Een SMS’je…

De koe die lacht…

De koe die lacht, oorspronkelijk is dat “La vache qui rit” in ’t fransoos. Wij zijn er achter gekomen waarom dat koebeest al jaren lachend op dat doosje staat.

Zij lacht omdat onze baasjes haar smeerkaas al jaren lang gebruiken om de honden hun medicijnen toe te dienen. Tot nog toe lopen Belle, Hera en Heros er met hun vier poten tegelijk in dat ze niet met een snoepje beloond worden, maar wel een behoorlijke portie chemie te slikken krijgen.

Zeg nu zelf, als je op die manier iemand kan foppen, dan heb je een reden tot lachen. En dan is het nog eens goed voor de gefopte erbij !

Ondertussen ligt onze gefopte Heros nog wat verder te dutten in zijn bench, waarschijnlijk heeft ‘m vannacht weer moeten werken in zijn dromen in is hij daar nu weer dodelijk vermoeid van.

Van de ziekte van gisteren is nog weinig te merken. Toch blijven we hem ook morgen zijn medicijn nog toedienen. Dit voornamelijk om toch Hera maar niet te besmetten nu ze zes weken en half ver is in haar dracht. En van chemie zijn we een beetje huiverig, zelfs al is het als genezend spul. Goed voor pups in de maak kan het nooit zijn !

En morgenvroeg lacht de koe alweer als Heros zijn volgende pil toegediend krijgt !

Belle & co

Snel beterschap voor Heros…

Zo snel we deze middag met Heros richting Hoogstraten “vlogen”, zo snel was “onze grote”, soms ook onze dikke genoemd genezen. Zijn pikuur was nog maar amper uit zijn vel of het kwijlen was al gestopt.

Goei spul die pikuur was de uitleg van onze baas die dat met een brede smile van opluchting zegde. Hij was er dan ook niet gerust in geweest. Zo kwijlen dat het in straaltjes uit Heros zijn bek liep was bij ons tot nu toe ongezien en dus uitermate onrustwekkend.

Het baasje was dan ook echt opgelucht toen hij, eens terug thuis,  aan het tapijtje in de koffer kon zien dat Heros helemaal niet meer gekwijld had. In het heengaan was de ganse koffer onder gekwijld. Het was werkelijk ongezien zo nat !

Hij is deze namiddag mee gaan wandelen met het baasje die elk van ons afzonderlijk mee heeft uit genomen. Heros heeft onderweg een nieuw vriendje gemaakt. Wij ontmoetten een mevrouw met een oud Keeshondje en een jonge Zwitserse herder van vier maanden oud, zo’n mooie spierwitte !

Zoals steeds is Heros dan de Heer die altijd galant is in het spel en dan ook veel toeliet van dat jonge Zwitsers geval. Het was echt mooi om zien hoe hij dit teefje haar gangen liet gaan. Zo jong nog en dan die grote Drent van 38 kilo al aan de haak willen slaan. “De jeugd van tegenwoordig hé” was de commentaar van het baasje .

Deze avond hebben we een lichte menu voor Heros samengesteld. Terwijl Belle en Hera weer Ree en Ever voorgeschoteld kregen, was er voor Heros wit vlees van kip met aardappel/ wortel “stoemp”. Wat te verwachten viel gebeurde dan ook… alle drie wilden ze Heros’ kom ! Maar ’t vrouwtje is er als een strenge “gendarm” gaan bijstaan en heeft er voor gezorgd dat Heros zijn dieetmenu gans zelf kreeg.

Morgen en overmorgen krijgt hij telkens bij zijn “ontbijt aan bed” nog twee pilletjes met iets lekker om er voor te zorgen dat hij de pilletjes zeker binnenkrijgt. We hebben er wel goed inzicht in, het is geen moeilijke bij het pillen slikken !

Belle & co

Maagontsteking…

Bij Heros is een van de redenen dat het “ochtendbericht” op dit blog zo laat verschijnt.

Daarstraks moest Heros overgeven,  nu gebeurt dat wel eens meer als je drie honden in huis hebt . Meestal is het zoals nu op een tapijt.

Het hoofdbestuur spoedde zich dus met de gele slijmerige boel op te kuisen, maar vlak daarna begon Heros ook overvloedig te kwijlen. I die mate dat de bazen er echt niet gerust in waren en dadelijk Nelly belden en nadien naar onze andere dierenarts Aline in Hoogstraten.

