Berichten van 1 april 2011 tot 30 april 2011

Tafeltennis
   Naast een aantal sterk uiteenlopende belangstellingen hebben oma en ik ook gemeenschappelijke hobby’s (zie ook TOE(kom)MAATJE). Zo’n 2 à 3 keer per week bv. “tennissen we tafel” in de lokalen van de Sint-Niklase tafeltennisclub (SNTTC), waarvan we de twijfelachtige eer “genieten” de oudste leden te zijn. Onze club kan bogen op een actieve bestuursploeg, die voortdurend blijk geeft van creativiteit en originaliteit, ook als het gaat om het organiseren van “nevenactiviteiten”, die slechts zijdelings of zelfs helemaal niet met tafeltennis te maken hebben.
   Zo was er onlangs een “eetfestijn”, waarvoor de leden de volgende uitnodiging kregen:

(…..) Je kan komen eten met familie en vrienden tussen 18u en 21u. Daarna kan je gezellig de

avond doorbrengen met muziek van onze discobar, gebracht door SNTTC guest dj’s.

Je kan kiezen uit verschillende maaltijden. Alles wordt geserveerd met rauwe groenten

en frieten.

• steak natuur, béarnaise, Provençaal, archiduc of peper: €15

• stoofvlees: €13

• vol-au-vent: €13

• vegetarische burger: €15

• kindermenu (tot 12 jaar): kipfilet met appelmoes: €8

• kindermenu (tot 12 jaar): vol-au-vent: €8
(…..)

   De menukeuze moest gebeuren bij de inschrijving maar ter plekke konden we zelfs nog kiezen hoe we de steak gebakken wilden hebben. Ondanks al deze organisatorische valkuilen verliep de bediening (door vrijwillige, niet-professionele medewerkers) vlekkeloos.
   Het bestuur was verder zo attent geweest, een tafel te reserveren waar we samen met nog een tiental anderen uit onze groep “recreantenspelers” (de club telt ook heel wat competitiespelers en een flinke groep mindervaliden) konden genieten van een gezellige en smakelijke avond.

   Het gebeurt nogal eens dat iemand eerst voor iets veroordeeld wordt en nadien in beroep door een andere rechter voor dezelfde feiten vrijgesproken (of omgekeerd, want dat kan ook). Telkens als ik zoiets lees of hoor, heb ik twee bedenkingen:
1) als een “veroordeelde” zich geen hoger beroepsprocedure kan/wil veroorloven, dan is hij/zij dus “definitief” de pineut
2) hoe kan het nu dat iemand voor dezelfde feiten zowel veroordeeld als vrijgesproken wordt? Is een van die twee rechters dan niet onbekwaam?
   Ik heb het nooit gewaagd om die eigenaardige dubbelzinnigheid (die overigens ook in andere landen bestaat) via een of ander kanaal aan te klagen, want wie ben ik tenslotte om – als gewone leek – het beter te willen weten dan al die geleerde juristen...
   Maar tot mijn aangename verrassing krijg ik nu toch een stukje gelijk uit onverdachte hoek. In mijn krant (GvA 16.4) lees ik letterlijk: “De Brusselse stafhouder Dirk Van Gerven wil het hoger beroep afschaffen (…) .Als de eerste rechter zijn werk goed doet, is er geen enkele reden voor hoger beroep”….

TOE(kom)MAATJE. Uit de school geklapt (Bron:  http://www.onzetaal.nl/tijdschr/1010.php )

* Ik denk later ook te trouwen met een vrouw die veel houdt van beesten zoals ik.
 * Vader speelt het liefst met moeder, maar hij verliest dan altijd.

   Begin jaren ’70 mocht ik dankzij een puur toeval enkele keren samen met Jef Burm optreden als tijdelijke pianist-begeleider ter vervanging van zijn zieke vaste pianist (Vandenbergh).
   Dat kwam zo. Samen met enkele bevriende Antwerpse gezinnen brachten wij en onze vier kindjes onze vakantie door in een van de populaire Zwitserse CM-vakantiehuizen (ik meen in Leysin). Jef Burm maakte daar deel uit van de “animatieploeg”; tijdens een gesprek met enkelen van onze “groep” in de cafetaria vertelde hij dat hij onverwachts zonder zijn vaste begeleider was gevallen. Hij had ter plaatse wel een goeie Zwitserse pianist gevonden, maar die had nogal moeite met het typische karakter van dat Vlaamse Burm-repertoire. Mijn vrienden zeiden hem dat er in “de groep” een amateur-pianist was die hem misschien uit de nood kon helpen; en zo zat ik dan een uurtje later achter de piano met de partituren van Jef voor een soort proef-auditie.
   Tot ons beider tevredenheid “klikte” het onmiddellijk en na de nodige aanwijzingen en afspraken waren we klaar voor “ons” eerste avondoptreden. Ook de rest van mijn verblijf mocht ik ’s avonds (uiteraard “zo fier als een gieter”) een beetje delen in het applaus. Vooral met zijn nummer “Harlekijn” oogstte Jef – en ik dus ook een beetje… - veel succes.
   Een tijd later belde Jef mij met de vraag of ik hem nog eens kon begeleiden voor twee optredens op dezelfde dag, eerst ergens in het Brusselse en daarna in Hasselt. Ik hoefde geen moment na te denken (zou desnoods alles hebben laten vallen!) en zegde onmiddellijk enthousiast toe. Om praktische redenen nodigde Jef mij te eten bij hem thuis in Meise en daarna reden we samen naar de places to be.
   Onnodig te zeggen dat die onverwachte contacten met Jef Burm altijd in mijn geheugen gegrift zijn gebleven.

TOE(kom)MAATJE. Het Groot Woordenboek der Nederlandse Synonieten verzamelt de synonieten van de Nederlandse taal en biedt uren taalamusement.

Parageinen, pleziekwoorden of synonieten zijn bestaande woorden (bij voorkeur te vinden in een woordenboek) waarvan één letter is verwijderd, toegevoegd of vervangen, en voorzien van een nieuwe definitie.
Ook ou, au, ui, ij, ei, eu, ch, ck, aa, oo, ee, uu, ng mogen als één teken worden gebruikt

(Kleine!) selectie: