Dat maakt je dag goed…

Vriendjespolitiek

Een rijke industrieel spreekt op een receptie een bevriend minister aan:
"Beste vriend, ik moet je eens wat vragen!"
"Vraag maar!", antwoordt de minister
"Mijn jongste zoon, wordt 27 dit jaar. Hij verslijt nog steeds zijn broek
op de unief.
Hij doet niet anders dan hele dagen doorbrengen op café, bij vrienden,
drinken en grappen uithalen.
Hij doet verder niks! Hij is nog te lui om werk te zoeken! Heb jij geen jobke voor hem?"
Waarop de minister: "Geen probleem, ik benoem hem tot mijn adjunct met een
salaris van 10.100 euro per maand!"
de industrieel: "Nee, da's een veel te hoog loon!
hij moet er toch wat inspanning voor doen!"
Minister: "Oh, dan maak ik hem cabinet-chef, 6.000 euro per maand!"
Industrieel: "maar nee, da's nog altijd veel teveel. hij moet de waarde
van het geld leren kennen!"
Minister: dan maak ik hem diensthoofd op één of ander ministerie aan 4500
euro per maand!"
Industrieel: "Maar nee, ik wil dat mijn zoon onderaan de ladder begint,
hard moet werken en begint aan maximum 1200 euro per maand!"
Minister: "spijtig, dan kan ik niks voor U doen!"
Industrieel: "Hoe? En waarom niet?
Minister: "voor zulke plaatsen moet je slagen in een examen!"

L.K.

Uitgeslapen…

Uitgeslapen…. En het is zo, deze morgen is het baasje voor de derde maal vandaag terug gaan slapen.

Deze morgen rond vier uur was er kabaal in de werpkist, het kraaienkoor liet luidkeels weten dat er snel iets lekkers op tafel diende te komen. Dat was de eerste maal dat het baasje opstond en terug ging slapen.

Rond zeven uur was er dan de groep die rond vier uur hun bord niet hadden leeggegeten die weer van hun tak stonden te maken. Dat was de tweede maal enrond acht uur stond iedereen op en stond het baasje met zand in zijn ogen het boeltje te aanschouwen.

’t Baasje is dan maar naar boven getrokken en heeft de luiken voor zijn ogen gesloten voor nog een paar deugddoende uurtjes slaap. Jonge mensen met kleine kinderen zullen nu zeggen zoals de geveleugelde woorden van de Franse Président de l’ Etat  Fançois Mitterand, “et alors” omdat zij dat dagelijks meemaken. Maar bij hen maakt het wel een verschil dat ze enkele decennia jonger zijn dan de hondenbaas hier…

Maar zolang we het kunnen houden bij enkele uurtjes “recup” doen we het met volle plezier. Zelfs het gewicht van 26 kilo, als Hera ’s nachts boven op de baas komt liggen, omdat ze er ook eens “tussenuit” wil, nemen we er vrolijk bij.

Als ze dan tenminste geen windkracht 10 teveel produceert want dan is het erover voor de baas.

Belle & co

Dubbel zo zwaar…

Onze zwaarste puppie gaat naar de eerste kilogram toe terwijl Lily, ons lilliputtertje de 350 gram gepasseerd is. Het is dan de kleinste maar procentueel is ze het meest bijgekomen van al. Van 155 gram geboortegewicht naar vandaag 350gram is meer dan 200% winst !

Het pupje waar we van hoopten dat het de eerste vierentwintig uren zou halen omdat het zo klein was doet het nog steeds het best van allemaal. Als je dan de commentaren op de beide blog’s leest en wat er aan mail binnenkomt is het nog het meest favoriete hondje van gans het nest ook.

Het is ook het meest dankbare hondje als er dient bijgevoederd te worden. Haar bekje gaat telkens al van ver wagenwijd open. Ook als er gedronken wordt  bij Hera is er steeds één kwispelend staartje dat er boven uitsteekt, Lily’s staartje !

Je weet niet wat je overkomt als je eerst eentje van “de dikken” hebt eten gegeven en je krijgt dan het kleintje in je handen. Het is echt een vertederend hondje dat ver gaat komen in haar Drentenleventje. Een zachtaardig vechtertje die haar mannetje kan staan .

