Sommigen noemen me een kommaneuker (muggenzifter). Of ik die bijnaam verdien, moeten mijn bezoekers maar beoordelen. Op dit blog wordt in elk geval niet geneukt, misschien wel geluld (voor het eerste bestaan andere wipsites, pardon, websites).
Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.
In de Humo van deze week (22 maart) protesteert een lezer terecht tegen de hoge voorschotten die energieleveranciers zoals bv. Electrabel en Nuon hun klanten “voorstellen” (lees: aanrekenen!) in afwachting van de definitieve factuur. Zelf kon die man pas na dreigen met tussenkomst door de Ombudsman Energie een vermindering van die voorschotten afdwingen. Hij besluit zijn lezersbrief met: “Wel zet ik iedere maand geld op mijn spaarrekening voor het geval mijn eindafrekening hoger uitvalt.” Ik dacht onmiddellijk aan mijneigen lezersbrief in Gazet van Antwerpen van 2.3 en aan mijn blog van 6.3, waarin ik schreef dat Electrabel zijn klanten op zijn minst ook op de alternatieve keuzemogelijkheid had mogen wijzen om "elke maand een extra bedrag op het eigen spaarboekje te reserveren in afwachting van de factuur". Zou die HUMO-lezer zich soms geïnspireerd hebben op mijn blog of lezersbrief?, och zo pretentieus wil ik niet overkomen, maar ik ben hoe dan ook blij dat ik blijkbaar niet de enige ben die over zo’n alternatief heeft nagedacht.
TOE(kom)MAATJE. Een koppel bezoekt de dierentuin. De vrouw waagt zich te dicht tegen de kooi van een gorilla, die haar prompt naar binnen sleurt en “handtastelijk” wordt. Ze schreeuwt naar haar man: “wat moet ik doen?”, waarop die antwoordt: “Doe wat je thuis ook doet: zeg dat je koppijn hebt!” (bron: onbekend)
Ik heb mij de laatste dagen zwaar geërgerd aan de paniekerige “berichtgeving” in de (meeste) media over de dramatische gebeurtenissen in Japan. Die berichtgeving zou zich immers beter beperken tot loutere feiten in woord en beeld. Maar de sensatiezucht van “het grote publiek” moest zo nodig weer eens maximaal bevredigd worden met allerlei voorbarige speculaties en analyses. Begrijp me niet verkeerd: ik pleit niet voor doofpotoperaties (integendeel: pers- en informatievrijheid is een groot goed, dat we moeten koesteren) en ik vind dat onze bevoegde veiligheidsinstanties inderdaad ruim geïnformeerd moeten worden en blijven over alle mogelijke aspecten van nucleaire gevaren of natuurrampen maar dat is iets anders dan het publiek voorbarig de stuipen op het lijf te jagen voor rampen die zich bij ons misschien nooit zullen voordoen. Bijvoorbeeld: de (op zichzelf indrukwekkende) “Koppen”-TVreportage op 17.3 over Tsjernobyl was volgens mij beter juist niet NU uitgezonden…. Typisch voor irreëel gedrag is de paniekerige stormloop op de apotheken, voor jodiumpillen. Vaak weten mensen niet eens precies waarvoor die tabletten dienen. Cartoonist Canary Pete van Gazet van Antwerpen heeft dat ook goed opgemerkt in zijn tekening in GvA van 16.3 waarin een dame haar apotheker vroeg naar “van die pillen tegen de tsunami”…
TOE(kom)MAATJE. Een andere stormloop van een heel ander karakter betrof het superlot van de Lotto van 105 miljoen euro. De kans om die te winnen is nochtans slechts 1 op 76 miljoen, oftewel 0,0000013 procent... Je kan natuurlijk ook in groep spelen van bv. 100 man, dan “verhoogt” je winstkans zo maar eventjes tot 0,00013% – wow!! Hoewel, zelfs dan is de kans dat de hoofdprijs aan je neus voorbijgaat 99,99987 procent. In gewone mensentaal: ook met je groep maak je nog steeds geen schijn van kans! Maar blijf gerust meespelen: de inzet gaat voor een deel naar goede doelen! ….
Niet zonder eigenbelang raadde Electrabel mij en andere klanten aan, onze maandelijkse voorschotten (lees: renteloze lening aan Electrabel!!) op de gasfactuur vrijwillig te verhogen om de eindafrekening minder zwaar te maken. Ik peins er echter niet over, op dat misleidend “aanbod” (zegmaar “truc”) in te gaan: wel zal ik voorzichtigheidshalve vanaf nu elke maand een extra bedrag op mijn eigen spaarboekje reserveren (en niet op dat van Electrabel...) in afwachting van de factuur. Het zou Electrabel gesierd hebben als het zijn klanten op zijn minst ook op die alternatieve keuzemogelijkheid had gewezen. Het verbaast mij trouwens, dat ik die tip in de media nog niet één keer ben tegengekomen (behalve dan in een eenzame lezersbrief van een kommaneukerige klant…)
TOE(kom)MAATJE. “Vertrouw nooit bescheiden mensen! Ze hebben gewoonlijk een goeie reden om het te zijn!”(Nietsche, geciteerd in “Man bij Hond” 28.2.2011)
Bij gebrek aan inspiratie ben ik eens bij mijn oudste blogs gaan kijken of er niks tussen zat dat “voor herhaling vatbaar” was. Op 21.1.2006 vond ik het volgende: “Het gebeurde vorige week tijdens een partijtje tafeltennisdubbel met oma tegen een ander koppel. Ik sloeg een ‘juweel’ (vond ikzelf) van een forehand, met veel topspin (om Jean-Michel Saive jaloers te maken!) maar in plaats van mijn ‘palet’ naar voren uit te zwaaien zoals het hoort, sloeg ik het in een soort halve cirkel terug in mijn eigen richting; resultaat: een buil boven mijn wenkbrauw… Het ergste vond ik nochtans het feit dat we het punt verloren want oma, overtuigd dat we ons punt al binnen hadden, ‘vergat’ om de bal, die tegen verwachting toch nog terug kwam, op tafel te houden. Daarvoor had ik me verdorie een halve schedelbreuk geslagen!! Een paar uur later bleek dat ik aan mijn onhandigheid behalve de buil ook een kanjer van een ‘blauw oog’ had overgehouden, zo ‘mooi’ van kleur dat ik het voor het nageslacht wilde vereeuwigen. En dus nam ik ’s anderendaags – de bloeduitstorting was helaas al iets minder indrukwekkend en wat gezakt – mijn camera voor een digitaal zelfportret. Met mijn Paint-programma knipte ik de bewuste zone er uit en het resultaat kunt u hierbij aanschouwen; mocht u ervan griezelen, wees dan blij dat ik alleen maar dat stukje laat zien; mijn volledig smoelwerk is zo lelijk dat u het niet zou overleven.”
TOE(kom)MAATJE. Hoewel ik bij de juniores ooit een officiële competitiegoal gemaakt heb (het was wel in het verkeerde doel…) ken ik weinig van VOETBAL.Met mijn boerenverstand dacht ik altijd dat de eindrangschikking in de competitie gewoon bepaald werd door de behaalde punten. Maar dat blijkt tegenwoordig veel te simpel te zijn! Een paar (pseudo-)geleerde pipo’s hebben net zo lang gepuzzeld tot ze een zo ingewikkeld mogelijk systeem van “plee (of” zoiets) hadden gevonden waarbij de winnaar niet noodzakelijk winnaar is, en de verliezer niet automatisch de verliezer…
Nogmaals: te hoge voorschotten gas/stroom
