Voor een keertje niet…

De 27°…

Tot begin dit jaar was de 27° een datum als alle dertig/ eenendertig ander dagen van elke maand. Het enige waarvoor we de 27° toen moesten onthouden was, omdat er dan hierin de Charente elke maand de grote markt in Rouillac plaats heeft. Als we hier waren was dat maandelijks een uitstap waard. Gewoon omdat je er alles kan kopen wat je maar kan bedenken, van een levende kip (ook geslacht en gebakken verkrijgbaar) tot een levensgrote landbouwtractor. Alle sectoren van handelvoeren zijn daar elke maand present.

In februari kreeg de 27° plots voor ons nog een betekenis bij. Bij de baasjes was het de dag van de kleine oogjes (die zouden later op de dag wel groter worden) omdat ze bij mij gewaakt hadden omdat mijn pupjes er stonden aan te komen. Iets voor zes kwam ons eerste van negen pups ter wereld. Om kwart na elf was het nestje volledig. Sindsdien is ook op deze wijze de 27° een dag om te herinneren. Toch zeker het eerste jaar wanneer we nog niet echt van een verjaardag kunnen spreken.

Volgende maand is 27 augustus ook een datum om in je agenda te noteren. Zeker de eigenaren van een Drent. Op 27 augustus zijn alle Drenteneigenaren verwacht met hun hond te Heurne bij Oudenaarde voor de 7° clubmatch van de Belgische Drentenvereniging. Alle info kan je vinden in het Drentenblaadje dat je enkele dagen geleden in je brievenbus kon vinden of via de site van de vereniging, daar kan je het formulier vinden om online in te schrijven. Doen zouden we zeggen, nu dadelijk inschrijven. Wij gaan er ook zijn !

Belle & co

Geen verbinding…

Geen verbinding met het internet… dat was de vermelding toen we deze morgen het Drentenforum wilden raadplegen. Even later kwam de melding dat ze een nieuw server aan het installeren waren en dat in de loop van de namiddag de verbinding zou hersteld zijn.

Maar toen moest toevallig De Heer Wanadoo, of is het Madame Wanadoo, er ook nog eens een schepje bovenop doen en ook zij gaven geen verbinding aan ’t baasjes laptop. Geen mop deze namiddag dus. Louis kan een dag rusten met het aanleveren van zijn dagelijkse moppen.

Ondertussen is dhr of Mme Wanadoo terug in actie geschoten en kunnen wij jullie dus melden dat bij ons “alles kits achter rits is”. Ons mankeert niets alleen het WWW was een probleem vandaag. Overigens kunnen we melden dat de server van het Drentenforum nog altijd niet werkt. Bij de Hollanders zijn er dus nog meer problemen dan bij de Fransoozen !

We gaan nog wel eens een paar keer kijken wat het geeft en of ze het klaar krijgen…

Belle & co

Blauw, zo hemelsblauw…

Zo begint het liedje van Will Tura en dan valt de Harp van Janu in bij de muziek. Blauw is het hier deze morgen hier in de Charente ook. Hemelsblauw, korenbloemenblauw, het maakt voor ons niet uit. Het is blauw en zonnig en droog en dat volstaat.

Bij Will Tura is het de harp die het liedje mooi maakt. Hier hadden we daarjuist drie Drenten die met veel kabaal de vuilniswagen wilden wegjagen. En ze kunnen er wat van als ze alle drie gelijk hun klep opentrekken, heel wat minder mooi dan het harpje.

Nu maar hopen dat de tendens van het  mooie weer zich verder zet, want we hebben nu toch stilaan medelijden met de mensen die nu onder een tentzeiltje op een camping zitten genieten (?) van de Franse zomer . Voor hen die dit lezen… nog heel even volhouden of moeten we zeggen tandenbijten ? Nog even , het “goei” komt er aan.

Ons baasje heeft al maar de banden van de zitmaaier maar terug op druk gezet. Met de regen van de afgelopen week schiet het onkruid en gazon sneller dan je het kan voor blijven. Onze tuin heeft er nog nooit (vanzeleven zegt het baasje) zo groen bij gelegen eind van de maand juli. En dan zegt het baasje er heel stillekes bij, dat het spijtig is voor de toeristen maar het was heel hard nodig dat er wat regen in de ton kwam. Zo niet dreigde er een katastofe voor de landbouw en we weten ook al van boeren die hun vee wegdeden omdat ze nu al hooi moesten bijvoederen omdat er op de weiden geen gras meer groeide…

’t Is in elk geval een raar jaar 2011 !

