De dag nadien…

De dag nadien…
De dag na verschrikkelijke bus ongeval in Zwitserland is pas de ware verschrikking van het ongeval aan het licht gekomen. 28 Doden ter plaatse, 22 kinderen, 4 begeleiders en twee buschauffeurs dood. Twee gemeentes en een land in diepe rouw.
Morgen vrijdag een officiële dag van rouw in België. En we hopen van harte dat het dodental niet meer oploopt.
En wat mij opvalt is de immense hulpactie die in zo weinig tijd door de Zwitserse hulpdiensten op gang kwam. Zij konden uiteraard niets meer doen voor de overledenen maar wat ze voor de overlevenden hebben gedaan verdient een pluimpje op hun Zwitsers hoedje.
Als je in de krant leest welke een ontplooiïng van hulpmiddelen zij in no time ter plaatse brachten dan is daar maar één mening over hebben: Indrukwekkend efficiënt !
Je mag zeker zijn dat daar mensen van de hulpdiensten trauma’s hebben opgelopen bij het aanzicht van al die kinderlijkhes tussen het verwrongen staal van het autobus wrak. Zelf ben ik tijdens mijn periode dat ik bij de wegenwacht werkte verschillende malen betrokken geweest bij de eerste hulp zware ongevallen. Ook deze waar niet zo’n dodentol te betreuren vielen zal ik in mijn herinnering meedragen tot het einde van mijn dagen.
Dan kan je ongeveer inbeelden op wat die hulpverleners daar in die tunnel gestoten zijn.
En daarom speciaal voor die mensen van de brandweer, ambulanciers, helikopterpiloten, medisch personeel in de ziekenhuizen, takeldiensten, begrafenisdiensten, communicatie diensten en ook de Zwitserse overheid …
Bedankt voor de hulp aan de slachtoffers van de Belgische rampbus . Jullie zijn de beste ter wereld.
Bedankt Zwitserse hulpdiensten !














1 reactie op dit bericht
Rouw