kommaneuker

Vrijdag 30 maart 2012

Nachtelijk sms’verkeer kleinzoon/oma

   In mijn blog van 13.3 stak ik de loftrompet over onze ambitieuze kleinzoon Jascha, regisseur van een heuse musical Aladdin, waarvoor de kostuums en de decors (geschilderde doeken) voor een groot deel het werk waren van zijn kunstzinnig aangelegde oma. De (twee) uitvoeringen zouden plaatsvinden op 25.3.
   Rond 3 uur die nacht wordt oma plotseling uit haar slaap gewekt door het gejengel van haar GSM, die ze voor eventuele noodgevallen ook ’s nachts steeds stand-by heeft. Ze schrikt zich het hoempa, denkt aan een ongeluk, maar het is een sms van de regisseur, die blijkbaar veronderstelt dat zijn oma pas ’s morgens haar In-box wel zal openen om het volgende bericht te lezen: “zeg oma, mag ik rond 11 uur die voorstudies komen halen die je gemaakt hebt voor de grote doeken?”. - Oma, begrijpelijk een beetje geïrriteerd, antwoordt kortaf in sms-taal: “ok”. - Onmiddellijk reactie van Jascha: “oei oma, zo laat nog wakker?” – oma: “Ja, nu wel!” – Jascha: “sorry, excuses!”. … Einde “incident(je)” en we hebben er eens goed mee gelachen!
   Met onze twee vrijkaarten trokken wij naar de avondvoorstelling, en genoten volop van het knap geregisseerde, geacteerde en gezongen schouwspel. Maar toen het einde van de musical naderde, begon ik me af te vragen waar de “doeken van oma” bleven, totdat bleek dat regisseur Jascha ze had voorzien als eind-apotheose: de 13 aan elkaar genaaide stukken verschenen breeduit op het podium, ondersteund door de muziek en bijhorende gezongen teksten. Ik had al enkele foto’s genomen maar toen ik oma’s doeken zag en het applaus van de zaal hoorde, was ik zo geëmotioneerd dat ik domweg vergat om mijn camera boven te halen, stel je voor!!! (een betere fotograaf dan ik zou zo’n blunder niet gemaakt hebben). En ook oma zelf dacht er niet aan om mij “wakker” te schudden...

Enkele acteurs/zangers:

Een van de podiumscènes:

Drie van de dertien voorstudies, verwijzend naar de grote podiumdoeken en tijdens de pauze en na de voorstelling afzonderlijk "geëxposeerd"

Geschreven door kommaneuker om 21:46 Reageer op dit bericht

Zondag 18 maart 2012

Verdriet verwerken; het verschil…

Nabestaanden van de 28 dodelijke slachtoffers van de busramp in Sierre staan voor een aartsmoeilijke opdracht: het verwerken van het verdriet om het plotse verlies van hun kind, broer, zus, echtgenoot, vader…. De spontane menselijke solidariteit, over allerlei maatschappelijke, politieke en andere grenzen heen, moet een hartverwarmende troost en steun zijn voor degenen die achterblijven.
Telkens na zo’n grootschalig ongeval moet ik steeds weer denken aan de dagelijkse dodelijke slachtoffers van “kleinere” ongevallen, waarvoor de kranten hooguit enkele regels op een binnenbladzijde overhebben. Het verdriet van hun nabestaanden is nochtans even gigantisch maar die hebben de “pech” – vergeef mij het woordgebruik – dat zij het moeten verwerken in beperkte familiale en sociale kring, zonder de ruime steun en sympathie van het grote publiek, politici en media. Ik begrijp dat het niet anders kan, maar blijf het verschrikkelijk vinden.

Begraafplaats Heimolen Sint-Niklaas

Geschreven door kommaneuker om 17:12 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 14 maart 2012

Van mislukking tot toogpraat…

   Na mijn mislukte pogingen van gisteren om een fatsoenlijke copie van de Aladdin-affiche op mijn blog te krijgen was ik het op den duur zo kotsbeu, dat ik me vandaag eens wil afreageren met een tweetal stomme moppen die me te binnen schoten. Daar gaat-ie:
   Ook al gemerkt dat tooghangers in een mop altijd Sjarel en Lowie heten? Neen?, nou die twee van mij wel. Luister. Sjarel en Lowie hangen aan de toog en de baas vraagt aan Sjarel: “wat zou jij doen als je wist dat binnen een half uur de wereld vergaat?”. Antwoord van Sjarel: “ik zou seks hebben met alles wat beweegt”… Zelfde vraag van de baas aan Lowie. Antwoord van Lowie: “Ik zou zeker niet bewegen!” Haha.
   Een andere keer gaan de twee de bloemetjes buiten zetten in de rosse buurt. Bij een van de vitrines stelt Sjarel voor dat hij “eerst gaat”. Even later komt hij weer buiten en zegt: “het viel tegen, mijn vrouw doet het beter, maar ja da’s persoonlijk natuurlijk”. Als Lowie op zijn beurt buiten komt, zegt hij: “Inderdaad, je had gelijk: jouw vrouw doet het beter!” Haha (bis).