Belle & co

Transformators…

Lijkt wel of we op de Schwarzeneggers’ toer gaan, maar wij en met ons onze baasjes zijn gelukkig veel vreedzamer dan Arnold en co.

Vandaag is het vrouwtje aan het “transformeren” gegaan. Te moeilijke klap zeg je ? Is het eigenlijk ook want we willen alleen maar zeggen dat het vrouwtje is begonnen met de allom bekende lekkere confituur te maken, “faites maison”of “produit original de Simonne”. Daar transformeert ze kleine pruimpjes (Mirabellen) in lekkere confituur.

Vandaag waren het de Mirabelle’s de Nancy uit eigen tuin aan de beurt. Het boompje hangt afgeladen vol met kleine Mirabellen. Ze zijn nu echt goed rijp en de regen van de laatste dagen heeft ervoor gezorgd dat ze op korte tijd beginnen barsten zijn van het sap !

Van een flinke korf, en enkele uren werk om de mirabelle’s te ontdoen van de steen, staan er nu acht potjes van de lekkerste confituur koud te worden.

Samen met de gedroogde appeltjeschips “licht gesuikerd met kaneel” lijkt bij ons ten huize de komende winter al heel wat zonniger. Wij hebben de Charentaise zomer in potjes gedaan om de donkere maanden aangenamer door te komen.

Belle & co

Speciaal voor motards

Een druilerige morgen…

Niet de moeite om uit je bench te komen zeggen wij in koor, het is dat we ’s morgens eerst “buitenvliegen” van de baasjes om onze plas te gaan doen want anders staken we onze neus nog niet buiten de deur !

Het plezierige van door de regen te hebben gelopen is dat we dan afgedroogd worden voor we ons binnen in huis kunnen komen schudden. Daar alleen al voor zou je willen nat worden.

’t Baasje heeft dan maar snel nadat we buiten waren naar de weerberichten van France meteo gekeken en ook op de skynet weerberichten. Maar zowel de Fransoozen als de Belgen hebben niet veel zaaks in de aanbiedingen. Zelfs de Hollanders hebben hun landgenoten niks aangenaams te bieden !

Ons baasje weet wel wat doen zegt ‘m. Hij gaat nog maar eens een lading appeltjes omtoveren naar gezonde appeltjeschips, voorraad voor het wintersnoepgoed zegt ‘m dan.

Belle & co

Zomaar een Charente zondag…

Het was een “zomaar” zondag, rustig met ons vijfjes bij elkaar, een wandelingeske, rollen in een drol aan de kant van de weg (de hondjes toch), en lekker eten in onze kom. Dat is toch niet om over te klagen hé…

Ook de baasjes hebben het rustig aan gedaan. Deze namiddag was het mooi weer, het wolkendek is deze namiddag toch terug opengetrokken. Het vrouwtje heeft daar van geprofiteerd om wat te lezen in de zon en ’t baasje heeft liggen ronken in de zetel met drie Drenten rondom hem. Hijzelf heeft een andere mening… volgens hemzelf heeft hij de laatste rit van de Tour de France gevolgd van start tot aankomst… en wij spreken hem maar mee hoewel we wel beter weten !

Ondertussen heeft hij wel nog appeltjes gedroogd, dat gaat automatisch, en dan kan hij eventjes “ronken”.

Vanavond is het terug beginnen regenen. Van die goeie regen voor de tuin zegt het baasje. Het vrouwtje zegt “het zevert” en dat blijkt dan van die regen te zijn waar je goed nat van kan worden. Wij worden dan afgedroogd en daar willen we ons wel eens goed voor laten nat regenen, fijn is het als we zo eens goed gewreven worden met de handdoek !

Maar vanaf woensdag krijgen we terug temperaturen die naar de dertig graden gaan vertellen ze ons. Dat is dan weer goed voor de tuin, eerst goed wat water, en dan flink wat zonneschijn. Als daar geen mooie tomaten van komen  volgens ’t baasje .

Belle & co

Wat denk je hier van ?

Heb je er wel eens aan gedacht wat er gebeurt als je achterstevoren zou leven?
Lijkt me veel leuker. Om te beginnen sta je op uit de dood, een spectaculair begin...als je uit de kist stapt word je verwelkomd door je familie en beste vrienden,die hoef je dus niet meer uit te zoeken... en ze hebben allemaal een bloemetje meegenomen.

