Eerste lenteprik trekt veel volk naar domein Pietersheim
Veel volk in Pietersheimbos
De eerste echte lenteprikkel heeft niet enkel gevolg voor de amfibieën die op zoek gaan naar hun geliefde poelen. Ook de mens voelt zich prettig met de stijging van de temperaturen en trekt het Nationaal Park Hoge kempen in om te genieten van deze eerste echte lenteprik. Het Pietersheimbos kreeg dan ook op zondag, heel wat wandelaars en natuurminnaars over de wandelpaden. Jonge ouders met kinderen en ouderen in groepjes halen in het bos een frisse neus.
Tussen al die natuurminnaars is ook een groepje natuurfotografen uit Rosmeer met hun pastoor Raymond Vanlessen. Pastoor Vanlessen, die tijdens zijn loopbaan in het onderwijs heeft gestaan, is nu pastoor in solidum in de federatie Mopertingen- Rosmeer-Hees. Hij is een verwoed natuurliefhebber en is nu begonnen met digitale fotografie. Op het moment dat wij hem passeren aan de slotvijver in Pietersheim is hij bezig met het in beeld brengen van katjes en uitspringende knoppen van struiken. Vroeger had ik een grote hoeveelheid natuurdias en -fotos, die heb ik allemaal geschonken aan Orchis. Nu fotografeer ik met een digitale camera, maar moet er de fijne kneepjes van onder de knie krijgen, zegt de pastoor. Onze website over Rosmeer wordt op dit moment ook onderworpen aan een vernieuwing, hou ze maar in de gaten.
De actie van Natuurpunt Lanaken i.v.m. de paddentrek in Lanaken, had succes. In twee groepen gingen de mensen van Natuurpunt en vrijwilligers de ingegraven emmers langs het paddenscherm aan de Daalbroekweg leegmaken. In totaal werden 42 amfibieën overgezet waarvan 4 vinpootsalamanders, 12 bruine kikkers en 26 padden.
De Vinpootsalamander, die maximaal 9 cm lang kan worden, leeft op het land en overwinterd onder dood hout of in holen van knaagdieren. In het voorjaar gaat hij op zoek naar poelen om aan de voortplanting te beginnen die van maart tot juni zal duren. De vinpootsalamander die steeds zeldzamer wordt, is door Opglabeek gekozen in de aktie Gemeenten adopteren Limburgse soorten wat aangeeft dat wij hier te maken hebben met een zeldzame soort.
Voor hen die deze eerste overzet met het grote publiek gemist heeft is er nog een kans op 7 maart om zelf de overzet van amfibieën mee te maken. De samenkomst is dan eveneens om 20.00 in de kiewitdreef te Lanaken.
padden die het door Natuurpunt gered hebben Een groep natuurpunters en vrijwilligers gevangen padden en kikker twee van de vier vinpootsalamanders emmers ledigen in pikkedonker 'verleden jaar kregen we de politie op ons dak'zegt Bart Hoelbeek voorzitter van Natuurpunt Lanaken
In het najaar van 1979 dit jaar dus 30 jaar geleden ontstond de carnavalvereniging de Gelliker Galliaren. 30 jaar is geen jubeljaar voor een carnavalsvereniging omdat hier 11 en een meervoud ervan staat voor jubelfeesten.
Op 7 maart zal er door de straten van Gellik voor de derde maal een lichtstoet trekken.
Op 6 maart gaat het feestweekend los in Gellik want dan is het openingsbal voor de Lichtstoet van 7 maart. hierbij enkele foto's van verleden jaar
'Loft' breekt record van 'Koko Flanel', kopte de standaard vorige week.
De film van regisseur Erik Van Looy en scenarist Bart De Pauw, wordt de meest succesvolle Vlaamse film aller tijden! Met 1.082.480 bezoekers kraakt Loft het record van 1.082.000 dat gedurende 19 jaar op naam stond van Koko Flanel. Dankzij zebracinema krijgt u opnieuw de kans om deze film op groot scherm te zien.
Toegang: 6,00 of 5,50 (met korting) - www.cclanaken.be
Tags:loft,lanaken,zebracinema,euroscooplanaken
25-02-2009
Suske en Wiske in Lanaken tijdens Heksverbranding
Suske en Wiske waore aoch ien Laoneke en höbbe ziech de aoge oetgekeke.
t Begoos allemaol op de éllefde vaan de éllefde, met de Preense en Preensesse vaan toen en eindigde op de de 24e vaan de twiede met de heksverbranning.
In de nach vaan dinsdig op goonsdig is t lief vaan de, door verbranding ter doet veroordeilde, heks vaan Groet Laoneke, opgegaange in gruus en stöb.
Zie waos gezete op n , Raod Raket, woemét t wief nog heet geprebeert aon de verbranning te oontkaome.
De sjerprechter Jurgen Ramaekers, dei de heks al zestien jaor achterein op t sjavot brink, heit dit echter weite te verhindere en zoe stoond zie, met rakét en al, op het plein tusse Kérrikelikke en Wereldlikke euverheid, um häör lot te oondergoon. Opmérrekelik zaot ze dao met häör han in de loch te zweije és of häör dat niks deeg.
En umdat de Preens vaan Laoneke ut wereldlijke veur de zotte duig hat euvergenome, van de gemeinteraod beij de sleuteleuverhandiging, waos heir hut met zien prinses, deij t vuur mooste steke in t struuj oonder de rakét.
Zoonder ne keik te laote ging de vermeinde heks in de vlamme op, met achterlaoting vaan häöre Stöb,n bitsje gruus en gét cee-o-twie.
Hiel gét vastelaovendsgekke stoonte te kieke weij dat oonsjuldig mins in de fik woort gestoke. Sommige nog met n glaas beer, aandere stékbroed met pruuse weurs, of un fritsje ien de haand.
t Herremenieke sjus te néve, stoond neet te néve, mér achter de heks te speule en deed in t duuster de naom alle ier aon, t kloonk af en tow zuuver, mér dao zal draank en t duuster wel veur väöl tösse gezete höbbe.
