Haar pijp is uit !

Ook een vorm van realiteit…

Van Rita, van Maurice van de Joris, of beter van de echtgenote van mede jachttraining cursist Maurice met zijn Drent Joris , kreeg ons baasje onderstaande prent toegestuurd.

Met aan zekerheid grenzende wetenschap dat het meer te maken heeft met leedwezen om ons baasje zijn dieet, en niet om zijn kennis van beleggen, zeggen wij dat Rita van de Maurice van de Joris een venijnig karakter heeft.

Zo maar lachen met de ernstige voedselderving van ons baasje…bah… slecht karakter !

Belle & co

Gratis zwemmen ?

Het lijkt er wel op dat we hier vlak voor de deur een zwembad krijgen. Zoiets met een honderdvoud aan afmetingen van een Olympisch zwembad.

Wat ze de laatste week hebben laten lopen hierboven is niet fraai meer. Eerder, in de maand november was alles veel te droog, en sprak men van de droogste november sinds eeuwen. En nu kan de grond de overvloed aan water niet meer aan.

Marian sprak op haar Max & Bente blog gisteren van de “Everglades” van het Roozendaalse veld bij Arnhem. Hier is het echt niet minder en er is weinig verbetering in ’t zicht volgens de weermeneren en madammen!

We zien wel minder honden met eigenaar, minder joggers in het “waggelbos”* en dat vooral is prettig, minder norse mountainbikers. Laat de regen weg en we hebben terug een superbos waar we kunnen ravotten zonder om de haverklap naar ons poten te krijgen van jan en alleman.

Er is toch nog een voordeel aan de overvloedige regenval,. Je hoeft niet ver te lopen dezer dagen om je zo eens goed heerlijk in een vettige plas te wentelen en te draaien. Keuze te over op ’t moment…

Belle & co

*waggelbos: benaming door ons baasje gegeven aan een deel van ons bos waar dames met een maatje meer, dat maatje proberen af te schudden in een niet-Olympische sport. Waggelen is er tot nader order  niet bij volgend jaar in Londen !

Kameraden zonder vast werk…

Drie kameraden stuurden het baasje in een @mail,  een melding dat ze begin volgend jaar een zelfstandige activiteit gaan “ontplooien”.

Zij zien het alle drie wel groots naar ons baasje zijn gedacht. Al direct beginnen met een firmawagen en reclamefolders in een branche die nog niet echt bekend is maar wel “een gat in de markt” kan zijn.

We zullen zien zegt ons baasje, hieronder de melding.

Belle & co

Het zat eraan te komen met al die problemen....

Ik begin op 11/01/2012 met mijn bijberoep.
Vrienden en familie hebben het me al altijd aangeraden.
Nu heb ik deze week beslist en wil ik via deze weg alvast wat reclame maken.
Dus vanaf 12 januari start ik ook op zelfstandige basis. Ik heb mij een camionetteke aangeschaft en folders laten maken.
Mag ik u vragen mij in uw kennissenkring aan te bevelen, mond tot mond is de beste reclame .

Gelieve deze mail dan ook door te sturen aan jullie kennissen, wie weet kan ik ook daar aan wat werk geraken.
Alvast bedankt voor de moeite.

Wooow…

Gisterenavond was het baasje nog wat aan het bijlezen op het Drentenforum: http://www.drentschepatrijs.messageboard.nl/forum/ . Daar was een topic over “hondenleven” het maandblad van de familie Gaus.  Ons baasje had dat toevallig gekocht toen hij deze morgen om zijn dagelijkse krant ging.

Het nummer was nog maar juist uit en lag nog maar pas in de rekken. De drukinkt was maar amper droog zegt ons baasje. Nu had ons baasje dit nummer speciaal gekocht omdat er een uitvoerige reportage over de Drentsche Patrijshond in stond.

Nu heeft ons baasje gisterenavond eens even “de lepe Belg” gespeeld en dat zo eens naast zijn neus weg laten weten dat hijzelf al een bericht over Hondenleven op dit blog had geplaatst. In no time stond de teller van het aantal bezoekers op 11. Gewoonlijk is dat rond tien uur ’s avonds  zo gemiddeld 4 lezers.

