Zwartpaarse stokroos bloeit gewoon door in november
November en nog heel wat kleurenpracht in de natuur. De
bezoekers van het Nationaal Park Hoge Kempen genieten van deze prachtige
kleuren. De temperaturen tijdens deze periode liggen nog steeds boven de 12
graden. Langs de dreef naar de Waterburcht staat de oude kastanjelaar nog grotendeels in blad en heeft er weer een jaartje op zitten. Langs de Maas in Smeermaas staan in een tuin de prachtige zwartpaarse
stokrozen gewoon verder te bloeien terwijl de eerste bloei het zaad reeds verloor.
Ouders en grootouders wandelen in het Pietersheimbos in deze
warme herfstdagen en beleven de laatste dagen van een geweldige herfstvakantie.
Op maandag gaan de kinderen en kleinkinderen weer terug naar de schoolbanken en mogen de
opas en omas weer even op rust komen tot aan de kerstvakantie.
Tags:nationaal park hoge kempen,lanaken,stokrozen
03-11-2011
Jef is niet meer onder ons, hij was niet gek.
In Rekem was Jef een bekende. Maar wel meer een gekende dan een bekende. Heel wat mensen zagen hem dagelijks zitten op het bankje achter de Petronella-kapel.. De laatste keer dat ik hem daar zag, is zo'n drie weken geleden. Ik had daar op die bank een gesprek met Jef. Ik vond het mensonterend, dat iemand met een been geamputeerd en waarvan het andere been de tenen eveneens geamputeerd werden, zo zijn dag doorbracht. Het kunstbeen had Jef al een tijdje niet meer aan, omdat het te klein was geworden. 3 November zou hij een nieuw krijgen en dan zou hij weer kunnen lopen. Nu reed hij rond met een rolstoel.
"Hoe kan je zo hulpbehoevend leven zonder dak boven je hoofd"? "Waarom ga je niet naar het OPZ"? Vroeg ik hem. "Daar ben ik geweest, maar ik ben niet gek en dan willen ze me daar niet' was zijn antwoord.
Een opname in het verzorgingstehuis in Lanaken, zag hij ook niet zitten. Jef hield van zijn vrijheid.
Toch was ik van mening dat Jef zo de winter niet in kon gaan. Hij zei mij nochtans, dat hij s' avonds bij een vriend ging slapen op de Steenweg. toen stelde ik hem voor dat ik eens ging vragen of hij voor deze winter in de dagopvang terecht kon komen, zodat hij tenminste overdag verzorging en eten kon krijgen. "Dat zou ik wel zien zitten" zei Jef.
Maar het mocht niet zijn. Afgelopen weekend ging Jef niet meer naar het kapelletje en is hij, eenzaam en alleen, naar de andere kant gegaan.
Hij sliep toch niet 's avonds bij die vriend, zoals hij mij zei, maar onder een lekkend dak in een bijbouw van de oude rubberfabriek iets verder dan de kapel. Waar hij nooit liggend maar altijd zittend in een stoel de nacht doorbracht. Zonder de meest elementaire voorzieningen zoals, sanitair en verwarming en dit anno 2011.
Dinsdag om 10.30u zal een uitvaartplechtigheid doorgaan in de St Servaaskerk te Lanaken.
Tags:jef,dakloze,lanaken
01-11-2011
Apolonaiske winnaar van CD20 Vastelaovend aan de Maaskant Neet kepot te kriege beste eigen nummer.
Vastlaovend aan de Maaskant brengt
dit jaar zijn 20e CD uit. Het begon allemaal in het jaar 1992 toen
enkele carnavalminnende mensen de organisatie in handen namen om de songs van
meerdere artiesten die in het dialect zongen op een CD te verzamelen. Door ze samen op een CD uit te
brengen bereikten de artiesten een groter publiek en konden zij hun lied
presenteren op een CD voorstellingsavond.
Vanaf het begin was de vereniging
de Porijkes present (met uitzondering van het
jaar 1994 zij is daarmee de langst deelnemende vereniging gevolgd door
De Brikkebekkers en Jus te Neve. De Porijkes die dit jaar 2x11 jarig jubileum
viert had de voorkeur van de organisatie om de voorstelling te organiseren op
zaterdag 29 oktober van CD aan de
Maaskant in het CC van Lanaken
Aan de CD Vastelaovend aan de
Maaskant 2011-201 werkten de volgende artiesten en verenigingen mee:
De Porijkes, De Curverkes, Puur
Toeval, Dorrie Goubet, Leoke, Neet kepot te kriege, De Heimeijers, t Roet
Kruus, De Kezelzekskes, Nit te geluive, De Brikkebekkers, Sjang Vogelzang, Ivo
Smeets, De Apollonaiskes, jus te Nève, Juulke & Neet kepot te kriege, Sjut
ien & Zoep oet, Pé & Dré, De Pintewippers en Juulke.