Hopelijk gaan dit weekend de oogjes en oortjes open. Tien dagen zijn ze nu oud, rond de veertien dagen gaan de oogjes open. Maar het is toch verbazend dat zulke kleine blinde en dove schepseltjes de tepel kan vinden, in een werpkist van 1,2 x 1,2 meter, die voor hem/ haar van levensbelang is.

En wij zitten op de eerste rij en maken het wonder van de natuur onder onze neus mee. Het is waarlijk een voorrecht om zo fokker te kunnen zijn en te genieten van die twaalf kleine dreumesjes…

Belle & co

Versta je dat nu…?

Staat vannacht om half vier m’n buurman op de voordeur te bonken. De debiel.

Móet je je voorstellen: …

HALF 4  ! ! !

Gelukkig was ik nog op, want ik was op m’n nieuwe trompet aan het oefenen.....

L.M.

Windkracht tien…

Windkracht tien, ’t kan ook twaalf zijn en ’t heeft niks te maken met reddingen op zee met grote helikopters. Het is minstens windkracht tien en het gebeurt hier nu al enkele nachten  op de zetel waar het baasje ligt te slapen.

Voor de straffe wind, eigenlijk meer de straffe geur, is Hera verantwoordelijk zij legt zich al enkeel nachten, meermaals per nacht bij het baasje. Die heeft daar niets op tegen wat hij staat in pure bewondering voor hoe zijn “kleine meid” haar pups verzorgt.

Tot de windkracht terug opsteekt… Meestal noemen wij dat scheten laten” maar  we wilden het fatsoenlijk uitleggen. De geur is echt niet te harden en ’t baasje is al meermaals met z’n kop in de slaapzak gedoken om aan de stank te ontkomen.

”Kenners” zeggen dat het komt omdat Hera de werpkist zo netjes houdt en alle strontjes opeet en de plasjes van de pups oplikt. Het baasje betwijfelt het, want het is volgens hem niet mogelijk dat die onschuldige hummeltjes voor zo ’n stank verantwoordelijk zouden zijn.

Indien dit moest voorgekomen zijn bij het eerste nestje dat hier geboren was, het baasje had al lang in paniek aan de telefoon naar Nelly gehangen, om te melden dat er niets meer deugde aan het hondje en dat ze van binnen al in staat van ontbinding was…

Windkracht tien, toch mooier op TV dan in werkelijkheid ’s nachts midden in je slaap wanneer je oncomfortabel op de zetel ligt te slapen…

Belle & co

Experiment…

Ieder die dit blog al enkele jaren volgt weet dat ons baasje er een punt van eer van maakt de pupjes zindelijk naar hun nieuwe eigenaars te laten gaan. Bij de vorige twee nestjes is dat aardig geslaagd. Spijtig dat twee teefjes in het laatste nestje enkele weken nadat ze het geboortenest hadden verlaten een blaasontsteking hadden opgelopen. Met een terugval in het zindelijk zijn tot gevolg.

Bij de twee vorige nestjes heeft hij dat bereikt door erg goed op te letten en de pups telkens hun grote en kleine boodschapjes op kranten te laten plegen. It jaar gaat hij het anders aanpakken.

Van Luc en Katia de baasjs van onze Kiet   http://www.bloggen.be/kieter_wieter/ kreeg het baasje enkele maanden geleden een hondentoilet cadeau. Zo entje waar je een soort pamper of inlegkruisje moet in leggen en waar het pupje dan op moet gaan zitten voor zijn/haar plasje & kakje te doen.

Nu was het baasje daarstraks in de Maxizoo en daar stonden de “puppypotty’s” in aanbieding voor € 9,99. Nu zal je zeggen, maar je had er toch al eentje en dat klopt als een zwerende vinger maar ééntje voor twaalf puppy’s is zoals naar het damestoilet te gaan op het moment dat de autobus van de vrouwengilde daar juist voor jou is aangekomen. Niet echt praktisch om een pupje zindelijkheid aan te leren. Je kan immers niet tegen een pupje zeggen, “even wachten, e zijn nog drie plassenden voor jou”. Dan ben je hopeloos te laat met hje opvoedende taak, zoveel is wel zeker !

