Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.

Berichten van 1 december 2008 tot 31 december 2008

Woensdag 31 december 2008

Familie-reünie: gezellige chaos!

   Rond elke jaarwisseling organiseren computeroma en ik een familiereünie met onze kinderen, kleinkinderen en evt. partners. Omdat die meute stilaan te groot werd om het bij ons thuis te doen (dit jaar rekenden we op 22 man), hadden we een zaaltje gehuurd; op het “menu”: een feestelijk voorziene broodjesmaaltijd met zelfbediening.
   Geleidelijk moesten we wat “afval” in het deelnemersveld noteren: we kwamen uit beneden de 15 zodat we het toch nog thuis zouden kunnen doen. Jawadde! De meeste afvallers “’bekeerden” zich weer en zo steeg de koers toch weer tot 20, onder wie al onze 13 kleinkinderen (9 tot 26 jr.)! Op algemeen aandringen besloten we om “het” dan toch maar thuis te doen (gejuich op de tribune: “vééééél gezelliger!!!”).
   Oma en opa bestelden bij de bakker een ruim assortiment broodjes, haalden hele vrachten kaas, fijne vleeswaren en ander voer in huis, en zondagmiddag wachtten we samen rustig op de storm na de stilte. Rond 14 uur vielen de eerste gasten binnen langs onze “artiesteningang” (achterdeur), die ze in hun enthousiasme wagenwijd open lieten staan zodat de vrieskou al snel tot in de keuken doordrong, brrrr! Hetzelfde gebeurde met de volgende binnenvallers (misschien mankeert er toch iets aan die achterdeur…).
   We hadden de belangrijkste ingrediënten op diverse tafels uitgestald en omdat ze allemaal de weg kennen naar de koel- en andere kasten bij opa en oma, heerste er binnen de kortste keren een vrolijke stemming. Zoon 2 zei me: “pa, het hééft IETS”. Ik zei: “inderdaad, IETS CHAOTISCH!”
   Na afloop bleef een van de kleinkinderen (12) hier slapen en kreeg op ons voorstel het gezelschap van haar jongste nichtje (9). De “kermis” op de slaapkamer duurde tot 23 uur…. zalig! ’s Anderendaags kwam zich al vroeg een ander nichtje (11) melden en dat trio bleef tot na het middagmaal…
   EN TOEN…… kwam voor opa en oma eindelijk de (heerlijke) STILTE NA DE (heerlijke) STORM.

TOE(kom)MAATJE. En vanavond vieren we Oudejaar. Thuis. Samen. Met zijn tweetjes, hoewel je dat bij ons dus nooit op voorhand zeker weet. Maar wat ik wel zeker weet: het zal gezellig zijn.

Voor de volgende foto’s heb ik toestemming gevraagd en gekregen van de afgebeelde figuranten (de wet op de privacy, weet-u-wel). Hopelijk geven ze een beetje de sfeer weer van onze reünie.

DE ONTHAAL-KOFFIE

BROODJESTAFEL MET TAFELBROODJES

deze neven (17/18 jr) vormen al jaren een “bende van 3”

the day after: brunch met 3 kleindochters. N.B. De zuigflessen (hier met chocomelk...) hebben we ooit aangeschaft op “bevel” van enkele kleindochters, hoewel zij de babyleeftijd al lang voorbij waren; maar ze vonden en vinden dat nog steeds vreselijk plezant.

hetzelfde meidentrio…

…. intussen "aangevuld" met 2 oudere nichtjes, kijkend naar TV

Geschreven door kommaneuker om 11:41 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 december 2008

De... Koningin! En! Ik! Wensen!

De Kerstboodschap van Albert II zal dit jaar wel een extra dimensie krijgen door de huidige politieke crisis. Meer dan andere jaren ben ik benieuwd hoe Zijne Majesteit (eigenlijk zijn regering, want die moet toch haar fiat geven) die klus zal klaren. Van slechts één ding ben ik nu al zeker: de koning zal zijn speech … ook… nu… weer… tergend… traag… voorlezen… waardoor de geïnteresseerde kijkers/luisteraars dubbel zoveel tijd aan hun toestel gekluisterd moeten zitten dan wanneer de Vorst zijn tekst “gewoon” zou voorlezen. Als dat laatste tegen verwachting toch gebeurt, dan heeft hij hoogstwaarschijnlijk even daarvoor mijn blogje gelezen, maar die kans lijkt me wel bijzonder klein!!…

Queen Elisabeth I, met Painter Classic op computer getekend door computeroma

Koppeltje, met Painter Classic getekend op computer door computeroma

Bewerking, met PainterClassic, van de vorige tekening, door computeroma

Geschreven door kommaneuker om 13:50 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 19 december 2008

Dictee... Lhermitte... Eurocentjes...