De jury had het niet gemakkelijk
om een winnaar aan te duiden.
Uiteindelijk werd het trio Neet
kepot te Kriege beloond met de titel van
het beste eigen nummer en gingen de Apollonaiskes met de hoogste eer lopen voor
het jaar 2011-2012.
De jury was ervan overtuigd dat
al de gebrachte acts en songs van hoog niveau waren en om daar een eindbeslissing
in te moeten maken een moeilijke taak is gebleken.
Alle deelnemers verdienen dan ook
hun plaats op de CD Aan de Maaskant 20,
zonder uitzondering.
Tags:Apollonaiske,neet kepot te kriege, cd aan de Maaskant
29-10-2011
Onbekend graf in Smeermaas krijgt namen
"Geeft Allerheiligen zonneschijn, dan zal het spoedig
winter zijn."
Spreuk uit de oudheid oftewel een boerenwijsheid.
We naderen Allerheiligen en Allerzielen onder uitzonderlijke weersomstandigheden.
Met Allerzielen gaat men in heel wat parochies in processie naar het kerkhof om er de overleden familieleden te herdenken.
De graven zijn voor het grootste deel al onderworpen aan een
grondige poetsbeurt en blinken in de najaarszon. En de gemeente rukt ook uit om de begraafplaatsen er piekfijn uit te laten zien voor de komende dagen. (er mag overigens wel een likje verf op de lichte vrachtwagen)
Bij sommige graven staat een bordje met de mededeling dat
het graf geruimd zal worden omdat het geen bezoekers meer krijgt die het graf
onderhouden en er sprake is van verwaarlozing.
Bij een graf staat een bordje met de mededeling dat het
geruimd zal worden. Verder staat er nog dat de overledene(n) onbekend zijn.
Nochtans is er duidelijk waarneembaar op de restanten wie er
begraven liggen en is er het volgende te lezen op de arduinen resten die
waarschijnlijk bij een storm omgevallen zijn en op het graf liggen.
Hier rust zacht in de Heer.
Henri Haemers.
Kessenich
25-3-1875 + Smeermaas 25-9-1948.
Echtgenoot
van Maria Leijnen.
* Reckheim
20-7-1882.
+
Maastricht 30-8-1950.
Alsmede
zijn dochtertjes Maria en Anna Haemers.
Deze man was douanebeambte in Smeermaas en in zijn stamboom konden wij nog het volgende vernemen:
Peter Hendrikus HAMERS (Haemers), tolbeamte, geboren op
25-03-1875 om 19 uur te Kessenich (aangifte door: de vader; Deben Leonard, 59j.
veldwachter en Borgerhoff J. Louis, 26j. onderwijzer).
Gehuwd op 31-jarige leeftijd op 23-04-1906 te Kessenich
(getuige(n): Willen Jean, 48j. vedlwachter, Haemers Peter, 29j. landbouwer en
broer van de bruidegom, Leynen Jean, 26j. gouvernementsbediende en broer van de
bruid, Leynen Clement, 22j. soldaat in garnizoen te Doornik.) met Anna Maria
Josephina LEYNEN, 23 jaar oud.
Zo heeft dit graf met als onbekende overledene(n) toch een
naam gekregen.
heel onzorgvuldig van gem. dienst i.v.m. ruiming van graven
De begraafplaatsen worden momenteel druk bezocht. Heel wat gesprekstof over de tijd van toen bij deze jaarlijkse contacten. Maar ook over die paar graven die geruimd gaan worden indien er niets gebeurt aan de verwaarlozing.
In rij 1 b staan heel wat graven die naar elkaar staan en overhellen alsof ze op zand of zeer onstabiele grond staan.. Aan de Maasingang daar staan ze nog als een rots in de branding, hoe is dat mogelijk.
Niet alleen de ruiming van het graf van Haemers (het vorige bericht) roept vragen op bij het plaatsen van de berichtgeving op de begraafplaats in Smeermaas.
Ook het graf dat geruimd zal worden in de eerste rij perk b nummer 5 doet je de wenkbrouwen fronsen.
Er staat namelijk bij nummer 4 in dit perk b een akte van verwaarlozing die beschreven is met de gegevens van het naastliggende graf, dragende de naam van de overledene Antoine Broux die in 1972 overleden is en waarvan het grafmonument nog geen tekenen van verwaarlozing vertoont. .
De akte van verwaarlozing staat wel voor het graf van de naastliggende wiens grafsteen omgevallen is en dat in feite bedoeld wordt.
Als ze nu maar niet het verkeerde graf ruimen!
