Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    12-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ou peut

    Een gedicht van Dop Bles 1883-1940

    Où peut-on être mieux?

    De regen weent
    en zijn vingers tikken,
    tikken tegen de ruiten;
    tik-tom, tik-tom,
    de regenvingers tikken,
    tikken tegen de ruiten:
    waarom, waarom?

    Laat mij alleen,
    alleen wil ik wezen
    om nimmer mij te uiten;
    tik-tom, tik-tom,
    de regenvingers tikken,
    tikken tegen de ruiten;
    waarom, waarom?

    Dees woon is mij
    en mij zal zij blijven
    (wat wil men van mij buiten?)
    tik-tom, tik-tom
    de regenvingers tikken,
    tikken tegen de ruiten:
    waarom, waarom?

    Vreugde en smart
    om wat nimmer kome
    en 't leven zal zich sluiten;
    tik-tom, tik-tom,
    de regenvingers tikken,
    tikken tegen de ruiten:
    waarom, waarom?

    De regen weent
    weent op vrouwenhanden,
    handen achter de ruiten;
    tik-tom, tik-tom,
    de regenvingers tikken,
    tikken mij naar buiten:
    tik, tik, tik, tom....
    waarom? -

    Parijsche Verzen (KInderliedjes) (1923)

    schrijver

    12-03-2018 om 21:17 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mooi

    Een gedicht van Herman  Gorter 1864-1924

    Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.

    Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
    Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
    De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
    Zijn spitse ving'ren door haar gouden haar:
    En loopt onwetend heen en zoekt in spel
    Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
    Een bloot beeld: onder 't witte bedgordijn
    Glijden er blikken en een woordentrein.
    Dat's om te wenen, want de mijmering
    Over een ding, is teerder dan het ding.

    uit: Mei (1889)

    schrijver

    11-03-2018 om 20:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zeeroep

    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhoff 1898-1936

    Zeeroep

    Ik ging geloven dat ik nu zou rusten,
    De winter in 't ommuurde stadje blijven,
    Een huis bewonen, klare zinnen schrijven
    En voor het eerst wat langer voortgekuste
    Vrouwen hier bij mij hebben en, ter ruste
    Met hen gegaan, lang in omhelzing blijven.
    En langzaam werden mij hun willige lijven
    Vertrouwd als vroeger vaak bezeilde kusten.

    Zo dacht ik zittend in mijn kamer, maar
    Vannacht hoor ik de najaarsstorm aanheffen;
    Het dakhout maakt als kreunend want misbaar.

    Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
    't Storten der branding kan mij hier niet treffen.
    Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen
    Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.

    Een eerlijk zeemansgraf (1936)

    schrijver

    10-03-2018 om 21:18 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    09-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.maart

    Een gedicht van C.S. Adama van Scheltema 1877-1924

    Maart.

    Nou is de Winter weggeruimd,
    Die aan de aard zat vastgevroren,
    Nou is het vuil er afgeschuimd
    En komt de blote grond te voren.

    Maart heeft de korst al schoongespoeld
    En blaast er op om 't af te drogen;
    Zijn eigen borst is blootgewoeld -
    Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen,

    Als vijvers waar een bloem in drijft, -
    Maar waar geen bodem is te schouwen
    En 't wijze water doodstil blijft -
    Kijken in ledige landouwen;

    Hij houdt een dood blad in zijn mond,
    En blaast het weg - een vreemde vlinder! -
    Dan zoekt hij ijvrig aan de grond: -
    Hij is de mooie bloemenvinder,

    Waarnaar de eerste krokus gluurt
    En opkijkt uit haar winterdromen -
    Luister! een lijster tureluurt
    Al ginder in de hoge bomen!

    Die heeft het gure tij al lief!
    Die roept het licht om mee te spelen:
    Wat zou zo'n loze lentedief
    Anders dan zonnestralen stelen?

