NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Welkom op de blog
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 

 

Willekeurig SeniorenNet Blogs
wittewoe
blog.seniorennet.be/wittewo
Inhoud blog
  • Rit van Chur naar Lecco
  • Chur in Zwitserland
  • Naar Chur
  • We zijn vertrokken
  • Wenen (einde van de reis)
  • Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Maribor in Slovenie
  • Banja Luka (Bosnie Herzegovina)
  • Bosnie-Herzegovina Mostar
  • Cetinje in Montenegro
  • Rustdag in Niksic
  • Niksic in Montenegro
  • Montenegro
  • Prizner in Kosovo
  • Kosovo
  • Ohrid in Macedonie
  • Skydra
  • Griekenland
  • Sofia
  • Bulgarije
  • Transfagarasan
  • Sibiu
  • Roemenie
  • Gyula
  • Hongarije
  • Autotrein
  • Reserveren in Roemenie
  • Bagage
  • Bijna klaar om te starten
  • Kaart rondreis Balkanlanden
  • Amai mijn motor
  • Einde van de reis
  • Souillac
  • Vervolg Souillac
  • Seix Frankrijk
  • Barcelona
  • Vervolg Barcelona
  • Het verhaal van de gestolen motor
  • Aankomst Barcelona
  • Eindelijk in de haven van Barcelona
  • Naar de ferry voor de overtocht naar Barcelona
  • Vervolg Ferry
  • Tanger
  • Vervolg Tanger
  • Tétouan
  • Vervolg Tétouan
  • Meknes
  • Vervolg foto's Meknes
  • Beni Mellal
  • Vervolg foto's Beni Mellal
  • Conclusie Marrakech
  • Marrakech deel 2
  • Vervolg foto's Marrakech deel 2
  • Marrakech deel 1
  • Vervolgt foto's Marrakech deel 1
  • Naar Marrakech
  • Naar de oase Fint(een dagje off road)
  • Vervolg foto's off road
  • Foto's bezoek aan de Kasbah
  • AANKONDIGING
  • Ait-Benhaddou
  • Foto's van de rit Tinerhir-Aid-Benhaddou
  • Tinerhir(Todrakloof)
  • Vervolg foto's rit naar Todrakloof
  • Todrakloof
  • Met vier maal vier de Sahara in
  • Foto's vier maal vier Sahara
  • Vervolg foto's Sahara
  • Sahara
  • Arrachidia
  • Fés
  • Aan boord van de ferry
  • Op de ferry.
  • We zijn vertrokken
  • Morgen vertrek met de Triumph naar Marokko.
  • Kaart
  • De planning van de reis verloopt vlot.
  • Einde van de reis bron tot monding Loire
  • Rennes
  • De monding
  • Saint Nazaire
  • Angers
  • Chambord
  • Gien
  • Roanne
  • Roanne
  • Ardeche
  • Onderweg naar de bron van de Loire
  • Wandeling
  • Naar de bron van de Loire
  • Ferry Rosslare-Cherbourg
  • Laatste dag in Ierland
  • Waterford
  • De ring van Kerry en de ring van Beara
  • Naar het Schiereiland Dingle
  • Naar Kilrush
  • Naar Galway
  • Rustdag in Westport
  • Weer een regendag
  • Naar Donegal
  • De eerste rit over de Wild Atlantic Way naar Carrigart
  • Muurschilderingen Bloody Sunday Londonderry
  • De Causeway Coast Route
  • Naar Belfast
  • Een dag in Dublin
  • Van Engeland naar Ierland
  • We zijn vertrokken
  • Het aftellen is begonnen
  • Ullapool
  • Durness
  • Durness
  • Thurso
  • Rondrit Black Isle en bezoek aan Inverness
  • Dingwall
  • We zijn vertrokken
  • Weerbericht Schotland
  • Het aftellen is begonnen
  • Weekend Engeland
  • Einde van de reis
  • Kil-Oslo
  • Helsinki-Stockholm. Schipper mag ik over varen ja of nee?
  • De overtocht
  • Op verkenning in Helsinki worden we een beetje glossy.
  • Een grensovergang in de zon, dat is niet bon.
  • Drie dagen St. Petersburg maakt een mens murg.
  • Vervolg foto's St. Petersburg
  • St. Petersburg dag 1
  • Verslag rit 17/08/15
  • M10
  • Veliky Novgorod
  • Torzhok
  • De laatste dag in Moskou
  • Vervolg Moskou dag 2
  • Dag 2 Moskou
  • Dag 1 in Moskou
  • We zitten in Moskou
  • Een toertje over binnenwegen in Rusland
  • Minsk
  • Rusland
  • Belarus
  • Laatste dag in Polen
  • Overgangs rit en wasdag.
  • Pieniny gebergte
  • Lange dag, korte nacht
  • Polen
  • Tjechie
  • We zijn vertrokken
  • We hebben de visums.
  • Nog steeds geen visum
  • We willen wel, maar het lukt nog steeds niet.
  • Einde van de reis
  • Stelvio
  • Parco Nazionale dello Stelvio
  • Brescia
  • Firenze
  • Vervolg foto's Firenze
  • Naar Firenze
  • Vervolg Perugia
  • Perugia
  • Naar Perugia
  • Ovindoli
  • Benevento
  • Bezoek Matera
  • Vervolg foto's
  • Naar Matera
  • Naar Cosenza
  • Gastenboek
  • Marina di Ascea
  • Pompeji
  • Napels verkennen
  • Op weg naar Napels
  • Reggio Emilia Italie
  • We zijn vertrokken
  • Vervolg foto's laatste dag in Moskou
  • Vervolg foto's Matera
  • 2015 Italie
  • Aankomst Kiel
  • Ferry Oslo - Kiel
  • AL i Hallingdal-Gardermoen
  • Invikk-Al i Hallingdal
  • Kristiansund-Innvik
  • Verdal-Kristiansund
  • Bronnousund-Stiklestad
  • Vervolg Al i Hallingdal
  • Vervolg Kristiansund
  • Bodo-Sandjessoen
  • Sandnessjoen-Bronnosyund
  • Vervolg Sansjessoen
  • Svolvaer-Bodo
  • Vervolg Bodo
  • Wandeling op het eilandje Svinoya
  • Vervolg foto's wandeling
  • Rondrit Lofoten
  • Vervolg Lofoten
  • Rondrit Vesteralen
  • Vesteralen
  • Vervolg Solvaer
    Reizen door Europa
    Met de motor op reis
    20-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Vama

    Vervolg foto's Vama



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Vama 1

    Vervolg foto's Vama 1















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    19-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toplita Roemenie

