Het was inderdaad zo…

Druk vandaag…

Gisteren is het baasje zoals al gemeld aan het koken gegaan. Ree en everzwijn zijn in de grote “Weckpot” gegaan en zorgvuldig en lang genoeg gekookt om alle mogelijke virussen definitief naar de virussenhemel te verwijzen.

Vandaag is alles genoeg afgekoeld om versneden te worden in makkelijk te gebruiken porties. Want dat is een punt van eer voor onze baas dat ieder ons drie krak evenveel te eten krijgt. Zeker als het om zulke lekkernijen gaat als ree en everzwijn.

Daar is onze baas weeral enkele uurtjes mee “zoet”. Het kookvocht, wat wij al zeker zo lekker vinden als het vlees zelf heeft hij ook apart gehouden en heeft hij verdeeld in zakjes om normaal ijsblokjes in te maken. Ook weeral om reden van makkelijk ieder een gelijke portie te kunnen geven. Er staan ons nog lekkere dagen voor de boeg dank zij “de Luc” die gisteren ons baasje telefoneerde vanuit Duitsland, dat er volgende week nog lekkernijen staan aan te komen .

We kunnen er eens mee lachen en soms zeggen wij (met een lach) dat wij toch echt wel een zwaar hondenleven hebben… We zouden daar jullie mening wel eens over willen horen of er bvb nog honden zijn die het erger te verduren hebben wat betreft verwennerij ! ! !

Belle & co

Huiswacht…

Het is weeral weken geleden dat we nog eens een avond “huiswacht” hadden. Het hoofdbestuur was uitgenodigd om een late verjaardag mee te gaan vieren.

Een heel goede vriendin van de baasjes had ook de kaap van de 60 gerond en nodigde onze baasjes mee uit voor een etentje.

Nu is het zo dat de baasjes ons nooit mee op restaurant nemen. Vroeger, heel vroeer blijkt dat met Bas wel het geval geweest te zijn maar met drie loebassen als wij doen ze dat niet. Er zouden wel eens mensen kunnen zijn die dat niet zo graag hebben en dus… is het dan huiswacht tijd voor ons.

Soms gebeurt het wel eens tijdens de zomer dat we mee op een terras van een cafe mogen. Maar dat is ook al meer uitzondering dan regel.

Blijkbaar hadden de baasjes lekker gegeten, zij waren ook best vrolijk toen ze terug thuis kwamen, of is daar wijn een oorzaak van ? Het baasje was “BOB” geweest, dat was wel duidelijk. Zou BOB bij de baasjes ook “Best of Breed” ofte beste van het ras betekenen ?

Belle & co

Mop van de dag zegt Lewie…

Jantje gaat met z'n vader en moeder naar het circus en in de pauze gaat
vader iets te drinken halen. Jantje loopt met z'n moeder langs de
stallen waar ze bij de olifanten komen
"Wat daar aan die olifant hangt, wat is dat?" vraagt Jantje aan z'n moeder.
"Dat is zijn slurf." zegt moeder. "Nee, daar in het midden."
"Dat is zijn staart." zegt moeder.
"Nee," zegt Jantje, "daar in het midden, onder zijn buik."
"Oh, bedoel je dat," zegt moeder met een rood hoofd, "dat is niks!"
Als zij weer terug zijn bij de tent, komt vader terug met cola en koffie.
Toen dat allemaal op was nam Jantje zijn vader meenaar de olifantenkooien zei: "Wat daar aan die olifant hangt, wat is dat?"
"Dat is zijn slurf." zegt vader. "Nee, dat bedoel ik niet.
Én ik bedoel ook niet zijn staart. Dat DAAR, onder zijn buik."
"Oh, bedoel je dat," zegt vader, "dat is de olifant z'n penis."
"Zijn penis?" zegt Jantje, "maar toen ik het mama vroeg, zei ze: oh, dat is niks."
"Ja," zegt vader,
"MAAR MAMA IS VERWEND!"

L.M.