Suske en Wiske waore hielemaol nao Laoneke aofgezak en hadde heij opmérrekelikke dinger gezeen.
Suske wis zich nog good 't ein en aander te rappelere, Denis, de veurzitter vaan de raod van Laon tot Aoke, moot iech groet geliek geive, heer haolde hut swaffelen al aon op t gemeintehoes beij de euverhandiging vaan de sleutel. Iech höb hiel gét pielesjeigele opgemérrik tösse al dat sjroevele op de Bals en aander Eveneminte ien Groet Laoneke, of dao verkiering van kump is nog neet zoe zeker, ein deenk is wel zeker, vaan swaffele kömme gein kinnekes en hut is nóg veiliger es pieletuutsjes
Wiske waos gét aanders opgevalle, De kiekroete waore sjoen verseerd en de groete vlagge op de flétte doen t hiel good. Opvallend väöl roedképkes en hekse leepe deij dreij duig roond, wolleve höb iech neet gezeen (alhoewel)..
Iech höb aoch ne sjietekouleveiger gezeen, mér dei waos neet verkleijd, heer had deens bei de sjiethuiskes
Allebeij zien ze hut eins euver de sjoenste groepe, dat zien ongetwiefeld hut orkés op t aaijdwieverbal en Slootmeikers de singroonluiper in de stoet.
.
Oetgelaote luij en oet de bol goon waos t motto, habsjaardereij is neet debei met deij duig, de kriezis telt neet veur vastelaovend. t Geld moot blieve rolle zeit de regering en dat is aoch gebäört, de herbergiers en Willems moote aoch blieve leve, dus zoepe wie e look.
De flikke waore oonopvallend aonwezig en de vastelaovend is veur de rés good verlaope.
Twie stoete beinao druug binne en eine hielemaol druug, wee hat dat verwach.
De lente is nog niet voor morgen, kwakkelweer is ons deel in de komende periode.
Toch is de natuur begonnen met zijn ontwaken uit de winterslaap. Waar de bomen en struiken nog in hun winterslaap zijn, ontluiken de eerste bloemen. In de omgeving van Ruïne en Kasteel staat een groepje sneeuwklokjes te pronken. Er worden enkele bomen gekapt rond de ringgracht van de ruïne. De ruïne die in de eindronde is van de renovatie. Aan de brug aan de achterzijde van de ruïne wordt gewerkt en de educatieve nieuwbouw met het vele glas staat er bij als een vreemde eend in de bijt.
Een Aalscholvervrouwtje droogt haar veren in de schaarse zonnestralen, terwijl haar maatje net onderdook in het ijskoude water op zoek naar vis.
Nog even en dan kunnen wij weer genieten van de lentepracht, in het domein Pietersheim, voor ons de belangrijkste poort van het Nationaal park hoge Kempen.
De restanten van de dertiende eeuwse burchtruïne wordt nieuw leven ingeblazen en zal naar het zich laat aanzien op korte termijn opengesteld worden voor het grote publiek.
meer foto's via de link in de rechterkolom bovenaan
'Spoorlijn20' Maastricht Lanakenen het verdrag van Maastricht in 1843
Enige wetenswaardige data over de spoorverbinding Aken, Maastricht, Lanaken, Beverst tot Hasselt.
Onlangs werden de nieuwe geluidabsorberende spoorelementen weer gelegd op de torentjesbrug aan de Brusselseweg te Maastricht in de nabiijheid van de Belgische grens bij Smeermaas.
Reden om eens na te gaan hoe het eigenlijk zit met spoorlijn 20, de verbinding tussen Hasselt ,via Lanaken, en Maastricht. Nog één nieuwe brug over de Zuidwillemsvaart in Boscherveld en de lijn is weer in tact.
Reeds in het jaar 1835 was er een wens, bij de toenmalige Duitse Eisenbahngezelschaft, om het Duitse Spoor te verbinden met de Nederlandse stad Maastricht. Zo kon men een verbinding bewerkstelligen met de Nederlandse waterwegen en ontplooiïng van het kolengebied in zuidlimburg..
Maastricht zat toen echter in een penibele situatie, het was namelijk, sedert de onafhankelijkheid in 1830 van België, een ommuurde enclave omringd door Belgisch grondgebied. Er werd dan ook afgezien van de aanleg van een spoorverbinding.
In 1839, na het verdrag van Londen, waarbij Limburg gesplitst werd, werd wederom het plan van de spoorlijn uit de kast gehaald. Een Duits comité was in het leven geroepen ,dat uitvoeringsplannen opstelde, doch dit kreeg nul op rekwest, omdat Nederland er geen noodwendigheid in zag.
(het scheidingstraktaat van Londen werd getekend op 19 april 1839, nu bijna 150 jaar geleden)
Het spoorcomité gaf echter niet op en haalde het weer van onder tafel in 1844. Dit gebeurde een jaar na het verdrag van Maastricht waarin de grensmarkeringen werden vastgelegd. Het jaartal staat vermeld op de grenspalen samen met het nummer en de tzee wapens.
Intussen had het comité niet stil gezeten en had privé-investeerders er toe bewogen te participeren in de aanleg.Naast het Duitse was nu ook een Nederlands cpoorcomité opgericht om alles in goede banen te leiden.
Uiteindelijk, na lang overleg, ging men in in 1846 in Nederland overstag en verkreeg het comité de concessie voor de aanleg van de spoorverbinding en konden de plannen uitgevoerd worden.
Er kwam een enkelspoorverbinding vanaf Aken naar Bocholtz, Simpelveld, Schin op Geul via Valkenburg tot Meerssen, dwars door het heuvellandschap met de nodige bouwtechnische problemen.
De reden waarom het station niet binnen de Maastrichtse stad kwam te liggen kwam door de vestingmuren die men niet wilde slechten i.v.m. de verdediging van de stad.
