Berichten van 1 augustus 2008 tot 31 augustus 2008

   Vrijwel dagelijks kom ik in GvA wel iets tegen waarop ik zou willen reageren, maar meestal houd ik me in, al was het maar om praktische redenen of omdat het sop de kool niet waard is. Maar als ik zie dat het publiek in belangrijke zaken misleid wordt door flagrante leugens of halve waarheden, dan wil ik wel eens een lezersbrief sturen.  Natuurlijk beslist de redactie vrij over evt. niet-publicatie van mijn brieven, wat trouwens nogal eens gebeurt; ik heb daar geen probleem mee, bovendien zie ik mijn brieven soms wel degelijk gepubliceerd.
    Deze week was het weer raak (of beter … mis?);  geen enkele reactie te bespeuren op een nochtans belangrijke fout in GvA van 27.8., dus ook niet mijn commentaar. Maar gelukkig heb ik zelf nog altijd mijn blog om mijn frustraties op af te reageren. Oordeelt u zelf over mijn “geweigerde” lezersbrief:

   “Het is waar want het staat in de krant!” Jaja, vroeger misschien wel: ernstige journalisten van ernstige kranten gingen niet over één nacht ijs voordat ze iets schreven. Ze controleerden hun bronnen en maakten er een punt van (beroeps)eer van om hun lezers geen halve waarheden of hele leugens op te dienen.
   Maar de tijden zijn veranderd. Uit betrouwbare bron weet ik dat journalisten van nu door hun werkgever vaak onder druk gezet worden om concurrenten vóór te zijn (een “primeur” kan goud waard zijn) – of toch zeker niet te laat te komen – met het publiceren van gevoelig of belangrijk nieuws. Gevolg: om hun deadlines te kunnen halen nemen journalisten niet steeds voldoende tijd om hun bronnen te controleren, met alle gevaar voor de juistheid en volledigheid van hun berichtgeving.
   Nog maar onlangs werden we weer eens op het verkeerde been gezet over ontslagpremies van topmensen bij Fortis. Sommige kranten “wisten” dat de grote baas bij evt. vertrek zo’n 5 miljoen zou mogen opstrijken, een andere krant beweerde dat dit bericht puur verzinsel (een “kwakkel”) was. (Ik hoorde dit in het dagelijks persoverzicht op VRT-radio). Wat moet ik nu nog geloven??? Soms vraag ik me af waarom ik eigenlijk nog een krant lees of het radio- of TV-journaal volg. Het is om razend te worden. Willen de goeie journalisten eens opstaan aub?

“VRT-Radiozenders maken goede beurt” (GvA 24.7.08), behalve de cultuurzender Radio Klara, waar bijna niemand nog naar luistert (amper 2% van het potentieel). Dat fiasco verbaast me niks: De Klara-verantwoordelijken willen kennelijk niet inzien dat ze verkeerd bezig zijn door koppig te blijven zweren bij een elitair concept dat de liefhebber van “gewone” klassieke muziek (zoals ik) te vaak in de kou laat staan en verjaagt naar een echte klassieke muziekzender zoals bv. Nederland 4.
   Het elitair karakter van Klara blijkt ook uit het slechts summier (of helemaal niet) vertalen van anderstalige sprekers; de Klara-luisteraar wordt blijkbaar verondersteld op zijn minst drie moderne talen (Frans, Duits en Engels) te beheersen!! Ik doe regelmatig eerlijke pogingen om de “moeilijkere” muziekgenres van Klara te beluisteren, maar het kan teveel worden, en ook de voortdurende blabla over tentoonstellingen waar ik toch niet naar toe kan, jagen me naar de “concurrentie”.