Zo krikt een volleerd bloghouder zijn lezers aantallen gevoelig op zie. En de krantenwinkels en boekhandels doen morgenvroeg weeral goede zaken. Zullen we Martin Gaus en familie dan toch maar inlichten dat we hun verkoopscijfers danig hebben gepusht.

We zullen er gelijk de bankrekening met IBAN en al de andere nodige nummers er maar bij noteren zeker ?

Belle & co (en een nog na gniffelende baas)

Druk bezig…

Het baasje was druk bezig deze namiddag. Wij mochten weer elk apart met het baasje gaan wandelen. Ons baasje zegt “er zijn kosten gedaan aan ’t vrouwtje” (was naar de kapper geweest) en het regende… dus geen nat kapsel en geen vrouwtje op wandeling.

Voor ’t baasje die toch al meer beweging moet nemen van de diëtiste geen probleem om drie rondes te lopen met ons. Nu moet hij van die vermagermadam minstens een half uur aan één stuk gaan, zonder stoppen nog wel !

Indien je nu een baasje een Drent aan de lijn ziet verder sleuren tijdens de sigarenproductie... ’t is op bevel/voorschrift  van de vermagermadam, 't baasje mag niet stoppen ! Het baasje gaat een middel moeten verzinnen om al die mensen, waar hij geregeld een babbeltje mee deed onderweg, duidelijk te maken dat ‘m niet asociaal of kwaad op hen is geworden. ’t Is allemaal de schuld van….  Just !

Nadien heeft het baasje nog een “buffer” geïnstalleerd. Een buffer is bij het baasje dit keer een extra diepvriezer. Die moet dienen als hij weer zo’n vracht kip aangeboden krijgt zoals gisteren, om deze te kunnen opslaan tot er weer hondeneigenaars langs komen en een portie kip meenemen . Wat we op dit moment aangeboden krijgen is werkelijk te veel om door ons drieën opgegeten te worden.

Belle & co

Hondenleven…

Deze morgen kocht het baasje in de krantenwinkel het laatste nummer van Hondenleven. Hondenleven is het maandelijkse tijdschrift van de Nederlandse familie Gaus, het nummer dat nu in de rekken van de krantenwinkels ligt is het “superdikke” nr1,  jaargang 2012.

Nu was dat “superdik” niet de reden om het tijdschrift te kopen,het baasje begint al argwanend rond te kijken als ‘m “superdik” hoort. Neen, de reden van aankoop was omdat een groot deel van het nummer gewijd is aan de Drentsche Patrijshond.

Dat was vorige maand al aangekondigd door mensen op het Drentenforum, maar die hadden zich een maand verkeken. Het is een mooie reportae geworden met wetenswaardigheden die je alleen van serieuze fokkers kan vernemen. Zoals, dat de Drent toch niet de gemakkelijkste hond om op te voeden is. Maar dat wisten onze bloglezers al heel lang.

Ook dat het een echte familiehond is die lief is voor kinderen en de andere familieleden maar dat hij ook in het veld nog altijd naar zijn oorspronkelijk doel, werkt voor zijn baas.

Voor ons baasje was het vooral prettig dat er een afzonderlijk artikel in stond onder de titel “een hondenjaar in beeld”. En laat dat artikel nu net handelen over Jarno van Manuela die eind vorig jaar nog op de wachtlijst stond voor een pup van Belle. Het toeval besliste er anders over want Jarno kwam al na één weekend terug naar de fokker. Zo kwam Manuela in de mogelijkheid Jarno te adopteren, nog voor de pupjes bij ons geboren waren.

En kroon op het werk,…Jarno en Manuela komen zaterdag met ons meetrainen op de jachttraining in Arendonk. We kijken er naar uit !

Belle & co

"Zelf gebakken cake"

Een man van 85 ligt beneden in de kamer op sterven
Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven.

Op een geven moment wordt hij wakker en ruikt een heerlijke geur vanuit de keuken.