Drie sterrenchef *** in het hondenrestaurant…

Onze baas is terug aan het koken gegaan. Dat doet hij wel meer voor het hoofdbestuur maar nu is hij bezig voor de Drentenroedel.

We hebben het hier al vroeger een keertje over geschreven, ons baasje kreeg enkele weken geleden een heel pakket everzwijn en ree vlees. Het is afsnijsel van de ribben en benen en af en toe een mooier stukje vlees dat eventueel nog voor menselijke consumptie op een bord zou kunnen belanden.

Lekker is het in elk geval, vooral het kookvocht is bij ons topfavoriet. Wanneer dat over de brokken gedaan wordt is alles plots veel lekkerder. Daar doen we een moord voor, zo lekker is het. Achteraf kan je dan jezelf spiegelen in de bodem van de kom.

Vandaag is het goed 10 kg dat er in de pot beland is en vanavond krijgen we de eerste lading in de kom. Dat gaat weer smullen worden, en we kennen de kok… we weten dat er enkel goed spul in de potten komt.

Belle & co

Ons “dikkertje”…

Sinds begin van de week is de slanke lijn van ons Hera “naar de knoppen” . Ze is plots merkbaar beginnen aankomen in gewicht.

We hebben de indruk dat ze elke morgen wat “ronder” is geworden. Effectief voel je het ook wanneer je haar flanken streelt. De versmalling tussen borstkas en lenden is plots veel voller geworden. Hera is haar “wespentaille” kwijt.

Aan de andere kant vertelt het baasje dat ze meer boezem (borsten/tepels) krijgt dan wat Pamela Anderson ooit heeft kunnen dromen. Binnenkort hebben we hier dan ook een potentieel Baywatch Drentje. Inclusief al de kwaliteiten waarover Pamela beschikte !

Eten… dat is ook enorm verandert. Nu maakt het baasje wel extra eten voor de roedel omdat Hera “in prima conditie” dient te blijven en het dus normaal is dat ze voor x aantal pups moet bij eten.

Die x is dan weer de meest terugkomende vraag van buitenstaanders. Het is telkens weer antwoorden op de vraag “weet je al hoeveel pups er aan komen ?” . En als er nu één vraag is waar we toch nog enkele weken geen antwoord op kunnen geven is het wel juist die vraag.

We zullen het net met zekerheid kunnen zeggen tot ze daadwerkelijk in de werpkist aan moeders tepels hangen !

Zo rond 30 maart gaan we de lezers zekerheid kunnen geven hoeveel pups, hoeveel reutjes, hoeveel teefjes er zijn geboren.

Een goeie raad, zoek nu al maar een plaats op de eerste rij aan de PC om de belevenissen van minuut tot minuut te kunnen volgen, met foto’s en al !

Belle & co

Verschil tussen "in principe" en "in feite"

Vruchtbaar…

Met zo’n titel zou je denken dat het over hondjes en speciaal over Drentjes zou gaan, maar dat is “mis poes” !

Ons baasje had gisterenavond een vruchtbare vergadering in “het paradijs”. Neen, weer mis, niet in de hemel maar het café “het paradijs” aan brug 4 te Arendonk.

Daar ging onder behoorlijke belangstelling de info vergadering van de JacOrion jachttraining door. Ons baasje gaat aan de slag deze keer met Heros, en Heros kennende zou dat ook wel eens een succesformule kunnen worden . Want… Heros is een werker een hondje dat graag voor zijn baasje aan de slag is. Nu is apporteren niet zijn sterkste kant, maar daar zal wel verandering in komen eens we georganiseerd aan de slag gaan.

En laat dat nu echt duidelijk geworden zijn uit de uiteenzetting die de trainer Oscar Alstede de aanwezigen voorschotelde !

Net als de afgelopen lessenreeksen die we deden met Hera, aan we ook Heros naar een niveau hoger brengen tot meer Drentenplezier van beiden.