   1. Ik heb vorige woensdag voor het eerst sinds jaren niet meer gekeken naar, laat staan meegedaan met het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Ik heb het altijd flauwekul gevonden en ben nu dus eindelijk consequent geweest en heb mijn tijd die avond beter en leuker besteed. Ik vind dit “spelletje” (want meer is het niet) immers zwaar overroepen; wie wil weten waarom, verwijs ik graag naar mijn blog van 6 januari 2008.
   2. Ik had en heb nog steeds medelijden met Geneviève Lhermitte, die haar 5 kinderen vermoordde. Wie zo’n afschuwelijke daad pleegt, moet toch zwaar ziek zijn. Die moeder moet dus verzorgd worden, zonodig haar leven lang in een instelling. De assisenjury heeft echter beslist dat Lhermitte voor straf levenslang achter de tralies moet. Ik denk dat ik het, als jurylid, heel moeilijk gehad zou hebben om mee verantwoordelijk te zijn voor die veroordeling.
   3. Tot mijn grote teleurstelling zullen consumenten en handelaars voorlopig nog wel moeten blijven klungelen met die kleine rotmuntjes van 1 en 2 cent. Terwijl die grote hoop ijzer heel eenvoudig drastisch kan verminderen als het te betalen EINDBEDRAG aan de kassa naar beneden of naar boven afgerond wordt op 0 of 5 cent. Aan de afzonderlijke PRIJZEN wordt niet getornd: die blijven dus vallen onder de bestaande prijsreglementeringen en blijven dus tot op de cent nauwkeurig. Ook over dit onderwerp schreef ik al eerder een stukje, nl op 22 juli 2007. Uit een artikel in GvA van vorige woensdag 17.12 blijkt dat zelfs hoge Europese functionarissen nog steeds niet snappen hoe het principe werkt. Ook Test-Aankoop zou “sceptisch” staan tegenover het verminderen van de kleine muntjes; zo laat ze de kans voorbijgaan om de gebruikers die ze geacht wordt te dienen, duidelijk voor te lichten.

Geschreven door kommaneuker om 21:33 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 december 2008

Er zijn nog eerlijke mensen!

   Er gaat bijna geen dag voorbij of Oma en/of ik zijn wel iets “kwijt”. Waar hebben we dit of dat het laatst gezien of in handen gehad, verdorie toch! Er volgt dan ons “dagelijks zoekuurtje” gepaard met de nodige wederzijdse verwijten: Jij hebt het vanmorgen nog in handen gehad, heb je daar en daar al gekeken, waarom leg je het niet op de gewone plaats, enz. enz. enz. Na het (on)nodige tijdverlies duikt het verloren ding meestal wel op, soms op de gekste plaatsen maar ook wel eens op de gewone plaats (verkeerd gekeken!!!). Soms geven we het op en komt het spul pas weken/maanden (ooit zelfs jaren!) later toevallig weer boven water.
   Maar vorige week was het toch echt “raak”: toen we na onze wekelijkse boodschappen in het Shopping Center thuiskwamen, bleek oma’s portemonnee (met papieren en een flink geldbedrag) die ze juist daarvoor in Delhaize nog gebruikt had, onvindbaar. Deze keer dus echt wel een onrustwekkende verdwijning. Onmiddellijk gebeld naar Delhaize en dat was een goeie gok: iemand had het kleinood gevonden op de parking en zijn telefoonnummer gemeld bij Delhaize.
   Volgende fase: gebeld naar meneer X, die gaf zijn adres en ik trok uiteraard stante pede ernaartoe. De bewoner, uitgebreid getatoeëerd op beide armen, niet direct het type dat ik verwacht zou hebben maar wel uiterst vriendelijk. Hij overhandigde mij de portemonnee en weigerde categoriek het briefke dat ik al klaar had om hem te geven als beloning voor de eerlijke vinder.
   Om toch iets te doen, hebben we hem vandaag een wenskaart voor de eindejaarsfeesten gestuurd, en hem nogmaals bedankt voor zijn sympathieke houding. Er zijn inderdaad nog eerlijke mensen, die spontaan en zonder bijbedoelingen goede daden verrichten; een voorbeeld voor veel anderen!

