Zondag 16 december 2012
TV-dilemma: Kim Clijsters of “het” Dictee?
Het toeval wou dat het jaarlijks Groot Dictee der Nederlandse Taal en het tennis-afscheid van Kim Clijsters ongeveer tegelijkertijd op de TV-zenders werden uitgezonden. Nu kijk ik graag naar Kim en haar toptennis, maar ook het onderwerp Taal heeft een bijzondere plaats in mijn hart. En toch heb ik juist vanwege die dubbele liefde zonder aarzelen gekozen voor tennis; het Dictee kon me gestolen worden, precies omdat dat Dictee der Nederlandse “Taal” nog nooit iets met “taal” te maken had maar gewoon een “spel”letje is (letterlijk!) met moeilijke woorden die een normale taalgebruiker nooit gebruikt.
Mijn standpunt tegenstrijdig? Lees dan mijn blog van een jaar geleden (21.12.2011), getiteld “weg met hét Dictee, leve de taal!”. Voor wie daar geen zin in heeft, herneem ik hier het slot van mijn toenmalige tekst:
”(…) Ondanks mijn status van (“hoog"?-)bejaarde hoop ik de dag nog mee te maken dat er naast dicteespelletjes (met kleine d…) ook eens serieuze Taalwedstrijden (grote T!) georganiseerd worden. Komaan Canvas en VRT-taalraadsman Ruud Hendrickx: waar wachten jullie op?! Mensen die mij kennen zullen me allicht - en niet helemaal ten onrechte! - enige hypocrisie verwijten: ik heb in het verleden namelijk meermaals zelf meegedaan aan plaatselijke en regionale dicteewedstrijden! Dat was zelfs uit puur eigenbelang omdat ik mijn kansen op een prijs redelijk hoog inschatte; die spelletjes hebben mij inderdaad verschillende woordenboeken (waaronder de Dikke Van Dale) opgeleverd. Alleen het Groene Boekje was daar niet bij, maar ik zou niet weten wat ik er mee moest doen: in de Van Dale vind ik niet alleen de spelling van woorden maar ook - veel belangrijker! - hun betekenis.”
TOE(kom)MAATJE. Ik heb ooit eens een tekstje geschreven dat geen enkele spelfout bevatte maar wel krioelde van echte taalfouten. Toen ik mijn tekst ter verbetering voorlegde aan enkele vrienden “dictee-fanaten”, bleken zij glansrijk gebuisd te zijn…
Mijn standpunt tegenstrijdig? Lees dan mijn blog van een jaar geleden (21.12.2011), getiteld “weg met hét Dictee, leve de taal!”. Voor wie daar geen zin in heeft, herneem ik hier het slot van mijn toenmalige tekst:
”(…) Ondanks mijn status van (“hoog"?-)bejaarde hoop ik de dag nog mee te maken dat er naast dicteespelletjes (met kleine d…) ook eens serieuze Taalwedstrijden (grote T!) georganiseerd worden. Komaan Canvas en VRT-taalraadsman Ruud Hendrickx: waar wachten jullie op?! Mensen die mij kennen zullen me allicht - en niet helemaal ten onrechte! - enige hypocrisie verwijten: ik heb in het verleden namelijk meermaals zelf meegedaan aan plaatselijke en regionale dicteewedstrijden! Dat was zelfs uit puur eigenbelang omdat ik mijn kansen op een prijs redelijk hoog inschatte; die spelletjes hebben mij inderdaad verschillende woordenboeken (waaronder de Dikke Van Dale) opgeleverd. Alleen het Groene Boekje was daar niet bij, maar ik zou niet weten wat ik er mee moest doen: in de Van Dale vind ik niet alleen de spelling van woorden maar ook - veel belangrijker! - hun betekenis.”
TOE(kom)MAATJE. Ik heb ooit eens een tekstje geschreven dat geen enkele spelfout bevatte maar wel krioelde van echte taalfouten. Toen ik mijn tekst ter verbetering voorlegde aan enkele vrienden “dictee-fanaten”, bleken zij glansrijk gebuisd te zijn…