"Zelf gebakken cake"

Hij roept een paar keer z'n vrouw, maar die hoort hem niet.

Uiteindelijk krijgt hij zo'n trek in een plak cake dat hij besluit om toch maar zelf naar de keuken te gaan.

Met veel moeite weet hij al kruipend te keuken te bereiken.

Met z'n laatste krachten probeert hij een plak cake van het aanrecht te pakken, maar op dat moment krijgt hij een gigantische klap op z'n hoofd?..

"Afblijven", zegt z'n vrouw.

"Die is voor NA de begrafenis"

J.P.

Je zal het maar meemaken !

Op het blog van Kiki en Marian   https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/   konden we goed lachen gisteren namiddag.

Marian heeft een vliegend tapijt in de aanbieding !    Een echt vliegend tapijt en het ligt geparkeerd in haar Arnhemse tuintje ! Mustapha of Achmed of Ali Baba zijn in geen uren te bekennen en hebben waarschijnlijk de handrem van hun karpetje vergeten aan te trekken.

Het kan er ook aan liggen dat er net als hier in Vosselaar vannacht een heuse storm woedde die het tapijt heeft losgeslagen. Waarna het een eigen leven gaan leiden is.

Vermits de eigenaar onbekend is en een vliegend tapijt tot nader orde geen nummerplaat behoeft en dus ook geen inschrijvingsbewijs. Er is geen enkel middel om het tapijt terug te bezorgen aan de rechtmatige eigenaar.

Wie kan helpen ?

Belle & co

Dag boom…

Zeker veertig jaar heeft hij daar gestaan, Hij stond er al toen wij hier vierendertig jaar geleden kwamen wonen. Een esdoorn, je weet wel die met de duizenden “helicopterkes” zaadjes.

Al enkele jaren was hij in mindere conditie maar dat lag aan de “nutsvoorzieningen” zoals de verzamelnaam voor leidingen van telefoon, kabel TV, gas, water, riolering en wat zit er nog allemaal ondergronds ?

Verschillende malen zijn de wortels van de boom al doorgesneden om te werken aan die bewuste nutsvoorzieningen. De boom was dus na al die jarenvoor 4/5 dood. Zo’n boom heeft een behoorlijke overlevingsdrang maar zoveel graafwerken kon deze esdoorn echt niet aan. De tol van het comfort zeg maar…

In mei 2010, vorig jaar dus en haast 20 maanden geleden heeft ons baasje het gemeente bestuur al opmerkzaam gemaakt van de toestand van de boom. Vermits de ambtelijke molen langzaam maalt, en er verschillende attesten en vergunningen noodzakelijk zijn duurde het voor ons baasje toch wel belachelijk lang.

Ruzie heeft hij nog niet gemaakt met de ingenieur van de technische dienst van de gemeente maar het scheelde echt niet veel.

Gisteren was het dus de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. In de namiddag was er een tak uitgewaaid en die hing nog tussen hangen en vallen. Het baasje heeft er dan een foto van genomen, en die in een boze mail doorgestuurd naar het gemeentebestuur.

Nu met de storm van vannacht zal het bij de technische dienst toch beginnen dagen zijn. Of ze hebben schrik gekregen dat het baasje zijn dreigement ten uitvoer zou brengen van een journalist in te lichten. ’t Baasje was gans de lakse houding van het gemeente bestuur stikbeu en zijn mail liet niets aan de verbeelding over.

Deze namiddag is een gespecialiseerde firma de boom komen “afbreken”. Van bovenuit naar onder werkend vielen de dikke takken naar beneden en verdwenen gelijk in de grote hakselaar. In alles bij elkaar een uur en half was veertig jaar groenvoorziening verdwenen.

Nu maar hopen dat de gemeente een nieuw exemplaar komt plaatsen, we wonen ten slotte in een laan, en daar horen bomen in !

Belle & co

Verslaafd ?

Hera was “op verkenning”…

Gisterenavond is Hera samen met het hoofdbestuur op stap geweest. Op stap in de zin van Toon Herman’s “vader gaat op stap”.