Daar kon het baasje dadelijk terecht met Heros en na een grondig onderzoek bleek dat Heros een maag infectie heeft opgelopen.

Na een injectie te hebben gekregen stopte het kwijlen vrij spoedig en hebben we pillen voor morgen en overmorgen meegekregen.

Licht verteerbaar voedsel  staat vanavond op zijn menu en we dienen hem in ’t oog te houden of zijn gedragingen normaal blijven.Nu ligt dhr. Heros te ronken in zijn bench nadat hij samen van het baasje zijn boterham de helft heeft opgegeten…

We hopen dat hij tegen vanavond terug beter is, blijkbaar heerst er een epidemie met dezelfde symptomen volgens Aline. We hebben er het raden naar waar Heros het heeft opgelopen en hopen maar dat hij het niet doorgeeft aan Belle en zeker niet aan Hera ….

Belle & co

Wandelen met hun toekomstige pup

We zijn deze namiddag gaan wandelen, in een gebied dat alleen Heros kon kennen want die is in dat gebied ooit de Toller Frick mee gaan zoeken.

De familie Wouters uit Oud Turnhout had ons uitgenodigd om eens te komen wandelen bij hen in de buurt. En laat dat nu onze favoriete bezigheid zien.

Nico, Hilde en de kinderen zijn in blijde verwachting van een pup van onze Hera en het leek ons een goed idee van hen te laten kennismaken met wat een Drent zoal uitspookt op een zondagnamiddag. Dat deze familie dat al had kunnen ontdekken op de terugkomdag in januari zijn we uit makkelijkheids reden even vergeten !

Dat zij weer grote ogen van verbazing hebben getrokken is niet meer dan normaal. Kennen jullie nog een ras van honden die na vele jaren hun bazen en hun toekomstige bazen zulke ogen laten trekken ?

En of dat we een demonstratie hebben gegeven van vinnig zijn, van ons uit te leven in het water van de vennen die we langs kwamen. Dat we ons kletsnat in het losse zand hebben liggen rollen was niet in het scenario voorzien maar we hebben dat geïmproviseerd. En dat we ons dan kwamen schudden vlak naast hen vinden wij niet meer dan normaal. Wij hanteren de norm, wij nat , iedereen nat !

Dat de pups die Hera in zich draagt echte waterratten gaan worden zou ons niets verbazen. Ze hebben alleszins vandaag hun doop al gekregen.  Nu is Hera wel rustig geweest alsof ze het zelf aanvoelt dat ze nu wat kalmer aan moet doen. Maar geamuseerd heeft ze zich zeker, meer dan anders zelfs

Wij hebben ons in elk geval,te pletter geamuseerd en wij willen terug naar ginder gaan wandelen !

Belle & co

Kraaien ! ! !

Alles is vandaag later… dat ligt aan ’t baasje die alweer van deze morgen in de weer is voor van alles en nog wat.

Zo onder andere de kraaien die hij deze morgen gaan ophalen is bij Leo. Leo is wel bekend bij de wandelaars die de kaawpollekeswandeling al hebben meegemaakt. Het is hij die samen met Louis, (de moppenleverancier) de wandelaars al vier maal naar de jenever– en fruitsapkraam van ons baasje heeft geleid.

Leo is jager en tijdens de voorbereiding van de wandeling kwam het zo ter sprake dat honden niet graag kraaien apporteren maar dat Hij, Leo, wel enkele kon leveren.

Een hond die een kraai of ekster apporteert die brengt alles mee is de uitleg van de ervaren jagers in ons Drentenmidden.

Vermits het baasje op 21 maart weer aanvat met de jachttraining, nu met Heros, wilde het baasje dan ook wel enkele kraaien om Heros, eens hij het apporteren* goed beet heeft, ook eens een kraai te laten binnenbrengen. Gisterennamiddag kreeg het baasje het telefoontje dat er vijf kraaien op ons lagen te wachten in Beerse.

Inmiddels heeft het baasje die al naar de diepvries verhuisd als waar die nu “ijskoud” ofte “cool” liggen te wachten dat ze nog eens mogen uitvliegen op de training of wanneer we zelf gaan oefenen.

We zien wel wat het gaat worden met Heros en zijn jachttraining…

Belle & co

*Apporteren is niet Heros sterkste kant, die zegt al na één of twee beurten “wat je zelf wegwerpt, ga je zelf ook maar terug ophalen”, foert baas !