    19/05/14 Naar Toplita

    Na een goede nachtrust en goed ontbijt volgt er een schrijnend gesprek met de dame van de receptie. Dit is een reis blog en ik wil hier zeker geen politieke blog van gaan maken. Omdat ik op face book iets gelezen heb van een welvarend sociaal en warm Europa kan ik het niet laten om op het gesprek van deze morgen terug te komen. Zeker in de huidige(geldverslindende) Europese kiescampagne met als slogan een sociaal en welvarend warm Europa wil ik toch een korte beschrijving geven van de sociale toestand in bv. Bulgarije en Roemenië. De trouwe blog lezers weten dat we de steden mijden en dat we echt door het binnenland toeren, kleine dorpjes en de hoofdwegen vermijden. We slapen in Pensions, bij gastgezinnen en kleine hotelletjes zodat ik toch wel redelijk geplaatst ben om mijn mening te kunnen weergeven over deze landen. De jonge dame aan de receptie heeft lange werkdagen met weekend werk voor welgeteld 150€ per maand. Bij een bank geld lenen om een appartementje te kopen zit er niet in ondanks dat ze vast werk heeft. De benzine kost hier 1,50 € per liter. De rekening is snel gemaakt zou ik denken.Haar mening over Europa en niet alleen haar mening want de meeste jongeren zijn die mening toegedaan is dat de leden van de uitvoerende besturen en de ontelbare directeuren van de gasmaatschappij zich wellustig aan de pot van Europa laven. Natuurlijk graaien de familieleden van deze heerschappen rustig mee. De droom van de jongeren hier is dat ze ooit de kans krijgen om zich in het warme Europa te kunnen laten uitbuiten voor vijf euro per uur, dit is een veelvoud van wat ze hier verdienen. Als we vertrekken zeggen we dat het ooit wel beter zal worden. Het antwoord is; ja, misschien binnen vijftig jaar.

    Buiten de grootgrondbezitters staan hier de kleine landbouwers te werken met materiaal dat bij ons al tachtig jaar in het museum staat. Een tractor is hier een zeldzaamheid. Het is hier niet leven op het platteland maar overleven elke dag opnieuw.
    Deze mensen hebben er niets aan wanneer verschillende politiekers uit het warme Europa op de barricade in Kiev roepen dat Europa hen niet in de steek zal laten. Deze politiekers overnachten in een Hilton hotel en vliegen de andere dag terug naar hun weelde vol van eigendunk en denkend dat ze Europa gered hebben.

    We zijn vandaag voor de eerste keer deze reis vertrokken met zonneschijn op onze helmen. Zelfs de zonneklep was nodig om tegen de felle zon in te kijken. Na een uurtje rijden is het hoog tijd om van kleren te wisselen. Eindelijk kunnen we ten volle van onze zomerkleren genieten. Het eerste stadje dat we binnen rijden is Sighisoara een schitterend stadje in het midden van Roemenië. Bij het binnenrijden van het stadje staan er wat mistroostige flats en is er wat kaalslag aan de oostkant dit is te danken aan het Genie der Karpaten, zoals Ceaussescu zichzelf noemde. (nog zo’n potentaat) Uit de vallei van de rivier Tarvana duikt plotseling een heuvel op, bebouwd met paleisjes, poortjes, torentjes en kerken. Natuurlijk willen we dat gaan bekijken. Helaas mag er alleen plaatselijk verkeer de heuvel op. Te voet zien we het niet zitten om aan de beklimming te beginnen. Te warm in motorkleren en we durven ook de motors niet voor een te lange tijd achterlaten. Toch wat foto’s genomen vanaf beneden. Bij en stop onder een nest van een koppel ooievaars komt er juist één op het nest gevlogen. Luid klepperend wordt hij verwelkomd door zijn partner. Mooi om te zien.
    Het eerste deel van de rit (100 km)is het aangenaam rijden door een mooie streek en gezellige stadjes. Het tweede deel (150 km) is min of meer saai met een opeenvolging van dorpjes die eigenlijk in niets van elkaar te onderscheiden zijn. Het wegdek is heel de dag goed tot zeer goed. Het laatste stuk van een dertig km ij het weer genieten wanneer we langs een brede rivier rijden met talrijke bochten. Even ziet het er naar uit dat we het niet droog houden, het beperkt zich echter tot een druppel of tien. We hebben een fijne dag gehad hoewel het gesprek met de dame van de receptie me heel de dag niet heeft losgelaten.

    Morgen weer een normaal reisverslag. We zitten dan midden in de Karpaten en overnachten in Viseu de Sus.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    18-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Motorloze dag in Medias

    18/05/14 Vrije dag in Medias


    De schrik voor een slapeloze nacht in verband met het trouwfeest in het hotel was zeer overbodig. Om halftien in bed gestapt en als een blok in slaap gevallen. Armin moest ferm op de deur kloppen om me vanmorgen om acht uur wakker te krijgen. Dus een heerlijke nachtrust gehad, ik had het dan ook nodig na de zware dag van gisteren. Na een goed ontbijt gaan we het stadje Medias verkennen.


    Medias is een mooi stadje in Transylvanie. Het is hier nog echt op zijn ouderwets zondag. Volle kerken en lege straten, heerlijk stil, winkels gesloten, terrassen open. En, vandaag eindelijk terrasjes weer. Na een paar uurtjes hebben we het gezien en gaan we terug naar het hotel om wat te rusten. Ja Ja, de Kees wordt een dagje ouder en heeft wat meer rust nodig. Rond een uur of één klop ik bij Armin aan en vraag of hij terug mee gaat naar het stadje om iets te eten. Het is al dagen geleden dat we s ’middags nog iets gegeten hebben. Hij gaat mee maar heeft geen honger. Jongens wat eet die weinig. We strijken neer op een terrasje in het centrum van het oud stadsgedeelte. Armin neemt toch een bolletje of drie ijs, Kees een paar pannenkoeken met ijs en sinaasappelsap. Na het eten gaat Armin terug naar het hotel. Ik besluit om nog wat rond te wandelen.


    Op het plaatselijke marktje koop ik een halve kilo heerlijke kersen, een paar pakjes Leo wafels (waren best lekker gisterenavond) en een paar flesjes water. Buiten het oude stadsgedeelte is ook alles zeer rustig, weinig verkeer en ook hier een heerlijke stilte. Wandelende koppeltjes en spelende kinderen in het park. Ik bereik de Tarnava, een rivier die langs het stadje loopt. Van op de loopbrug die over de rivier ligt heb ik een mooi uitzicht op Medias. Aan een passerende voetganger vraag ik of hij een foto wil maken. Hij deed het maar veel tijd had hij denk ik niet want de achtergrond van de foto had best mooier gekund. Ondertussen al redelijk ver afgedwaald van het hotel, het is tamelijk warm en ik heb niet veel zin om op goed geluk het hotel te gaan zoeken. Ik zet de gps die in mijn gsm zit op voetganger en vraag een route naar het hotel. Binnen een tik en een wip krijg ik de weg naar het hotel. Wat kan elektronica toch gemakkelijk zijn. Rond halfvijf ben ik terug om mijn kamer. Nadat de foto’s gesorteerd zijn, het verslag geschreven de mails gelezen en de route voor morgen te hebben bekeken is het weeral tijd voor het avondeten. Eindelijk een mooie warme dag gehad op deze reis.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (3)
    17-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Medias Roemenie