Dan mag je een jaar of 20 lekker doen waar je zin in hebt, kaarten, tuinieren,af en toe een uitstapje aan halve prijs,iedere dag een paar borrels en elke maand kassa kassa...pensioen.
Op een dag staat er ineens een vent voor je deur met een gouden horloge.
Die biedt je meteen een goed betaalde job.

Naarmate de jaren voorbijgaan,krijg je ook steeds meer zin om te werken,je voelt je ook steeds beter, je kan zoveel roken als je wil, want je longen worden steeds schoner.

Je kan drinken wat je wil, de katers worden steeds kleiner.

Je raakt je buik kwijt zonder dat je er iets voor hoeft te doen.

In het begin heb je maar 1 keer sex per jaar, maar op 't laatst 10 keer per week.

Op een gegeven moment moet je naar school maar je weet alles al, dus je doet geen flikker.

En de laatste jaren van je leven kan je lekker in de zandbak spelen, zeuren en ambetant zijn, en je kan snoepen wat je maar wil want al je tanden ben je toch weer kwijt.

Dan nog een paar maanden aan een vrouwenborst sabbelen,nog 9 maanden in de warme moederschoot,en daarna verdwijn je in één alles verzwelgend, gelukzalig orgasme.

L.M.

Morgenstond…

“Morgenstond heeft goud in de mond zegt het spreekwoord”. “Dat klopt als een zwerende vinger” zegt het baasje dan om ook met een “gezegde” te antwoorden. Maar lang heeft het niet geduurd…

Ons baasje trok deze morgen rond 7u30 samen met ons de tuin in en omdat het zo’n mooi weer was had hij zijn “Kodakse” mee. Van het mooie licht in de tuin en zijn mooie Drenten moest hij dan toch een “portretje” maken was zijn mening.

Even later, toen hij terug kwam van de bakker was het al heel wat minder gesteld met “het mooie licht” ! Een grijze boel was het geworden, van de mooie ochtend restte niets dan grijs…

Ondertussen zijn Cis en Diane vanmorgen ook alweer terug richting België vertrokken. Om te rijden is het prima weer zegt het baasje, het is droog, niet zonnig en wat het verkeer brengt, dat zal nog af te wachten zijn…

Belle & co

Alsmaar beter…

Gisteren avond hadden we een wolkenloze sterrenhemel, en vandaag was het ook heel mooi weer. We hebben af en toe wat donkere wolken gezien maar het is droog gebleven. En daar zijn we best tevreden mee.

De baasjes hebben deze middag voor de tweede maal buiten kunnen eten en dat is voor ons hondjes altijd meegenomen. Als ze buiten eten valt er “letterlijk” al eens iets meer van tafel. Wat er dan valt raakt amper de grond want met z’n drieën zitten we dan op vinkenslag.

Het baasje is dan ondanks het bezoek terug begonnen met het drogen van de appeltjes. Als het zo verder gaat zien we het zien gebeuren dat het een nuloperatie worden want het baasje eet er meer van dan wat hij gedroogd krijgt ! ! ! Appeltjeschips, de nieuwe lekkernij hier ten huize. Aanvankelijk bedoeld om gezonde snoepjes te hebben tijdens volgende winter. Appeltjes, gedroogd , lichtjes gesuikerd en met kaneel. Onze baas is terug verslaafd, drie jaar nadat hij het roken heeft afgezworen is hij verslaafd aan appeltjes…

Morgen gaat hij het proberen met peren. Die zijn ook al rijp, meer dan een maand vroeger dan voorgaande jaren. We houden jullie op de hoogte hoe dat gaat gaan !

Belle & co

Bij de tandarts...

Een man komt bij de tandarts en na een kort onderzoek vertelt de tandarts
hem: "Deze tand moet eruit. Ik geef je een spuitje om te verdoven en kom zo
dadelijk terug."
De patiënt grijpt de tandarts bij de arm en zegt: "Niet doen, ik haat
naalden en ik weiger een spuitje !"
"Geen probleem," zegt de tandarts, "dan gebruiken we een beetje lachgas."
De patiënt protesteert opnieuw: "Absoluut niet, ik blijf er dagenlang ziek
van. Ik weiger het lachgas!"
De tandarts verdwijnt even en komt terug met een glas water en zegt:
"Hier neem dit pilletje."
"Wat is het ?" vraagt de patiënt.
"Viagra." zegt de tandarts.
De man kijkt verrast: "Zal dit de pijn verzachten ?" vraagt hij.
"Nee," lacht de tandarts, "maar dan heb je iets om vast te houden terwijl ik
je tand eruit trek...".