Dus twee toiletjes voor de pups, eentje voor de grote en eentje voor de kleine boodschap? Eentje voor de heren en eentje voor de juffies ? Een  snel toilet en eentje voor de langzamen ? We zien wel hoe ze het gaan oplossen. Als ze het maar netjes en proper houden. Dat is het einddoel !

Belle & co

Een werkloze blondine

Een blondine van Ieper stapt bij Interlabor binnen.

Awel, ‘’k probere ulder al meer of drei doagen te bellen op de numero 0800-1730. En woaromme antwoorde gulder nie?”.

Suzanne van Interlabor antwoordt: “Sorry juffrouw, maar dat zijn onze openingsuren”.

D.V.H.

Cadeautjes…

Gisterenavond bracht ons baasje cadeautjes voor groot en klein mee van de jachttraining.

Speeltjes voor de puppelaars, en snoep en kauwzaken voor moeder, oma en nonkel. Voor de cadeautjes tekende Manuela die samen met Jarno in dezelfde groep jachttraining volgt als ons baasje met Heros.

De speeltjes gaan binnen heel korte tijd dienst gaan doen want ons baasje verwacht dat de oogjes van de puppy’s zo rond het Pasenweekend gaan opengaan. Het zijn typische puppyspeeltjes, kleine speeltjes voor kleine bekjes.

Belle heeft in dezelfde aard nog altijd een klein paars “rugbyballetje” dat ze gekregen heeft bij het vorige nestje. Dat rugbyballetje heeft dus al een jaar Drentengeweld overleefd. Stevig spul dus…

Voor de “groten” waren er varkensoren en kauwstaven en –staafjes. Die had Hera al dadelijk ontdekt toen het baasje de foto wilde maken. Plots was er een varkens oor verdwenen. Lang moest het baasje niet zoeken achter de dader. Luid gesmak aan de andere kant van de tafel verraadde de dader en de plaats van de misdaad.

Zelfs aan het baasje was gedacht… niet om mee te spelen of te knabbelen maar om zijn vleesspulletjes in te verpakken. Een doos diepvrieszakjes maakte ook deel uit van het cadeaupakket. Daar is het baasje zelf verantwoordelijk voor. Die heeft een tijdje geleden, toen hij wat kip meegaf voor Jarno en Kiki, eens al lachend geantwoord op de vraag hoeveel schuld de baasjes van Jarno en Kiki daarvoor hadden, “de prijs van de diepvrieszakjes, want al de rest wat in de zakjes zat, was ook door hem gekregen”

En zo was gisterenavond iedereen tevreden…

Belle & co

Wisselen ?

Dat is wat Hera moet gedacht hebben vorige nacht… Terwijl het baasje haar pupjes aanhet bijvoeren was heeft zij de plaats van het baasje op de zetel ingenomen…

Toen het baasje klaar was met haar puppies was zij diep in slaap geraakt, zo diep dat het baasje het niet moest zien, hij hoorde haar ronken.

Nu is het zo dat zij al negen dagen 24/24 bezig is met haar pups, zonder één moment te verpozen. Het baasje vond het dan ook iets té cru om haar van de zetel te zetten en heeft als vorm van beloning een beetje opzij geschoven en is er dan maar naast gaan liggen.

Fout natuurlijk, fout tegen alle regels van de hondenopvoeding. De baas, hier het hoofd van het hoofdbestuur tot een toegeving verplichten zou niet mogen. Maar op zulke momenten heeft het baasje lak aan al die regeltjes en laat hij zijn hart spreken.

De bewondering voor het werk en de opofferingen van Hera haalden het hier op de rangorde regeltjes. Hera heeft nog zeker een anderhalf uur bij het baasje in de vouw van zijn knieën gelegen, en toen is ze terug naar de werpkist getrokken. De plicht riep opnieuw enkele meters verder…

Belle & co

Jantje komt bij papa en vraagt hem:

Papa wat is het verschil tussen "in principe"en

"in feite" ?

Papa denkt na en zegt:

'Ga naar je moeder en vraag of zij voor 1 miljoen

met de buurman naar bed zou gaan...'.

Jantje komt even later terug en zegt:

'Ja dat zou ze doen'.