Geschreven door kommaneuker om 18:06 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 maart 2012

Hulde aan oma en kleinzoon

   Ons nakomelingschap telt nogal wat kunstenaars van verschillende disciplines, al dan niet professioneel. Binnenkort regisseert onze kleinzoon Jascha in het Museumtheater te Sint-Niklaas een musical over het sprookje van Aladdin. (Hij is met deze musical overigens niet aan zijn proefstuk, maar dat terzijde)
   Wetend dat oma creatief, vlot en graag stoeit met zowel penseel als naaimachines en aanverwanten, sprak hij haar al tijdens de eerste voorbereidingen aan om een reeks van speciale decors (op doek) te schilderen en kostuums te naaien.
   Intussen zijn we maanden verder en oma’s opdrachten naderen hun voltooiing. Die “decors” op schilderijformaat stellen taferelen voor die verwijzen naar het verhaal, de doeken zijn aan elkaar genaaid en vormen zo een rol, die door twee acteurs geleidelijk wordt af- resp. opgerold volgens wat er zich op het podium afspeelt.
   Het is met grootvaderlijke en echtelijke trots dat ik de affiche van de musical toon, evenals een drietal foto’s refererend aan de enthousiaste medewerking van oma aan het gebeuren.
   N.B. Jascha liet mij inmiddels weten dat de middagvoorstelling al uitverkocht is…

Hierboven allereerst een klunzige copie (sorry!) van de (veel mooiere) affiche, met in het midden de regisseur, die zichzelf ook een rol heeft toebedeeld; en links en rechts onder hem twee van de kostuums die oma heeft gemaakt. Voor mooiere beelden: surf naar www.muze-cal.weebly.com

Oma in haar naaikamer bezig met de vervaardiging van enkele tulbanden
(zie ook mijn blog van 8.1.2012)

Eén "decor-onderdeel" is afgewerkt; links daarvan, aan elkaar genaaid, hangen/liggen de volgende doeken te wachten op de (penseel)streken van oma

Voordat ze de eigenlijke decors (zoals hierboven) mocht schilderen, maakte oma eerst de nodige voorstudies op kleiner formaat, die ze ter beoordeling voorlegde aan de regisseur... (Op de tweede rij, tweede van links, herkent u de voorstudie van het tafereel hierboven)

Geschreven door kommaneuker om 16:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 maart 2012

Mijn (niet verschenen) lezersbrief…

   Al sinds vele jaren pleeg ik regelmatig – ik schat gemiddeld zo’n keer of drie, vier per jaar - een lezersbrief naar mijn krant. Ik had er nooit enig probleem mee als mijn blabla niet gepubliceerd werd: tenslotte oordeelt een redactie eigenmachtig of een brief al dan niet voor publicatie in aanmerking komt, zonder zich tegenover de auteur te moeten verantwoorden. Sinds enkele jaren echter stelt de redactie zich blijkbaar veel soepeler op: bijna elke brief die ik schrijf, staat ’s anderendaags in de krant.
   Maar onlangs liep het eindelijk nog eens “mis”. Wat is er gebeurd? Ik voel soms medelijden met lezers die zo flagrant blunderen inzake keiharde feiten, dat ze zich belachelijk maken tegenover familie en vrienden. Toen een bepaalde lezer blijkbaar dacht dat een “indexsprong” hetzelfde betekent als “indexering”, kon ik me niet meer houden en schreef het volgende aan gvabrieven@concentra.be:

”Het siert GvA dat ze haar lezersrubriek openstelt voor de meest uiteenlopende meningen. Maar soms vind ik dat ze een objectief blunderende briefschrijver tegen zichzelf zou moeten beschermen door zijn brief niet te publiceren of eventueel passend te wijzigen. In GvA van 29.2 bijvoorbeeld maakt een lezer een nogal zielige indruk door het begrip "indexsprong" te hanteren zonder het te begrijpen, ondanks de ruime actuele media-aandacht.”

   Omdat ik af en toe wel houd van een beetje zelfspot, voegde ik daar het volgende aan toe ter attentie van de redactie: “P.S. Mocht u mijn reactie een blunder vinden, gelieve die dan niet te publiceren, waarvoor bij voorbaat dank!...”

