Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.

Berichten van 1 juni 2008 tot 30 juni 2008

Zondag 29 juni 2008

Komma n/jeukt weer

   Mijn vorige blog dateert van 19.6 en het werd dus weer eens tijd… Maar er zijn nu eenmaal in het leven (althans in het mijne) nog andere dingen dan onnozele blogjes schrijven, bijvoorbeeld een weekje wandelvakantie in de Ardennen. Maar nauwelijks ben ik weer thuis of de blog-kriebels overvallen me. En waarom niet de twee combineren en enkele regeltjes schrijven over die voorbije (mid-)week.
   Wat ons behalve het goeie wandelweer ook zal bijblijven, is het verdwijnen van vele hectaren Ardense dennenbossen ten behoeve van de hout-industrie. Van één kant spijtig, want het landschap verliest een deel van zijn charme, maar gelukkig blijft er nog genoeg mooie natuur over om van te genieten. Bovendien is zo’n algemene houtkap een normaal verschijnsel, dat pakweg elke 50 jaar herhaald wordt omdat een hogere ouderdom het dennenhout min of meer waardeloos zou maken. Daarom wordt elk “kapseizoen” onmiddellijk gevolgd door nieuwe aanplantingen, bedoeld voor de volgende generaties, dus de milieujongens hoeven niet te steigeren als ze die klare plekken zien.
   Intussen betekent dat uitgebreide rooien van bossen soms wel een hinder voor wandelaars zoals computeroma en ik. De voorbije week ontmoetten we op onze (bewegwijzerde) wandelpaden regelmatig hopen snoeiresten die lagen te wachten tot ze worden verwijderd (foto1: links en rechts prikkeldraad, en daartussen…: inderdaad!); tot overmaat van ramp hebben recente stormen ervoor gezorgd dat bomen soms dwars over het pad vielen (foto2), en dan stonden we voor de keuze: ofwel teruggaan ofwel via klauter- of kruippartijen aan de andere kant van de hindernis trachten te geraken. Gelukkig lukte steeds de tweede optie, soms ten koste van hier en daar een schram(metje) op arm of been…

TOE(kom)MAATJE. In steeds meer Europese landen werd/wordt een of andere vorm van tolheffing op de wegen ingevoerd. Die regeling is echter in al die landen telkens verschillend, tot grote ergernis van (b.v.) de toeristen, die niet meer weten waar ze aan toe zijn. Europa één?, laat me niet lachen.

Geschreven door kommaneuker om 13:37 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 19 juni 2008

K(r)omk(r)ommerneukers?

(hiernaast een stukje van onze tuin, zonder komkommers)

Volgens mijn krant zijn Nederlandse komkommerkwekers erg trots op hun rechte komkommers, die voorlopig nog een beter Europees kwaliteitslabel krijgen dan kromme (meestal buitenlandse) exemplaren. Omdat er eigenlijk geen echt kwaliteitsverschil is (kromme of rechte komkommers hebben dezelfde smaak en zijn even gezond), wil “Europa” dat verouderde onderscheid afschaffen, zeer tot ongenoegen – u raadt het al – van die Nederlandse “rechtlijnige” kwekers; zij vinden dat een komkommer in een lagere klasse thuishoort zodra de kromming meer bedraagt dan zoveel millimeter per zoveel centimeter (vraag me niet naar de exacte cijfers!)… Over kommaneukers gesproken!….

TOE(krom)MAATJE. Voor 1350 punten krijg je bij Carrefour een zak met 80 megabloks voor de kinderen. De reclamefolder zegt daarover: “De kinderen bouwen naar hartenlust met de blokken in verschillende kleuren. En de ouders kunnen helpen dankzij een bijgevoegd plannetje.” (En als die ouders – of grootouders? – het plannetje niet snappen, dan vragen ze het ….. aan de kinderen zeker?!)

Geschreven door kommaneuker om 17:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 15 juni 2008

Sorry aan onbekende bestuurster!