    Daar zijgt de zon in 't waterland
    En lacht een rimpling in de sloten,
    De jonge Maart slaapt aan de kant,
    Met de eerste bloem, bij de eerste loten. -

    De schrale aard leek uitgeteerd
    En afgeleefd in al haar naden
    En zwarte voegen, - zie: nou keert
    Haar jeugd uit de geleden schade.

    Zij heeft gedragen en gebaard
    Al zoveel eindeloze malen -
    Nou staat haar stil gelaat verklaard
    En gaat zij rustig ademhalen.

    Zo'n lieve lach heeft ook een vrouw,
    Als ze uit het bleke bed weer 't leven
    Ziet en aanneemt en weer de vouw
    Van naar verdriet heeft gladgewreven. -

    Als aard en akker draagt ons hoofd
    De voren van zijn wil en werken, -
    Geen hand die uit die voegen rooft,
    Geen wind die ons de diepe merken

    Van 't leven en het weten neemt! -
    Leun gij dan, maat, op de oude spade!
    Zie naar die gaard en klare beemd,
    En lees de vrucht van al uw daden

    En al uw kommer in de lach
    Van wat vergaat en wordt geboren: -
    Uw leven is een dorre dag, -
    Hebt gij een dode schijn verloren -

    Zij gij 't die de eerste paasbloem vindt
    Om daar de aard mee af te romen,
    Tot de eerste Mei uw dorstig kind
    Over zijn bloesems heen ziet komen,

    En gij in de geruste schoot
    Van Hollands wei u leit te slapen;
    Maar 't leven verft uw lijf nog rood!
    En roept uw klare geest te wapen

    In 't werktuig dat uw leger teelt,
    In 't voorjaar dat uw moed zal dragen,
    Uw onder-gang en op-tocht beeldt
    In de gedaante van de dagen,

    Wier ring in u zijn orde herschept.
    O gij! gedenk de stille maaier,
    Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
    Zie! zie! daarginder gaat een zaaier!

    Eerste oogst (1912)

    schrijver

    09-03-2018 om 22:38 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    07-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zang

    Een gedicht van P.C. Hooft 1581-1647

    Zang (Rozemond, hoor je spelen noch zingen?)

    Rozemond, hoor je spelen noch zingen?
    Zie de dageraad aan komen dringen,
    Dartele duiven en zwanen en mussen
    Zouden de vaak uit uw ogen wel kussen,
    Zo ‘t u lustte de dode te ruimen
    Om de lust van de levende pluimen.

    Alle weiden, alle duinen en dalen,
    Hunne aêm met verheugen ophalen,
    't Heugelijk jaar met zijn vrolijke tijen,
    Is rechtevoort op zijn kwikste te vrijen.
    Kruien, bloemen en bomen veroveren,
    En zich sieren met levende loveren.

    ‘t Welig vee op zijn grazige zoden,
    O mijn min, ons te bruilofte noden.
    Al haar gezicht, haar gebaar en haar spreken,
    Lopen in ‘t end van de  minnelijke treken.
    Op, op, op, eer de zon in de dauw schijn’.
    Laat ons alle gedierte te gauw zijn.

    schrijver

    07-03-2018 om 21:58 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    06-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verjaardag

    Een gedicht van Nicolaas Beets 1814-1903

    ZESTIGSTE VERJAARDAG.

    „Ben je zestig?” Ja, ik ben ’t;
    Ik beken ’t;
    Kan ik ’t wel ontveinzen?
    ’t Haar mijns hoofds is dun en grijs,
    En (dat maakte ik niemand wijs)
    Niet slechts van gepeinzen.

    Ook van bange zorgen niet
    Of verdriet,
    Schoon ik ’t leed wel kende;
    Maar, wat immer zij gebeurd,
    Niet een smart, die hooploos treurt,
    Niet het hartzeer, dat verscheurt,
    On-verzachtbre ellende.

    Vrouwen kindren, zie mij aan!
    ’t Kan nog gaan,
    Op mijn tweemaal dertig.
    In de wangen nog wat bloeds,
    In deze ogen nog wat gloeds,
    In de boezem nog wat moeds,
    ’t Hoofd nog „fix und fertig.”