    17/05/14 Naar Medias


    Nog nooit op een dergelijk slecht bed geslapen als vannacht. Om één uur vannacht wissel ik van bed maar helaas brengt het geen verbetering. De regen komt ook vannacht met bakken uit de hemel, het is echt ongelooflijk aan het worden. Om zes uur opgestaan, ingepakt en rond de klok van zeven tussen twee buien door de bagage naar de motor gesleurd. Het ontbijt viel mee, zelfs twee spiegeleitjes stonden er per persoon klaar. Ik vraag aan de eigenaar van het pension of de Transfagarasan open is. Het is de op één na hoogste pas van Roemenië (2.040 m) Hij is jammer genoeg gesloten wegens te veel sneeuw boven de vijftienhonderd meter. We moeten de alternatieve route nemen een omweg van ongeveer 50 km.
    Om acht uur starten we de motors en onder een zwaar wolkendek maar droog vertrekken we. Het is als of de duivel er mee speelt, we waren geen tien minuten aan het rijden en de regen kwam weer met bakken uit de lucht. We zitten ongeveer op 1.100 m hoogte en we hebben ocharm een temperatuur van welgeteld vier graden. De normale temperatuur in mei is hier tussen de twintig en vijfentwintig graden. Armin doet zijn warme binnen voering in zijn jas en trekt voor de zoveelste keer zijn regenpak aan. Kees zet zijn verwarmde Gerbings onder stroom en zet de schakelaar op de hoogste stand. Ook de handvat verwarming staat op de hoogste stand. Niettemin rijden we door prachtige landschappen en genieten we ook nog van.. Als we eerste afdaling gedaan hebben is het zowaar droog. We stoppen zodat Armin zijn regenpak weer uit kan doen. Hij zweet zich te pletter met die kleren aan. Want als de zon even schijnt tussen de buien door is het direct 22 graden. Jammer dat de opklaringen van korte duur zijn en zeer zeldzaam. We nog regelmatig een bui te verwerken, Armin wisselt nog een paar keer van kleren mar rond een uur of één wordt het aanzienlijk beter en kunnen de regenkleren voor vandaag opgeruimd worden. Als we door het dorpje Berevoiesti rijden beginnen we natuurlijk weer direct over de bruine beren te fantaseren. We rijden door dorpjes waar volop kelders leeg gepomd worden.

    Hier en daar zijn er huizen waar de boel is ondergelopen. Het is dikke miserie hier voor de mensen.


    Als we op het punt komen om aan de Transfagarasan te beginnen staat er inderdaad aangegeven dat die is gesloten. (te veel sneeuw) We rijden om naar Pitesti om daar de E 81 te nemen naar Sibiu. Die E 81 is een zeer drukke maar mooie verbindingsweg met ontzettend veel vrachtverkeer en talrijke snelheidsbeperkingen. We rijden over een perfect wegdek met heerlijke vloeiende bochten. Waar het kan laten we de Trophy’s even gaan en komen tot de conclusie dat je er heerlijk bochten mee kunt nemen. Op een bepaald moment rijden we kilometers aan een stuk door een prachtige kloof. De bochten volgen elkaar snel op langs de mooie rivier die hier loopt. De paar buien en wat motregen nemen we er bij zonder te morren. Het is nog altijd genieten op de Trophy’s. Door het drukke verkeer en de af en toe kletsnatte wegen wordt het vandaag een lange dag om de 360 km af te malen. Hier en daar lopen er een soort beekjes dwars over de weg. Niet bepaald bevorderlijk voor het zelfvertrouwen. In Sibiu Verlaten we de drukke maar mooie E 81.

    We rijden de laatste 35 km over splinternieuw asfalt, het zonnetje schijnt waterachtig en de ooievaar in zijn nest maakt van het zonnetje gebruik om op te drogen en zijn veren glad te strijken. We houden het droog tot aan het hotel. Het is halfzes als we aankomen, toch wel moe van een lange dag intensief motorrijden. 360 km bergwegen met de nodige regenbuien is nu niet bepaals een makkie.

    Tot onze verbazing staat de parking van het hotel barstens vol. We worden door allerlei mensen in chique kleren aangekeken als o we van Mars komen. Eerlijk gezegd we zien er ook niet uit. Uit de zal naast de receptie komt oorverdovende muziek. Er is hier een trouwfeest bezig. Aan de receptie excuseert een vriendelijke dame zich voor het lawaai en weet ons ook te zeggen dat het restaurant gesloten is. Joepie, een mooi einde van deze zware dag. Er is geen lift en we sleuren onze bagage langs de trappen naar de tweede verdieping. Douchen en op zoek naar eten. Als we uit de douche komen is de hemel ondertussen pikzwart geworden. Bliksem en donder boven de bergen. Het is droog en we wagen het er op om een restaurant e zoek. Een kilometer gelopen maar niets te vinden dat er ook maar op kan wijzen dat er een restaurant in de buurt zou zijn. Aangezien de lucht steeds driegender wordt beslissen we om terug naar het hotel te aan. Eerst nog even in een pompstation vagen of er op loopafstand een restaurant is. Enthousiast stuurt de bediende van het station ons naar het hotel waar we verblijven. We konden hem niet duidelijk maken dat het daar gesloten is. Een stuk chocolade gekocht, een paar pakjes Leo wafels en een Twix dit is ons avondmaal. Terwijl ik dit aan het schrijven ben is het nog maar eens aan het regenen. Hoe is het in Godsnaam mogelijk, we rijden nu juist geteld zeventien dagen in de regen. Ik vraag me inderdaad af, zoals Theo op de blog schrijft wie ik zo kwaad gemaakt heb dat hij me dat flikt. Maar de moraal is nog goed, morgen een motor loze dag, zal nodig zijn naar een waarschijnlijk slapeloze nacht. In ieder geval gaan we morgen Medias verkennen. Regen of geen regen.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg foto's naar Media

    Vervolg foto's naar Media









    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    16-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bran (Dracula) Roemenie

    16/05/14 Bran Roemenië
    We rijden over een smal weggetje door de Karpaten, plotseling komt er een bruine beer van uit het bos de weg op. Ik gooi alles dicht maar kan de beer niet ontwijken. Badend in het zweet word ik wakker. Amai, dat belooft.

    Op tijd opgestaan, een redelijk ontbijt gehad en een uitweg gevonden om over de opgebroken straat de parking van het hotel te verlaten. Armin zijn motorsleutel terug gevonden die hij verloren had bij de verkenning van de uitweg van het hotel en weg zijn we. Binnen de vijf minuten hebben we het aan de stok met een ongeduldige taxichauffeur. We staan voor een rood licht en net daar wil hij draaien. Aangezien we op een druk kruispunt staan zie ik het niet zitten om half op de rijbaan te gaan staan. Een rood licht is immers nog nergens een hele dag blijven branden. Na wat getoeter en een opgestoken vinger springt het licht op groen en is ook dit probleempje opgelost.

    We rijden de stad uit en gaan de bergen in. De eerste vijftig km is het nog wat Ardennenachtig en komen we niet boven zeshonderd meter. De zon schijnt en het asfalt is van uitstekende kwaliteit. Bij onze eerste rook stop komen er twee paardenspannen aan vol geladen met lange tamelijk dikke takken. Het tweede span stopt bij de parking, de voerman bedelt om sigaretten we kunnen het niet laten om ze (zijn zoon zat ook op de wagen)wat sigaretten te even. Nog voor dat ik een foto kan nemen heeft de voerman met een zichtbaar genot zijn sigaret al aangestoken. Voor de twee puppy’s van één van de vele loskopende half verwilderde honden hebben we helaas niets bij.

