kommaneuker

Zondag 23 december 2007

Avontuur in Kiev?? Nog niet...

Avontuur in Kiev ?? Nog niet…
In mijn blog van 19.12 kondigde ik de beschrijving van een “bewogen Oekraïens avontuur” aan waarvan mijn zoon een van de “slachtoffers” was. Ik heb hem mijn ontwerptekst voorgelegd en wacht nu op zijn evt. correcties en/of opmerkingen, want ik wil op mijn blog niet meer stommiteiten schrijven dan strikt noodzakelijk is (het is zo al erg genoeg)

TOE(kom)MAATJE. In een van mijn volgende blogs geef ik mijn ongezouten commentaar op het jaarlijkse Groot Dictee der Nederlandse Taal van afgelopen week.

Geschreven door kommaneuker om 14:12 Reageer op dit bericht

Zondag 23 december 2007

90 SMOG = Onzin

(mijn straat in de mist – of smog? - op 21.12.2007)

   90 SMOG = onzin!!            Gelukkig hielden de meeste chauffeurs zich aan de gevraagde snelheidsbeperkingen op de wegen, om de toch al smerige lucht niet nóg meer te vervuilen. De “overtreders” waren naar verluidt vooral Nederlanders; mijn eerste spontane reactie was natuurlijk: “dat ze die smeerlappen maar eens goed aanpakken”, maar dan bedacht ik dat Nederlanders eerder gewend zijn om verkeerssignalisaties strikt te interpreteren, terwijl wij – breeddenkende Vlamingen - geen probleem hebben met wat bijkomende achtergrondinfo.

   Voor ons betekent een bord “90”: in geen geval harder dan 90, of daar nu “SMOG” bij staat of niet. Voor een Nederlander maakt dat bord “SMOG” echter wel degelijk een verschil; voor hem – en Van Dale geeft hem gelijk! – zijn er voor ‘smog’ TWEE voorwaarden: 1)er moet vervuiling zijn, en 2)er moet mist zijn. Over evt. vervuiling kan een chauffeur niet oordelen (dat doet de overheid), maar evt. mist ziet hij WEL hangen: zonder mist geen “Smog”, dus ook geen snelheidsbeperking!! De combinatie van de borden “90” en “Smog” betekent dus niets meer of minder dan “Max. 90 km bij mist”; zoals bv. maximumsnelheden “bij regen of sneeuw”.

   Met mijn slecht karakter hoop ik dat een van die geflipte, pardon, geflitste chauffeurs zijn/haar bekeuring aanvecht in een proefproces voor de rechtbank. De borden “Smog” zijn immers volmaakt overbodig en zelfs verwarrend (zeker voor Nederlanders?). Waarom voortaan niet gewoon borden met “90” zonder meer ?! Dat is voor iedereen ondubbelzinnig duidelijk en afdwingbaar: “hier en nu niet harder dan 90, punt uit!”

TOE(kom)MAATJE. De media melden dat het aantal kankergevallen drastisch is toegenomen t.o.v. een aantal jaren geleden. Die toename is vooral te wijten aan de veroudering van de bevolking. Dus hoe ouder je wordt, hoe groter de kans op kanker. Ik vraag me af waarom we dan toch zo graag oud worden…

Geschreven door kommaneuker om 14:03 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 19 december 2007

Nog even geduld!

(“kunstdanser op het ijs”, met gemengde technieken geschilderde impressie door computeroma)

   Ik kan het me moeilijk voorstellen maar misschien is er toch nog ergens een eenvoudige ziel die wanhopig uitkijkt naar mijn volgende blog. Nog even geduld dan, beste vriend / lieve schat, want uitgerekend tijdens dit vriesweer laat mijn verwarmingsinstallatie het afweten en moet ik mijn tijd dus besteden aan telefoontjes met de installateur, in afwachting zelf proberen het spul (tijdelijk) in gang te krijgen (een tijdrovende opgave voor een onhandige harry met twee linkerhanden), en via open haard en wat andere kunstgrepen toch nog enige warmte te creëren. Het ergste is dat zelfs de technici ondanks verwoede pogingen en het vervangen van enkele onderdelen er maar niet in slagen de echte oorzaak te ontdekken. Ze zijn er zelf ook erg mee verveeld en ze barsten nog net niet in tranen uit...