Jager zal ons baasje wel nooit niet worden, dat is niet zijn ingesteldheid, maar dat wil niet zeggen dat de jachteigenschappen van ons trio hem niet aanspreken. “Het zit er in”zegt het baasje en dus gaat Heros daar logisch gezien erg veel trek in krijgen. We gaan van het principe uit dat het plezierig moet zijn voor beiden en gaat het vandaag niet al te best dan os er morgen nog een dag om beter te doen.

Lees vanaf de start van de lessenreeks op 21 maart, de belevenissen van de baas en Heros op training in Arendonk !

Belle & co

Even letten op de inzender

Ik moet jullie mededelen dat ik binnenkort zal verhuizen naar Italië

en meer bepaald naar Rome.

Hoewel het voor jullie wellicht een complete verrassing zal zijn, zat het er

voor mij al heel lang aan te komen en ik heb me er dus

volledig op voor kunnen bereiden.

De reden waarom ik ga verhuizen zal ik hieronder

in de mail proberen uit te leggen.

Ik word namelijk paus.! ! !

De reden waarom ik zonder twijfel paus zal worden is de volgende.

Want wie wordt er paus?

Antwoord: De beste onder de kardinalen.

En wie wordt er kardinaal ?

Antwoord: De beste onder de bisschoppen.

En wie wordt er bisschop ?

Antwoord : de beste onder de DEKENS

En wie is de beste onder de dekens ?

Voilá nu zijn we er!!

Lewie M.

Terug wennen…

Wat heeft het hoofdbestuur bezield om terug naar Vosselaar te komen ? Het is hier grijs en koud, vooral KOUD !

Het moet zijn dat de vergadering van  JacOrion-Kempen, de jachttraining, vanavond van levensbelang moet zijn want anders zien wij daar geen reden in om daar voor naar huis te komen. Zelfs niet omdat Heros deze maal aan beurt is om te gaan tainen.

De rit van gisteren hebben wij voor 99,5 % met de ogen dicht mee gemaakt. Enkel op de Périférique, de ring rond Parijs hebben we ons even druk gemaakt op die gehelmde mannen en vrouwen die met die brommertjes naast ons door kwamen gesnord. Heros zat achteraan om te verwittigen dat er weer eentje kwam, en wij , Belle en Hera hebben hen dan maar ECHT bang gemaakt door luid te blaffen. Tot het hoofdbestuur het al lang welletjes vond en ons zegde dat we niet iedereen in Parijs bang moesten maken voor Drentsche Patrijshonden !

Vlak voor Lille, aan de luchthaven van Lesquin konden we nog de sporen zien van de sneeuwbuien die eergisteren een groot deel van het verkeer op de baan, op het spoor en in de lucht, in België en de departementen Nord  en Pas de Calais lam legden. Daar lagen nog vele velden en industrieterreinen onder een dik pak sneeuw.

En daar komt onze baas voor naar huis… terwijl 800 km zuidelijker de paasbloemen op het punt stonden van open te komen. Waar de patatjes al bezig zijn een weg naar boven te zoeken, en waar het vorige week nog verschillende dagen 24° C was. Waar wij gisteren middag met stralende zon zijn vertrokken…

Rare beslissingen nemen die bazen soms, niet te snappen met ons Drentenverstand !

Belle & co

Dat gaan we mislopen dit jaar

De lente in La Magdeleine meemaken, dat mogen we vergeten dit jaar. Terwijl de sneeuwklokjes nog bloeien staan de narcissen klaar om te ontluiken… We zullen het moeten stellen met die paar narcissen en tulpen die in Vosselaar het Drentengewoel hebben doorstaan.

Spijtig maar het is niet anders… we hebben nog enkele vergaderingen in de tweede helft van de week die met de Drentenverenigingen te maken hebben en nadien is het te kort voor de komst van de puppy’s om nog terug te komen tot hier. Volgend jaar beter zegt he baasje, volgend jaar zijn er zeker geen pups voorzien waar we rekening mee moeten houden.

We zijn haast klaar om te vertrekken de auto en de aanhanger zijn geladen, dit bericht nog verzenden en de laptop dichtklappen en dan is het grootste werk voor het  vertrek, achter de rug.