    Rond de middag stoppen we op een parking in een mooi landschap, het is tijd om de binnenvoering uit de jassen te halen. De temperatuur is inmiddels tot boven de twintig graden gestegen. In de buurt van de parking staat een mooi mozaïek. Het thema van het mozaïek spreekt me niet aan maar het wel een prachtig stuk vakwerk. Aan de bron die naast het mozaïek staat komen diverse mensen drinkwater halen in flessen en bidons. Langzaam maar zeker rijden we de Karpaten in. De hellingspercentages halen hier en daar 12 % en we krijgen de eerste haarspeldbochten voor de wielen geschoven. Als we op 1.200 m komen is het hoog tijd om onze kleren weer te wisselen, de temperatuur is gezakt tot acht graden. We rijden over een zeer goed wegdek, nemen tientallen bochten maar houden ons ondanks de goede staat van het wegdek aan een kalme rijstijl. In een zoveelste haarspeldbocht krijg ik een teken van een vrachtwagenchauffeur, ik dacht dat hij bedoelde dat ik uiterst rechts moet houden omdat er nog een oplegger door de bocht moet komen. Door de lengte die deze wagens hebben kunnen ze niet anders dan over hun helft van het wegdek komen. Ik doe teken naar de chauffeur dat ik het begrepen heb en rij behoedzaam de haarspeldbocht in. Het kruisen van de oplegger ging dan ook als een fluitje van een cent. Maar deze chauffeur maakt ook een gebaar van op te passen, ik snap niet wat hij bedoelt. Toen ik de bocht uitkwam snapte ik het wel degelijk. Geen twintig meter uit de bocht ligt er een rotsblok van ongeveer een meter bij een meter midden op ons baanvak. Ik zwier mijn motor naar links om de rotsblok te ontwijken, ben ik blij dat ik geen gas heb bijgegeven bij het nemen van die bocht. Aangezien Armin een meter of twintig achter mij rijdt kan hij ook op tijd reageren. We kunnen geen foto nemen omdat het net uit de bocht te gevaarlijk is op te stoppen. We vervolgen onze weg zeer alert en rijden op een aangename kalme manier door de prachtige bergen. Hier en daar zien we de besneeuwde toppen liggen te stralen in de zon.

    Als we het stadje Brasov gepasseerd zijn nemen we een laatste stop op een parking waar we een mooi zicht hebben op het stadje. Op de parking staat één of andere pipo zijn geloof uit te dragen. Hij vraagt wat voor geloof ik heb, ik zeg hem dat ik niet mee doe aan die flauwe kul. Dat is niet het juiste antwoord. Ik krijg geen bidprentje en ik ben een slechte mens. Heb hem in mijn beste Vlaams gezegd dat hij met heel zijn handel de boom in kan en negeer hem verder.

    Nog dertig kilometer en we zijn aan ons pension, dreigende wolken komen over de bergtoppen. Het zal toch weer niet waar zijn zeker? Maar nee, we komen droog in het pension aan. We worden ontvangen door de vriendelijke eigenaar van het pension. Ik kijk Armin aan, Armin kijkt mij aan en we moeten ons serieus inhouden om niet in een slappe lach te vervallen. Die mens heeft meer haar in zijn oren dan een bruine beer op heel zijn leven kan verzamelen. Ik zeg nog tegen Armin; volgens mij wast hij zijn oren met shampoo.  Tien minuten later staat het te gieten. De twee laatste foto’s zijn getrokken van uit de kamer in het pension. De voorlaatste bij aankomst de laatste 1o minuten later. Zo snel verandert hier het weer. Volgens de eigenaar van het pension is de normale temperatuur hier in mei 23 graden. Het is nu dertien graden en koud in onze kamer. De verwarming staat echter ondanks de kou niet aan. Ook gisteren in het hotel was dit al het geval. Niet echt plezierig voor Armin die toch wel een redelijk koukleum is. We beslissen om het avondmaal te gaan gebruiken met onze jas aan. We klagen wat over de kou en hopen dat onze bosbeer begrepen heeft dat we toch wel wat verwarming wensen op de kamer. Na het eten nog even naar de Tri's gaan kijken en terug de kamer op. We zitten op en plaats (5km voorbij Bran) waar absoluut niets te beleven is. Onze vriendelijke bosbeer heeft het begrepen, de verwarming is opgezet. Armin komt het enthousiast vertellen


    Morgen staat de Transfagarasan  op het programma, één van de hoogst gelegen wegen in Roemenië.(boven de 2000 meter) Volgens de reisgids is de Transfagarasan een uitdaging met veel scherpe haarspeldbochten en dikwijls gesloten van oktober tot en met juni wegens sneeuw op de weg.
    We verblijven twee nachten in Medias dit is een prachtig stadje in Transylvanie.


    Van hier uit proficiat aan mijn echtgenote omdat ze vandaag 39 jaar getrouwd is met deze fantastische man.

     



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Bran

    Vervolg foto's Bran













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    15-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buzau Roemenie