Het was inderdaad zo…

En het was zo… onnoemelijk druk voor de bazen. Het baasje begon al met het wildvlees klein te snijden zodat het makkelijk over drie eetkommen kan verdeeld worden. Daar is hij een hele tijd mee bezig geweest en we zijn er bij gebleven om zijn werk nauwgezet te controleren. We weten precies dat hij in elk zakje 300 gram vlees heeft geschept en daar heeft hij 200 gram kookvocht bij gekieperd. We staan al te likkebaarden bij de gedachte alleen.

Dan is het hoofdbestuur inkopen gaan doen. Er was namelijk vergadering van het bestuur van de Belgische Drenten vereniging bij ons thuis gepland. En ook Gonda , Anton en Kyra , zouden bij ons langskomen om Nelly te ontmoeten voor een evaluatie van Kyra’s eliminatie dieet.

Voor Gonda & co bij ons aankwam is ons baasje nog drie toeren gaan wandelen. Met elk van ons afzonderlijk. Dat komt omdat Hera gisteren toch wel moe thuiskwam na een normale wandeling. Sinds vandaag doen we dus aangepaste wandelingen voor ons drachtig toekomstig moedertje…

Het baasje heeft dan voor al de hongerigen rond de tafel, Gonda , Anton en de helft van het Drentenbestuur (die kwamen van een veldwerkwedstrijd in Hilvarenbeek) croque monsieur op tafel getoverd. Het was wel geen driegangenmenu maar er is toch lekker van gesmuld. En het erge is… er zijn geen kruimels van tafel gevallen.

Gonda en co zijn dan terug naar Heijen vertrokken met een koelbox paardenvlees die het baasje voor hen in de Makro had gekocht en ondertussen bij ons in de diepvries had geparkeerd. Ennhij had er nog een verrassing voor Marian’s Arnhemse meisje Kiki bij ingestopt. Kiki en Kyra gaan elkaar toch volgende week weer ontmoeten bij een wandeling. Dat komt dus ook weer goed !

En morgen komt er weer een drukke dag ….

Belle & co

Druk vandaag…

Gisteren is het baasje zoals al gemeld aan het koken gegaan. Ree en everzwijn zijn in de grote “Weckpot” gegaan en zorgvuldig en lang genoeg gekookt om alle mogelijke virussen definitief naar de virussenhemel te verwijzen.

Vandaag is alles genoeg afgekoeld om versneden te worden in makkelijk te gebruiken porties. Want dat is een punt van eer voor onze baas dat ieder ons drie krak evenveel te eten krijgt. Zeker als het om zulke lekkernijen gaat als ree en everzwijn.

Daar is onze baas weeral enkele uurtjes mee “zoet”. Het kookvocht, wat wij al zeker zo lekker vinden als het vlees zelf heeft hij ook apart gehouden en heeft hij verdeeld in zakjes om normaal ijsblokjes in te maken. Ook weeral om reden van makkelijk ieder een gelijke portie te kunnen geven. Er staan ons nog lekkere dagen voor de boeg dank zij “de Luc” die gisteren ons baasje telefoneerde vanuit Duitsland, dat er volgende week nog lekkernijen staan aan te komen .

We kunnen er eens mee lachen en soms zeggen wij (met een lach) dat wij toch echt wel een zwaar hondenleven hebben… We zouden daar jullie mening wel eens over willen horen of er bvb nog honden zijn die het erger te verduren hebben wat betreft verwennerij ! ! !

Belle & co

Huiswacht…

Het is weeral weken geleden dat we nog eens een avond “huiswacht” hadden. Het hoofdbestuur was uitgenodigd om een late verjaardag mee te gaan vieren.

Een heel goede vriendin van de baasjes had ook de kaap van de 60 gerond en nodigde onze baasjes mee uit voor een etentje.

Nu is het zo dat de baasjes ons nooit mee op restaurant nemen. Vroeger, heel vroeer blijkt dat met Bas wel het geval geweest te zijn maar met drie loebassen als wij doen ze dat niet. Er zouden wel eens mensen kunnen zijn die dat niet zo graag hebben en dus… is het dan huiswacht tijd voor ons.

Soms gebeurt het wel eens tijdens de zomer dat we mee op een terras van een cafe mogen. Maar dat is ook al meer uitzondering dan regel.