L.M.

Dag moe,

Nog eens even een update van één van onze pupjes, lees hier de laatste ontwikkelingen van Kyra-Luna in Minderhout

Dag tante Hera, nonkel Heros en natuurlijk ook Jan en Simonne,
Omdat mijn baasjes wat verlegen zitten om tijd, heb ik de laptop nog eens onder mijn voorpoten gelegd.

Hier in Minderhout gaat alles zijn gewone gangetje. Het is een typisch Belgische zomer als ik de baasjes mag geloven. Regen, nog meer regen en als ik Frank en Sabinne op tv zie, lijkt het alsof wij steeds in 'hier en daar' wonen. Zij zeggen altijd dat het 'hier en daar' wat gaat regenen. En omdat het hier altijd wat regent, kan ik niet zo goed volgen dat wij in Minderhout wonen.

Na de verbouwingen zijn de baasjes weer aan het werk gegaan. Tijdens die verbouwingen hebben wij gelogeerd bij vrienden van de baasjes. Die hebben een tuin, die er altijd netjes bij ligt en niet Luminator-vriendelijk is. Alles is mooi aangelegd, dus mocht ik ook nergens graven. Ook de vijver was geen speelterrein voor mij. Dat had ik de eerste avond al door. De baasjes hadden mij wel uitgelegd dat er een draadje rond de vijver was gespannen voor de reigers weg te houden maar ik ben ook zo'n hondje met een eigen willetje (of moet ik zeggen dat ik ook zo'n Drentje met initiatief ben). De eerste avond heb ik echter kennis gemaakt met die draad. Ik heb toen zo'n optater gehad, dat ik de vijver de volgende week dan maar goed ontweken heb.
Het leuke daar was dat de baasjes elke avond 3 keer met mij gingen wandelen. Ik had ze nl wijs gemaakt dat ik geen p&p in de tuin wou doen. Die heb ik toch goed beet genomen want toen de baasjes de laatste dag de tuin aan het harken waren, hebben ze overal kakjes van mij gevonden ...
Het baasje zei dat het een goede test was voor september als we op verlof gaan, want dan moet ik ook op een ander slapen. En slapen daar ben ik al heel goed in.
Ik heb daar ook een zwembad gekregen en had er toch mijn eigen plekje gevonden.

Maar tussen de verbouwingen en nu heb ik jullie al terug gezien, samen met Kiki en Kyra. Joeng, wat hebben we toen geravot. Ik ben heel blij dat bij ons moe de tuin wel Luminator-proef is, want samen met mijn zussen hebben we toen een kuil gegraven. Ik denk dat we bijna de kangoeroes konden zien. Baasje heeft eindelijk ook de foto's op t internet gegooid zodat Gonda en Marianne ook de foto's van hun oogappels konden zien.

Afgelopen maandag ben ik nog eens bij mijn vriendin Aline (de dierenarts) geweest. Mijn baasjes zijn altijd zeer ongerust als ze merken dat er iets mis is met mij. En zo hadden ze verleden week gezien dat ik wat lusteloos was. Ook plaste ik volgens hen weer heel veel. Omdat Aline er dus ook ni gerust in was (ik heb al eens een blaasontsteking gehad), wou ze me terug zien. Eerst moest ik gewoon komen om een koekje te eten. Dat was leuk. Aline heeft toen wat haartje achteraan weggedaan. Ze deed ook iets heel belangrijk nl de baasjes gerust stellen. Ik moest ook weer snoepjes eten (mijn baasjes noemen dat pilletjes). Omdat het na die week nog niet echt over was, moest ik maandag dus terug. Ik zou in een licht roesje gedaan worden. Ik weet nog altijd ni wat ze daarmee bedoelen maar ik voelde me een beetje draaierig. Aline heeft toen bloed getrokken en urine rechtstreeks uit mijn blaas. Ik heb daar niks van gevoeld ... dat komt door dat roesje. Maar niks aan de hand hoor. Alles super in orde en vanaf toen ben ik officieel puber. Ik heb naar t schijnt een puberziekte, die overgaat als ik een grote meid wordt. Baasjes weer gerust en ik heb na het bloedtrekken een mooie plakker om mijn poot gekregen. Ik ben heel flink geweest en ben natuurlijk achteraf in de watten gelegd.
Ik heb ook een andere etensbak gekregen. Ik schrokte teveel mijn eten naar binnen. In die bak staan dopjes zodat ik minder snel kan eten. Nu moet ik minder boeren na het eten. Want dat hadden de baasjes ook verteld aan Aline en die had dat gevoeld en gehoord op de echo. Ik had wat lucht in mijn maag en dat kan gevaarlijk zijn. Maar door die bak gaat het al veel beter want mijn brokjes, die lust ik super graag en dus wil ik niet weer moeten veranderen van brokjes.

