Woensdag 22 augustus 2012
Michelle Martin: “30 jaar = 30 jaar”?
Ondanks de hitte kwamen duizenden boze betogers op 19.8 hun begrijpelijke verontwaardiging uitschreeuwen over de vervroegde vrijlating van de ex van Dutroux. Als het Hof van Cassatie geen procedurefouten in het dossier ontdekt, zal Martin, destijds veroordeeld tot 30 jaar gevangenis, na amper 16 jaar inderdaad vrij komen. Nou ja, “vrij” is niet helemaal het juiste woord, want die vrijheid gaat gepaard met zulke strenge beperkingen dat er misschien weinig verschil is met het leven in een echte gevangenis.
Volgens sommigen – ik dacht er vroeger ook zo over – stuit zo’n vervroegde vrijlating tegen het rechtvaardigheidsgevoel: “als een gevangenisstraf terecht is, moet ze ook volledig uitgezeten worden”, zo luidt de redenering. Ik ben geen jurist maar als ik de echte juristen goed begrijp, is de mogelijkheid – geen automatisme! - van vervroegde “vrij”heid misschien nog niet zo slecht, juist vanwege die strenge voorwaarden.
Immers: wie zijn/haar straf volledig uitzit (of dat nu 10 of 30 jaar is), stapt daags nadien als een volledig vrij burger zonder beperkingen terug het dagelijks leven in: hij/zij kan dan gaan en staan waar hij/zij wil, bv. wonen naast zijn vroegere slachtoffers, stel je voor…
Kortom: ook ik voel een spontane weerzin tegen een eventuele “vrijlating” van Martin op dit ogenblik, maar om op grond van dit concreet geval het PRINCIPE van voorwaardelijke invrijheidstelling (“30 jaar = 30 jaar”) in vraag te stellen lijkt me een stap te ver.
Volgens sommigen – ik dacht er vroeger ook zo over – stuit zo’n vervroegde vrijlating tegen het rechtvaardigheidsgevoel: “als een gevangenisstraf terecht is, moet ze ook volledig uitgezeten worden”, zo luidt de redenering. Ik ben geen jurist maar als ik de echte juristen goed begrijp, is de mogelijkheid – geen automatisme! - van vervroegde “vrij”heid misschien nog niet zo slecht, juist vanwege die strenge voorwaarden.
Immers: wie zijn/haar straf volledig uitzit (of dat nu 10 of 30 jaar is), stapt daags nadien als een volledig vrij burger zonder beperkingen terug het dagelijks leven in: hij/zij kan dan gaan en staan waar hij/zij wil, bv. wonen naast zijn vroegere slachtoffers, stel je voor…
Kortom: ook ik voel een spontane weerzin tegen een eventuele “vrijlating” van Martin op dit ogenblik, maar om op grond van dit concreet geval het PRINCIPE van voorwaardelijke invrijheidstelling (“30 jaar = 30 jaar”) in vraag te stellen lijkt me een stap te ver.
Geschreven door kommaneuker om 21:19
Reageer op dit bericht