Blijkbaar hadden de baasjes lekker gegeten, zij waren ook best vrolijk toen ze terug thuis kwamen, of is daar wijn een oorzaak van ? Het baasje was “BOB” geweest, dat was wel duidelijk. Zou BOB bij de baasjes ook “Best of Breed” ofte beste van het ras betekenen ?

Belle & co

Mop van de dag zegt Lewie…

Jantje gaat met z'n vader en moeder naar het circus en in de pauze gaat
vader iets te drinken halen. Jantje loopt met z'n moeder langs de
stallen waar ze bij de olifanten komen
"Wat daar aan die olifant hangt, wat is dat?" vraagt Jantje aan z'n moeder.
"Dat is zijn slurf." zegt moeder. "Nee, daar in het midden."
"Dat is zijn staart." zegt moeder.
"Nee," zegt Jantje, "daar in het midden, onder zijn buik."
"Oh, bedoel je dat," zegt moeder met een rood hoofd, "dat is niks!"
Als zij weer terug zijn bij de tent, komt vader terug met cola en koffie.
Toen dat allemaal op was nam Jantje zijn vader meenaar de olifantenkooien zei: "Wat daar aan die olifant hangt, wat is dat?"
"Dat is zijn slurf." zegt vader. "Nee, dat bedoel ik niet.
Én ik bedoel ook niet zijn staart. Dat DAAR, onder zijn buik."
"Oh, bedoel je dat," zegt vader, "dat is de olifant z'n penis."
"Zijn penis?" zegt Jantje, "maar toen ik het mama vroeg, zei ze: oh, dat is niks."
"Ja," zegt vader,
"MAAR MAMA IS VERWEND!"

L.M.

Drie sterrenchef *** in het hondenrestaurant…

Onze baas is terug aan het koken gegaan. Dat doet hij wel meer voor het hoofdbestuur maar nu is hij bezig voor de Drentenroedel.

We hebben het hier al vroeger een keertje over geschreven, ons baasje kreeg enkele weken geleden een heel pakket everzwijn en ree vlees. Het is afsnijsel van de ribben en benen en af en toe een mooier stukje vlees dat eventueel nog voor menselijke consumptie op een bord zou kunnen belanden.

Lekker is het in elk geval, vooral het kookvocht is bij ons topfavoriet. Wanneer dat over de brokken gedaan wordt is alles plots veel lekkerder. Daar doen we een moord voor, zo lekker is het. Achteraf kan je dan jezelf spiegelen in de bodem van de kom.

Vandaag is het goed 10 kg dat er in de pot beland is en vanavond krijgen we de eerste lading in de kom. Dat gaat weer smullen worden, en we kennen de kok… we weten dat er enkel goed spul in de potten komt.

Belle & co

Ons “dikkertje”…

Sinds begin van de week is de slanke lijn van ons Hera “naar de knoppen” . Ze is plots merkbaar beginnen aankomen in gewicht.

We hebben de indruk dat ze elke morgen wat “ronder” is geworden. Effectief voel je het ook wanneer je haar flanken streelt. De versmalling tussen borstkas en lenden is plots veel voller geworden. Hera is haar “wespentaille” kwijt.

Aan de andere kant vertelt het baasje dat ze meer boezem (borsten/tepels) krijgt dan wat Pamela Anderson ooit heeft kunnen dromen. Binnenkort hebben we hier dan ook een potentieel Baywatch Drentje. Inclusief al de kwaliteiten waarover Pamela beschikte !

Eten… dat is ook enorm verandert. Nu maakt het baasje wel extra eten voor de roedel omdat Hera “in prima conditie” dient te blijven en het dus normaal is dat ze voor x aantal pups moet bij eten.

Die x is dan weer de meest terugkomende vraag van buitenstaanders. Het is telkens weer antwoorden op de vraag “weet je al hoeveel pups er aan komen ?” . En als er nu één vraag is waar we toch nog enkele weken geen antwoord op kunnen geven is het wel juist die vraag.

We zullen het net met zekerheid kunnen zeggen tot ze daadwerkelijk in de werpkist aan moeders tepels hangen !

Zo rond 30 maart gaan we de lezers zekerheid kunnen geven hoeveel pups, hoeveel reutjes, hoeveel teefjes er zijn geboren.

Een goeie raad, zoek nu al maar een plaats op de eerste rij aan de PC om de belevenissen van minuut tot minuut te kunnen volgen, met foto’s en al !