    ’k Dank dit hoogstgelukkig lot
    Aan mijn God;
    ’k Dank het u daarneven,
    Die mij jong houdt en verblijdt,
    Die mijn kroon en sieraad zijt,
    En mij nog een lange tijd
    Wensen doet te leven.


    NASCHRIFT.

    Word ik zeventig? Wie weet
    Lief of leed,
    Hem door God beschoren? …
    ’t Jongste kind nog groot te zien
    Is een zoete wens, en die
    Moog zijn gunst verhoren!

    schrijver

    06-03-2018 om 22:28 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dralers

    Een gedicht van C.S. Adama van Scheltema 1877-1924

    De dralers

    Het welig licht was afgekomen
    En lei zich aan de kim te rust,
    De grote zee begon te dromen
    En spoelde haar rozerode zomen
    Over de stil vergulde kust.

    Wij vulden met ons beider leven
    De dommelige avondlucht,
    Tot wij verwonderd staren bleven: -
    Een stip kwam naar ons heen gedreven -
    Een nevelige vogelvlucht.

    De lucht hing vol van purpren vegen -
    Wij voelden ons zo vreemd te moe,
    Was het een vlucht -? wij hoopte' en zwegen,
    Wij meenden ze te zien bewegen -
    Zij kwamen langzaam naar ons toe!

    De hemel begon uit te doven -
    Met open lippen wachtten wij,
    En zagen weifelend naar boven,
    En bleve', en wilden nog geloven -
    Zij kwamen langzaam naderbij.

    Er lag al zilver op de baren -
    Verlangend hielden wij de wacht,
    En bleven in de hemel staren - -
    Tot er alleen maar sterren waren,
    En om ons heen de stille nacht.

    Toen rezen wij in 't lege duister,
    En daalden naar de zee omlaag -
    En voor de golven en haar luister,
    En bij haar eeuwige gefluister
    Zweeg in ons mensenhart een vraag -.

    Uit stilte en strijd (1928)

    schrijver

    05-03-2018 om 19:26 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    04-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tegenstander

    Een gedicht van Nicolaas Beets 1814-1903

    AAN EEN GRIJZE TEGENSTANDER.

    De grijsheid blijft ons eerbiedwaardig.
    Maar, is ze ook al de kluts niet kwijt,
    Ze is, wat ze ook zijn moog, eigenaardig
    Niet op de hoogte van de tijd.

    schrijver

    04-03-2018 om 19:15 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    03-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Japie

    Een gedicht van C.L. Leipoldt 1880-1947

    Japie

    Vanmôre was Japie nog hier:
    Vanaand is hy dood! 
    Met 'n lag om sy mond het hy bruilof gevier
    Met 'n klein brokkie Engelse lood. 

    Vanmôre was Japie by my:
    Vanaand is hy ... waar? 
    As 'n mens maar kan weet waar hy eind'lik sal bly,
    Wie sien dan in die toekoms gevaar? 

    Vanmôre was Japie my maat:
    Vanaand is hy ... wat? 
    Sal hy nog met my lag, sal hy nog met my praat,
    Of my hand ooit in syne weer vat? 

    Vanmôre was Japie 'n kind:
    Vanaand's hy volleerd! 
    Ons het baie gestry om die waarheid, ou vrind:
    Weet jy nou wie van ons had verkeerd? 

    Vanmôre was Japie - nee God,
    Hy is nog vir my! 
    Want die dood kan nie skei nie, al is dit ons lot
    Om alleen op die wêreld te bly.


    -------------------
    ou - beste
    vir - bij

    Versamelde gedigte

    schrijver

    03-03-2018 om 21:53 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    02-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.napoleon

    Een gedicht van Willem Bilderdijk 1756-1831

    Napoleon.