   Mijn brief is niet verschenen, misschien dus toch een blunder?!…

TOE(kom)MAATJE. “De begrafenisstoet bestond uit één lijkwagen en vijf volkswagens” (uit: “Een slipje van de sluier”, taalkronkels verzameld door Onze Taal)

Geschreven door kommaneuker om 17:02 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 maart 2012

Anoniem drugs kopen? (bis)

Ziehier de (onverwacht supersnelle!) integrale reactie van de VRT op mijn blog van 5.3 (de onderstrepingen zijn van mij):

   “Net zoals De Standaard, die daar als eerste over bericht heeft, hebben wij bewust een aantal stappen verzwegen. Onze bijdrage (of het artikel in De Standaard) bevat dus niet zomaar een handleiding om oneerbare dingen te doen. Maar het is natuurlijk niet mogelijk om hierover te berichten zonder een en ander uit te leggen. Ook geloven wij dat de hedendaagse internetgebruiker onze berichtgeving niet nodig heeft om te vinden wat hij zoekt. Ook zonder onze tip hebben zij die weg al veel langer ontdekt.
   Het is natuurlijk in de eerste plaats de opdracht van de politie- en inlichtingendiensten om de maatschappij te beschermen tegen criminaliteit. Als nu blijkt dat die beschermers niet in staat zijn ons afdoend te beschermen, dan is het onze journalistieke plicht dat niet te verzwijgen of weg te moffelen. Een maatschappij die niet weet welke bedreigingen haar boven het hoofd hangen, kan zich ook niet doeltreffend beschermen. De ogen sluiten voor de tekortkomingen van de veiligheidsdiensten zal de veiligheid niet ten goede komen”

   Ik ga met de VRT natuurlijk geen polemiek beginnen, maar in mijn tekst pleitte ik voor “passende terughoudendheid” en niet voor het “verzwijgen” van feiten. Ik blijf van mening dat labiele of naïeve geesten door teveel details nieuwsgierig worden en zich nog verder willen informeren.

Geschreven door kommaneuker om 17:41 Reageer op dit bericht

Maandag 5 maart 2012

"Anoniem drugs kopen? Fluitje van een cent!"

Verbijsterd keek ik vorige zaterdagavond naar het VRT-journaal, en besloot mijn verontwaardiging aan onze nationale omroep mee te delen. Volgende reactie die ik vandaag naar het contactpunt op de VRT-website stuurde, spreekt hopelijk voor zichzelf:

"Ik betreur ten zeerste de gedetailleerde aandacht die uw 19 uur-journaal van 3.3.2012 wijdde aan het gemak waarmee men via het internet allerlei drugs kan aanschaffen en anoniem thuis laten leveren. Hoewel overtuigd voorstander van persvrijheid, vind ik toch dat de "ernstige" media een deontologische code zouden moeten hanteren om in bepaalde gevallen een passende terughoudendheid aan de dag te leggen en de meer spectaculaire details desnoods over te laten aan de "boekskes". Ik moet er niet aan denken dat mijn (klein)kinderen nog maar op het idee zouden komen om de "les" van de VRT eens aan de praktijk te toetsen."

Ik ben benieuwd naar het antwoord maar maak me geen illusies...

Geschreven door kommaneuker om 21:24 Reageer op dit bericht

Donderdag 1 maart 2012

Mijn blog van gisteren: vééééééél te lang!

Geloof het of niet, aan mijn “groen voetgangerslicht” van gisteren heb ik uuuren geschreven, geschrapt, toegevoegd, volledig opnieuw geschreven, tot ik het op den duur zo kotsbeu was dat ik er een eind aan gemaakt heb, enfin aan mijn tekst bedoel ik… Vanmorgen herlas ik mijn blabla nog eens en dacht: hier kan geen mens nog een touw aan vastknopen, ik ga één poging doen om het kort samen te vatten. Voilà, ik begin eraan, benieuwd of het lukt:

Ongeacht de lengte van een zebrapad hoeven voetgangerslichten nooit langer dan pakweg 8 à 10 seconden groen te zijn: ook wie pas in die laatste groenseconde zijn eerste stap op het zebrapad zet, kan veilig de overkant bereiken, dus vóór het kruisend verkeer op gang komt. Op voorwaarde dat alle verkeerslichten op het betrokken kruispunt correct zijn afgesteld.
Niet overtuigd?, waag u dan in vredesnaam toch (nog?) eens aan mijn woordenvloed van gisteren 29.2

Geschreven door kommaneuker om 20:38 Reageer op dit bericht

Berichten van 1 maart 2012 tot 31 maart 2012