   Natuurlijk troosten en bemoedigen computeroma en kommaneuker elkaar met veel echtelijke “warmte” maar dat laat de thermo- en andere staten ijskoud (sic…)!

   Intussen heb ik gelukkig ontdekt – elk nadeel heb se voordeel! - dat als ik wat pruts aan de thermostaat van het sanitair water, de radiatoren van mijn centrale verwarming tijdelijk warm worden. Maar dat gaat dan weer ten koste van ander comfort: uit douche- en andere kranen komt alleen nog lauw water…

   En dan te bedenken dat ik juist nu eindelijk een boeiend verhaal zou kunnen vertellen over een bewogen en incidentrijke reis die onze muzikale zoon vorige week maakte naar de Oekraïense hoofdstad Kiev voor een optreden met zijn strijkkwintet “Piacevole”; mijn blogje daarover is half af en als ik deze koude week overleef, zal ik tegen het weekend wel euh … klaarkomen (honi soit qui mal y pense).

TOE(kom)MAATJE. “Waar zijn ze gebleven, de goede oude tijden dat er nog op niveau beledigd werd? Toen Lady Astor tegen Churchill zei: 'Als u mijn man was, deed ik vergif in uw koffie!' En Churchill antwoordde: 'Als ik uw man was, dronk ik het op!' Een verzameling van dit soort fraaie beledigingen (in het Engels) is verzameld op de website van de Amerikaanse computerspelletjesontwerper Al Lowe (de bedenker van Leisure Suit Larry).”   (Taalpost 19.12)

Geschreven door kommaneuker om 19:56 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 13 december 2007

het kruis van de Sint...

"Het Kruis van de Sint". Ja inderdaad, die titel hoorde als blikvanger bij mijn blog van 9.12 maar is daar tot mijn schrik weer uit verdwenen, weliswaar door mijn eigen geklungel. Dus lieve bezoekers, als u dat blogje van 9.12 gemist hebt, dan hebt ge euh... niks gemist, maar ge kunt nog altijd eens gaan kijken. (tjonge tjonge Kommaneuker, wat een flauwekul toch, al zeg ik het zelf)

TOE(kom)MAATJE. (Uit de krant van vandaag) Een Nederlandse diplomaat adopteerde zeven jaar geleden een Koreaans kindje van vier maand oud. Het kind is nu dus zeven jaar en beantwoordt blijkbaar niet aan de verwachtingen van zijn adoptie-ouders (ja, da's natuurlijk erg maar het komt helaas ook in "gewone" gezinnen wel vaker voor); ze willen nu van het kind af en zoeken daarom nieuwe adoptie-ouders... Ik heb maar één bedenking: "arm kind".

Geschreven door kommaneuker om 16:39 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 12 december 2007

Alles kwijt, verdomme toch!

  ‘karootjes’, op computer getekend door Computeroma

Alles kwijt, verdomme toch!

   Mijn blog-vriendin Bojako liet in haar blog van 1.12 een paar zware krachttermen los omdat ze plotseling een lange tekst definitief kwijt was die ze tijdens het schrijven ervan niet af en toe had opgeslagen. Ik heb er eens goed mee gelachen, maar nu lach ik niet meer want gisteren overkwam mij hetzelfde, dedju, nadat ik ruim twee uur had zitten schrijven, wijzigen, wissen (vooral dàt!) want als kommaneuker heb ik altijd krankzinnig veel tijd nodig voordat ik min of meer tevreden ben over mijn tekst.

   Ik moet ergens op een “verkeerd knopje” geduwd hebben want plotseling zag ik alleen nog een maagdelijk blanco document op mijn scherm en een vriendelijke maar voor mij veel te moeilijke vraag van mijn computer, waarop ik alleen maar Ja of Nee… mocht antwoorden, zelfs Annuleren of Sluiten was er niet bij. Enfin, ik heb kennelijk verkeerd gegokt, want toen ik met angst en beven het document weer opriep, kreeg ik de intussen allang achterhaalde versie van de vorige dag te zien. Van alles wat ik nadien had geflikt: niks, rien de knots, nihil, nada, nothing. (mag ik nu even een momentje voor mij alleen, dank u... Verdomme, miljaarde, nonde, godver, dju toch, verdomme (o nee, die had ik al), merde, donnerwetter, djeezes…)

   Ik heb me nu voorgenomen om – volgens het boekje - regelmatig mijn spullen op te slaan, en bovendien bij elke “opslag” een reservekopie te maken (standaard in Word)

TOE(kom)MAATJE. Volgens Gazet van Antwerpen van 4 december j.l. groeide de wereldbevolking de dag voordien met 255.246 eenheden. Dus niet 255.245 of 255.247, neenee: precies 255.246. Het zijn toch knappe gasten daar bij GVA, dat ze blijkbaar tot in de meest onherbergzame jungles en uithoeken van onze aardkloot hun mannetjes/vrouwtjes hebben zitten om alle dagen het aantal overlijdens en geboortes te turven. Geen wonder dat de gazet zo duur is.

Geschreven door kommaneuker om 16:49 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 9 december 2007

“Zwarte Piet?” (op computer getekend met ‘Painter Classic’, door computeroma)

Onze dochter, leerkracht in het Lager Onderwijs, ontving de voorbije week Sinterklaas in haar klas. Na de gebruikelijke rituelen van gelovige, twijfelende en ronduit ongelovige kindjes, vroeg “juf Ann” – tot groot jolijt van haar klein grut - aan de Heilige Man of ze een keer op Zijn schoot mocht zitten. De Sint aarzelde even (onze dochter is immers niet van de magerste…) maar kon voor het oog van Zijn jeugdig publiek moeilijk weigeren, en dus nam Ann plaats op Zijne Heiligheids Knieën…
Toen de kinderen (en enkele aanwezige collega’s) van hun enthousiasme bekomen waren en juf Ann haar bevoorrechte positie weer verliet, fluisterde de Sint haar toe: “Zeg Ann, je zat wel tegen mijn kruis hoor!”. En om dat te bewijzen toonde Hij het behoorlijk gehavende kartonnen kruis dat aan een “gouden” ketting rond Zijn hals hing en dat duidelijk niet berekend was geweest op de onverwachte hogedruk-aanval.

TOE(kom)MAATJE. Vanmiddag even flink geschrokken, toen we een doordringende brandlucht gewaarwerden, blijkbaar veroorzaakt doordat tijdens het bijvullen van de open haard een gloeiende genster wel twee meter ver was gesprongen en een kussen van ons (vrij nieuw) bankstel had geraakt. Gelukkig konden we de vlammen snel doven met een kleiner kussen en bleef de schade beperkt tot een zwartgeblakerd gat in elk van de twee kussens. Na lezing van de brandpolis verwacht ik dat we in elk geval (een deel van) de schade vergoed zullen krijgen.

Geschreven door kommaneuker om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 5 december 2007

"Speekseldonor"

  (“monster”; op computer getekend met ‘Paint’, door computeroma)

   Als lid van de plaatselijke Tafeltennisclub (afdeling recreanten) maken we met andere gelijkgezinde geesten enkele keren per week de grote zaal van de club onveilig. Na ons zo’n 1,5 à 2 uur in het zweet gespeeld te hebben, hangen we dan nog een tijdje aan de toog van het cafetaria, dat in de loop der jaren in feite ons enige en echte stamcafé is geworden.
   Behalve een of meer dorstlessertjes staat dan steevast ook de onvermijdelijke TOOGPRAAT op het programma, de ene keer al wat serieuzer dan de andere. Zo vertelde computeroma dat een internist uit haar lip een biopsie had genomen (een van de “stamgasten” maakte daar al direct een “autopsie” van…) voor een onderzoek naar haar slecht werkende speekselklieren.
   Na deze serieuze opmerking kon een ludiek vervolg niet lang uitblijven. Een van onze vrienden vroeg zich af of er geen “speekseldonor” te vinden zou zijn. Na die vondst was het hek natuurlijk van de dam. Opmerking van een andere, al “wat oudere” tooghanger: “Had ik dat woord in mijn jeugd gekend, ik zou aan heel wat vrouwvolk gevraagd hebben: Juffrouw, mag ik u speekseldonor zijn?!”

De VOLGENDE KOMMA zal gaan, tenzij er wereldschokkend nieuws is – zoals een nieuwe regering b.v. - over een echtgebeurde anekdote waarin “het kruis van Sinterklaas” euh… centraal staat.

Geschreven door kommaneuker om 19:19 Reageer op dit bericht

Woensdag 28 november 2007

Dank u, meneer Google!

(“koppeltje 3”, computertekening door computeroma)

Dank u, meneer Google! Als iemand mij vraagt naar mijn blog-adres (kommaneuker) of dat van mijn eega (computeroma), dan is het verdraaid goed opletten geblazen om de moeilijk te onthouden volledige naam ( https://blog.seniorennet.be/kommaneuker resp. https://blog.seniorennet.be/computeroma ) helemaal correct te dicteren en/of op te schrijven; we weten allemaal dat het minste foutje of een spatietje desastreus kan zijn. Maar ja, dat is het lot van bloggers en andere internetters en we zullen ermee moeten leren leven.
Hoewel. nieuwsgierigheidswijze (zoek dat woord niet in de Van Dale!…) heb ik eens gewoon het enkele woord “kommaneuker” ingetikt op Google en warempel: de allereerste link verwees direct naar mijn blog! Overmoedig geworden probeerde ik hetzelfde met “computeroma” en jawel: weer helemaal bovenaan, van de eerste keer!
Die snelle service door Google is natuurlijk te danken aan het feit dat onze blognamen tamelijk uniek zijn. Maar wat er ook van zij, zodra we vermoeden dat een kandidaat-blogbezoeker zich in die “moeilijke” naam van onze blogs wel eens zou kunnen verslikken, raden we hem/haar aan, gewoon het woord “kommaneuker” of “computeroma” te onthouden en in te tikken op Google.

TOE(kom)MAATJE. “Kunst” of Nep? Drie bezoekers van het Londense Tate Modern museum zijn onlangs in een nieuw “kunstwerk” gevallen (GVA): het (niet omheinde) werk was nl. een gevaarlijke, 90 cm. diepe spleet van 167 meter lang. Nu heb ik niks tegen moderne kunst, integendeel zelfs: I love it! Maar soms vraag ik me af waar de grens ligt tussen een eerlijk streven naar kunst (zoals b.v. “computeroma”?) en pogingen van een handige jongen die bepaalde snobs wil beetnemen door idiote “vondsten” voor te stellen als kunst.

Geschreven door kommaneuker om 21:34 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 25 november 2007

mijn visie op "(g)één België"