    In spijt der lange diens taan 't Helgespuis bewezen,
    Mistrouwd, als nog misschien verzoenbaar met Bourbon,
    Hoe zal hij de achterdocht van 't Duivlenras genezen!
    Wat gruwel zuivert hem, en toont Napoleon? -

    De afgrijsselijkste moord met Vorst- en Volkenschending,
    De Hel ontzet ervan, en kent hem voor haar zoon:
    ‘Dit schelmstuk, na zoveel, is 't toppunt van volending;
    Wees Keizer (zegt zij), heers!’ en de onmens klimt ten troon.

    Hij klimt; beveelt; de grond ziet bloed bij bloedstroom vloeien;
    Zijn arm omgrijpt Euroop, zijn oog verslindt heel de aard;
    De Vorsten biên de hals gedweezaam aan zijn boeien;
    En 't mensdom heinde en ver valt neder voor zijn zwaard.

    ô Almacht, ziet Gij 't aan? - Maar ja, Gij zult het wreken;
    De Hel verzwelgt het kroost dat ze uit haar schoot ontbond;
    Doch ware eens 't licht nabij dat eenmaal aan moet breken,
    Dat ze en zich-zelf geheel, en Krijg, en Dood, verslond!

    1804.

    De dichtwerken van Bilderdijk, deel 9

    schrijver

    02-03-2018 om 21:53 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    01-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vertrouwen

    Een gedicht van René de Clercq 1877-1932

    VERTROUWEN

    Gij, die moet zien in donkere dagen
    Hoe onrecht tijdelijk triomfeert,
    Niet klagen, dichter, niet versagen,
    Maar strijden tot de wereld keert!

    Wie stijgt ten slotte en overwint er?
    Niet wie het leven tegenhoudt.
    De Lente zit al in de Winter,
    De bloesem in het harde hout.

    De Noodhoorn, 5e druk (1940)

    schrijver

     

    01-03-2018 om 16:57 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    28-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.schelpenhuis

    Een gedicht van Fracois Pauwels 1888-1966

    Het schelpenhuis

    Met aller stranden kleurige trofeeën
    heeft men, in schelp naast schelp, mijn steen bezet,
    ik heb de gratie van een pronk-salet,
    maar in mijn hart de diepe stem der zeeën.

    wie 't oor leent aan mijn wand ontwaart armeeën
    die voorwaarts ruisen met een eendre tred
    en 't masker van een teer getint palet
    omhult een klacht van nameloze weeën.

    Ten avond kozen in een bleke maan
    gelieven op mijn bank.... Ik zie het aan
    met dromen in mijn perlemoeren ogen,

    dan roer ik zacht de snaren van mijn veêl
    en, met de stem van 't zomerse struweel,
    zing ik de lof der allerzoetste logen....

    Erts, Letterkundig jaarboek. Jrg. 4 (1930)

    schrijver

    28-02-2018 om 22:31 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    26-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zee

    Een gedicht van Karel van de Woestijne 1878-1929

    O zee, die mijne lip doorkeent

    o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
    waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
    zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
    waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;

    o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
    maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
    ik ben van zee en lucht, ik ben van God gezwollen;
    ik voel me oneindig-rijk en -moe.

      Verzen aan zee en in een tuin   (1924)

    schrijver

    26-02-2018 om 16:37 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    25-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zonsondergang

    Een gedicht van Jacques Perk 1859-1881

    Zonsondergang op 't meer

    In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
    Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
    En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
    Zich naar de kim....
    En met hem gaan de lange water-banen,
    De lauwe geuren....
    Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
    Het deinend dons der dommelende zwanen....

    Gedichten (1910)

    schrijver

    25-02-2018 om 19:31 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    24-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.outcast

    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhoff 1898-1936

    Outcast

    ’t Breed grauw gelaat van de Afrikaanse kust,
    Na eeuwen van een ondoorgrondelijk wee
    Gekomen tot een onaantastbre rust,
    Staart steil terneer op de gekwelde zee.

    Ons blijft ’t verneedrend smachten naar de ree.
    Geen oceaan heeft onze drift geblust,
    En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust,
    En de enige toevlucht de prostituee.

    Bij haar die achter iedre haven wacht
    – Altijd een andre en toch steeds dezelfde –
    Wordt ons heimwee tijdlijk ter dood gebracht.

    En ook de sterrenheemlen die zich welfden
    Over ons trekken, andre iedre nacht,
    Zijn eindlijk saamgeschrompeld tot één zelfde.

    Eldorado (1928)

    schrijver

    24-02-2018 om 00:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    22-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verdraagzaamheid

    Een gedicht van A.C.W. Staring 1767-1840

    Verdraagzaamheid.

    Van 's Heren Woord, in mensentaal geschreven, 
    Is 't recht verstand de mens verbleven. 
    Wie aan dat Woord de beste uitleg gaf, 
    Onthult eens de and're zijde van 't graf. 
    Maar die zich grondde op 't Woord en broeders van zich stiet,
    Gewislijk, die begreep het niet.

    Gedichten (1820)

    schrijver

    22-02-2018 om 21:51 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    21-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jongeling

    Een gedicht van Jacobus Bellamy 1757-1786

    DE VADERLANDSE JONGELING.

    Hoe gloeit, hoe klopt mijn dankbaar hart,
    Voor 't lieve vaderland!
    Nog zij mijn jongste levenssnik
    Voor 't dierbaar vaderland !

    Mijn vrije ziel, van kluisters wars,
    Veracht een hoge staat! -
    Is niet in 't vorstelijk paleis
    De troon der slavernij?

    Hij, die de schijn voor 't wezen mint,
    Zij een vergulde slaaf!
    Mij siert, in 't ongetooide kleed,
    De gouden Vrijheid zelf!

    Ik lees, op 't marm'ren eregraf,
    De lessen van de Deugd:
    'k Ga dikwijls in het heiligdom,
    En staar op 't marm'ren graf!

    Dan is het, of de Vrijheid zelf
    't Gevoelloos steen bezielt;
    Dan treft een mannelijke stem
    Mijn eerbied voedend hart:

    'Wij stierven voor het vaderland,
    En lieten, aan ons kroost,
    't Bezit der dierbre Vrijheid na!
    Leef ook voor 't vaderland!'

    Ja! Helden! 'k leef voor 't vaderland!
    Gij zult mijn voorbeeld zijn!
    Wen 't vaderland en Vrijheid geldt,
    Dan sterve ik, zo als Gij!

    Ach! kon mijn dood, voor 't vaderland,
    Een veilig leven zijn!
    Gewis! ik koos geen koningstroon
    Voor zulk een blijde dood!

    De dood moge iets verschriklijks zijn
    Voor 't laag en laf gemoed:
    Wen 't vaderland en Vrijheid geldt,
    Is hij der helden vreugd!

    o God! dat immer, in mijn ziel,
    Die hete liefde gloei'!
    Mijn hart klopp’ nog zijn laatste slag:
    Voor God en 't vaderland!

    Mijn jonge vrienden, die, met mij,
    Ons vaderland bemint!
    Uw hart kloppe ook zijn laatste slag:
    Voor God en 't vaderland!

    Leven en werken van Jacobus Bellamy (1757-1786)

    schrijver

    21-02-2018 om 22:30 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    20-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zie

    Een gedicht van W.J. van Zeggelen 1811-1879

    Zie toe.

    't Zijn nog steeds dezelfde klachten,
    Voorgeslacht en tijdgenoot 
    Werken nog met de oude krachten:
    Sterken maken zwakken dood. 
    Voor je naasten moet je leven,
    Is het hart maar goed geplaatst; 
    Ja, zoo staat er wel geschreven,
    Maar je zelven ben je 't naast. 
    Eigen haard en eigenliefde
    Vragen zorg en overleg; 
    Wat die levenseisen griefde, 
    Moet, als steen des aanstoots, weg. 

    De oude wet werd opgeheven, 
    De oude vorm te niet gedaan - 
    De oude zonden zijn gebleven: 
    't Eigen Ik staat boven aan. 
    Wee, waar d' argloosheid haar schreden 
    Niet bestuurde of nauw bedwong: 
    Menig loop werd afgesneden 
    Door een afgerichte sprong. 
    Volken, vorsten, steden, staten 
    Hebben al te vaak geleerd: 
    Dat de list heel mooi kan praten 
    En de hebzucht graag regeert. 