Dan kunnen we rijden naar de sneeuw (?) zegt het baasje. We kunnen er even niet aan uit! Hij gaat toch niet zoals de baasjes van Luna even een omtoerke maken langs de bergen van Oostenrijk zeker ? Jullie lachen ? je zou er van schrikken voor wat voor toeren onze baas zoal heeft uitgericht als ’t met autorijden te maken heeft…

Tot strakskes….

Belle & co

Wat waren ze druk vandaag…

En nu zijn “ze” eens niet de Drentjes maar wel het hoofdbestuur ! De terugkeer naar Vosselaar staat weer (figuurlijk)  voor de deur. Letterlijk staan hier regelmatig drie ongeduldigaards voor de deur die ervoor zorgen dat ons baasje volgende maal borstel en verf nog eens ter hand mag nemen .

De baasjes waren druk met valiezen maken en eetwaren inpakken (vrouwtje). De mannelijke helft van het hoofdbestuur was nog bezig in de tuin en met alles wat wielen heeft en kan rijden. De Masjebashi, de aanhanger, de zitmaaier onze “Husq”, maar ook de motoculteur en de kruiwagen, moesten aandacht krijgen of binnen gestald worden.

De bagage die op de aanhanger hoort is zo goed als klaar en ligt al op de aanhanger. Enkel het eten dat uit de koelkast en diepvriezer komt, moet wachten tot een uur voor vertrek. Dat wat uit de vriezer komt is voor ons het belangrijkste, vermits het onze lekkernijen zijn!

Morgen gaan dan ook nog de franse bench van Hera mee, maar die moet daar vannacht nog in slapen. Die bench moet dienen om de puppy’s die er aan komen een bench gewenning te geven van ’t moment dat ze hun oogjes open hebben. De baasjes leggen dan twee warmwaterkruiken in een handdoek of dekentje gedraaid in de bench. De pups zoeken dan om te slapen de warmte van de moeder op of de warmte van de kruiken. Zo leren ze dat een bench iets fijns is waar ze gerust zijn en ongestoord een tukje kunnen doen. Dus Hera’s bench is vanaf de geboorte van de pups een “educatief” voorwerp !

Morgen gaat het ganse boeltje dus voor de zoveelste maal richting noorden. Och ja, nog vermelden dat er een korfje bloemen mee terug gaan die ons baasje de “heen en weer” bloemen noemt. Die heeft het vrouwtje van Karin gekregen en toen we naar hier kwamen zijn die bloemen meegekomen. Nu staan ze heel mooi in bloei en zou het zonde zijnvan ze niet mee terug te nemen… “heen en weer”bloemen, ze bestaan, maar zijn in geen enkele bloemen encyclopedie te vinden !

Belle & co

Waar zitte gij nu ?

Lewie zijn vrouw  belde laatst behoorlijk kwaad naar zijn gsm:

"Awel ... waar zitte gij nu?!?!"

Hij antwoordde: "Awel schatteke, herinnerde u nog dat juwelierswinkeltje waar je lang geleden die diamanten ring zag, er onmiddellijk verliefd op werd en ik dat graag voor je wou kopen maar er toen simpelweg het geld nog niet voor had en ik zei: "Schat, ooit gaat dat van jou zijn!"

Lewie zijn vrouw, een beetje giechelend en aarzelend antwoordde zacht: "Ja, dat weet ik nog lieveling."

Lewie: "Awel, ik zit in 't café vlak ernaast!"

D.V.H.

Terug stralend weer…

Na een miezerige regenzondag, gaf het gisteren avond al te kennen dat we naar een heldere nacht gingen met een klare sterrenhemel. Dat is dan ook het moment om de minimum/maximum thermometer af te drukken.

Deze morgen gaf de thermometer -4°C aan als koudste temperatuur. Nu hangt die thermometer wel in de tuin in de wind maar dat het goed gevroren had was duidelijk aan het nog bevroren gras in de tuin, het kraakte zelfs nog als je er overheen liep.