De spoorverbinding werd op 20-10-1853 feestelijk ingewijd.
Later zou het Meersense gebied, bij Maastricht gevoegd worden, (waar een houten station opgetrokken was dat snel afgebroken kon worden als verdediging).
In tussentijd had men het kanaal Maastricht langs de Maas gegraven waardoor er een constante scheepsverbinding met de industriële Belgische stad Luik, tot stand was gekomen met een aanmeermogelijkheid in 'het Bassin'.
Drie jaar later op 1-10- 1856 werd het spoor, dat intussen doorgetrokken was naar Hasselt (Beverst) via Lanaken tot Beverst feestelijk geopend, Spoorlijn 20 was daarmee een feit.
In 1915 werd het huidige station van Maastricht (in steen vervaardigd), feestelijk geopend.Naast dit station was er ook een station op de westelijke oever van Maastricht, in Bosscherveld langs de Zuidwillemsvaart bij de sluis.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog kwam door de neutraliteit van Nederland het spoorvervoer geheel stil te liggen, om na de oorlog wederom een aanvang te nemen.
Toen in 1930-1939 het Albertkanaal gegraven werd kwam er bij Gellik een spoorbrug over het kanaal. De spoorbrug is een Vierendeelbrug genoemd naar de Belgische ingenieur en ontwerper Arthur Vierendeel. De naam heeft dus niets te maken met een aantal.
Een jaar later brak WOII uit.
In de Tweede Wereldoorlog bleef het spoor in gebruik voor het vervoer van oorlogsmaterieel en soldatenvervoer.
Er werden pogingen ondernomen om met bommenwerpers de spoorbrug over de Maas in Maastricht te vernietigen echter zonder resultaat.
Wel werden bij een Amerikaans bombardement op 18 augustus 1944, uitgevoerd door 12 B17's, de beide dorpen aan weerszijden van de brug getroffen en vielen er 109 slachtoffers waaronder 17 Duitse militairen. 325 huizen werden getroffen waarvan er 270 hersteld konden worden, doch die door gebrek aan materiaal eerst ver na het eind van de oorlog hersteld konden worden..Op de 22augustus volgde de begrafenis onder een massale belangstelling. De spoorbrug werd wel in 1944 door de Duitsers bij hun terugtrekking grondig vernietigd..
Nog geen maand later was Maastricht en Lanaken bevrijd.
Na de tweede wereldoorlog nam het goederenvervoer spectaculair af en werd er nog maar sporadisch gebruik gemaakt van het spoor. Toch duurde het nog tot 1992 alvorens de spoorlijn buiten gebruik werd gesteld en werd het tracé overwoekerd door wildgroei van struiken en bomen.
Nu, in de 21e eeuw meer dan 100 jaar na de exploitatie van de spoorverbinding Aken, Maastricht tot Hasselt, is men begonnen met de revitalisering van het spoordeel Maastricht-Lanaken en zal er weer een begin gemaakt worden met het goederen- en personenvervoer over Spoorlijn 20. Op korte termijn zal in eerste instantie het goederenvervoer vanuit Lanaken van start kunnen gaan om later via lightrail opengesteld te worden voor personenvervoer.
de tweede spoorbrug op dezelfde plaats in aanbouw 1947 noodbrug 1945 de bouw in 1856 voor verbinding met Lanaken gedeeltelijk vernield in 1940 Nl leger terugleggen spoorverbinding torentjesbrug jan 2009 foto onder emplacement Maastricht, met vooraan het vernieuwde spoor richting Lanaken
René Thewissen volgt Anja Felliers op als Cultureel Ambassadeur
De Vierde editie van het vrijwilligerfeest voor verenigingen van Groot Lanaken ging voor deze keer door in Kesselt. Kesselt werd gekozen om daarmee het startschot voor Kesselt 009 en daarmee Kerkdorp in de kijker, te gegeven.
Een kleine aanpassing op de voorgaande keren was, dat nu de bestuursleden met een inzet van 5, 10, en 25 jaar en verder 40 en 50 jaar onderscheiden werden door de gemeente, waar dat vroeger, aan alle leden, van een vereniging met de voornoemde jaren lidmaatschap, te beurt viel..
De drie sprekers Math Vandeurzen, Schepen Curvers en Burgemeester Willen waren vol lof over de inzet van de genodigden in hun respectievelijke verenigingen. Aan Vankan Mariëlle viel deze keer de beurt om het geheel aan elkaar te praten.
Het Trio Noël Schobben, Marc Machiels en Carl Huls mocht deze avond de aanwezigen muzikaal opluisteren.
Tijdens het vrijwilligersfeest is het gebruikelijk om een Cultureel Ambassadeur voor een jaar uit te roepen. Onze van Rekem afkomstige schrijfster van Jeugdboeken, Anja Felliers, heeft dat in het afgelopen jaar op bijzondere en waardige wijze gedaan en mocht in haar ambtsperiode, van nabij het uitroepen van Oud Rekem, als mooiste van Vlaanderen, meemaken.
Dit jaar werd René Thewissen, tandarts in Gellik en van geboorte Veldwezeltenaar tot ambassadeur uitgeroepen. Een totaal verraste René, nam de taak als Cultureel Ambassadeur graag aan.
René is in vele opzichten de geschikte man voor deze taak tijdens Kesselt 009. Hij is bij uitstek de man die Het Heserwater, archeologie in het Heserdal, het Zouwdal, Het klaverblauwtje, zijn vereniging Wiosello, de Landmarks en in het kort, Kesselt en omgeving nog meer op de kaart zal gaan zetten.
Goeie keuze!
fotos tijdens aanstelling en onderscheidingen jubilarissen werden ter beschikking gesteld door Ronny van www.fotowereld.be waarvoor dank. Anja haar laatste daad als Ambassadeur en René de nieuwe Ambassadeur 2009 vrijwilligers bestuursleden Muzikaal trio Marielle Vankan die er wat Vankan Anja Felliers de aftredend Ambassadrice Vrijwilligers Bestuursleden Het klaverblauwtje op paneel Landmarks Nog een Paneel en Landmark langs het Albertkanaal René (rechts op de foto) tijdens het bezichtigen van het resultaat van de geexplodeerde brug van Vroenhoven.