    15/05/15 Buzau
    Verschrikkelijk slecht geslapen.OM vijf uur liep ik al rond te dalken, om zes uur was alles ingepakt. Door een zware onweersbui wakker geworden en niet meer geslapen. De regen klettert tegen de ramen. De eerste foto op de blog heb ik gisteren gevonden tijdens mijn onophoudelijke speurtocht naar fatsoenlijke sigaren. Ik heb Sobrane Black Russian gekocht. Het zijn geen sigaren maar ook geen sigaretten. Schijters duur maar heerlijk om te roken. Ik heb ook een paar dozen goede sigaren gevonden Gold Label Classic No. 7 zeker eens proberen Theo.
    Wonder boven wonder trekt de lucht rond een uur of zeven helemaal open. Armin is ook boven water en rond halfacht zitten we aan het ontbijt. Omelet met ham en kaas. Smaakte zeer goed. Onder en volle zon vertrekken we voor een overgangs ritje van 210 km. Ik heb de rit zo kort gemakt om eventueel in de voormiddag nog een boottocht in de Donaudelta te kunnen doen. Voor mij was het niet nodig, ik heb dit verleden jaar gedaan. Armin zag het ook niet zitten dus zijn we heel kalm aan onze rit begonnen. De eerste honderd kilometer rijden we door en prachtig landschap met steeds de Donau Delta aan onze rechtse kant. We zitten in heuvelachtig gebied met stijgingspercentages tot 12 %. Het weer is prachtig en redelijk snel wordt de kleding aangepast aan de zomerse temperaturen. Wat opvalt, is dat er in elk dorpje en we zijn er vandaag door veel gereden politie aanwezig is. We houden ons dan ook heel de dag aan een snelheid van 50 km per uur in de dorpjes. Tussen de dorpjes is de max. snelheid 100 km per uur, maar het is er zo mooi om van de uitzichten te genieten dat we hier rond de 80 km per uur rijden. Elk dorpje heeft zijn eigen kerk (ik denk orthodox) en een lange rechte asfalt weg met aan beide kanten schamele bebouwing. Elke zijweg van deze asfalt weg is onverhard. Het doet me aan Litouwen en Letland denken. We stoppen op een parking, en paard met kar komt ook de parking opgereden ze hebben een paar emmers kersen bij en gaan die hier proberen te verkopen. Na 80 km nemen we afscheid van de Donau Delta en draaien we richting Buzau. Verleden jaar ben ik hier rechtdoor gereden naar Galati. De streek blijft mooi, het weer is goed, de ooievaars zijn de nesten aan het repareren na de vele regen en wind, de schaapherders en koewachters lopen te fluiten en wuiven enthousiast naar ons en we rijden op motors die lopen als een klokje. Meer kan een mens toch niet verlangen. Nadat we aan een prachtig meer gestopt zijn, met veel kikkergekwaak en diverse soorten vogels en waterschildpadden. (Filmpje op fb) komen we plotseling op een stuk onverharde weg om een bootje op te rijden dat ons over de Donau moet brengen. Eerlijk gezegd een hele belevenis. Ik wordt redelijk brutaal toegeroepen dat ik de ferry op moest komen maar was juist bezig om wat foto’s te nemen. Ik doe teken aan Armin dat hij er maar eerst op moet rijden. Niet helemaal naar de zin van die Pipo die het laden moet regen. Ook Armin wordt redelijk afgesnauwd. Als ik volg komt er nog wat commentaar, maar de reis naar het Midden-Oosten heeft me geleerd om me van moeilijke ambtenaren aan grenzen en andere bazige mensen niet veel aan te trekken. Ik rij dan ook zeer rustig de ferry op, en maak me klaar om nog wat foto’s te trekken. Aan de overkant vindt Armin en goed plekje om een koffie te drinken, drinken in te slaan en het zweet onder onze motorjas wat te laten drogen. Tijdens de koffiepauze zien we tientallen vrachtwagencombinaties een andere veel grotere overzet oprijden. Het is een geroep en geschreeuw om de mastodonten op de juiste plaats te krijgen. Bij een temperatuur van 22 graden gaan we verder richting Braila een grote stad die we nog door moeten. Dit gebeurt wederom zonder problemen. Nog 100 echt saaie kilometers over een kaarsrechte weg door landerijen die onoverzichtelijk groot zijn. We beseffen dat we geluk gehad hebben vandaag als we links van ons op een afstand van amper 10 km zware regen en onweersbuien voorbij zien trekken. Op een druppel of tien na hebben we er geen last van. Bij één van de buien zien we het in de verte werkelijk zwart worde en even vrezen we aan de vorm te zien dat er een wervelwind aan het ontstaan is Mooi om te zien maar angstvallig houden we het in de gaten.

    Bij onze laatste stop, we moeten dan nog 30 km rijden worden er een paar ergernissen weggewerkt. Vrij normaal als je al een dag of vijftien onderweg bent. Moet ook kunnen, we zijn op de helft van de reis en het is niet echt plezant om met ergernisjes die ergernissen worden en op ruzie eindigen de bergen in te trekken. Ja wel, de bergen zijn in zicht morgen krijgen we al een voorproefje.
    Het is als of de duivel er mee speelt, maar anderhalve kilometer voordat we aan het hotel in Buzau zij begint het toch wel grote vette druppels te regenen zeker. ONGEOOFLIJK en tot overmaat van ramp zijn alle zijn de twee toegangswegen naar het hotel opgebroken. We parkeren in een zijstraat, Armin blijft bij de motors en Kees gaat op verkenning naar het hotel. Aan de receptie weten ze me te zeggen dat er geen andere manier is om tot bij het hotel te komen dan door de opgebroken straat te rijden. Ik kom terug, Armin gaat ook nog eens op verkenning maar komt tot dezelfde conclusie. Helm op, motor starten en rijden godverdomme In de regen en door slijk. Armin blijft het moeilijkste stuk bij de motor lopen om bij een eventuele slippartij de motor mee recht te houden. Zonder valpartijen komen de motors op een afgesloten parking te staan. Nog steeds in de regen wordt de bagage naar het hotel gebracht en maken we dat we zo vlug mogelijk onder de overheerlijke douche staan. Nog ongelooflijker is het wanneer ik onder de douche uit kom en verblind wordt door de zon die krachtig door het raam schijnt, er is geen wolkje meer te bespeuren we beslissen dan ook om nog een wandeling in het stadje te maken voordat we gaan eten in het hotel. We bezoeken een grote overdekte markt waar de meest diverse groenten en fruit liggen. Om half zes is het tijd voor het avondmaal dat we gebruiken in de mooie kelders onder het hotel.
    Morgen een eerste kennismaking met de voorlopers van de Karpaten we rijden voor onze overnachting naar het stadje Bran.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg foto's

    Vervolg foto's Buzau.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buzau vervolg foto's

    Vervolg foto's Buzau











    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    14-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tulcea Roemenie

    14/05/14 Naar Tulcea Roemenië.


    Goed geslapen, geen ontbijt in dit verlaten dorpje dat smachtend op goed weer en toeristen wacht. De vriendelijk mooie jongedame aan de receptie biedt ons een heerlijke koffie aan wat we met plezier aanvaarden. Het is ongelooflijk aan het worden maar het regent weer pijpenstelen. Verleden jaar was ik rond deze tijd ook en deze streek en had ik elke dag 28 graden. (Zie blog, Donau van bron tot monding) Maar goed wat geweest is, is voorbij en nu rijden we dus in de regen. Nadat we zonder kleerscheuren dwars door de grote havenstad Constanta gereden zijn wordt het zowaar droog. Er steekt een felle wind en het blijft zwaar bewolkt. De temperatuur komt vandaag niet boven 13 graden. We zoeken en parking aan het water waar Armin zijn regenpak kan opruimen. Het moet gezegd, mijn motorpak ziet er niet meer uit maar ik blijf wel droog en moet bij elke bui geen regenkleding aan doen. We hebben er goede moed op en organiseren een fotosessie aan de Zwarte Zee met op de achtergrond Constanta. De pret is echter van korte duur, een uurtje later moet Armin zijn regenkleren weer bovenhalen het is gewoonweg aan het gieten en dit jammer genoeg voor heel de verdere dag. We verlaten de Zwarte Zee en rijden door het binnenland naar de Donaudelta. Uren rijden we door mooie landschappen en armmoedige dorpjes. Er wordt hier veel aan grootschalige landbouw gedaan er staan dan ook diverse soorten gewassen op de onoverzichtelijke velden. Hoe verder het binnenland in hoe slechter de wegen en hoe harder het gaat regenen. We moeten tussen grote diepe putten in het wegdek maneuvreren, de gemiddelde snelheid ligt dan ook niet bijzonder hoog. Geloof het of niet, toch genieten we nog van het landschap en de diverse kudden schapen en koeien die we voorbij rijden. Ondanks het slechte weer zwaaien de herders ons toe.