Overigens is er net als gisterenavond geen wolk meer te zien en de maan en sterren hebben plaats gemaakt voor een stralende zon.

We zullen er maar ten volle van profiteren want morgen is de pret uit voor een hele tijd. Het hoofdbestuur spreekt van einde mei vooraleer we terug zouden komen. Het baasje hoopt heimelijk dat Hera geen te groot nestje krijgt en dat we de tweede week van mei toch met z’n allen een week tot tien dagen kunnen komen genieten van de tuin en de bloesem. Met Belle’s eerste nestje hebben we dat ook gedaan met de kerst-  en nieuwjaarsperiode. We hadden toen ook heel mooi weer en de pups zijn verschillende dagen mee buiten in de tuin kunnen gaan. Toen zijn de pups de week nadien “uitgevlogen” naar hun eigenaars toe.

Het baasje zegt dat het toen met het reizen geweldig meeviel. Toen zaten de pupjes drie aan drie in een grote bench maar er was toen maar één volwassen hond, en nu zijn er drie grote loebassen ! En dat maakt wel enig verschil…

Belle & co

Wat ben je dat snel beeeeuuuuu…

Een ganse dag regen en grijs, daar is dan nog een forse koude NW-wind bovenop gekomen, om het met andere woorden te zeggen “bluergh”.

Toch is ons baasje met ons nog “een blokske rond” geweest tussen twee buien door. Wanneer we buiten de huizen van het gehucht kwamen waaide onze “frak” ofte vacht, recht omhoog. Onze oren flapperden zonder dat we er voor moesten rennen, allemaal door de felle wind.

Het vrouwtje die ook liever nog wat buiten aan de slag was gegaan heeft met frisse ‘tegengoesting’ de keuken dan maar een goei poetsbeurt gegeven. Er hangt in tegenstelling met buiten, dan ook een frisse lentegeur van het poetsmiddel in huis…

Ook het baasje heeft nog wat binnenwerkjes gedaan, zo heeft hij een ganse doos kleine steriliseerbokalen ingepakt om ook in Vosselaar voorraad te kunnen steriliseren.

’t Baasje heeft al gezegd dat “wanneer het morgen nog zo’n s….tweer is , we dinsdag heel vroeg op pad zullen zijn richting Belgik. Op de manier zoals het vandaag ging is er toch niet veel lol aan te beleven !

We zien wel morgen…

Belle & co

PS: Albert W de man van Raymonde B. stuurde ons nog een mededeling die waarschijnlijk toch nog een glimlach op onze gezichten kan toveren, hieronder, als extraatje de mededeling…

Ongeval aangifte in de bouw

Echt een super verhaal. Buikpijn gegarandeerd.

Relaas van een aangifte:
In antwoord op uw schrijven geef ik u hierbij mijn uitleg over de toedracht
van het accident:
Zoals u weet is mijn beroep metser (zie vakje 3 van het formulier).
Op de dag van het accident was ik aan het werk in een gebouw op het vijfde
verdiep.
Bij het beëindigen lag er nog 250 kg stenen, die terug naar beneden moesten.
In plaats van deze met de hand langs de trap naar beneden te dragen besloot
ik de katrol te gebruiken met daaraan een ton.

De katrol was bevestigd aan het zesde verdiep.

Ik maakte het touw eerst vast op de grond en ging dan terug naar boven waar
ik de ton vulde met de 250 kg stenen.
Daarna ging ik terug naar beneden, waar ik voorzichtig het touw losmaakte
opdat de lading met 250 kg stenen zachtjes naar beneden zou komen.
In vakje 12 van het formulier zult u vinden dat ik slechts 67kg  weeg.
Tot mijn grote verbazing schoot ik dan opeens naar omhoog, ik verloor even
mijn bezinning en vergat het touw los te laten.

Onnodig te zeggen dat ik snel omhoog ging.

In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen.
Dit verklaart mijn hoofdwonde en het gebroken sleutelbeen.

Ik schoot verder omhoog tot de ton de grond raakte.

Door de slag viel de bodem uit de ton en zonder stenen weegt de ton 25kg.