Ook het trainen gaat goed bij Jenny. Ik doe nu net als Kieter-wieter jachttraining in een echt bos en soms ook in een echte vijver. Thuis doe ik het al heel goed alleen op training moet ik soms nog wat veel snuffelen. Bij het terugfluiten van de zitvoor, probeer ik het baasje altijd beet te nemen. Ik ren dan gelijk een halve zot naar haar en net op het einde maak ik een schijnbeweging en loop ik haar voorbij. Ik heb nu wel begrepen dat dit niet echt de bedoeling is. Dus moeten we daar deze week op trainen van Jenny. De dummy vind ik reuzeleuk. Dan loop ik altijd zo fier als een gieter als ik die oppak. Ik geef hem alleen niet zo graag terug. Ik snap t baasje soms niet. eerst moet ik het halen en dan moet ik het teruggeven. Begrijp dat maar eens als jonge Drent. Op de training vraagt iedereen wat voor ras ik ben want iedereen denkt dat ik een uit de kluiten gewassen Heidewachtel ben. Ik ben dan toch trots als Jenny zegt dat ik een Drentje ben, want die wachtels zijn toch wel mager zenne.

Zoals jullie lezen, heb ik het echt naar mijn zin en ben ik hier echt met mijn gat in de boter gevallen. Ik weet wel niet goed wat dat betekent maar het zal wel goed zijn zeker.
Ook Het autorijden gaat steeds beter. Ik krijg nu bij elke bocht een brokje en dan heb ik geen tijd meer om na te denken dat ik me niet zo goed voel.
Voila, nu zijn jullie ook wat bij he. En als we nog eens mogen komen spelen, dan zijn we er graag bij.
Ik ga nu maar stilletjes de computer terug afzetten want dan weten de baasjes tenminste niet dat ik dit ook kan.

Pootje en likje

Luna

De verenigde gravers…

Daarstraks tijdens de wandeling hebben we ons nog eens helemaal gegeven. Dat bewoonde muizenhol moest en zou er aan geloven.

Met z’n drieën zijn we er aan begonnen, aan twee zijden tegelijk zijn we beginnen graven, als eentje moe was nam de derde, de reserve, dadelijk over. In geen tijd hadden we dus een gat waar de Drentenkoppen volledig in konden verdwijnen. Uiteindelijk hebben we kunnen graven tot we aan het nest kwamen ! Dit was echter verlaten en bestond alleen nog wat uit hooi en de geur van muizen.

De bewoners hadden al lang het “muizenpad” gekozen en waren toen de papieren al aan het invullen van het muizenrampenplan ! Er zal zoiets wel bestaan denken wij, de muizen moeten toch ook vergoed worden als zoiets als een Drentenaanval op hun hol gebeurt.

Moeten we ook nog vermelden dat het vandaag de ganse dag droog en zonnig is geweest. Wij, en de baasjes dus ook hebben deze middag en zelfs vanavond kunnen buiten eten. Het weer is dus duidelijk in gunstige zin aan het evoluëren.

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Hoe spreek je OKLAHOMA uit?

Probeer het eens…

Nog eens...

Welk is de juiste ?

Denk je dat het correct is?

Er is een juiste en ....een verkeerde manier om OKLAHOMA uit spreken

De goede is:

OKLA ............HOMA

Je moet even pauzeren en even diep adem halen tussen OKLA en HOMA

Kijk maar:….

Zo... nu heb je vandaag weer wat bijgeleerd dankzij

mijn educatieve berichten…

D.D.B.

Stilletjes hier…

Het weer is beter aan het worden, er kan terug vanaf ’s morgens buiten gezeten worden. Als het zo verder gaat dan staat het ontbijt morgen op de campingtafel opgesteld…als !

Want de vooruitzichten van meteo France zijn nog altijd niet om over naar huis te schrijven. Tante Rita, je weet wel, “de koekjestante” , is deze morgen al terug richting België vertrokken. De temperatuur van het zwembad was onder het aangename gezakt en de temperatuur van de lucht was met z’n 20° C ook maar “dunnekes”. Daarenboven waren er ook in België nog zaken te doen die een vervroegde terugkomst verantwoorden.

Het baasje gaat zich dadelijk op “den Husq” zetten en het opgeschoten onkruid in het gazon eens kortwieken. Er zijn van die vervelende grassprieten bij die in onze vacht kleven en dan afbreken. Het hoofdbestuur heeft al gedreigd van die zaden met de schaar te verwijderen, zo hardnekkig nestelen die zich voornamelijk in onze flaporen.

Maar als ’t aan baasje ligt is die hinder straks ook achter de rug, eerst het gazon nog wat laten opdrogen zegt ‘m.

Belle & co

Verschillen…

Onze baas had het deze morgen gezegd, als het droog bleef ging hij de preien “proper zetten”. Belofte maakt schuld maar na vijf minuten was hij al terug binnen, uiteraard wegens regen…

Uiteindelijk is het baasje er toch aan kunnen beginnen, plantje na sprietje heeft hij uitgetrokken en op de composthoop afgeleverd. Het zal nu wel eventjes duren voor het onkruid terug zijn kop kan opsteken . Dat is toch wat hij hoopt…

Wij gaan jullie niet te lang aan het lijntje houden maar enkele voor en na foto’s tonen, één foto zegt trouwens meer dan duizend woorden !

Belle & co

Eentje die al wat ouder is…(die ‘splinternieuwe’ BMW is ondertussen al vernieuwd )

Droog… !

Het is ondanks de weerberichten van meteo France toch droog gebleven sinds gisteren avond. Het is nog wel niet zonnig maar we zijn tevreden met wat we hebben !

Gisteren zijn Cis en Diane het vorige bezoek komen aflossen. Cis is oud collega van ’t baasje op het KTA (het Koninklijk Technisch Atheneum) in Herentals. Het baasje “zijn school” met andere woorden.

We (’t baasje) is wat achter geraakt in de tuin waar het onkruid enkele dagen vrij spel heeft gekregen. Van de reactie van Lewie gisteren hebben we geleerd dat Lewie zijn witte selder in bloei staat. Hij vraagt ook hoe het staat met de prei die we van hem gekregen hebben. We moeten eerlijk zijn, sinds twee dagen moeten we achter de prei zoeken !

Straks, in het late bericht hier op ’t blog hopen we een “proper” preibed te kunnen tonen. Alles zal echter afhangen van het weer. Ons baasje heeft weinig interesse om in de regen op zijn knieën door de modder te kruipen om dat onkruid stuk voor stuk uit te trekken.

Maar we zien wel wat het geeft. Nog even geduld en jullie weten hoe het afgelopen is vandaag…

Belle & co

Slechts één maal …

Slechts één maal heeft het geregend vandaag in de Charente. Eerlijk waar, maar dan wel zonder onderbreking van 12 uur vanmiddag tot iets na acht vanavond.

De tomaatjes en preiplantjes staan er geweldig goed bij. Alleen groeit het onkruid net iets sneller dan de gewassen die ’t baasje geplant heeft. Morgen… als het overblijft, ’t moet nog niet zonovergoten zijn, maar als ’t droog is ga je ons baasje eens in actie zien vliegen zie !

Als nu de zon er nog een beetje doorkomt dan gaan die tomaten niet alleen groot worden door het vele nat, maar ook nog eens een mooie rode blos krijgen.

Ondertussen staat Frankske van het weerbericht zijn liedje achter het baasje zijn rug af te draaien. Wat hij daar staat te vertellen is voor ons in Frankrijk niets om vrolijk van te worden.

Ondertussen zijn Johan en Karin met de kinderen terug naar België en zijn Cis en Diane hier gearriveerd. Die moeten elkaar ergens in de buurt van Tours gekruist zijn zegt ons baasje.

Maar wij zijn daarstraks wel gaan wandelen met ons baasje alleen. Dat is altijd plezant want dan mogen we meer dan anders… Toen we weer eens bezig waren met muizen treiteren had ons baasje ons geroepen maar we zaten te diep met onze kop onder de grond om het goed te horen. Toen heeft ons baasje zich verstopt en waren we toch even in paniek toen we hem in de verste verte niet meer konden ontdekken. Hij had zich dan ook nog eens verstopt met de wind mee zodat we geen verwaaiïng van zijn geur hadden… Maar toch had Heros hem snel in het vizier, maar toen was het los lopen ook gelijk gedaan.

Belle & co