blog en zelfs op het forum oogste ze succes.

Bedankt Ganda en Anton, de foto heeft een ereplaats bij ons in de living. Er is een oud familiestuk voor moeten wijken !

Belle & co

Verhaal met een moraal…

Een nieuweling wordt naar het vreemdelingen legioen in de woestijn gestuurd.
De commandant leidt hem rond. Nadat ze alles gezien hebben op een kleine barak na, vraagt de nieuwe: "Wat is daarin?"
De commandant antwoordt lichtjes verlegen: "Nou ja kijk, zoals het jou heel waarschijnlijk opgevallen is, er zijn hier geen vrouwen. In deze barak staat onze kameel en wanneer een van onze mannen het niet meer kan uithouden...".
De nieuwe onderbreekt hem verontwaardigt: "Praat alstublieft niet verder! Zoiets zou ik nooit doen!"
De tijd vergaat, en zijn verlangen wordt groter. Tenslotte gaat hij naar de commandant en vraagt hem naar de kameel.
Deze antwoordt:"Voor vandaag is hij volgeboekt, maar morgen is hij nog vrij."
De volgende dag gaat hij in de stal, zet een stoeltje achter de kameel, laat zijn broek zakken en begint.
Na een tijdje opent de commandant de deur. En zegt: "Ik begrijp dat de nood hoog was, maar kon je niet met de kameel naar de dichtstbijzijnde stad naar de vrouwen rijden, zoals alle anderen hier doen?"

Moraal:
laat je baas altijd uitpraten.

Daar zijn de kleintjes (?) weer….

Gisteren hadden wij familie bezoek van ons Belle haar pupjes uit het laatste nestje, het was Gonda die vorige week de vraag stelde of Kyra nog eens mocht komen spelen.

Onze baas heeft dan enkele telefoontjes en mailtjes gelaten met als resultaat dat er gisteren drie van de negen puppies bij onsen met ons zij komen spelen.

Kyra, Luna en Kiki konden zo nog eens uit de bol gaan op hun geboortegrond samen met mij en Hera en Heros. En of ze er van geprofiteerd hebben. Het stof vloog metershoog, de kuilen werden alsmaar dieper, en wie in de buurt zat zag er na een paar minuten uit als een mijnwerker na afloop van zijn ondergrondse shift. Gonda is zelfs haar gezicht gaan wassen wegens de camouflagekleuren die Luna haar had bezorgd. De jeans van Marian was ook van die aard dat we hoopten dat ze onderweg niet hoefde uit te stappen. Maar plezier hadden ze alle drie.

Hera had wat last van haar hormonen en kon nu ze loops was niet zo goed tegen al dat jong geweld. Zo lang de pups het rustig aan deden was er hoegenaamd geen probleem maar eens ze terug speelden kwam ze niet al te zachtzinnig tussen. Een time out was zelfs voor haar zelf geen straf. Rustig heeft ze vanuit haar bench de spelende pups gade geslagen.

De dames en Anton hebben dan samen met ons nog gegeten, dat kon volgens ons vrouwtje niet anders. Dat doe je niet zegde ze, je zet geen buitenlanders terug over de grens vooraleer je ze te eten hebt gegeven ! En Inge en Yvonne dan ?  Die wonen ook dicht genoeg bij de grens in Minderhout (in Lesswood volgens hen zelf) om bij ons aan tafel te kunnen aanschuiven.

En wat we ook nog dienen te vermelden… Louis (L.M. van de dagelijkse moppen) was ook als nieuw aangesloten forumlid nog even komen kennis maken met de leden van het Drentenforum Marian en Gonda.

Wij hadden een reuzendag gisteren samen met de pupjes.

Belle & co

Nog even…

Nog even terugkomen op een fijne dag gisteren.

Samen met familie, en vrienden feesten, we zouden er alle dagen wel aan willen doen. Maar dan bedenken we dat ook dat wel eens kan gaan vervelen, hoewel…. Met dit gezelschap kunnen we het lang uithouden, zeker weten.

Het was een unieke dag, mooi weer, zalig lekker eten, lekkere drankjes en fijn volk om er van meet te genieten.

’T Baasje kleine zusje heeft ook haar herinneringen aan ons hoofdbestuur hun trouwfeest ook nog even aangehaald. Zij vertelde hoe zij ook een taak toegewezen kreeg destijds als negenjarige. Zij moest aan de ingang van de zaal bij de receptie de gasten vragen om iets in het gastenboek te schrijven. Daar had ze dus totaal geen zin in en volgens haar heeft zij daar uren gezeten met een lip tot daar.(hand halverwege de borst, zie foto). Daarom had ze nu ook een boek gemaakt waar de aanwezige gasten eens onverbloemd hun waarheid konden spuien over ons hoofdbestuur…

Nichtje Anke en haar Gert, de beste bakker van Turnhout en grote omgeving hadden weer het beste van zich gegeven met het dessertbuffet. Als dat geen echt smaken pallet was dan geen een niet meer. Gewoon verrukkelijk, voor de mensen die om hun adres vroegen hier komt het Bakkerij Willems, Gert en Anke , aan de Gierlesteenweg te Turnhout. In de buurt van de vroegere kazerne, waar de helft van de vroegere soldaten de eerste dagen van hun legertijd hebben doorgebracht . Bedankt Gert en Anke !

Maar die bedankt zeggen we ook tegen al de aanwezigen die er samen aan gewerkt hebben om de dag tot een reuze succes  te maken.

Belle & co