23-01-2009
Een Oase in Briegden
In de Oase in Briegden treffen wij op vrijdag 23 januari een 35tal personen aan die samen tafelen. De opening van de OASE in het buurthuis van Briegden vond plaats op 19 januari en er zijn al heel wat mensen gepasseerd. Alleenstaande, gepensioneerden en personen die een babbeltje slaan laten zich het menu van de dag smaken, bij toeval treffen wij ook een deel van het personeel van het Cultureel Centrum aan tussen de tafelgangers en ze lieten zich de Visvidee-Julienne met Wittewijn saus en soezen zichtbaar smaken.
Vijf dagen in de week kunt U in de Oase terecht voor ontspanning, ontmoeting en vorming.
Hubert Lambrigts en Vanbree Maria komen als laatste binnen en nemen in de grote zaal plaats we hebben bij Okra gehoord dat de mogelijkheid bestaat om hier te kunnen eten en ontspannen, het is de eerste keer dat we hier zijn maar ze zullen ons wel vaker over de vloer krijgen zegt Maria.
De mensen die er komen eten worden aan tafel bediend door een viertal medewerkers. De kok Michiel Romen, van Indonesische afkomst, staat achter de friteuse, een Poolse dame en Bella uit Rusland behoren tot het vijfkoppige personeel. Na de bereidingen van het middagmaal staat de kok mee aan de afwas, de dames hebben hem al snel onder de knie.
Na de maaltijd wordt er een kaartje gelegd.
Iedereen is welkom, in het ontmoetingscentrum van Briegden, tijdens de vijf werkdagen, voor ontspanning, ontmoeting en vorming.
Om een planning te kunnen maken moet men voor het middagmaal wel één dag van tevoren reserveren.
U kunt reserveren bij een van de volgende onthaalpunten: De Oase Briegden, De gemeente of OCMW Lanaken, Sint Vincentius, Press 2 te Rekem, Lectuurshop Gellik, Lotto Bloemen Annie Smeermaas, Slagerij Slootmakers te Neerharen en Spar Vrancken te Veldwezelt.
Meer weten? Dat kan op via telefoon. 089-503673
Bediening aan tafel De kok achter de friteuse laat het smaken Hubert en Maria van het Europaplein voor de eerste keer aan tafel De doedelzakspeler van Lanaken met collegas van het CC 80 plusser in goed gezelschap Het menu voor maandag nekijken Kok aan de afwas en foto onder een kaartje leggen na een goede maaltijd
18-01-2009
Over, St Anthonius van Egypte in Smeermaas en erwtensoep
De St. Anthoniusverering van 18 januari 2009, staat in schril contrast met deze van hetontstaanin de eindjaren van de 19e - en de 20e eeuw. Er stond een zuidwestenwind te blazen tijdens de bijeenkomst aan het kapelletje maar het bleef droog. Enkele uren later zou dat anders zijn en ging het regenen. Een paar dagen eerder lag er nog een dik pak sneeuw en was het extreem koud. Door het teruglopend aantal priesters en er daardoor ook geen misvieringen meer op zondag in Smeermaas zijn, was deze keer geen processie maar kwamen de gelovigen bijeen aan het kapelletje.
In het jaar 1894 was de allereerste processie, die vertrok van uit de parochiekerk in de huidige Brugstraat (toen Kerkstraat) naar het pas gebouwde kapelletje op de Maasdijk.
Sedert 1892 was de, tot dan toe succursale kapel, verheven tot parochiekerk Smeermaas. Dit streven naar zelfstandige parochie, had heel wat hoofdbrekens en doorzettingsvermogen van de vroede vaderen in dit kleine gehucht gekost.
Bij een parochie hoort ook een vereringkapel, was destijds de gedachte. De familie Berghmans Lousberg,die vee- en landbouw bedreef en tevens brikken bakte woonde in Bosscherveld en deze familie zou een duit in het zakje doen om deze wens te verwezenlijken.
Deze familie, die buiten de poorten van Maastricht woonde, in het deel dat vanaf 1839ging behoren tot de nieuw gevormde gemeente Oud Vroenhoven, wiens eigen parochiekerk helemaal in Wolder lag, vond zich toch meer verbonden met de kerk op zichtafstand van hun woning. Een van hun dochters was gehuwd met een lid van de familie Fissette uit Smeermaas. De families, Berghmans en Fissette, behoorden tot de weldoeners van de kersverse parochie.
Voor de kapel had de familie Berghmans-Lousberg een schenking van bakstenen en de grond ter plaatse gedaan.
De eerste processie in 1894, was in de week van de 17e januari, die toen op een woensdag viel waardoor de processie en verering op de zondag daaropvolgend doorging. Alle Christelijke verenigingen van de parochie deden mee aan de processie en het parochiaal zangkoor begeleidde de processie met zang, want een fanfare werd pas in 1908 opgericht. Van heinde en verre werd deze processie bijgewoond doorboeren en burgers. Geleerde priesters en paters kwamen voor het gelegenheidssermoen en om een toespraak te houden aan het kapelletje op het hoogste punt van Smeermaas in de onmiddellijke omgeving van de parochiale begraafplaats. s Avonds was er dan een toneelopvoering in de Gildenzaal die gelegen was tegenover de kerk. Kortom de hele dag stond in het teken van St Anthonius Abt.
De nog jonge parochieSmeermaas kreeg nu elk jaar rond de 17e januari een groot aantal boeren en burgers uit heel de omgeving over de vloer. Ook van over de Maas kwamen er pelgrims die ter hoogte van Borgharen en Itteren per veer de Maas overstaken.