  Gisteren hebben we een goede vriend van onze tafeltennisclub begraven. Er was enorm veel belangstelling en op de overvolle parking bij de kerk was iedereen al volop aan het aanschuiven in de hoop toch nog een plaatsje te vinden…
   Op die parking heb ik me schandalig gedragen toen een bestuurster me steeds verder achteruit dwong, zij het telkens met kleine beetjes; weer een vrouw achter ’t stuur, dacht ik in een ouderwetse reflex, maar wat ik NIET gezien had: zij kon een juist vrijgekomen plaatsje alleen innemen door eerst een paar meter achteruit te rijden… Met herhaaldelijk en agressief geclaxonneer joeg ik haar flink in de gordijnen, achteraf bekeken volledig ten onrechte natuurlijk…
   Toevallig kwam ook naast haar een tweede vak vrij zodat ik ook nog een plaatsje had. We stapten dus ongeveer gelijktijdig uit en ik begon me uitgebreid te verontschuldigen maar haar allesvernietigende blik bleef boekdelen spreken en ze was duidelijk (nog?) niet toe aan een absolutie…
   Ik voelde mij echt rot en hoopte dat ik haar na de dienst nogmaals zou kunnen aanspreken om haar alsnog om vergiffenis te vragen voor mijn wangedrag. Helaas heb ik ze niet meer gezien en ik kan dus alleen maar hopen dat ze mij “op afstand” toch nog vergeven heeft. Misschien is er nog een waterkansje van 1 op een miljoen dat ze dit blogje bezoekt, de situatie herkent en inziet dat ik niet zo kwaadaardig ben als ik het leek…

TOE(kom)MAATJE. Het Vlaamse vakblad 'Over Taal' is op zoek gegaan naar wonderlijke combinaties van voor- en achternaam. Het heeft een prachtige collectie van grappige (of tragische) namen opgeleverd. Zo zijn er mensen die gezegend zijn met de naam Beau ter Ham, Sytze Vliegen of Dick Backes. Het verhaal achter sommige bizarre combinaties is beschikbaar als pdf-document.
http://nieuwsbrief.taalpost.nl/r/tp.plx?2609-792

Geschreven door kommaneuker om 17:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 8 juni 2008

Dodelijke "varkensruggen"

“Varkensruggen”: wanneer vallen er doden? Bij een busongeval op 2 juni in Waver werd een scholier zwaar en 20 anderen licht gewond, nadat de chauffeur de controle over het stuur had verloren toen zijn bus op enkele zgn. varkensruggen bonkte; dat zijn betonnen boordstenen die de rijbanen scheiden.
Ik heb me al vaak geërgerd aan die potentiële moordtuigen: ik kan me niet voorstellen dat die bus de eerste wagen is waarvan de schokdempers en/of andere vitale onderdelen het zwaar te verduren kregen. De schade zal meestal niet onmiddellijk zichtbaar zijn maar allicht later op een onverwacht en cruciaal moment tot een catastrofe leiden zonder dat de eigenlijke oorzaak nog gelegd, laat staan bewezen kan worden. De vraag “wanneer vallen er doden?” zou misschien beter luiden: “hoeveel doden zijn er misschien al gevallen?”
Het principe om een chauffeur letterlijk in goede banen te leiden, is natuurlijk prima, maar waarom moet dat met zulke gevaarlijke obstakels (denk ook aan noodsituaties waarbij een chauffeur plots moet uitwijken voor een onvoorziene hindernis). Waarom niet met bv. geribbelde witte scheidingslijnen zoals op veel (snel)wegen het geval is: makkelijker aan te brengen, goedkoper, veiliger en efficiënter.

TOE(kom)MAATJE. Hoofdpijn en alpinisme. Lang geleden behoorde alpinisme in de Zwitserse bergen tot onze favoriete hobby’s. Nu blijven alleen onze dia’s als (mooie) herinnering. Vanmorgen zei computeroma, geplaagd door een vermoeiende hoofdpijn: “je zou nu beslist geen bergen met me kunnen beklimmen”. Waarop ik antwoordde: “nou, dat komt dan goed uit, want ik was het eigenlijk ook niet van plan…”

Geschreven door kommaneuker om 16:56 2 reacties Reageer op dit bericht

Berichten van 1 juni 2008 tot 30 juni 2008

Meer van kommaneuker