Geschreven door kommaneuker om 17:30 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 december 2008

Muziek en nog eens muziek

   Ons oudste kleinkind (26) …, verdient – evenals haar vader, onze zoon dus – haar boterham met muziek. Naast pianolerares op muziekacademies geeft ze ook concerten en recitals en doet mee aan internationale wedstrijden, waar ze in concurrentie treedt met andere talentvolle kandidaten. Op 21 november gaf ze in de sfeervolle Salons voor Schone Kunsten in haar geboortestad Sint-Niklaas een (volgens opa uiteraard prachtig …) recital (zie foto’s) met aartsmoeilijke stukken van o.a. Rachmaninov, Ravel, Beethoven, Albeniz, Bach… En alles uit het hoofd, opa (amateur-pianist) kan er alleen maar van dromen.
   Ook haar twee jongere broers zijn (liefhebbers-)muzikanten, evenals sommigen van hun neven en nichten… Dat het iets met mijn “genen” te maken heeft, zoals ik vaak hoor zeggen, geloof ik niet: mijn ouders waren helemaal niet muzikaal, alleen hebben ze me op 8 jaar op pianoles “gestuurd” en misschien is “het” daar begonnen.
   De foto’s hierna zijn genomen door de oudste broer tijdens genoemd optreden in Sint-Niklaas

De jongere broer Jascha presenteert:

Barbara groet het publiek

... en speelt

uiterste concentratie:

... en na het optreden de receptie en een ontspannen babbel met bewonderende leeftijdgenoten

Geschreven door kommaneuker om 17:12 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 december 2008

'œDubbele verhuis van computeroma'

Nadat ze haar hele schildersatelier naar een grotere ruimte versast had(zie mijn blog van 29.11.08), besloot "computeroma" nu ook in één adem om ook haar computertekeningen niet meer op haar eigen blog te zetten maar ze te "verhuizen" naar die van eega "Kommaneuker"...
Zojuist heeft ze op haar blog https://blog.seniorennet.be/computeroma het volgende geschreven:

“”Beste vrienden bezoekers,

   Vanaf vandaag komen er op mijn blog geen nieuwe tekeningen meer. Ik vraag aan blogger “Kommaneuker” om voortaan als hij op zijn blog werkt af en toe wat werkjes van mij er bij te doen.
   De tekeningen maken vind ik heel leuk, maar niet deze op de blog te plaatsen met teksten erbij. Ik kan wel verbaal mijn babbeltje doen, maar opschrijven vind ik moeilijk en doe ik niet graag.
   So,... bye bye, en tot op de blog van Komma! “”

   Oma heeft amper tien minuten nodig gehad om bovenstaande tekst uit haar mouw te schudden; een prestatie waar ik verdomd jaloers op ben: ik was al ruim een halve dag bezig geweest om die “samensmelting” van onze twee blogs toe te lichten. Ik had me de moeite dus kunnen besparen.
   Ik realiseer me nu dat de “vaste” teksten bovenaan en opzij van mijn blog dringend aan actualisering toe zijn; ik zie dat onmogelijk in één keer gebeuren en zal er dus in “schuifjes” aan moeten werken. (Als oma dit leest, zal ze wel zeggen: allee, dat kan toch makkelijk in één keer!)
   En na deze inleiding rond mijn tweede rol als “spreekbuis” voor mijn computertekenende eega, kan ik vandaag toch niet anders dan twee van haar recente creaties wat extra in de verf te zetten. N.B. Beide tekeningen hieronder maakte ze met het programma “Painter Classic”

"Golven":

"Voetbalvreugde"

Geschreven door kommaneuker om 14:37 3 reacties Reageer op dit bericht

Berichten van 1 december 2008 tot 31 december 2008

Meer van kommaneuker