Soms echter was de Maas zo hoog, dat deze mensen, indien zij toch wilden deelnemen, de enige brug in de omgeving namen en dat was in Maastricht.
Vanzelfsprekend namen de herbergen welwillend deel aan deze processie, want 17 april is putje winter en dan doet een (warme) drank wonderen. Smeermaas telde toen heel wat herbergen en samen met de terugloop van de verering van de heilige langs de Maas zijn de herbergen ook geslonken van meer dan dertig naar twee. Zou het een met het ander te maken hebben?
na de verering was er brooduitdeling en overheerlijke erwtensoep van Ria Huysmans.
12-01-2009
Priesters en Diakens benoemd in solidum
Deken Luc Herbots had de Bisschoppelijke opdracht verkregen om, de Priesters en Diakenen van alle acht parochies van Grootlanaken in Solidum te benoemen. Pastoor Gust Vanherck en diaken Nol Cardinaels zijn voortaan verantwoordelijk voor Neerharen, Rekem en Smeermaas. Pastoor Zbigniew Opyd en diaken Julien Beckers krijgen Veldwezelt, Kesselt en Gellik en Pastoor Jos Vanderlee en diaken Albert Paulussen zijn pastoraal verantwoordelijk voor de parochies Sint-Ursula en Sint-Servaas in Lanaken-Centrum. Voor deze speciale eucharistieviering zat de St Ursulakerk goed vol met gelovigen uit de verschillende parochies. Pastoor Jos Vanderlee had een oproep gedaan aan alle koren, om een gelegenheidskoor samen te stellen onder leiding van dirigente Marie Rose van Gerven, De HH. waren dan ook aangenaam verast omdat een 75tal zangers en zangeressen de Benoemingsmis opluisterden, waaraan schrijver graag heeft meegedaan en het was een hele belevenis. De idee werd tijdens de receptie gelanceerd om een aantal repetities te wijden aan één grote uitvoering bv. rond kerstmis (krijgt waarschijnljk een vervolg).
Het intrede lied was zeker van toepassing "De vreugde voert ons naar dit huis".
Na het openingswoord, van Deken Herbots, werd door Gerard Vandeweijer, pastoor van de federatie Maasmechelen de benoemingsbrief voorgelezen. Hierna beloofden de Priesters en de Diakenen de taak met toewijding en geloof ter harte te nemen. De Voorzitters, van de verschillende parochies, deden ook aan Deken Herbots de beloften, om de priesters en diakenen terzijde te staan. Na de beloftes en de eerste lezing klonk het lied "Uw woord Heer, heeft een wond're kracht".
dan volgde het binnenbrengen van: Het doopwater, het heilig Chrisma, de Paarse stola, een ziekenkaars en ziekenolie, Brood en wijn, door parochianen en acolieten en kon de offerande beginnen.
Tijdens de offerande klonk het lied, "Uw Koninkrijk komt" uit alle kelen. en na de communie "Mens voor de mensen zijn , herder als God, Trooster voor groot en klein, zo lief als God".
Daarna volgde de duiding en werd door de Priesters, Diakenen en de hele gemeenschap het Engagement tot Dienstbaarheid uitgesproken en werd na de zending en zegen door de Deken het slotlied ingezet Mijn hart zingt voor de Heer: Magnificat! waarna achter in de kerk de receptie kon beginnen.
De koorleden komen toe Overhandiging lectionarium, "ontvangt het Woord van God" Op de voorgrond de relikwieen van St Ursula en de brandende kaars
een geschenkenbon wordt aan de zes overhandigd. de acolieten tijdens receptie
28-12-2008
Maastricht bij nacht rond kerst en nieuw en 100 jaar org. elfstedentocht
Van op de plaats waar vroeger de helicoptair de lucht inging voor een ritje over de mooiste stad van Nederland heb je nu een prachtig zicht op de stad. Het Reuzenrad is nog net te zien achter de gebouwen op de skylijn. Maar ook het grensdorp Smeermaas mag er wel zijn zeker met een beetje sneeuw. Op dit moment vriest het bij die schrale oostenwind zit de kans er in dat er dit jaar een elfstendtocht in zit. Ik ben benieuwd of het uitkomt, het is alweer een tijdje geleden dat er eentje doorging. Het zou zeker bijzonder zijn tijdens het eeuwfeest van de elfstedentocht op 15 januari 2009. Winterland op de Vrijthof heeft op dit moment ook goed ijs. De twee beroe(uchte)mde boten liggen te schitteren op de Maasboulevard.
25-11-2008
Gellik vereerd met Koninklijk Standaard van het XV Squadron
Het kerkdorp Gellik kreeg op 23 november het vaandel van het XV(R) Squadron geschonken door ledenvan voornoemde eenheid. Dit ging gepaard met een speciale ceremonie in de parochiale kerk St Laurentius. In een ceremoniële dienst, voorgegaan door Diaken van Gellik Juliën Daen, Anglicaans priester Peter Hall en een dominee-legeraalmoezenier van de Baptistenkerk uit Engeland.
Harmonie de Hoop uit Gellik luisterde de speciale dienst muzikaal op. Het slechte weer deed de organisatoren besluiten om de hele ceremonie door te laten gaan in de Kerk. Ook de rondgang door het dorp werd ingekort i.v.m. de barre weersomstandigheden.
Het is voor het eerst in de geschiedenis dat een Militair Vaandel buiten het Verenigd koninkrijk achtergelaten wordt en het behoefde dan ook de speciale toestemming van the Queen van het verenigd Koninkrijk, Hare Majesteit Elisabeth II.
Op het vaandel zijn de onderscheidingen uit verschillende slagen vermeld te weten het:
Western Front 1915-1918 ; Cambrai 1917; Somme 1918, Hindenburg Line; Meuse bridges; Ruhr 1941 -1945; Berlin 1941-1945; Normandy 1944 enGulf1991.
