Berichten van 1 oktober 2008 tot 31 oktober 2008

Misverkiezing…
   Neenee, er ontbreekt geen “s”. Wie likkebaardend had gehoopt op een smeuïge tekst over (half-)blote madammen, en/of kommaneuker op een taalfout dacht te betrappen, is eraan voor de moeite!
   Luister. Een van onze zoons is van beroep muziekdocent en –pedagoog en lid van diverse orkesten en ensembles. Daarnaast – en daar gaat dit blogje over - treedt hij ook af en toe op voor een “minder klassiek geschoold” publiek, bv. ter opluistering van een of andere plechtigheid (huwelijk, begrafenis, jubileum, receptie…).
   Speciaal voor zulke gelegenheden heeft hij enkele mappen aangelegd met “lichte klassiekers”. Dat die stukken niet direct tot zijn persoonlijke favorieten behoren, blijkt uit de nogal onorthodoxe titels van die mappen; op één ervan staat bv. “Brol – smartlappen voor recepties waar geen eind aan komt (soort toiletpapier-muziek)”
   Binnenkort zal hij een mis-viering opluisteren in onze parochiekerk, met orgelbegeleiding door … kommaneuker (die naam zal wel niet in het parochieblad vermeld worden, vermoed ik); ik was daar vele jaren de vaste weekend-organist. En nu komt het: het opschrift waarmee zoonlief die map heeft versierd, luidt: “Mis-muziek (daarom geen misse muziek, enkel muziek om te kiezen voor in de mis, een soort misverkiezing dus)”
   Ik ben jaloers op hem: niet alleen kan ik (eenvoudige amateur-muzikant) niet tippen aan zijn muzikaal talent, hij steekt me ook nog eens de loef af met zijn geestige taalvondsten.

   Af en toe schrijf ik aan mijn krant (Gazet van Antwerpen) een lezersbrief over iets dat me dwars zit. Ze worden lang niet altijd opgenomen maar ik heb daar geen probleem mee: een krantenredactie heeft nu eenmaal het volste recht om blabla van lezers al dan niet te publiceren. Toch geef ik het niet op en soms word ik voor mijn hardnekkigheid “beloond”, al komen mijn gepubliceerde brieven bijna steeds min of meer “verminkt” in de krant.
   Vandaag 10.10 is het toch weer eens gelukt. Gisteren 9.10 schreef GVA dat “Lotto spelen in groep” een middel is om “winst te maken”, hetgeen echter een weid verbreid misverstand is! Wat ik echter helemaal ongepast vond, was een bericht in de krant dat een groep in Bornem bij de Euromillions gewonnen zou hebben, terwijl GVA zelf op 29.9 had geschreven dat die groep in plaats van de gedroomde winsten meer dan 80% van de inzet verloren had zien gaan…!! (zie details in mijn blog van 1.10).
   Prompt luchtte ik gisteren in een e-mail mijn ergernis over de misleidende adviezen van de krant, en voilà: deze keer bingo! Mijn brief staat vandaag 10.10 in de krant, al heeft GVA mijn kritische noot over haar benadering geschrapt zodat er alleen een “brave” versie overblijft, maar kom, 't is beter dan niets.

   Gazet van Antwerpen berichtte met veel bombarie over een initiatief van een krantenwinkel in Bornem, om met een groot aantal klanten zoveel mogelijk loten van Euromillions te kopen en zo de kans op winst te vergroten. “Ik zeg meteen mijn werk op als ik win”, zei een van de deelnemers; “bij winst zit ik morgen op het vliegtuig naar een onbewoond eiland, de rest geef ik aan mijn kinderen”, droomde een andere. Ik was stomverbaasd over zoveel naïviteit, want hoeveel loten je ook koopt, de kans op een grote prijs blijft altijd even groot (dus klein!). Anders gezegd: je mag al blij zijn als je je inzet terugkrijgt. De enige die echt zeker is van winst, is een lotenVERKOPER die zelf niet meespeelt maar zijn percent krijgt op de verkochte loten.
   In Bornem werden maar liefst 8020 loten verkocht  à 10 euro/stuk, een totale inzet dus van maar liefst 80.200 euro. Maar in plaats van de vele miljoenen waarop nogal wat deelnemers hadden gerekend, beliep de totale prijs maar 13.400 euro, anders gezegd: per saldo bedroeg het globaal resultaat een verlies van 66.800 euro … (GvA 29.9.2008)
   Voor alle duidelijkheid: ik gun iedereen de KICK van het gokken, maar het lukt me niet, de LOL ervan in te zien.