GENT "verbiedt" Nederlandse woorden!
Het
Gentse stadsbestuur heeft beslist, opnieuw enkele gewone Nederlandse woorden uit
de gemeentelijke woordenschat te verwijderen.
Eerlijk gezegd, ik zat er op te wachten. Nadat ik onlangs las dat Gentenaars het
woord "allochtoon" niet meer mochten gebruiken, vreesde ik onmiddellijk
dat nu ook wel vlug een verbod op een woord als "gehandicapt" zou
volgen. En ja hoor, het is er al!
Als het woord bij sommige mensen een negatieve
perceptie oproept, dan is dat eigenlijk hun
probleem; waarom moet de samenleving dan geforceerde pogingen doen om betere (?) alternatieven uit te vinden? Denken
ze in Gent nu echt dat bv. chauffeurs met een handicap voortaan niet meer
spreken over hun "gehandicaptenkaart" maar over hun "kaart voor
personen met een beperking" (want zo
heet die kaart voortaan!) ?... Politicus Siegfried Bracke reageerde zeer ad
rem: "Personen met een beperking: mensenlief! Wie heeft er géén beperking,
hè?" Of Herman Brusselmans, met een knipoog: "Noemen we een dwerg dan
ook 'verticaal niet volledig volgroeide medemens'?" De Gazet van Antwerpen
van vandaag 19.9 sloeg spijkers met koppen door een artikel aan het onderwerp
te wijden onder de terechte titel "Woord schrappen is gewoon zelfbedrog".
Ik ben geen helderziende maar ik denk
dat er in de toekomst nog wel vaker nieuwe alternatieven zullen opduiken en
weer verdwijnen. We kenden al "invaliden", dat moest toen "mindervaliden" worden, ook
weer niet goed, dus werd het "andersvaliden", weer verkeerd, zelfs
even "mensen met een bijzondere uitdaging" en nu dus sinds enige tijd
"mensen met een beperking". Binnenkort is de cirkel misschien weer
rond en mogen we personen met een handicap weer gewoon ..... "gehandicapten"
noemen!
Eigenlijk komt het gewoon hierop neer: het zijn
niet het de woorden die belangrijk
zijn maar de toon waarop en de context waarin we ze gebruiken (c'est le
ton qui fait la musique!). Klinkt een smachtend "ik hou zo van je, mijn lieve
klootzak" niet veel liever dan
"schat, ik ben je al lang kotsbeu,
ik ga definitief terug naar mijn moeder!" ?
Ik heb soms de indruk dat men in
Nederland minder verkrampt met zulke zaken omgaat. Tijdens een interview op
Radio 1 (eergisteren?) bv. sprak een ernstig gehandicapte Nederlandse dame met
een belangrijke functie in de maatschappij herhaaldelijk en zonder complexen
over "mensen met een handicap"...