    Over het eten kunnen we de laatste dagen niet klagen, gewoonweg omdat er geen eten te vinden is. We leven al een paar dagen op koeken en snickers. Regen of geen regen vanavond we gaan toch zeker een restaurantje zoeken waar we nog eens fatsoenlijk kunnen eten
    Twintig kilometer voor Tulcea rijden we de Donaudelta binnen. Het landschap is mooi maar de onophoudelijke regen strooit toch wel wat roet in het eten. Er worden dan ook niet veel foto’s gemaakt. Nog tien kilometer, we stoppen nu om een kopje koffie te drinken, in een winkeltje met wat parasols voor de deur. In de winkel staat een koffiezetautomaat en voor een paar centen krijgen we lekkere koffie. In een bijhorend zaaltje met wat tafels en stoelen zitten we droog om van onze koffie te genieten. Een paar jonge gasten zijn in het zaaltje aan het pingpongen. Binnen de vijf minuten stond de Kees in zijn motorkledij natuurlijk tegen één van die gasten te pingpongen. We drinken nog een koffie maar moeten toch weer starten in de nog altijd gietende regen. Als twee verzopen katten komen we dan ook in het hotel aan. Ook de Tri’s zien er verschrikkelijk uit. Uitpakken en een heerlijk warme douche en hopen dat het morgen beter weer is.


    We hebben alleen een internetverbinding aan de receptie. Dus het thuisfront moet niet rekenen op de dagelijkse chat.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Tulcea

    Vervolg foto's Tulcea



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    13-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roemenie

    13/05/15 Onverwachts zitten we in Roemenië.

    Geen avond eten gisteren, de suikerspiegel stond nog te hoog van het ijsje. Vroeg gaan slapen want het is morgen rijden. Goed geslapen, maar als ik terug in de reismodus zit gaat de innerlijke wekker om een uur of zes s ’morgens rinkelen. Benieuwd naar het weer gooi ik de terrasdeur open. Ongelooflijk, drie dagen prachtig weer en als we moeten vertrekken staat het toch wel te regenen zeker. Niets aan te doen, inpakken, betalen en weg wezen. Om half acht staan we klaar om te vertrekken(bij jullie is het dan half zeven) Er moet nog betaald worden en ondanks dat ik een paar had gebeld liet niemand zich zien. We starten de motors en zetten ze al in de goede richting van het vertrek. Dit heeft geholpen om iemand wakker te krijgen. Het oude moedertje dat ook de kamers op ruimt komt slaperig en in een soort pyjama kijken wat er aan de hand is. Nadat ik haar duidelijk had gemaakt dat we willen vertrekken was ze direct klaarwakker, binnen een paar seconden stond ze er met een kladbriefje waarop het bedrag vermeld stond. Geen sprake van om met een creditcard te betalen. We vertrekken dus nog mar eens in de regen. De eerste 150 km gaan door de bergen van Bulgarije we rijden door mooie landschappen. Bergen is misschien wat veel gezegd want we komen niet boven de 650 meter. Maar aangezien de wegen hier weer bar slecht zijn lijken het wel beklimmingen tot 200 meter. Inde bergen wonen hier en daar groepjes Roma’s in een soort zelfgemaakte tenten van doeken en plastic. Hier en daar een paard aan een touw en een oude auto bij de tenten. Het is ongelooflijk dat er nog dergelijke toestanden zijn in Europa in het jaar 2014. Het valt op dat de armoede groter wordt naargelang we verder van de kust rijden. In verschillende dorpen zijn er schooltjes die gelukkig goed bezet zijn, jammer dat de Roma kinderen niet van het onderwijs kunnen/mogen genieten. Onverwachts staan we voor een overweg waarvan de twee slagbomen(houten palen) dicht zijn. Het ziet er verlaten uit en even denk ik dat het buiten gebruik is. Maar Garmien stuurt ons die weg in dus wachten we toch maar even af. Er komt een voertuig aan gereden dat ook stopt voor de slagbomen, en jawel in de verte horen we een trein aankomen. Na en uurtje rijden komt de zon erdoor en is er geen sprake meer van regen. Voorzichtig worden de regenkleren uit gedaan maar nog niet te ver weggestoken. Het is nog maar een schamele 12 graden. Nog een uurtje verder is het echter strakke blauwe lucht en krijgen we een aangename temperatuur schommelend tussen 18 en 20 graden. Tijdens de koffiestop worden de regenkleren dan ook vervangen door onze zomerse uitrusting. Als we de bergen uit zijn komen we op perfect wegdek en rijden we langs een grote inham van de Zwarte Zee de mooi havenstad Varna door. Zonder problemen rijden we door deze stad om dan gedurende een dertigtal kilometer over een prachtige weg langs de Zwarte Zee te rijden. Regelmatig krijgen we mooie vergezichten voor onze wielen geschoven. Het is vandaag heerlijk genieten op de Tri’s. Onverwachts staan we dan aan de grensovergang Bulgarije-Roemenië. Foutje van de Kees want die dacht vandaag nog in Bulgarije te slapen. Zonder problemen nemen we de grensovergang en wisselen we onze Bulgaarse centen voor Roemeense. (1 euro is 4,40 RON) Juist over de grens komen we door het stadje Mangalia waarop een reusachtige scheepswerf een tankschip in aanbouw ligt. De laatste 20 kilometer rijden we door afwisselend landbouw gebied tot we terug naar de kust draaien. We rijden de kustdorpjes Jupiter, Venus om in Neptun te stoppen voor onze overnachting. We slapen in het mooi hotel Decebal. Aangezien de dorpjes bijna alleen uit hotels bestaan en we nog vroeg in het seizoen zitten is het moeilijk om een restaurantje te vinden dat open is. Er is veel gesloten en het lijkt allemaal wat uitgestorven in afwachting van de meute toeristen die vast en zeker in de zomer zullen zijn. Niets houd ons dus tegen om ook vanavond op tijd onder de wol te kruipen om morgen hopelijk wakker te worden door de zonnestralen die in onze kamers schijnen.

    Morgen overnachten we in Tulcea gelegen aan de monding van de Donau in Roemenië.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    12-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste dag in Nessebar