Ze zijn naar Nederlands Limburg gebold om kennis te maken met “ne schone vrijer” die ons baasje voor haar heeft uitgezocht. Zoals het hier is uitgelegd lijkt het wel of het een gearangeerd huwelijk is, maar niets is minder waar.

Net zoals we voordien met Belle tweemaal hebben gedaan, het moet “klikken” tussen die twee. Bij Belle en Zeppos was het zo dat die twee elkaar al meer dan twee en een half jaar kenden en prima met elkaar konden opschieten. Ook kende Belle Ferron al geruime tijd.

Nu met Cartouche liep het een beetje anders. Hera was in de mening dat hij, Cartouche wel enige moeite moest doen om aan zijn trekken te kunnen komen. Zo kennen we ons Hera, ze is niet dominant, maar ze laat “de venten” goed merken dat zij “geen gewone is”.

Ze zullen uit hun pijp moeten komen, zij die van haar gunsten willen gebruik maken. Na een tijdje begon het ijs wel wat te dooien en werden er al wederzijdse likjes uitgedeeld. Maar gaan snuffelen aan de andere zijde,… ho maar ! Daar was hij nog niet mee klaar.

Maar we hebben nog alle tijd om de koele minares wat te laten ontdooien. ’t Baasje verwacht de volgende loopsheid bij Hera tussen half en eind februari. Als alles goed gaat en de verwachtingen kloppen, hebben we dus binnen twee maanden een dekking !

Belle & co

CHINESE WIJSHEID

Een jonge vrouw vroeg aan een oude wijze Chinees:

Heer, als een man betrekkingen heeft met vele vrouwen, noemt men hem een verleider.

Maar als een vrouw betrekkingen heeft met vele mannen noemt men haar een meisje van lichte zeden.

Waarom dat onderscheid?

En de wijze Chinees antwoordde:

Jongedame, een sleutel, waarmee je verschillende sloten kunt openen, is een wonderbaarlijk ding.

Maar een slot, waar iedere sleutel op past, dient nergens voor...

G.L.

Nog negen dagen…

Nog negen dagen voor de officiële winter begint en we de winterwende “vieren”.

Het lengen van de dagen, het is iets waar ons baasje naar uitkijkt. Dat het ’s avonds vroeger donker is maakt hem niets uit. Maar het ’s morgens opstaan in het donker hangt hem danig zijn “dinges” uit.

Hier in de wijk vieren ze de winterwende met z’n alle in het wijkhuis “de buren”. Het is wel niet zo’n grote viering zoals de Scandinaven het kennen, maar het bewijst dat het niet alleen bij het baasje is dat het verlangen naar meer licht aanwezig is.

Hier vieren ze het met een “haringbak”. Op een BBQ worden dan serieuze grote haringen op houtskoolvuur gebakken. De bakkers van dienst zijn dan ons baasje en Fons onze buurman. Die trekken voor dat jobke dan oude kleding aan die te slecht geworden is voor “de zak voor Roemenië”. Die kleding gaat dan direct na het evenement in de voddenzak. De geur van de haring krijg je er toch nooit meer uit.

Zaterdag 17.12 gaat ons baasje na afloop met een liedje van Boudewijn de Groot in zijn hoofd zitten. “Als de rook om je hoofd is verdwenen” is op dat moment wel een heel toepasselijk liedje…

Belle & co

Mànnen éééten… HUTSEPOT ! ! ! !

We hoorden het baasje het begin van de week al zeggen ,”ik heb goesting in een bord of twee hutsepot. Ja dezelfde als we opdienen na de Kaawpollekeswandeling.

Gans de voormiddag zijn ze er zoet mee bezig geweest, ons hoofdbestuur. ’t Baasje aan de vleestoestanden en ’t vrouwtje aan de groenten. Rasecht teamwork heet dat dan.

Uiteraard moet dat spul geproefd worden vooraleer het eindproduct op tafel komt. Voorproever van dienst is het baasje. Die denkt dan altijd dat hij de rol van Raspoetin in Rusland voor de tsaren familie had. Die moest toch ook altijd voorproeven om te vermijden dat de tsaren en hun aanhang zouden worden vergiftigd.

