Sommigen noemen me een kommaneuker (muggenzifter). Of ik die bijnaam verdien, moeten mijn bezoekers maar beoordelen. Op dit blog wordt in elk geval niet geneukt, misschien wel geluld (voor het eerste bestaan andere wipsites, pardon, websites).
Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.
Op 15.03.2013 wijdde ik een blog aan een musical “Hercules”, die volgend weekend 5 en 6 april in Sint-Niklaas wordt gespeeld onder regie van een van mijn 13 kleinkinderen… Hij vroeg mij de volgende link naar het promotiefilmpje over het evenement op mijn blog te zetten, wat opa uiteraard met veel plezier hierbij doet: surf maar naar http://www.youtube.com/watch?v=zLGwW1r797E
Onlangs kreeg ik een uitnodiging voor een “cursus Valpreventie”. Ik heb er niet voor ingeschreven, ik kan me namelijk interessantere onderwerpen voorstellen. Mijn gedachten gingen echter ineens uit naar het woord “Val(len)” zelf. Ik voelde dat dat woord mij eindelijk nog eens stof kon bieden voor een blogje. Ik begon te zoeken en hoe langer ik zocht, hoe meer woorden rond “val(len)” mij te binnen euh …. vielen. Daar gaat-ie (en ik sla er beslist nog over): aanvallen, voorvallen, tegenvallen, meevallen, samenvallen, uitvallen, uiteenvallen, bijval(len), bevallen, invallen, overvallen, toeval(len), vallen onder /buiten /binnen / naast…, binnenvallen, ongeval, waterval, lichtval, regenval, sneeuwval, een klemtoon valt, iets valt op, iemand valt op knappe vrouwen, een eis laten vallen, … Een verrassend aspect van dit taalspelletje vind ik, dat die woorden soms nauwelijks of helemaal niets (meer) te maken hebben met de oorspronkelijke betekenis van “Vallen”!
TOE(kom)MAATJE. Een leuke taalkronkel in de Kinderpagina van het tijdschrift “Natuurbehoud”: “Ook jij kunt bramenjam maken! Pluk een emmertje bramen (…) en doe ze samen met je papa of mama met een pak geleisuiker in de pan.”
In zijn vorige blog schreef deze fiere opa over een concert door zijn zoon Nico (violist) samen met diens dochter Barbara (piano). Zeer binnenkort (5 en 6 april) volgt een nieuw “familiaal” optreden: Jascha (zoon van Nico, jawel..) regisseert voor de derde keer een musical, met een 20-tal uitvoerders en nog een handvol medewerkers achter de schermen. Voor het schilderen van de (+/- 20) decors (elk 1mtr x 1,5mtr!) en het naaien van de meeste “kostuums” (breed te interpreteren: er komen ook veelkoppige monsters, harnassen e.d. aan te pas) dacht onze kleinzoon onmiddellijk aan…. Oma! Die reageerde direct enthousiast. Er zijn twee affiches gedrukt, waarop onder meer enkele van de door oma genaaide kostuums voorkomen. Van de decor-doeken (vóórstudies op kleiner formaat) heb ik foto’s genomen, ook daarvan toon ik er hierbij enkele; de kleuren verschillen helaas wel wat van de originelen, maar dat ligt aan de fotograaf... TOE(kom)MAATJE. Het gezelschap van Jascha heeft ook een (volgens opa en oma zeer verzorgde…) website: http://www.muze-cal.com , waarop eventueel geïnteresseerden nog heel wat meer info zullen vinden.
Affiche nummer 1: (de 3 kostuums rechts komen uit de naaikamer van oma..., zij schilderde ook de achtergrond: de berg Olympus, waar de goden wonen...)
Affiche nummer 2: ook hier zijn de kostuums genaaid door oma Komma
de volgende afbeeldingen zijn vóórstudies voor de eigenlijke decor-doeken
Onze zoon Nico (violist) en zijn dochter pianiste Barbara (ons oudste kleinkind) zijn al vele jaren professioneel actief in de (klassieke) muziekwereld, als leraar, solist of lid van ensembles, maar het is pas sinds de laatste jaren dat zij af en toe ook samen optreden. Voorbije zondag 3 maart was dat weer eens het geval, meer bepaald in de prachtige ruime zaal van “de Muze van Meise”, en omdat Meise niet zo ver van onze woonplaats gelegen is, wilden we dat concert niet missen. Zowel het programma als de vertolking was trouwens schitterend; de meest subtiele nuances tot de sterkste fortissimo’s kwamen tot hun recht. Het enthousiast slotapplaus door het publiek bewees dat je geen (groot)ouders van de solisten hoefde te zijn om onder de indruk te zijn van de artistieke prestaties van vader en dochter. Onder het publiek waren er ook enkele relaties van de solisten; na het concert nodigde een van die vrienden ons en de solisten uit tot een brunch in zijn gezellige woning niet ver daarvandaan. Een onverwacht en vriendelijk aanbod, dat wij in dank aanvaardden en waardoor we niet alleen vertroeteld werden met een heerlijke en gevarieerde brunch maar ook kennis mochten maken met een sympathieke vriendenkring van Nico en Barbara.
TOE(kom)MAATJE. Nico telt onder zijn nakomelingen nog een ander artistiek talent. Zijn zoon Jascha organiseert binnenkort een musical, geïnspireerd op het verhaal “Hercules” uit de Griekse mythologie. En – hou u vast! – ook “Oma Komma” speelt daarin (zij het achter de schermen) een belangrijke rol: zij heeft al een groot aantal decorstukken geschilderd en diverse kostuums genaaid. Maar daarover schrijf ik binnenkort een blog.
1) Dank voor het enthousiast slot-applaus:
2) Curricula die er mogen zijn...
3) Het indrukwekkende programma in Meise:
4) Nico en zijn allereerste oefeningskes:
5) Weer vele jaren later: baby Barbara in de ban van papa's vioolspel....
6) ....... en weer "een beetje" later tijdens een solorecital
Musical “Hercules” (bis…)