Belle & co

Verschil tussen "in principe" en "in feite"

Vruchtbaar…

Met zo’n titel zou je denken dat het over hondjes en speciaal over Drentjes zou gaan, maar dat is “mis poes” !

Ons baasje had gisterenavond een vruchtbare vergadering in “het paradijs”. Neen, weer mis, niet in de hemel maar het café “het paradijs” aan brug 4 te Arendonk.

Daar ging onder behoorlijke belangstelling de info vergadering van de JacOrion jachttraining door. Ons baasje gaat aan de slag deze keer met Heros, en Heros kennende zou dat ook wel eens een succesformule kunnen worden . Want… Heros is een werker een hondje dat graag voor zijn baasje aan de slag is. Nu is apporteren niet zijn sterkste kant, maar daar zal wel verandering in komen eens we georganiseerd aan de slag gaan.

En laat dat nu echt duidelijk geworden zijn uit de uiteenzetting die de trainer Oscar Alstede de aanwezigen voorschotelde !

Net als de afgelopen lessenreeksen die we deden met Hera, aan we ook Heros naar een niveau hoger brengen tot meer Drentenplezier van beiden.

Jager zal ons baasje wel nooit niet worden, dat is niet zijn ingesteldheid, maar dat wil niet zeggen dat de jachteigenschappen van ons trio hem niet aanspreken. “Het zit er in”zegt het baasje en dus gaat Heros daar logisch gezien erg veel trek in krijgen. We gaan van het principe uit dat het plezierig moet zijn voor beiden en gaat het vandaag niet al te best dan os er morgen nog een dag om beter te doen.

Lees vanaf de start van de lessenreeks op 21 maart, de belevenissen van de baas en Heros op training in Arendonk !

Belle & co

Even letten op de inzender

Ik moet jullie mededelen dat ik binnenkort zal verhuizen naar Italië

en meer bepaald naar Rome.

Hoewel het voor jullie wellicht een complete verrassing zal zijn, zat het er

voor mij al heel lang aan te komen en ik heb me er dus

volledig op voor kunnen bereiden.

De reden waarom ik ga verhuizen zal ik hieronder

in de mail proberen uit te leggen.

Ik word namelijk paus.! ! !

De reden waarom ik zonder twijfel paus zal worden is de volgende.

Want wie wordt er paus?

Antwoord: De beste onder de kardinalen.

En wie wordt er kardinaal ?

Antwoord: De beste onder de bisschoppen.

En wie wordt er bisschop ?

Antwoord : de beste onder de DEKENS

En wie is de beste onder de dekens ?

Voilá nu zijn we er!!

Lewie M.

Terug wennen…

Wat heeft het hoofdbestuur bezield om terug naar Vosselaar te komen ? Het is hier grijs en koud, vooral KOUD !

Het moet zijn dat de vergadering van  JacOrion-Kempen, de jachttraining, vanavond van levensbelang moet zijn want anders zien wij daar geen reden in om daar voor naar huis te komen. Zelfs niet omdat Heros deze maal aan beurt is om te gaan tainen.

De rit van gisteren hebben wij voor 99,5 % met de ogen dicht mee gemaakt. Enkel op de Périférique, de ring rond Parijs hebben we ons even druk gemaakt op die gehelmde mannen en vrouwen die met die brommertjes naast ons door kwamen gesnord. Heros zat achteraan om te verwittigen dat er weer eentje kwam, en wij , Belle en Hera hebben hen dan maar ECHT bang gemaakt door luid te blaffen. Tot het hoofdbestuur het al lang welletjes vond en ons zegde dat we niet iedereen in Parijs bang moesten maken voor Drentsche Patrijshonden !

Vlak voor Lille, aan de luchthaven van Lesquin konden we nog de sporen zien van de sneeuwbuien die eergisteren een groot deel van het verkeer op de baan, op het spoor en in de lucht, in België en de departementen Nord  en Pas de Calais lam legden. Daar lagen nog vele velden en industrieterreinen onder een dik pak sneeuw.

En daar komt onze baas voor naar huis… terwijl 800 km zuidelijker de paasbloemen op het punt stonden van open te komen. Waar de patatjes al bezig zijn een weg naar boven te zoeken, en waar het vorige week nog verschillende dagen 24° C was. Waar wij gisteren middag met stralende zon zijn vertrokken…

Rare beslissingen nemen die bazen soms, niet te snappen met ons Drentenverstand !