Walter Veugen, voorzitter van de vereniging der herdenkingen beider wereldoorlogen (V.O.V.) nam samen met Diaken Juliën het vaandel in ontvangst van Kolonel Honckman, de Senior officier van het Squadron, die daarbij de volgende woorden sprak, (vertaald) Eerwaarde Heer, ik verzoek U om de standaard van de Koningin, toebehorend aan het XV squadron van de Royal Air Force, te willen ontvangen voor een veilige bewaring in het huis van God, totdat deze standaard zal vergaan tot stof, zoals degenen wiens moed en toewijding zijn gegrift in de geschiedenis van deze kerk.
Diaken en voorzitter Walter Veugen beloofden het vaandel te koesteren en te bewaren in de kerk, "voor eenieder die hier komt als herinnering aan ieders plicht tot god zijn Vorst en zijn Vaderland". Beide ontvangers drapeerden dan het vaandel op het altaar.
De aanleiding voor het schenken van het vaandel is terug te voeren naar 12 mei 1940 toen een vliegtuig van het Squadron neergeschoten werd (vanuit Briegden) bij een aanval op de bruggen over de Maas en Albertkanaal. De drie bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Piloot Hall, Waarnemer Perrin en Boordschutter MC. Donnel. Volgens Walter Veugen zou het vliegtuig nog eerst een rondvlucht rond de kerk gemaakt hebben en weer richting kanaal zijn gevlogen om vervolgens vanaf de overzijde van het kanaal weer te draaien en dan terecht kwam op de waterlijn van het kanaal waar het zich in de kade boorde.
Piloot Hall kwam bij de crash op het jaagpad terecht en werd als enige direct geborgen en begraven op het kerkhof van Gellik. De andere twee liet men tot september in het vliegtuig waarna ze in de kanaaldijk werden begraven. Nog tijdens de oorlog hebben ze deze drie weer opgegraven om ze te identificeren maar werden ongeïdentificeerd wederom begraven. Na de oorlog heeft men dan deze drie mensen herbegraven op het Militair kerkhof in Hotton (prov. Luxemburg).
Toen de piloot Hall sneuvelde was hij vader van een zoon en er zou zeven maanden na zijn heldendood ook een dochter geboren worden, beiden zijn nog in leven en woonden deze eredienst bij. Zoon Peter is een Anglicaans priester en ging samen metDiaken en Dominee voor in deze plechtige dienst, dochter Ritavooraan in de kerk tijdens de dienst. Beide kinderen van de piloot hebben tot 1985 niet geweten wat er precies met hun vader is gebeurd, tot dan was hij vermist tussen Nederland en België. Opzoekingen van Walter Veugen, die zich vastbeet in het zoeken naar de identiteit van deze bemanningsleden en vanaf zijn pensioen als militair met nog meer ijver zijn schouders onder het onderzoek zette, leidden tot de ontknoping rond de dood van hun vader. Met het identificatierapport van de rechtbank (in 1941 opgesteld bij de opgraving in Gellik) had hij gegevens waar hij mee verder kon. Hij richtte hij zich zelfs tot Scotland Yard met het verzoek om medewerking in zijn zoektocht. Hier kreeg hij wel de namen van de crew maar niet van de nog in leven zijnde familie .
Een Militaire kennis in Engeland deed een oproep in dagbladen waarop al vrij snel respons kwam door de families. Er werd een monument opgericht voor deze drie gesneuvelde Engelse militairen in 1985 waar de nabestaanden sedertdien elk jaar aanwezig zijn geweest. Enkele maanden geleden bij een herdenking in Frankrijk kreeg Walter van Kolonel Saunders van het XV Squadron de geste om het vaandel voor altijd in Gellik te houden, wat de 81 jarige met veel plezier aanvaardde zonder eerst ruggespraak te houden met het kerkfabriek van Gellik, maar daar was de kogel al snel door de kerk en kon begonnen worden met de voorbereiding voor de overname.
Walter herinnert zich nog de woorden van Rita Hall, de dochter van piloot, in 1985 bij het bekend raken van zijn opzoekingen,U gaf me mijn vader. Het vaandel zal een waardige plaats krijgen in de kerk bij het doopvont laat Diaken Juliën weten.
leden van het Squadron met vaandel wachten voor de overgave. Peter Hall Anglicaans priester, zoon van de piloot. Diaken Julïen begroet de aanwezigen Walter na de in ontvangsname van het vaandel. Overdracht door Kolonel Honckman. Het vaandel Einde van de ceremoniële dienst met wegzending door diakenJulïen Gelukkige en tevreden broer en zus in het ontmoetingscentrum. foto onder voor het monument opgericht voor de gesneuvelde crew.
23-11-2008
Arme bevolking schreeuwt om 'water'
Dorst?
Geen probleem, je loopt naar een plaats in jouw woning en draait een kraantje open in de muur en jawel daaruit stroomt rijkelijk een dorstlessende drank. Water is in de meeste landen geen probleem want daarin wordt rijkelijk voorzien.
Als bij ons ergens een waterleiding springt dan gaan de meesten daar hinder van ondervinden en gaan dan reclameren bij de verantwoordelijken, want ze kunnen geen koffie zetten, de was niet doen of ze kunnen niet koken.
In vele landen is het niet zo vanzelfsprekend dat er 24 op 24 uur drinkbaar water ter beschikking is, terwijl dat toch een van, zo niet de meest elementaire behoefte is om een normaal leven te leiden.
Harry Stevens uit Lanaken die jaarlijks een bepaalde periode in de Filippijnen doorbrengt om daar de gesponsorde gelden om te zetten in pompen voor drinkbaar water is ook nu weer in de Filippijnen en doende, om daar mee te helpen enkele pompen te installeren. Maar er is nood aan meer pompen, om de arme bevolking in zijn werkgebied te voorzien van deze levensnoodzakelijke watervoorziening. Daar, waar wij een bad vullen per persoon met zo een tachtig liter drinkbaar water en zelfs de bloemen en planten ermee begieten, de straat mee kuisen en de auto weer blinkt als nieuw na een beurt in de wasstraat, zou deze hoeveelheid een groot deel van deze arme bevolking een draagbaar leven kunnen schenken.
