Zinloos geweld en democratie
En zo nader ik het tweede deel van mijn titel. Vaak willen de slachtoffers en/of hun entourage alvast het “recht in eigen handen nemen”, zonder de gerechtelijke procedure af te wachten. De meest “onschuldige” (?) varianten daarvan zijn mondelinge of geschreven scheldpartijen of bedreigingen, maar vaak ontaardt de reactie in (soms zwaar) fysiek geweld.
Ik kan die “wraak-gevoelens” wel ergens begrijpen, ben er zelfs niet zeker van dat ik me zou kunnen bedwingen als mijn vrouw of (klein)kinderen slachtoffer zouden zijn van zinloos geweld. Dat neemt niet weg dat het uitsluitend aan de gerechtelijke instanties toekomt om de daders gepast te straffen. Dit is een van de fundamentele pijlers van ons democratisch systeem, of ik dat nu leuk vind of niet. In dat verband denk ik aan een beroemde uitspraak van Winston Churchill: “Democratie is een slecht systeem maar elk ander systeem is nóg slechter!” Anders gezegd: we hebben ons neer te leggen bij de democratisch vastgelegde rechtsregels (hoe onvolmaakt ook) en moeten politici kiezen van wie we verwachten dat zij constant blijven streven naar betere regels en hun toepassingen.