Dus ben ik aan ene snelle afzink naar beneden begonnen.

In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen die terug omhoog  ging.

Dat verklaart de gebroken enkels en de kwetsuren aan mijn onderlichaam.. De
ontmoeting met de ton heeft mijn val gedeeltelijk gebroken.

Toen ik tenslotte op de hoop stenen terecht kwam brak ik ook slechts twee wervels.
Helaas moet ik u nog zeggen dat, toen ik beneden lag, ik van de pijn weer
mijn vertegenwoordigheid van geest verloor en het touw losliet.

De lege ton weegt meer dan het touw en deze kwam dus ook rap naar beneden.

Hij plofte juist op mijn benen, en zo brak ik die ook.
Ik hoop u hiermee voldoende informatie te hebben verstrekt over de wijze
waarop het accident zich heeft voorgedaan.

L.M.

Grijs vandaag…

Beslist geen buitenwerkweer vandaag, het is grijs en het regent aan een gezapig ritme. Al een geluk dat de voornaamste werkjes voor buiten gedaan zijn. Er kon nog wel wat meer gedaan worden zoals de laatste snoei van de druivelaars maar dat is niet echt belangrijk. Vandaag gaat ons baasje de terugkeer van dinsdag al beginnen organiseren zegt ‘m. Gisteren zagen we hem al met een mortelmolen zeulen. Die staat hier al sinds mensen heugenis te verkommeren en is van kameraad Fernand. Ons baasje heeft die een tiental jaren geleden mee naar hier gebracht toen Fernand zijn huis in Saint Fraigne ging verbouwen en nadien is die hier in de schuur verzeild geraakt. Dinsdag gaat de betonmolen terug richting België. Weeral wat plaats gewonnen zegt het baasje…

Hera is sinds gisteren op 5 van de 9 weken gekomen. Je begint het nu toch wel aan haar “lijntje” te zien dat Cartouche een vinger in de pap heeft gehad . Overigens doet ze het zoals je van elk drachtig hondje kan verwachten. Ze slaapt meer als anders maar ze is nog steeds vinnig en gisteren heeft ze de ganse namiddag bij het baasje in de tuin gelegen en gespeeld toen het baasje aan de patatjes bezig was. De goede band met het baasje blijft in elk geval als nooit tevoren. De wandeling is er gisteren door de regen bij ingeschoten. Het hoofdbestuur was van mening dat er gisteren in de tuin meer dan beweging genoeg is opgedaan, en hier hebben we ’s avonds niets van reclamaties gehoord. Platte rust heette dat destijds in de jeugdbeweging, ons baasje noemt het ook wel eens “ooglid gymnastiek”. Genoemd naar het enige lichaamsdeel dat dan nog enige beweging vertoont.

Belle & co

Just in time…

Zoals we deze morgen schreven, er dienden nog aardappelen geplant te worden voor we terugkeerden naar België. Zo gebeurde het dat de motoculteur nog eens van stal gehaald werd. De wielen gingen er af, en vervangen door de messen.

In geen tijd was de grond fijn gemalen en klaar gemaakt om de patatjes te planten. Ondertussen was het vrouwtje nog steeds bezig met de prei die we gisteren oogsten. Heros diende de emmer met afval weer naar de composthoop dragen en deed dat weer met verve.

Het is ondanks de mechanische hulp toch nog zwaar werk in de tuin zegt ons baasje en vooral het krom staan bij het aardappelen planten valt het baasje zwaar.

Nadien is het baasje nog met een vol geladen aanhanger me snoeihout van rozen, vlinderstruik en de uitgedane bomen,  naar de dechetterie gereden. En toen hij daar de aanhanger aan het lossen was… begon het te regenen ! ! !

Sinds we vorige week woensdag hier aankwamen hebben we niets anders gezien dan een blauw uitspansel. En dan, wanneer het buitenwerk gedaan is, begint het te regenen.

Ons hoofdbestuur blijkt wel afspraken te hebben met hierboven !

Belle & co