We kunnen geen water transporteren naar een land aan de andere kant van de wereld, maar het is enkel door uw financiële bijdrage, dat ter plaatse pompen geïnstalleerd kunnen worden die water héél diep uit de aarde kunnen oppompen om in eerste instantie te kunnen drinken.
Als westerling is het niet aan te raden het water ter plaatse te drinken en daarom voorzien zij zich in hun behoefte met geïmporteerd westers water in flessen.
Harry doet een oproep aan eenieder die mee wil doen aan zijn humanitair project en vraagt aan ieder van hen: als zij een douche nemen; een bad vol laten lopen; de straat schoonspuiten; met de auto door de wasstraat rijden; of de bloemen kraantjeswater geven, om dan even stil te blijven staan bij dit project van zijn organisatie JPAF-Foundation en na het genot van dit onontbeerlijke watergenot even naar de PC te stappen, als U over internetbanking beschikt, of anders bij een bankbezoek, enkel euros (zoveel als u wil) over te maken op de rekening van de foundation, zodat ergens op deze wereld mensen door u medewerking een stukje menswaardiger kunnen leven; Zij schreeuwen om hulp en wij kunnen die nood met zijn allen een stukje lenigen.
Gewoon doen!
O ja, dit nog. Het bankrekeningnummer voor uw bijdrage
Bank ref.John Pelssers Asthma FoundationCitibank Lanaken (B) 953-0670958-75
Outside Belgium use IBAN code:BE059530 6709 5875Code:CTBKBEBX.
Er is ook nood aan medicijnen voor: Astmatische aandoeningen; hoestdrankjes; paracetamol; vitamines etc.
Waterpompreservoir pomp die herteld wordt Mevr. Erlinda D. Loria de plaatselijke medewerker van de J. Paf-Foundation op pad voor de installatie van nieuwe waterpompen Op foto onder bedient Harry een pomp die geslagen is door de Foundation. De bidons staan klaar om gevuld te worden. Harry heeft nog veel werk te doen zo te zien. Blijven pompen Harry!
20-11-2008
10.000e bezoeker op Grootlanaken
We gaan gewoon door op naar de ......... Mooiste resultaat via de site was de reünie die tot stand kwam tussen de zoekende zussen en de familie Slangen in Lanaken en de realisatie van het monumentje in Thérouanne voor hun gesneuvelde familieleden in 1940 tijdens een luchtaanval op het stadje door de Duitsers. klik op foto.
15-11-2008
VLF fotosalon bij jubilerende vereniging INFRA Lanaken
Voorzitter André Degent van het verbond van Limburgse fotokringen v.z.w. kan met ere tevreden zijn over het resultaat van de 39e fotosalon die doorging in het Ontmoetingscentrum van Smeermaas.
Infra Lanaken de gastvereniging voor deze fotosalon viert dit jaar haar 30 jarig bestaan en heeftvoor de derde keer de organisatie van deze fotosalon in handen de eerdere fotosalons gingen door in 1982 en 1997.
Jozef Bouduin, voorzitter van jubilerende vereniging is bijzonder verheugd over het hoge aantal inzendingen. Van de 800 inzendingen werden er 169 weerhouden en kregen tijdens een 2 dagen lange beoordeling punten van een competente jury.
Het onderwerp voor 2008 was Grootlanaken, een heel jaar lang liepen leden van de aangesloten verenigingen uit heel Limburg rond in Grootlanaken, het is dan ook niet verwonderlijk dat een hoog aantal van de inzenders het mooiste dorp van Vlaanderen, Oud Rekem kozen voor hun werken, maar ook andere onderwerpen zoals de Motorcross in Kesselt, de Maasrun en kinderboerderij kregen de deelnemers op bezoek.
enkele bekende Rekemenaren in beeld
14-11-2008
De muurhagedis podarcis Muralis
Ze zijn er de muurhagedissen, maar staan niet te springen om gefotografeerd te worden. Eerder laat in het jaar zag ik er eentje kruipen aan de zonzijde van een gebouw in het industrieterrein in Maastricht meer bepaald in Bosscherveld. Het diertje waarvan ik eerst dacht dat het een kruipende insect was omdat het zo klein was bleek een jonge (juveniel) muurhagedis te zijn. In Nederland komen ze enkel in het zuiden voor en met zekerheid in de verdedigingswerken. In Bosscherveld komen twee deel populaties voor waar een aantal muurhagedissen voorkomen. op een van die locaties trof ik het reptieltje aan en kon hem digitaal vastleggen. Dit zijn niet de hagedissen die langs het spoor voorkomen want dat zijn levendbarende in tegenstelling tot deze muurhagedis die eierleggend is. Het diertje had zijn staart gelost, waarschijnlijk door een vogel of andere vijand. De staart blijft nog een tijdje bewegen als hij gelost wordt waardoor hij of zij de vlucht kan nemen.