Intussen is de verantwoordelijke schepen op de hoogte gesteld en heeft die persoonlijk deze fout hersteld.
Tags:grafconsessies,ruimen,akte van verwaarlozing,Smeermaas
26-10-2011
Senioren genieten van najaarswandelingen in Pietersheim bos
Heel wat senioren maken een natuurwandeling in
het bos van Pietersheim. hand in hand loopt een bejaard koppel uit Zutendaal.
Al jaren komen zij hier wandelen rond het kasteel. Net nu alles rond het
kasteel er piekfijn bijligt, de aannemers alles hebben opgeruimd en de lift voor rolstoelgebruikers in werking is,
ligt het kasteel er verlaten bij.en is er geen kasteelheer meer wegens
omstandigheden, maar de gemeente wil zo vlug mogelijk een doorstart met nieuwe
uitbater(s).
"Ik heb nog nooit zoveel eenden op de
vijver gezien" zegt de mannelijke helft van het koppel uit Zutendaal. En
inderdaad er zitten heel wat watervogels rond te zwemmen, in de met eendenkroos
bedekte ringgracht van de Waterburcht.In de wei liggen herten genietend in de zon, maar wel met gespitste oren
elk geluid opvangend.
Het is genieten tijdens de zonnige herfstdagen in het bos met de vele herfsttinten. We mogen ons gelukkig prijzen met deze poort van het Nationaal Park Hoge Kempen.
De voorspellingen zijn
positief want er worden nog enkele dagen toegevoegd aan het zonnige weer in
oktober.
We troffen deze plant aan in de omgeving van Hocht en konden ze determineren als Silybum marianum oftewel Mariadistel, een geneeskrachtige plant waar al eeuwenlang de heilzame werking bekend van is.
Maar ook op bijgeloof terug te voeren krachten uit de oudheid, zoals: de kracht voor bliksembescherming, door de plant in de haard te verbranden, of een plant in een kuip voor de deur houd dieven buiten, een bloem in de broekzak beschermt de drager etc., "Baat het niet, dan schaadt het niet"!
Heel wat Geneesmiddelen worden verkregen uit geneeskrachtige planten.
Deze plant bezit stoffen die gebruikt worden bij leverkwalen en
is zelfs eetbaar. Jonge bladeren worden op dezelfde wijze klaargemaakt als spinazie.
De bloemknoppen als artisjokken en de stengels na het weken als asperges.
Bij de website Plantenaardigheden.nl lezen wij over deze plat
het volgende:
Mariadistel
vermeerdert de secretie en de stroom van gal uit de lever en de galblaas en kan
gebruikt worden in alle problemen die geassocieerd worden met de galblaas,
zoals galstenen, galkoliek en problemen met de lever, zoals leververvetting,
levercirrose, hepatitis, geelzucht. Verder werkt het kruid sterk ontgiftend op
de lever, dus het kan ook gebruikt worden na alcoholmisbruik en een te zware
dosis medicatie. Het is een van de weinige kruiden die in staat is om
celvernieuwing in de lever te bewerkstelligen. Bij gebrek aan eetlust en bij
bewegingsziekte.
Al die dingen zitten opgeslagen in een enkele plant.
Tags:mariadistel,melkdistel,lanaken,natuur,distel
18-10-2011
succes gewenst aan Mark en zijn gezin.
Het zat er al een tijdje aan te komen. Mark was bij evenementen en activiteiten niet of maar even aanwezig. Zoals hij zelf op zijn facebook meldt kan hij de nieuwe zaak en de politiek niet meer combineren. Dat is voor zijn familie feitelijk goed nieuws, want dat wil zeggen dat het goed gaat met Brouwerij Van Aubel in de Stationsstraat. Een zware keuze maar politici zijn ook mensen van vlees en bloed. Hij koos voor zijn familie en voor hun kinderen, en diende zijn ontslagbrief in.
Zijn laatste werk als Schepen van Cultuur was de bekendmaking van de prijswinnaars op de stripbeurs.
We wensen hem veel succes samen met echtgenote en vooral de kinderen die als drie musketiers hun vader overal op de hielen zaten.
Tags:mark,vld,politiek,lanaken
17-10-2011
Rowwen Héze
Jammer dat ik hier geen foto´s kan laten zien van Rowwen Héze in het CCL Lanaken.
Op mij vraag aan het hoofd van de Gemeentelijke Jeugddienst, of ik foto´s mocht komen maken, was zijn antwoord Neen!.
Jammer als je bedenkt dat ik al jaren al heel wat foto´s en vrije tijd heb gespendeerd aan deze dienst.
Bedankt Peter!
P.S. de fotos van de stripbeurs staan online klik maar op fotos Nol in de rechter kolom
Tags:lanaken,Jeugddienst,Rowwen Héze
11-10-2011
Plastic in struiken op Smeermaas-eiland wordt weer zichtbaar, Werk aan de winkel voor Rijkswaterstaat (Nl)
De temperatuur daalde met 10 graden. Vandaag op terras en aan het water.De dag erna met regenjas of winterjack. We mogen echter niet te hard klagen want in andere landen ver van ons vandaan lijden ze honger en hebben ze watergebrek. Zelfs daar waar watersnood heerst en hele landsdelen onder water staan.
Ook langs de Maas zet de herfst in, dan vallen de bladeren van de bomen. Heel de waterkant is ontdaan van boom en struik. Alleen het 'eilandje' in de Maas in Smeermaas heeft nog begroeiing. Het is net die begroeiing die voor de mensen van Smeermaas en passanten (fietstoeristen) een doorn in het oog is. Zolang de bomen en struiken in het blad steken kijk je erover heen. Nu er bladeren afvallen komt het lelijke plastic weer te voorschijn, dat zich vele jaren na mekaar heeft vastgezet. Onlangs zette men in Smeermaas langs de Maas enkele rustbanken voor toeristen om te genieten van het uitzicht dat met de dag meer laat zien van het 'eilandje'.
Het zou een oplossing zijn voor 'die doorn' in het oog van die vele mensen, als er eens een eenmalige kapping (niet rooien) zou plaats vinden en er daarna aan het eind van ieder hoog water opgeruimd zou worden.
Vraag is wie moet dat dan doen? Nou dat is eenvoudig te beantwoorden, de Nederlandse Rijkswaterstaat. Waarom zij? dat is eenvoudig. De 'thalweg' is bepalend voor de grens. En de grens die is duidelijk voor wat het eilandje betreft. Bij deze langdurige lage waterstand -rond 39 m- zie je duidelijk dat het water van de Maas aan de zijde van Smeermaas, het eilandje passeert. Dus is het Eilandje Nederlands gebied.
Dus mensen van Rijkswaterstaat, zet uw beste beentje voor en verwijder die 'doorn' uit het oog.
Overigens zijn er in de Maas twee drempels aan de zijde van Borgharen gelegd, om het water langs dat eilandje te laten stromen, zodat de Maas zich niet zou verleggen naar de zijde van Nederland. Dit zou op verzoek van de Belgische zijde zijn gebeurd. Als dat wel zou gebeuren kan dat een invloed hebben op het achterland, waar zelfs de natte gebiedsdelen droog zouden kunnen vallen met alle gevolgen van dien. Ook hebben ze aan de zijde van Borgharen richting Stuw een deel Toutvenant in de maas teruggestort, omdat bij meting was gebleken dat er iets te diep was uitgehaald. Een buldozer met GPS reed toen enkele dagen in de Maas om het toutvenant te verspreiden tot op de juiste hoogte.
Of die drempels er nog liggen bij een lange periode van hoog water is maar de vraag. Maar dat moeten we afwachten in een regenrivier die al tijdens het prille bestaan grind afzette in het Maasdal..
Intussen gaat het laatste stukje geluidswal tegen de vlakte. De winter komt eraan en dan zullen de werken afgesteld worden op de te verwachten stijging van de Maas.Op het noordelijkste punt, graaft een graafmachine zich een weg tussen Maas en Akkers en de landbouwer van 'de Wiegershof' heeft zijn mais gehakseld en binnengehaald om in te kuilen.
Ook tegenover de Geulerweg in Neerharen zijn de werken opnieuw opgestart.
Mais binnengehaald en ingekuild Het plastic-eiland te Smeermaas een doorn in het oog Het laatste stukje geluidswal gaat eraan. verdiende rust Drempel om te vermijden dat de maasbedding zich zou verleggen richting Borgharen Zolang de bomen bladeren dragen mooi uitzicht over de Maas en de weerdverlaging foto onder te zien dat er zich een graafmachine door de akker graaft recht op Itteren aan.
Tags:rijkswaterstaat,lanaken,grensmaas consortium
04-10-2011
Werelddierendag 2011
Dieren hebben recht op goede verzorging, een heel jaar lang. Onze poezen liggen lang uitgestrekt op de bank. Je wil niet weten wat ze allemaal uitspoken als ze dat niet doen. Achter elkaar aanhollen en over tafels en stoelen springend met onze Polly (Napoleon) in hun kielzog. Ook Polly laat zich niet onbetuigd als de poezen zich onder elkaar oppoetsen. Alleen is dat niet wederzijds Polly wordt niet door hen opgepoetst.
Onze geiten zien er glanzend en gezond uit en ons hangbuikzwijn heeft nog steeds een hangbuik en knort er maar wat op los.
Morgen zullen we ze niet extra verwennen want dat wordt al een heel jaar lang gedaan.
Nieuwe banken aan de Maas voor Roger, Jef en Twain? Natuur,Galloway, konikpaarden en mijn geiten
Langs de Maas in Smeermaas, bij de Kajak-afvaart werden vandaag 4 banken geplaatst. Je kunt daar nu op je gemak de Maaswerken aan de overzijde bekijken. De vaste bezoekers op het muurtje Jef, Roger en Twain komen daar bij valavond samen om het nieuws van de dag te bespreken.
Of dit 'vaste trio' van de nieuwe banken gebruik gaat maken, is maar de vraag. Ze kunnen dan niet meer de Brugstraat in kijken naar de wagens en andere voertuigen die hier met hoge snelheid de bocht nemen. De twee banken van de gemeente die er nog staan en hun beste tijd gehad hebben, steken schril af tegen het straatmeubilair op het verhoog aan de Maas.
De afrastering langs de Maas staat er al een poosje. Toch heeft de kleine kudde Galloways nog geen kijkje komen nemen. Benieuwd wanneer ze de eerste stappen in het nieuwe terrein zullen zetten.
In Stokkem staat ook Gallowaykudde en een aantal Konikpaarden en de mensen genieten van de prachtige omgeving van kiezelwinning tot ruig landschap.
En de kudde geiten? Die zijn van ons.
De herfst is begonnen met een warm nazomertje maar de natuur gaat door en vormt zijn zaden voor het volgend jaar.
Tags:maas,natuur,geiten,smeermaas
23-09-2011
Konikpaarden op Maasbeemden en oever ook in Smeermaas en Hochterbampd?
De werken aan onze zijde (B) zijn voor wat betreft Smeermaas Hochterbampd en Herbricht bijna voltooid. De prikkeldraadversperring is bijna geheel aangebracht en de paaltjes die ze vasthouden op hoogte gezaagd. Vissers nemen tevreden een vast stekje in voor hun geliefde sport..
Nu is het wachten op de grazers die dit deel van de oever en beemden gaan veranderen in een ruig natuurgebied.
In Smeermaas zal het een Woon-Natuurgebied gaan worden.
Er zullen waarschijnlijk een aantal Konikpaarden uitgezet worden naast de Schotse Hooglanders. De Galloways wonen nu paradijselijk in een enorm aanbod aan graasvlakte en hun aantal zal wel vergroot worden.
In Maaseik en Roosteren trof ik een groot aantal Konikpaarden aan. Nu het gebruikelijk is dat er op de derde dinsdag van September bij de miljoenennota door de .dames de vreemdste hoedjes gedragen worden, moest ik aan hen denken bij het zien van deze paarden. Allen hadden een vreemde hoofdtooi, door de vele klitten die in het ruige gebied voorkomen.Ook hun staarten hadden door deze klitten een zwaarte aangenomen, waardoor ze als vliegenverjager geen dienst meer konden doen.
Tags:konikpaarden,galloways,smeermaas,vissers
22-09-2011
Oude loop Maas zichtbaar tijdens afgraving bij Borgharen tegenover Smeermaas
De Maas heeft niet altijd dezelfde loop gehad zoals wij hem
sinds mensenheugenis kennen. Meermaals heeft deze regenrivier, na een zeer hoge
regenval, haar loop verlegd. Dit gebeurde in eeuwen, waar er nog geen kanalen of stuwen waren en de regenval enkel via beken en zijrivieren de Maas voedde.
Voor Lanaken meer bepaald Groot Lanaken kunnen wij dat
vernemen uit een artikel van Jodonge Firmin (+), geschreven in Maaslandia, uitgegeven in 1984 door Kon GOSSU Lanaken.
Hij beschrijft daar de loop van de Maas, o.a. bij Borgharen vóór
1100, waar de Maas de loop van de Kanjel
vanaf Limmel(Nl) volgde. Vervolgens ging het dan verder, ten westen van de huidige loop, naar het huidige Hocht, dat toen op de rechteroever lag en verder richting Neerharen. (de cisterciënzerabdij te Hocht werd pas gebouwd in
1180).
Van Neerharen uit volgde de Maas destijds een bijna rechte
lijn noordwaarts richting MeeswijkIn de loop der eeuwen, tijdens hoge waterstanden, heeft de Maas zich nog enkele keren verlegd, om uiteindelijk
de huidige loop te volgen, waarbij er tussen Smeermaas en Meeswijk heel wat gronden en dorpen (Herbricht, Uikhoven, Boorsem, Kotem, Geneuth), die voorheen op de rechteroever lagen nu op de linkeroever kwamen te liggen. .
Bij Borgharen tegenover Smeermaas kan men nu verkleuringen
in het kiezelpakket en de deklaag ontdekken, die deze loop uit de periode voor 1100 laat zien. De kiezel werd er afgegraven tot op een
zwartgekleurde diepte, waaruit ook grondwater sijpelt. Iets verder is over een
behoorlijke lengte een donkere, slipachtige, grindloze Maasboord te zien. Waarschijnlijk op de plaats waar de Maas de richting naar het huidige Hocht innam.
Tags:Hocht,Maas,Grensmaas,Smeermaas,Borgharen
19-09-2011
Zilverreiger in Natuurpark Hochterbampd in Lanaken
Het kan niet op in de Grensmaas. Eerst de 23 ooievaars nu ook de zilverreiger.
We hadden er al een tijdje geleden van gehoord, dat deze prachtig hagelwitte vogel gespot werd. Ook nu weer na een tip, dat hij in het natuurpark Hochterbampd zou zitten met twee of drie exemplaren.
Ter plaatse konden wij inderdaad twee exemplaren vaststellen. Ze zitten er samen met de blauwe reiger en de Aalscholvers. Al deze vogels leven van vis. maar de reigers ook van slakken, muizen en insecten.
De zilverreiger die eigenlijk meer zuidwaarts leeft komt nu steeds meer naar noordelijke streken en is er zelfs overgegaan tot broeden. Hij is vroeger op de rode lijst geplaatst omdat men niet wist of hij hier zou blijven om te broeden. Intussen blijkt dat al geruime tijd het geval te zijn en staat hij niet meer op de rode lijst maar wordt vermeld als zeldzaam tot vrij algemeen..
Het blijft een prachtige verschijning.
.
Tags:zilverreiger,hochterbampd,natuurpark,lanaken
17-09-2011
103jarige weerom present bij hulde aan de Grenswacht te Smeermaas
Herman Vuerstaek uit Veldwezelt 103 jaar en een paar maanden
oud eerde ook ditmaal zijn wapenbroeders aan het genswachtmonument in
Smeermaas. Sinds enkele jaren neemt, Hem zoals ze hem noemen, deel aan de
herdenking in Smeermaas. In Veldwezelt was
hij van het begin van de herdenkingen na de oorlog steeds aanwezig.
De nog immer fris ogende ex grenswachter, werd aan het
monument in Smeermaas geïnterviewd door een jonge dame van TVL. Waarschijnlijk
waren het haar mooie ogen, die voor verwarring zorgden bij Hem, want hij kon
maar slecht uit zijn woorden komen, waardoor het bleef bij ik vind het prachtig,
echt waar.
Kinderen van de Basisschool Aan de Basis, lazen een gedicht voor over de oorlog, besluitend met de woorden:
Zij hadden de
overwinning niet gehaald
en die met hun leven
betaald.
Velen gaven hun leven,
om ons een nieuw te
geven.
Laten we ze dankbaar
zijn,
voor al hun leed en al
hun pijn.
Na de toespraken en de kranslegging aan het monument en het uit volle borst
meezingen van het Belgisch volkslied, kon ondervoorzitter van het Grenswachtcomte - Josianne Hendriks-Kuijpers- de hulde besluiten met een dankzegging aan alle aanwezigen en in het bijzonder aan de tieners en de honderdendrieplusser. Deze alweer 44e bijeenkomst werd besloten in het O.C., om
daar bij een drankje en een hapje wat na te praten.
Enkele jonge mannen lieten zich daar, van de oud gedienden,
uitleggen welke verdiensten zij hadden gedaan voor hun vaderland en hadden
bewondering voor de vele medailles die op hun borst prijkten.
Tags:lanaken,smeermaas.grenswacht
14-09-2011
Grensmaas onder zonnestralen, werken vorderen gestadig en de slag om Maastricht in amby 1632
De werken gaan gestadig voort aan de grensmaas tussen Borgharen en Itteren.
Langzamerhand, naderen de graafmachines de plaats waar in augustus 1632 een strijdgewoel plaats vond waarbij de Staatsen enkele honderden mannen van Sante Cruz in de pan hakten bij het oversteken van de Maas tegenover Hocht. Het was hen wel gelukt om een groot aantal soldaten over te zetten die meteen begonnen met de beginselen van een bruggenhoofd. Er staat vermeld dat de Staatsen hen daar opwachten tussen het riet en het koren. Net aan wal gekomen werden zij (er is ook sprake van 250) omgebracht en die nog op de boten zaten raakten te water en verdronken. De krijgers die het overleefden werden gevangen genomen en zoals het destijds gebruikelijk was terug overgeleverd aan het leger van Vlaanderen.
Toch zou het de mannen van Santa Cruz lukken om over te steken. Dit gebeurde toen von Pappenheim (zie foto inzet) een aanval deed bij Amby, om Maastricht te ontzetten. Omdat alle aandacht nu uitging naar het counteren van deze aanval. Santa Cruz ging nu de Maas over om zich via de Meerssenerheide te voegen bij het Heir van Von Pappenheim. Nadat Von Pappenheim verslagen werd na een bloedige strijd, keerden beide legers terug naar Vlaanderen en Duitsland. In Amby trof men in 1918 een massagraf aan waarin 150 soldaten begraven lagen.
Zoiets kan men nu ook tegenkomen bij het verder graven naar het Maasdorp Itteren.
Zoals bekend werd de slag bij Amby geleverd op de 17e augustus van het jaar 1632.
Een paardengraf met 69 volledige skeletten werd reeds gevonden nabij Borgharen en die bij een kijkdag in 2010 honderden bezoekers trok.
Het is dus niet denkbeeldig dat men op een massagraf gaat stuiten bij de voortgang der werken.
Jeugdridders beslechten conflict tussen Baron Diederik van Welken Huizen, Pietersheim en Merode en de Heer van Loon
In en rond de waterburcht, werd door kinderen tussen 8 en 12
een heuse strijd geleverd. Niet zoals eerder aangekondigd om de burcht te
vermeesteren, maar om een huwelijk te vermijden tussen de Heer van Loon en
Isabella van Lodenaken. Isabella was in dit geval de enige dochter van Baron Diederik
van Welken Huizen, Heer van Pietersheim en Merode en meerdere Huizen die hier
niet belangrijk zijn en enige erfgename..
Het Conflict tussen Heer en Leenheer moest worden beslecht
door een groot aantal jeugdridders uit beide kampen, die de strijd aangingen middels
een waterspel, hardlopen ter hardst en meerdere spellen. Allen gingen vanaf het binnenplein achter Baron Van Welken Huizen, Heer van Pietersheim en Merode aan, zoals de kinderen die achter de rattenvanger van Hamelen aanliepen. Maar geen zorg deze Baron zou ervoor zorgen dat alle kindridders terug bij hun ouders terecht kwamen.
Uiteindelijk zorgden de
ridders van Prinses Isabella voor de overwinning en moest de Heer van loon zijn
belofte nakomen en afzien van de schuld die de Heer van Welken Huizen, Heer van
Pietersheim en Merode, bij hem had.
Isabella die de inzet was van deze strijd
was zichtbaar opgelucht en leefde zoals een sprookje eindigt nog lang en
gelukkig.
Nou, nou gelukkig! Uit betrouwbare bronnen weten wij, dat zij zal later huwen, met haar oom Maximilian van
Merode, om het familievermogen te beschermen. Zij zou een groot veldheer op de wereld
zetten nl, veldmaarschalk Jean Philipp Eugene de Merode Heer van Petersheim
enz. (zie ingevoegde foto) Na de dood van zijn vader en feitelijk grootoom, huwde zijn moeder Isabella
met de Hertog van Holstein. Met deze stiefvader zal hij bij regelmaat aanwezig
zijn bij veldslagen, een leerschool voor zijn latere militaire loopbaan.
Op zijn 18e keerde hij terug naar zijn waterburcht in
Pietersheim en begon hij aan zijn militaire loopbaan regelmatig veranderde hij van kamp en was het laatst kamerheer in Wenen.
Tags:Merode,Pietersheim,waterburcht,lanaken
11-09-2011
Sappi Arbeiders vieren 25 jaar Papiermachine 8 in OC Smeermaas na rondvaart op kanalen en Maas
Rond 19.00 kwam er een plezier(ige)boot over het kanaal in
Smeermaas gevaren, vol met passagiers die op het dek aan het zingen en aan het
feesten waren.
'Ik denk bij het zien van het schip aan een titel van een lied van Sudermann uit 1608'
'Dah komt ein Schiff geladen, bis an dem hochsten Bord...'. (daar komt een schip geladen, Tot aan de hoogste boord)
De passagiers, op zn paasbest uitgedost, waren duidelijk in
the mood. Een zanger op het achterdek had geen moeite om de feestvierders op
zijn hand te krijgen.
Intussen werd het duidelijk, dat het om arbeiders ging, van
papierfabriek Sappi in Lanaken. Reeds eerder mocht de kade van Smeermaas dienen
om een feestelijke rondvaart van Sappi over de kanalen en Maas te beeindigen. De passagiers
gingen aan wal om onder muzikale begeleiding van de Porijkes en voorafgegaan
door politie naar het ontmoetingscentrum van Smeermaas te gaan waar er een
receptie volgde.
De Porijkes waren wat aan de late kant maar dat lag
waarschijnlijk in het feit dat twee van hun muzikanten nog niet aanwezig waren en dat ze daar op aan het
wachten waren. Bleek echter dat deze twee nu niet toevallig op de boot als arbeider van PM8 aanwezig waren als
medejubilarissen.
Het 25 jubileum van PM8 was de aanleiding tot deze
jubileumviering. Papiermachine 8 werd in 1985 in gebruik genomen (Toen waren het nog allemaal knappe jonge mannen) nadat PM7 vanaf 1968 alreeds draaide. Heel wat arbeiders werden toen
aangeworven voor de nieuwe machine en die mensen vieren dit jaar 25 jaar PM8.
SAPPI kwam als KNP LEYCAM naar Lanaken om een geheel nieuwe fabriek te bouwen, nadat in Maastricht gebleken was dat daar geen uitbreidingsmogelijkheid meer was. In 1968 rolde het eerste papier van de PM7 en heel wat Lanakenaren vinden vanaf toen hun nering bij SAPPI.
Omdat het om een groot aantal ging werd besloten dit in drie
groepen te doen. De derde en laatste groep legde vandaag aan in Smeermaas.
En of ze het warm gehad hadden aan boord, op deze hete nazomerdag in
september?
ik zou er heel wat voor over hebben om nu een douchke te kunnen pakken
liet de dame van het laatste koppel dat de boot verliet weten.
meer foto's bij foto's Nol in de rechter kolom bovenaan klikken.
porijkes op z'mn paasbest.
Tags:Sappi,PM8,rondvaart,smeermaas
09-09-2011
Zand als beschoeiing in grote meander van de Maas, langs de Geulerweg in Lanaken
Problemen, rond het achterwege blijven van stevige beschoeiing
in Herbricht, kondigen zich nu al aan. Bij hevige regenval zoals de laatste dagen, vloeit het water van de akkers rondom richting Maas en maakt geulen in de -met zand gemaakte- oever
langs de Geulerweg, die zijn naam eeraanbrengt. Kleine en grote groeven snijden zich in het, vrijwel van
stenen ontbrekende, zand. Het rijkelijk met schelpen aangebrachte mergelachtige zand, is een overschot van de werken aan het
Albertkanaal bij de brug van Vroenhoven.
In januari is er bij hoog water al een
probleem geweest met de oever, waarbij toen zelfs een deel van de pas
aangelegde weg het moest ontgelden. De weg is intussen in beton aangelegd.
De niet te onderschatten kracht van water op de
verlaagde oever is duidelijk zichtbaar in deze grote meander in de Maas. Het is
dan maar gissen wat de Maas met het overige zand gaat doen, bij de eerste heuse
stijging van deze grind- en regenrivier. Volgens mij ligt ze al te
likkebaarden.
De idee, aan de Maas terug te geven wat haar is ontnomen,
heeft zijn grenzen. Ooit lagen enkele grensdorpen, die nu aan Belgische zijde
liggen, aan de andere kant van de Maas. De Maas is een rivier die met grote debietschommelingen haar weg al eeuwenlang zoekt naar zee. Deze 'grillige dame' sturen is schier onmogelijk. Nog nooit in haar geschiedenis werden zo'n ingrijpende werken uitgevoerd aan deze meanderende rivier. De toekomst zal uitwijzen tot wat de huidige werken zullen leiden.
Positief voor de vissers: Meerdere stegels werden aangebracht om hen de weg naar de Maas te garanderen voor hun geliefde sport.
Bij al dat zand langs de Geulerweg, schiet mij een couplet
uit een cantate te binnen:
Wer nur den lieben Gott lässt walten
Und hoffet auf ihn allezeit,
Den wird er wunderlich erhalten
In allem Kreuz und Traurigkeit.
Wer Gott,
dem Allerhöchsten, traut,
Der hat
auf keinen Sand gebaut.
Ook in Smeermaas stellen de bewoners zich steeds meer vragen rond de 'verbeteringen' van de maasoever, die nu ontdaan van de begroeiing aangevuld werd met gewone dekgrond. Wat zal de Maas ook hier gaan wegnemen wat met zoveel dumpers werd aangevoerd. Ook de reden voor het aanvullen met grond, vóór de betonnen boord, ontgaat hen. Het zou vriendelijk zijn van nv De Scheepvaart, mochten zij met nieuwsbrieven de mensen op de hoogte houden van de werken, zoals dat wel gebeurt voor de werken aan Nederlandse zijde, waar het Grensmaas Consortium op gezette tijden een nieuwsbrief rond stuurt.
Water heeft zijn weg gezocht door het mulle zand
Stegels werden aangelegd langs de Maas voor de sportvissers