    12/05/14 Laatste dag in Nessebar.
    Gisterenavond tot mijn spijt in een ander restaurantje gaan eten, belachelijk duur en een matige kwaliteit van eten. Stom want ik had eigenlijk een goed restaurantje gevonden de avond hiervoor. We gaan samen ontbijten in het restaurant waar we ook vanavond gaan eten. De prijzen zijn er goed en eten is er goed te doen. Na het ontbijt een wandelingetje, Armin gaat terug naar zijn kamer terwijl ik nog een terrasje doe. Heb tijdens de wandeling eindelijk uitstekende sigaren gevonden en geniet met volle teugen van het weer, het uitzicht, een thee met honing en mijn fantastische sigaar. Na het terrasje ga ik naar de kamer om de traditionele postkaart te schrijven voor het diabetescentrum. Mails nagekeken en na een uurtje heb ik het hier weer wel gezien. Ik ga een postkantoor zoeken om de briefkaar te posten. Kom weer in enkele straatjes waar ik nog niet geweest ben en neem nog wat foto’s. Ik verlaat het bovenste deel van Nessebar en ga naar het water.
    Beneden aan het water is er een grote bedrijvigheid op de bootjes die met de toeristen rondvaarten doen. Er wordt gelast, geschilderd en gepoetst zodat alles op punt staat om de horde toeristen die hier komen op te vangen. Aan de waterkant zet ik mijn fototoestel op een steen met de zelfontspanner aan om een soort selfie te maken. Redelijk gelukt hoewel de horizon niet helemaal horizontaal is. Op een pier zie ik diverse vissen juist onder de waterspiegel zich tegoed doen aan één van de talloze dode sardien die hier in het water liggen. Hier en daar kruipt er een krab tussen de stenen. Een paar zwanen profiteren van het goede weer om hun veren te poetsen.
    Ik kom een mooie koperen maquette van Nessebar tegen terwijl ik over de dam wandel die Nessebar met het vaste land verbindt. Er vaart een vissersboot binnen die zijn lading komt lossen Hij heeft een dertigtal bakken en een tiental zakken barsten vol met een soort wulken gevangen. Ik vraag en krijg toestemming om wat foto’s te nemen. Geen vijf minuten na het afmeren van de vissersboot rijdt er een camionette op de kade. Er wordt en weegschaal weggezet en het lossen kan beginnen. Jammer genoeg hadden ze niet graag dat ik hier foto’s van nam. Onderweg naar boven kom ik voorbij een cremerie en de verleiding is te groot om er zomaar voorbij te lopen. Er liggen diverse soorten heerlijk schepijs, even maar niet aan de suiker denken. Ik bestel drie bollen(gemengd chocolade en vanille) in een grote wafel. Die mens pakt een schep waarvan ik dacht dat hij er een takel voor nodig had om het uit het ijs te krijgen. Na twee scheppen was de wafel boordevol en roep ik dat het wel voldoende is. Tot mijn verbazing wordt hier het ijs niet per bol verkocht maar per honderd gram. Nu begon ik die reuze schep te begrijpen. Het kwam er op neer dat ik met een wafel stond waarin 247 gram ijs zat. Ik kan jullie verzekeren dat dit een massa ijs is. Ik moet dan ook eerlijk bekennen dat het de eerste keer van mijn leven is dat ik een paar bolletjes schepijs niet op krijg. Na een half uurtje neem ik nog een lekker koel glas bier op een terras met zicht op de zee. Terwijl ik daar zit zie ik dat er een weersverandering op komst is. Het is hier nog windstil en warm maar de zee wordt zeer woelig. Dat is geen goed teken. Na het pintje is het de hoogste tijd om de kamer op te gaan zoeken. Het is bij vier uur als ik op de kamer arriveer. Suiker gemeten en insuline gespoten mijn waarde stond op 345 dit is natuurlijk veel te hoog. Ik ga mijn boeltje bij elkaar zoeken en inpakken. Vanavond op tijd naar bed om morgen fris te kunnen vertrekken. We rijden naar Neptun voor een overnachting nog steeds in Bulgarije en aan de Zwarte Zee.
    Nog even een woordje van dank aan de talrijke blogvolgers. In de categorie reizen van Seniorennet staat de blog op de vijfde plaats in de top twintig van de meest gelezen blogs. De blog staat vermeld onder de naam Guzzi.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervog 1 Foto's Nessebar

    Vervolg 1 foto's laatste dag in Nessebar



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg 2 Foto's Nessebar

    Vervolg 2 laatste dag in Nessebar



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (2)
    11-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nessebar Bulgarije

    11/05/14 Nessebar. Het bovenste stadsgedeelte.

    Heerlijk geslapen, gewekt door het gekrijs van een paar meeuwen, meer moet dat niet zijn voor onze Kees. Terrasdeur opgegooid en jawel, het is prachtig weer. Rond negen uur is Armin ook bovenwater en gaan we samen ontbijten. We hebben hier een kamer gehuurd bij particulieren en er is geen eten voorzien. Na een paar overheerlijke pannenkoeken op een terras met zicht op de Zwarte Zee genuttigd te hebben gaan we terug naar onze fantastische kamer. Armin heeft besloten om vandaag op zijn kamer te blijven hij is te vermoeid neemt vandaag een rustdag. Kees gaat alleen op pad. Ik besluit om vandaag in het oud stadsgedeelte te blijven. Bij een kopje thee op één van de vele terrassen krijg ik van de uitbater een stukje geschiedenis over Nessebar. Volgens hem zijn de meeste van de geplaveide straatjes nog de originele van uit de Romeinse tijd. De vele houten huizen die hier nog staan zijn minsten 250 jaar oud. Voor de geïnteresseerden in de geschiedenis van Nessebar raad ik het internet aan waar veel interessante informatie over dit stadje te vinden is. Het is prachtig weer en een genot om door de kleine smalle straatjes te wandelen. Ik kan hierboven dan ook gemakkelijk mijn dag vullen Het oud stadsgedeelte ligt boven op een heuvel en geeft je mooie vergezichten op de Zwarte Zee. Op een pleintje wordt er in een soort ruïne een concert gegeven door twee zangkoren. Rond een uur of vier ben ik moe en eindelijk bezweet terug op mijn kamer. Vandaag een mooie plek ontdekt waarlangs ik naar beneden kan gaan om morgen het onderste stadgedeelte te verkennen. Het zijn verschillende trappen die via terrasjes naar beneden gaan. Morgen dus de foto’s van Nessebar aan de zee.

     



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nessebar vervolg

    Nessebar vervolg foto's





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (0)
    10-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bulgarije

    10/05/14 We zitten in Bulgarije.

    Fantastische goede nacht gehad. Jammer genoeg is dit één van de weinige positieve dingen die we vandaag hebben mee gemaakt. Kwart voor zeven opgestaan, gordijnen open en het regent niet. Vol goede moed begin ik mijn bazaar in te pakken. Zodra ik beneden kom, geloof het of niet, begint het weer te regenen. Niets aan te doen, rap de binnen tassen in de koffers en het kettingslot er af halen. Nu beste vrienden als je met een motor onderweg bent moet rap uit den boze zijn. Rap en een motor is water en vuur. Dit was de Kees even vergeten, het gevolg is dat hij de sleutel van het kettingslot breekt. Geen probleem zullen er veel denken. Het gebroken stukje er uit halen en het slot openen met de reserve sleutel. Hier komen we aan les nr. twee. ALTIJD een reserve sleutel mee nemen, ook daar had de Kees even niet aan gedacht. Ondertussen sta ik al redelijk nat beteuterd naar de Tri te gapen. Les nummer drie heb ik gelukkig wel geleerd op mijn diverse reizen, met gapen wordt er niets opgelost. Kloten in de handen nemen en actie ondernemen. Ikke met mijn probleem naar de mijnheer aan de receptie, hij komt eens even naar het probleem kijken en heeft direct en oplossing. Schud een beetje met het kettingslot, stukje gebroken sleutel valt er uit, strooit met een brede glimlach nog wat zout in de wonde door te zeggen; walla opgelost je pakt je reservesleutel en rijden maar. Rood tot achter mijn oren vertel ik hem dat deze optie niet van toepassing is. De ketting van gehard staal (volgens de beschrijving) moet doorgezaagd worden. Na en meelijwekkende glimlach gaat hij terug naar zijn receptie en belt een vriend om te vragen of die met en slijpschijf kan langskomen. Ik zie het al gebeuren. Duizenden vonken die mijn koetswerk van mijn geliefde Tri gaan beschadigen maar helaas zie ik ook geen andere oplossing. Ondertussen, al redelijk nat gaan we toch maar ontbijten, het ontbijt is goed en wel binnen en daar staat een dikke vriendelijke Turk met een piepklein slijpschijfje. Zonder woorden pakt hij een stuk karton, zet dit tussen het koetswerk en de ketting, zwiert zijn slijpschijfje in gang en slijpt de ketting door. Gehard staal? Mijn oor, het schijfje vliegt er door of het was een stuk boter. De ketting lag in twee voordat ik nog maar de kans had om een foto te maken. Hij wilde geen geld, heb hem toch 70 Lira gegeven voor de moeite. Het waren trouwens mijn laatste Turkse centen. Al bij al zijn we dan toch met weinig oponthoud kunnen vertrekken in de gietende regen.