Nadat het baasje geproefd heeft, (en niet is doodgevallen ter plaatse) mogen wij ook proeven. Hoewel wij dat meer snoepen noemen, want het is al een extraatje na onze dagelijkse portie lekkernijen in onze eetkom en de nagerechtjes achteraf.

Wij hebben geproefd, en in de stijl van de inspecteurs van “le guide Michelin” en de “Gault Millau” hebben wij het brouwsel van ons hoofdbestuur drie sterren toegekend *** bij Michelin, en een score van 20,5/20 gegeven bij Gault Millau. Die laatste extreem hoge score is om Sergio Herman wat op te jutten in zijn “Oud Sluis”.

Vermits dat jullie het relaas van de proeverij hier kunnen lezen is het bewijs dat ook hier geen cyaankali of andere giftige rotzooi in gebruikt is. Wij zijn in uitstekende gezondheid en de baas voelt zich zoals Tsaar Nicolas zich voelde voor de Russische revolutie .

Belle & co.

Apporteren…

Net als Hera hebben ook de andere pups van Belle de apporteerdrang in zich. Gisteren op de jachttraining in Arendonk deed Hera het heel goed.

Bij thuiskomst vonden we twee berichten op het www van twee andere pups uit het februari nest. Zowel bij Kiet stond er op zijn blog  http://www.bloggen.be/kieter_wieter/ als op het blog van Kiki  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/  berichten met foto’s over de apporteer kunsten van het tweetal.

Kiet zit samen met zijn vader Ferron op dezelfde Jachttraining en Kiki traint met Marian in een speciaal damesploegje in de buurt van Arnhem.

Eigenlijk zijn we best fier op die twee. Ten slotte zijn ze nog altijd maar negen maand en een half oud. Er zijn nog wel meer eigenaars met hun pup aan het werk op jachtgebied, maar bij deze twee komen we door hun eigen blog sneller tot nieuws over het gedrag en gezondheid van toch nog steeds “onze” puppies.

Hier enkele foto’s van de “straffe mannen”…

Belle & co

Onze kleine jager…

Ze doet het niet slecht ons baasje zijn kleine meid. Ze werkt graag maar soms, met vlagen, heeft ze storm  tussen haar oren.

Deze morgen haalt ze drie dummy’s goed op. Wanneer ze twee apporten na elkaar moet doen, steelt ze als de weerlicht de dummy die ze juist heeft opgehaald en die achter het baasje zijn voeten ligt. Dat is dus duidelijk de bedoeling niet.

Anderzijds wierp het baasje achteloos een stok weg die ze dadelijk ging ophalen. Daarvoor diende ze wel al zwemmend in het ven achter de stok aan te gaan ! Je merkt soms is heeft het volgens ons baasje me de wind te maken.

Verder hebben we nog heel wat foto’s van de deelnemers en de honden gemaakt voor het blog van de jachttraining. Want ook het blog van JAC Orion-Kempen is terug bijgewerkt door het baasje. http://www.bloggen.be/jac_orion_kempen/

Een grote jager zal Hera wel nooit worden al heeft ze wel de capaciteiten er voor. Maar de gedrevenheid mankeert een beetje bij hemzelf zegt het baasje van zichzelf. Maar we doen verder al ie het maar omdat hera het zo graag doet.

Toen we deze morgen de dummytas klaar zetten en de jas aantrokken zat Hera al achteraan aan de auto, klaar om er in te springen. Moest ze de koffer open krijgen dan had het baasje zelfs daar geen werk mee. Ze doet die training echt graag, dat merk je aan alles bij baasjes’s kliene meid.

Belle & co

De doodstraf

Een Antwerpenaar, een West-Vlaming en een Limburger

Wachten in de States in de zogenaamde 'Death Row' op de uitvoering van hun doodstraf

De gevangenisdirecteur geeft hun alle drie de keuze:

1. dood met de kogel

2. dood door ophanging

3. een injectie met het Aids-virus.