Vervolgens zegt papa: 'vraag het eens aan je zus'.

Zo gezegd zo gedaan.

Even later komt Jantje terug en zegt:

'Ja, zij doet het ook voor 1 miljoen.

Dus zegt papa :

"In principe"zijn we miljonairs...'.

Maar "in feite"
…zitten we hier met twee hoeren op ons kot'.

Tutteraars en hongerlijders…

Het gaat goed, het gaat zelfs reuzengoed met dat “kleine grut” van ons. De flesjes geraken steeds sneller leeg en de teugen aan de speen alsmaar groter. Hera doet wat ze kan en zorgt super voor haar kleintjes. Ze is vannacht wel bij het baasje op de zetel komen liggen en die heeft haar maar laten doen. Het lag voor hem wel niet makkelijk met 26 kg hondenmoeder op zijn benen, maar Hera heeft momenteel een streepje voor bij de baas.

Het was trouwens maar een uurtje dat ze bij op de zetel lag want toen begon haar kroost zicht terug te laten horen. Dan is er geen houden aan en moet ze terug naar de werpkist. Het baasje is dan  maar bijgesprongen en heeft de hongerlijders de papfles in de bek gepropt. Het klinkt een beetje cru maar zo is het dan toch soms. Veel lawaai, net alsof ze deze maand nog geen eten gehad hebben en als je ze dan wil geven van de fles, dan is het niet goed genoeg en willen ze de tepel van hun moeder ! ! !

Lily is veruit met voorsprong de beste eter aan de fles. Die hoef je de speen maar voor te houden en ze hangt letterlijk te zuigen. Als die nog eens wat groter is dan zuigt ze speen en alles mee naar binnen ! Het is een plezier op zich om dat kleintje eten te geven. Die komt er wel, temeer omdat wanneer ze de fles heeft gekregen dadelijk bij moeder gaat voor een nagerechtje als ze de kans krijgt. En wat ze wil krijgt ze, ze laat zich helemaal niet achteruit stellen door die grote (?) loebassen van broers en zussen .

Ondertussen eet ook Hera goed haar kom leeg, wat ook goed is voor de pupjes, we hebben hier een droomnestje ondanks het grote aantal en het vele werk dat het met zich meebrengt.

Belle & co

Wiskunde voor 50 plussers !

Een professor in de wiskunde stuurt een fax naar zijn vrouw met het volgende:

'Geliefde vrouw, ik hoop uit de grond van mijn hart dat je je niet gekwetst of beledigd zult voelen, maar je bent nu 54 jaar oud en ik heb bepaalde behoeftes die jij me niet langer kunt geven. Voor de rest ben ik heel gelukkig dat jij mijn vrouw bent. Wees dus niet boos, wanneer je weet dat als je deze brief ontvangt, ik in het Grand Hotel ben met mijn 18-jarige assistente.
Ik zal vóór middernacht thuis zijn'
Je man.

Wanneer hij in het hotel aankomt, is er al antwoord terug van zijn vrouw met het volgende:

'Geliefde man, ook jij bent 54 jaar oud en wanneer jij deze fax ontvangt, zal ik in het Deluxe Hotel zijn met de 18-jarige zwembadjongen.

En aangezien je een goede wiskundeleraar bent, weet je zelf ook wel dat 18 vaker in 54 kan dan 54 in 18!!
Je hoeft niet op te blijven....'

Tweemaal daags…

Tweemaal per dag, met ongeveer twaalf uur tussenpauze wegen we de puppies  en verfrissen we de werpkist.

Dat tweemaal wegen vinden we noodzakelijk om de “eetgewoontes” van de pups onder controle te houden. We kunnen stellen dat wanneer een pup niet aan gewicht wint, of erger nog, afvalt, we dan kort op de bal kunnen spelen en de pup extra voeding bij geven of regelmatiger bij Hera dienen aan te leggen.

Tot nu toe valt alles nogal mee, wat ons vooral de eerste dagen parten speelde is de gevoeligheid van het nieuwe weegschaaltje. Het weegschaaltje dat we voorheen gebruikten was eentje van de weight watchers en was bijlange niet zo gevoelig. Wanneer de pups erg beweeglijk in dat schaaltje liggen te wriemelen is het soms even wachten om een juist gewicht te kunnen noteren. Dan gebeurt het wel eens dat er een foutief gewicht in de tabellen komt, maar dat corrigeert zichzelf bij de volgende weging.