   Als oprecht overtuigde Vlaming doe ik al 167 dagen eerlijke pogingen om de regeringsvorming te volgen maar kan er geen touw meer aan vastknopen (wie nog wel trouwens?). Bij welke (journalistieke) bron kan ik b.v. nog terecht om te weten welke politicus wat gezegd heeft? Als een Vlaamse onderhandelaar zegt dat “Madame Non” voortdurend nieuwe eisen stelt of tegenstrijdige dingen zegt, waarom krijg ik dan geen voorbeelden te horen? En omgekeerd: als die knappe Mme Milquet hetzelfde beweert van de Vlamingen, waarom geeft het mens dan geen voorbeelden? Of luister ik gewoon slecht?
   Ik begin in elk geval meer en meer te vrezen dat Vlamingen en Franstaligen gewoon veel te éénzijdig door de media over elkaar worden voorgelicht, met alle misverstanden van dien. Voorbeeld: de Franstaligen waren er blijkbaar van overtuigd dat de meeste Vlamingen eigenlijk “het einde van België” willen; wat verklaart anders hun verbazing toen het Vlaamse parlement vorige week een motie in die zin met een flinke meerderheid verwierp! Wie maakt de Franstaligen nu eens wijs dat “de Vlamingen” helemaal (nog…) niet tegen België zijn, maar dat ze een “ander” België willen, met b.v. een meer transparante solidariteit met de Walen.
   Ik zou nog veel meer over het onderwerp willen schrijven maar dan komt mijn blog vandaag niet meer klaar, en morgen is het misschien weer achterhaald en heb ik de hele avond voor noppes zitten klunzen.

TOE(kom)MAATJE.“Hoi, ik ken weer een nieuw liedje!” Met die welkomstgroet valt onze 15-jarige kleindochter J. regelmatig bij ons binnen, gewapend met een map (kinder)liedjes die haar mama (onze dochter) ooit als notenleer-lerares heeft samengesteld. J. zet zich dan achter de piano en begeleidt zichzelf bij een of meer liedjes uit de map. En als de begeleiding wat te moeilijk is, dan mag opa die taak overnemen en kan kleindochterlief zich helemaal concentreren op het liedje zelf. Dat zijn heerlijke momenten!

Geschreven door kommaneuker om 21:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 november 2007

Mozart for Babies

Mozart for babies. Aldus de titel van een Kruidvat-cd’tje dat ik vandaag voor mijn verjaardag van mijn dochter kreeg … Niet dat zij vond dat opa weer tot het niveau van die piepjonge doelgroep was teruggekeerd maar omdat ze weet dat de titel “Mozart for Babies” mij als muziekliefhebber zou intrigeren. En eigenlijk ook wel omdat ze zelf ook nieuwsgierig was.
Ik heb het plaatje (dat volgens de hoestekst “contains special ‘baby-friendly’ arrangements of favourite Mozart compositions”, en “that young children increase their brain development when they listen to Mozart”) onmiddellijk opgezet en ik moet toegeven: ik kan me inderdaad zeer goed voorstellen dat deze speciale rustgevende bewerkingen een gunstige invloed hebben op borelingen (of zelfs ongeboren kinderen).
De arrangementen en de gebruikte instrumenten doen denken aan de liefelijke “speeldoos”-achtige melodietjes waarmee zachtjes bewegende wieg-figuurtjes soms gepaard gaan. En in mijn beoordeling ga ik zelfs een stap verder: zelf vond ik deze “Mozart for babies” ook echt leuk om naar te luisteren, maar toen ik dat aan mijn dochter zei, keek ze mij bezorgd aan: oei Pa, je maakt me ongerust!!

TOE(kom)MAATJE. Naast mijn belangstelling voor muziek, taal en nog wat andere afwijkingen, ben ik ook al sinds mijn kinderjaren steeds gefascineerd geweest door sterren, planeten, zwarte gaten, oerknal enz. In een prachtig geïllustreerd boek dat ik onlangs kocht, las ik dat wij en het sterrenstelsel Andromeda elkaar naderen met een gigantische snelheid, nl. tientallen of zelfs honderden kilometers … per seconde (!) Een alles vernietigende botsing is dus onvermijdelijk, maar voorlopig hoeven we ons nog niet ongerust te maken: volgens een ruwe schatting van de astronomen zal die gigantische clash plaats hebben over één tot drie miljard jaar… Oef.

Geschreven door kommaneuker om 21:33 2 reacties Reageer op dit bericht

Archief