De Antwerpenaar zegt, 'Schiet moa mor recht tusse ma'n twie oegen',

En 'BANG'.. den Antwerpenaar dood.

De West-Vlaming zegt, 'Hangt mi mar op an een koor'ke',

En 'SNAP'.. de West-Vlaming dood.

De Limburger knipoogt en zegt, 'Injekteeeer mich maaaar

met dien Aids-toestand!'.

De beul dient hem zijn injektie toe.

De Limburger valt al lachend op de grond, en zegt: 'Geeef

mich nog maaar wa van dien Aids-dinges', en de beul voert uit.

De Limburger lacht nu zo hard, dat hij kronkelt van plezier.

De beul vraagt hem: 'Wat mankeer jij in feite, kerel?

'Waarop de Limburger: 'Ich heb toch nen condoom aan, joeng!

D.D.B.

Kaartjes en setjes…

Gisterenavond was het hoofdbestuur nog eens een “stapje inde wereld” gaan zetten. Ze waren uitgenodigd bij oud collega’s van ’t baasje die elk jaar de weg langs La Magdeleine vinden. Daarom gisteren avond geen bericht op het B & B-blog. We hadden huiswacht en je kan geen twee dingen tegelijk goed doen zeg maar.

We hadden het er al over gisterenmorgen, het DNA-test setje. Het baasje is er gisterenmorgen eens snel voor naar Brussel gereden en nu, voor de niet kenners van het “onbekende” staat hier onderaan een foto van het DNA-test spul. Dat nemen we maandag mee als we Cartouche gaan opzoeken . Die is door ’t baasje uitgezocht om een vrijage aan te gaan met Hera. Cartouche heeft “goei, heel goei papieren” maar omdat het “nen Hollander” is heeft hij niet het voor België noodzakelijke DNA-attest. En zo gaat het bij Sint Hubertus.  Geen DNA-attest…dan ook geen legale vrijage !

Nog actueel zijn de eerste Kerst en nieuwjaarskaartjes. Drie vielen er al in onze “gewone” brievenbus, niet in de mailbox dus. Twee zijn heel persoonlijk opgevatte en hebben foto’s van dieren op het front. De eerste die arriveerde was die van de familie Jacobs en die hebben we toegewezen aan “Moe Belle” want ze komt ook van zoon Kiet en de baasjes Jef en Fien. Het tweede komt van het ijsdansende en ponyrijdend nichtje Loore en haar ouders Gert en Anke, bij de Turnhoutenaren en ver daar buiten bekend van de bakkerij Willems op de Gierlesteenweg aldaar..

Hera gaat zo dadelijk met het baasje op jachttraining in Arendonk. Ook de Sinterklaas cadeautjes zoals de twee dummy’s en het alarmpistool gaan mee.

We hebben er zin in zegt het baasje .

Belle & co

In Aantwaarepe bij de pollies…

De Antwerpse politie moet lessen A.B.N. volgen omdat de Nederlanders
problemen hebben om het Antwerps te verstaan.

Na een tweedaagse training gaat een patrouille op pad en ze zien een fout geparkeerde wagen.
Zegt de ene flik tegen de andere:
"Die gon we er is oeplappen."
Komt ineens de chauffeur van de wagen aan en blijkt een Nederlander te zijn.
Zegt de ene flik tegen de Nederlander in mooi A.B.N.:
"Mijnheer,U staat fout geparkeerd en hebt varkensvlees tussen uw benen.
"Sorry", zegt de Nederlander, "maar ik begrijp er niks van."
Zegt de flik opnieuw in mooi A.B.N.: " mijnheer, u staat fout geparkeerd
en heeft varkensvlees tussen uw benen.
"Nou seg, dit snap ik echt niet hoor", zegt de Nederlander.
De andere flik krijgt het op zijn heupen, zet een stap naar voor en zegt tegen de Nederlander in het Aantwerps:
"Ge sto verkierd geparkeerd en g' hed 't spek on aa kloete."

U.C.