    't Recht moog trouw en eerbied vragen, 
    Maar houdt waakzaamheid geen wacht, 
    Och, het ligt zo ras verslagen 
    Door de sluwheid of de kracht. 
    't Oog moet over d' erfgrond wijden, 
    't Oude wachtwoord heeft nog vat, 
    Heeft nog vat op onze tijden: 
    't Poesje rooft zo licht je schat! 

    Wie behoedzaam is wordt krachtig 
    Voor gevaar of ongeval, 
    Ieder zij de raad gedachtig, 
    Groot en klein - maar klein vooral; 
    't Is maar zaak om 't aan te stippen, 
    Wat de wereld al weervoer; 
    's Is maar: boer pas op je kippen, 
    Want de kat ligt op de loer. 


    1869.

    De dichtwerken (1886)

    schrijver

    20-02-2018 om 21:20 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    19-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.liefde

    Een gedicht van Emanuel Hiel 1834-1899

     

    Liefde.

    O, Liefde, stroom van wellust, die als een zonne blaakt,
    die zelfs de wreedste wilden zo zacht als englen maakt,
    die bloemen mild doet bloeien uit ene barre grond,
    en toverzang doet stijgen uit 's mensen hert en mond,
    o, liefde! die een moeder aan elke stervling gaf,
    gij zweeft als 't eeuwig leven op 't alverslindend graf.

    Hij die u durft bestrijden, hij die uw reinheid laakt,
    die heeft de deugd, de schoonheid, de hemel zelf verzaakt;
    die ziet de zuivre lelie niet bloeien in het dal,
    die hoort niet van de vogels het wonderzoet geschal;
    die heeft geen zaalge stemme die roept in zijn gemoed:
    Sterk als de dood is liefde, de bron van alle goed!

    Nooit heeft de vonklende oge van 't meisje hem geroerd,
    nooit heeft 't gestreel der moeder zijn ziele blij vervoerd,
    nooit heeft het staamlend kindje verrukt zijn kille borst,
    nooit hebben zijne lippen naar frisse kussen dorst,
    nooit loopt er op zijn wangen een traan voor 's broeders smert,
    Slechts ikzucht, haat en afgunst bestormen woest zijn hert.

    O, huldig dan de liefde, gij smaadt de mensheid niet.
    Volg, volg haar heil'ge wenken, wanneer zij u gebiedt;
    want liefde geurt de bloeme, de vogel zingt: bemint!
    want liefde straalt de zonne, want liefde ruist de wind,
    en liefde kweelt de moeder, en liefde lacht het kind;
    dus mensen, brave mensen, bemint, bemint, bemint!

    Nieuwe Liedekens (1859 - 1861)

    schrijver

    19-02-2018 om 21:58 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    18-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.geloven

    Een gedicht van Willem Kloos 1859-1938

    Geloven doe ik niets als slechts in mijns

    Geloven doe ik niets als slechts in mijns
    Diepst-innerlijke voelens Algemeenheid, 
    Die niet voor niets zo jammerlijk weg heen zijt 
    In eignen Zijn's, door niets aantastbare Eenheid,

    Maar boven alles in God-zelf, die Zijns
    Al-oppermachtiglijkste Wils geween leit 
    In dit arm kind, dat niets dan iets heel reins 
    Bedoelt tegenover al die Gemeenheid

    Van der mensheid aller-afschuwlijkst kleinst
    Gedoe om wat, wie weet dat, weet dat? dan wie 't fijnst, 
    Willen en doen kent, dat daar als een steen leit 

    Op 's Levens weg, Uw Zelf, tot ge eens gedeinsd 
    Wel hebben moetend, op een drafje heenrijdt, 
    Waar ieder eenmaal als een koud gebeent leit.

    Verzen (1894)

    schrijver

    18-02-2018 om 00:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!