    Na een paar kleine navigatie foutjes zijn we drie kwartier later uit de onnoemelijk grote stad Istanbul geraakt. We rijden door mooie Turkse landschappen waar we helaas af en toe maar iets van te zien krijgen wegens regen en mist. Het wegdek dat we voor onze wielen krijgen is van alle soorten, van zeer slecht tot zeer goed. We rijden op een mooie nieuwe baan in aanbouw en moeten er af voor een stukje omleiding. Een verschrikkelijk slecht stuk van amper 5OO meter maar redelijk bergop. Het laatste stukje, voordat we terug op de rijbaan komen is zelfs steil. Niet simpel, om zo op de rijbaan te komen want we hebben natuurlijk geen voorrang. En hier gebeurt het. Armin zit en versnelling te laag en zijn motor blokkeert als hij de rijbaan op wilt rijden. Het is onmogelijk om een afgeladen motor die over zijn kantelpunt komt recht te houden. Je kunt er alleen maar voor zorgen dat je niet onder je motor terecht komt. In mijn spiegel zie ik dat Armin gevallen is, zet mijn motor aan de kant en we krijgen met twee de motor niet zonder moeite terug recht. Een vriendelijk Turk die passeerde vroeg of we hulp nodig hadden maar al bij al viel het nog al mee. Armin mankeert niets en de schade aan de Tri beperkt zich tot wat krassen op de zijkoffer. Elk foutje dat je hier op dit soort wegen maakt wordt onmiddellijk afgestraft. Daarom ook dat het zo vermoeiend is om in dit soort landen met de motor te rijden. Na even te bekomen van de schrik moeten we verder, het is nog een twintigtal kilometers voordat we aan de grensovergang Turkije-Bulgarije zijn. Zonder noemenswaardige gebeurtenissen bereiken we nog altijd in de gietende regen de grens. Eerst buiten aan een kotje paspoort controle. Dan honderd meter rijden, motor achter laten en een redelijk groot gebouw binnenstappen voor de andere controles. Mijn ervaring aan de grenzen die ik heb opgedaan met mijn reis naar het Midden-Oosten komt nu goed van pas. Twee stempels en een half uurtje later moet er nog één loket gepasseerd worde. Daar moeten we een formulier invullen met een stuk of twintig vragen zoals: hoeveel overnachtingen in Turkije, wat hebben de overnachtingen gekost, waar geslapen, hoeveel geld aan eten, benzine, cadeaus besteedt. Enz, enz. Ook deze hindernis kan ons niet tegenhouden. De motor op voor een laatste controle van de bagage. We komen bij de controle aan zeggen dat we uit Belgica komen en mogen doorrijden zonder een koffer te moeten openen. We hebben meer geluk dan een gast die zijn camionet volledig moest leeg laden. Maar ook in Bulgarije gietende regen en spekgladde wegen. We worden moe, nog 115 km. Als we aan de Zwarte zee komen stopt het eindelijk met regenen we vinden de temperatuur van 17 graden zelfs aangenaam nadat we een poos op zeshonderdvijftig meter gereden hebben met 9 graden. Na een derde stop rijden we het mooie schiereilandje op waar Nessebar ligt. We worden verwelkomd door de Duitstalige eigenaar van het Guest-house. Hij laat ons de werkelijk prachtige kamers zien en zegt waar we de motors kunnen parkeren. Van op het terras van de kamer kan ik een meeuw zien zitten broeden.

    Na de douche beging ik aan het verslag van vandaag. Om 19 u klop ik bij Armin aan, hij heeft een kamer boven de mijne. Het blijft verdacht stil en na nog enkele keren te kloppen besluit ik om hem te laten slapen. Hij is dan ook werkelijk steendood aangekomen. Waarschijnlijk recupereer ik vrij snel, ik zit nog redelijk fris en ga op pad om een restaurantje te zoeken. Ook moet ik nog iets zien te vinden waar we kunnen ontbijten. De temperatuur is aangenaam aan het worden en ik geniet met volle teugen van het vergezicht over de Zwarte Zee. Een restaurantje gevonden waar ik goed heb gegeten, een goede koers krijg voor mijn Euro’s en waar we morgen kunnen ontbijten. Terwijl een waterachtig zonnetje onder aan het gaan is wandel ik terug naar mijn kamer. De foto’s en het verslag op de blog zetten en gaan slapen.















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 08 Rond de Zwarte Zee
    >> Reageer (3)


    Categorieën
  • 2000 01 Dagtrips met de motor (4)
  • 2013 02 De Baltische Staten (17)
  • 2013 03 De Moezel van bron tot in de Rijn (3)
  • 2013 04 Weekend Moezel (1)
  • 2013 05 Donau van bron tot monding (93)
  • 2014 06 Frankrijk (17)
  • 2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen (28)
  • 2014 08 Rond de Zwarte Zee (56)
  • 2015 09 Italie (25)
  • 2015 10 Rusland (33)
  • 2016 11 Schotland (11)
  • 2016 12 Weekend Engeland (1)
  • 2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland (18)
  • 2016 14 Loire van bron tot monding (13)
  • 2017 15 Rondreis door Marokko (47)
  • 2017 16 Rondreis Balkanlanden (27)
  • 2017 17 Italie Stelvio (4)

  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Laatste commentaren
  • Stro (Ludwina)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Kom maar naar huis! (Lieve)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Twas de Gery.. (Theo)
        op Cetinje in Montenegro
  • Doel? (Lieve)
        op Cetinje in Montenegro
  • Kou (Ludwina)
        op Cetinje in Montenegro
  • Rust (Kees)
        op Kosovo
  • Rust (Ludwina)
        op Kosovo
  • Relatiear (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • Genieten (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • Rustdag (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • genieten (pierre goetschalckx)
        op Ohrid in Macedonie
  • Rustdag? (Lieve)
        op Ohrid in Macedonie
  • Hoi Theo (Hugo)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • Vermoeiend! (Lieve)
        op Griekenland
  • Gebouwen (Kees)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • Soep (Kees)
        op Sibiu
  • Soep (Lieve)
        op Sibiu
  • 60+ (Ludwina)
        op Sibiu
  • Trein was oké, maar... (Theo)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • gebouwen (Jeanine en walter)
        op Kaart rondreis Balkanlanden

  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!