Belle & co

Dat gaan we mislopen dit jaar

De lente in La Magdeleine meemaken, dat mogen we vergeten dit jaar. Terwijl de sneeuwklokjes nog bloeien staan de narcissen klaar om te ontluiken… We zullen het moeten stellen met die paar narcissen en tulpen die in Vosselaar het Drentengewoel hebben doorstaan.

Spijtig maar het is niet anders… we hebben nog enkele vergaderingen in de tweede helft van de week die met de Drentenverenigingen te maken hebben en nadien is het te kort voor de komst van de puppy’s om nog terug te komen tot hier. Volgend jaar beter zegt he baasje, volgend jaar zijn er zeker geen pups voorzien waar we rekening mee moeten houden.

We zijn haast klaar om te vertrekken de auto en de aanhanger zijn geladen, dit bericht nog verzenden en de laptop dichtklappen en dan is het grootste werk voor het  vertrek, achter de rug.

Dan kunnen we rijden naar de sneeuw (?) zegt het baasje. We kunnen er even niet aan uit! Hij gaat toch niet zoals de baasjes van Luna even een omtoerke maken langs de bergen van Oostenrijk zeker ? Jullie lachen ? je zou er van schrikken voor wat voor toeren onze baas zoal heeft uitgericht als ’t met autorijden te maken heeft…

Tot strakskes….

Belle & co

Wat waren ze druk vandaag…

En nu zijn “ze” eens niet de Drentjes maar wel het hoofdbestuur ! De terugkeer naar Vosselaar staat weer (figuurlijk)  voor de deur. Letterlijk staan hier regelmatig drie ongeduldigaards voor de deur die ervoor zorgen dat ons baasje volgende maal borstel en verf nog eens ter hand mag nemen .

De baasjes waren druk met valiezen maken en eetwaren inpakken (vrouwtje). De mannelijke helft van het hoofdbestuur was nog bezig in de tuin en met alles wat wielen heeft en kan rijden. De Masjebashi, de aanhanger, de zitmaaier onze “Husq”, maar ook de motoculteur en de kruiwagen, moesten aandacht krijgen of binnen gestald worden.

De bagage die op de aanhanger hoort is zo goed als klaar en ligt al op de aanhanger. Enkel het eten dat uit de koelkast en diepvriezer komt, moet wachten tot een uur voor vertrek. Dat wat uit de vriezer komt is voor ons het belangrijkste, vermits het onze lekkernijen zijn!

Morgen gaan dan ook nog de franse bench van Hera mee, maar die moet daar vannacht nog in slapen. Die bench moet dienen om de puppy’s die er aan komen een bench gewenning te geven van ’t moment dat ze hun oogjes open hebben. De baasjes leggen dan twee warmwaterkruiken in een handdoek of dekentje gedraaid in de bench. De pups zoeken dan om te slapen de warmte van de moeder op of de warmte van de kruiken. Zo leren ze dat een bench iets fijns is waar ze gerust zijn en ongestoord een tukje kunnen doen. Dus Hera’s bench is vanaf de geboorte van de pups een “educatief” voorwerp !

Morgen gaat het ganse boeltje dus voor de zoveelste maal richting noorden. Och ja, nog vermelden dat er een korfje bloemen mee terug gaan die ons baasje de “heen en weer” bloemen noemt. Die heeft het vrouwtje van Karin gekregen en toen we naar hier kwamen zijn die bloemen meegekomen. Nu staan ze heel mooi in bloei en zou het zonde zijnvan ze niet mee terug te nemen… “heen en weer”bloemen, ze bestaan, maar zijn in geen enkele bloemen encyclopedie te vinden !

Belle & co

Waar zitte gij nu ?

Lewie zijn vrouw  belde laatst behoorlijk kwaad naar zijn gsm:

"Awel ... waar zitte gij nu?!?!"

Hij antwoordde: "Awel schatteke, herinnerde u nog dat juwelierswinkeltje waar je lang geleden die diamanten ring zag, er onmiddellijk verliefd op werd en ik dat graag voor je wou kopen maar er toen simpelweg het geld nog niet voor had en ik zei: "Schat, ooit gaat dat van jou zijn!"

Lewie zijn vrouw, een beetje giechelend en aarzelend antwoordde zacht: "Ja, dat weet ik nog lieveling."

Lewie: "Awel, ik zit in 't café vlak ernaast!"

D.V.H.