10-11-2008
Senioren op hun best tijdens Golden Oldies Lanaken
er werd reeds lang naar uitgekeken, De Golden Oldies. 's Middags is het aan de senioren om de dansvloer op te warmen. En dat deden ze op muziek die hen even terug bracht naar de vorige eeuw. De liefhebbers van de dans waren het dan ook roerend eens over het ontbreken van gelegenheden waar zij kunnen dansen 'Er zouden meer van dit soort avonden of middagen mogen zijn voor de vitale 55 plussers' in Lanaken. hier klikken voor een filmpje en op hoge kwaliteit kijken
07-11-2008
De Leeuw van Neerharen verborgen onder groen zeil
Op 11 november 2008 is het precies 90 jaar geleden dat de wapenstilstand werd betekend in een treinwagon. De vaderlandlievende verenigingen maken zich op voor de herdenkingen aan de opgerichte monumenten in de lande. Elk zichzelf respecterende gemeente heeft wel een monument staan sommigen door fusie samengesmolten gemeentes zelfs meerdere zoals ook in Lanaken het geval is. Het monument in Neerharen ondergaat een grondige restauratie. Vreemd gezicht daar in Neerharen op de T-Splitsing aan de Kasteelstraat. Al van ver kan je het monument zien staan. Nu 11 november snel nadert leeft het lieflijke dorpje in spanning en is het volk nieuwsgierig naar het eindresultaat van de 'renovatie' dat nu in een laatste fase komt. Met een precisie en een Michelangelo waardige ijver, strelen de penselen, van 'Maurice van Tjoepke' (what's in a name, Maurice staat voor hij die uit Mauretanië komt), het monument van de Neerharense leeuw met de staart tussen zijn benen. Het resultaat zal binnen kort tijdens de viering van de wapenstilstand, voor iedereen te aanschouwen zijn. Neerharen herdenkt net als vele gemeenten in België het einde van de strijd en zal aan de plaatselijke gesneuvelden tijdens die eerste 'groote oorlog' eer betonen. Laat ons bij die herdenking even stilstaan bij de opofferingen die de strijders, onder Koning AlbertI, voor het voortbestaan van België deden ,onder erbarmelijke levensomstandigheden in de moddervlakten aan de IJzer, vier jaren lang in loopgraven op zichtafstand van de vijand. Er zijn geen mensen meer onder ons die getuige waren van deze strijd voor de vrijheid, maar waarvan hun belevingen door overleveringen wel blijven voortbestaan. Benieuwd naar de noeste arbeid van die van 'Tjoepke'? Ga u zelf overtuigen.
04-11-2008
Grensmaaswerken in Bosscherveld toekomst voor Galloway's.
Grensmaaswerken van start ook op westelijke Maasoever.
Op 13 oktober, toen boer Berghmans uit Bosscherveld, zijn maïs van het veld haalde en daarmee de laatste veldvruchten op dit stuk binnen had gehaald, stonden er reeds een groot aantal graafmachines in de startblokken. Vrachtwagens en buldozer draaiden warm om meteen te kunnen aanvatten met de werken op het eilandje langs de Maas ter hoogte van de Stuw van Borgharen, om zo een begin te maken met de grindwinning en natuurbeheer op de westelijke Maasoever.
De geoogste maïs was nog niet onder het dekzeil, of de graafmachines begonnen aan een karwei dat tot en met 2012 zal duren. Geluidswallen worden opgetrokken aan de zijde van de woonhuizen in de Maastrichtse wijk Bosscherveld. Hiervoor gebruikt men de dekgrond die afgegraven wordt tot op de grindlaag, om vervolgens deze grindlaag te ontginnen.
Een deel van het grind blijft ter plaatse om deze, na de voltooïng van de ontgrinding, terug te storten in het grindgat; de grindwinning zal geschiedendoor een bagger- en brekercombinatie staande op pontons.
Ing. Michel Habraken, hoofdverantwoordelijke van deze locatie, verteld ons hierover het volgende, De baggercombinatie, wordt nu reeds op de Maas gemonteerd en zal via een opening in de dijk van de Zuidwillemsvaart, het dan voorbereidde ontginningsgebied in varen en aan zijn vierjarenopdracht beginnen.
Om vanuit het kanaal het grindgat in te kunnen varen, zullen wij eerst met graafmachines een deel langs de dijk met het kanaal tot een diepte moeten uitgraven om tot een bevaarbare diepte te komen. Als de opening gemaakt wordt in de Dijk zal het grindgat vol lopen met water en kan de ontgrinding beginnen.
De aarden geluidswallen die voor de directe bewoners in de Maastrichtse wijk Bosscherveldaangelegd worden, zullen het geluid moeten reduceren tot een aanvaardbaar niveau. Voor de wijk Borgharen op de oostelijke oever en de Belgische wijk Smeermaas op de westelijke oever van de Maas, zouden de geluidsnormen niet overschreden worden waardoor er ook geen geluidswallen aangelegd worden ten noorden van het eiland laat Ingr Habraken nog weten.
Achteraf zal het gebied dat nu landbouwgebiedis, in zijn geheel natuurgebied worden, waar er door onderlopen bij hoog water, kleine geultjes en poelen zullen ontstaan en nieuwe fauna en flora zijn gang kan gaan.
Verder stroomopwaarts in het Nederlande dorp Itteren tegenover het Belgische natuurgebied Hochterbampt is men ook reeds begonnen met de voorbereidingen om de maasverbreding en grindwinning te kunnen aanvatten tot aan Borgharen.
Ook in Smeermaas in de Hochterbampt zal men op korte termijn gaan beginnen met de kapping van de bomen en het verleggen van de vijver in het natuurpark. Het hele natuurgebied vanaf Neerharen tot aan de Stuw van Borgharen dat dan gecreëerd zal zijn, zal dan begraasd worden door de gekende Galloway koeien.
Links de boerderij van Boer Berghmans. In het midden het geultje van de afvoer richting Smeermaas
Aan de horizon een prachtig zicht op het gehucht smeermaas. Vanaf hier liep de smeermaserweg naar Smeermaas die verhard werd met steenovenafval vandaar de 'roeie weeg' genaamd. Toen ze de nieuwe weg langs het kanaal gelegd hebben raakte de 'roeie weeg' in onbruik. Een nieuwe weg wordt aangelegd naar de stuw toe. De kerk van Borgharen rechts op de foto. de nieuwe weg in aanleg De stuw van Borgharen met op de voorgrond een aarden geluidswal in aanleg. zicht richting Limmel en aarden geluidswal Op het einde van dit grindgat in aanleg de pontons met baggercombinatie die op de Maas gedemonteerd werd en die als het grindgat diep genoeg is via een bres in het kanaal het grindgat binnen kan varen. Op de achtergrond de baggercombinatie