Ook tweemaal daags verversen we al het linnen in de werpkist. De warmwaterkruiken krijgen dan ook nog eens een tussenbeurt ongeveer om de 6 uren. De warmtelamp gaat hier niet verslijten van het aan en uit knippen, die is in de afgelopen week nog maar tweemaal uitgeknipt toen we een foto wilden maken zonder rode schijn.

Samen met het bij voeden van de puppies vraagt dit telkens toch wel een volle twee uren werk. Daarkomt dan nog eens bij dat ook al het linnen en ook de onderlaag van het linnen, hier een passend aan de werpkist gemaakt stuk voltapijt, moet gereinigd worden.

Iemand die denkt dat fokken een reu en een loopse teef bij elkaar zetten inhoud , heeft het wel heel grondig mis. Er komt echt zoveel meer bij kijken en we prijzen ons gelukkig dat we pas met fokken begonnen zijn toen we pas (jong) gepensioneerd waren…

Belle & co

Spenen…

Enkele dagen ging het goed met het bij voeden van de puppies. Tot voor een dag of twee er meer tijd per pup moest voorzien worden.

Sommige pups wilden ook niet meer drinken… en dat was echt niet de bedoeling, er moest en zou gegeten worden of Hera ging het niet halen.

Wat was de oorzaak ? Melk te warm ? Te koud ? Nog geen honger ? Daarjuist nog gedronken bij “ons moe”? veel veronderstellingen maar allemaal mis ! ! !

Bij het ordenen van het nest en het strelen van Hera’s buik viel plots ons ook op de “Kingsize” maat van Hera’s tepels. Bij de flesjes die wij gebruiken (van Royal Canin) zijn drie spenen per flesje voorzien.

We gebruiken sindsdien de grootste maat van speen in plaats van de middelste maat voordien en de pups hangen weer met open mond aan het flesje. Ook de tijd die we nodig hebben om een pu voldoende bij te voeden is gehalveerd…

“Niks slimmer als een mens” zegt het baasje dan,” maar hij moet wel leven”

Belle & co

Lentewandeling van de Belgische Drentenvereniging.

Traditioneel op 2° paasdag, dit jaar op maandag 09.04.2012, Houdt de Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond zijn lentewandeling.

Dit jaar is de streek gans ten oosten in Vlaams Brabant, vlak tegen Limburg aan de beurt. Men verzamelt om 14u00 aan café “Chalet” stationsplein 6 te 3350 Drieslinter.

De normale wandeling duurt 2u30 ongeveer maar er is een verkorting voor wandelaars die dat verkiezen , mensen met kleine kinderen en met puppy’s.

Dit jaar was ons baasje eens niet bij, de reden waarom laat zich raden, maar Louis, Josiane, en de “plaatselijken”, Jean-Pierre en Ute hebben vandaag de wandeling verkend.

De verhalen waren eens te meer bloedstollend, en gingen over koeienstront , echte koeien, en Drenten in rivieren. Stof genoeg om een echt Drenten verhaal te schrijven.

Jean-Pierre & Ute hadden de kleinkinderen bij op de wandeling en vermits Lina nog te jong is om gans de afstand te stappen te groot. De wandeing is dus goed te doen met kinderen in een buggy of hoe heten die dingen tegenwoordig. Wij hoorden iets noemen met maxi-en nog iets daarachter.

Of het baasje dit jaar gaat deelnemen is nog maar de vraag. Verantwoordelijkheden en zo zijn dit jaar heel belangrijk hier ten huize. Er zijn ten langen leste ook nog 12 puppy’s waar voor moet gezorgd worden. Het vrouwtje vertelt dat ze het wel alleen afkan maar we zullen wel zien wat we doen maandag middag… Hera komt zeker niet mee , da’s wel duidelijk !

Belle & co

Nog eens een mopje

Tamawa makele .
Dole mamoja.
Taboula.
Tawowna Tika Tika !!!!!


Bovenstaande is een ongelooflijk straffe oude Indiaanse spreuk die de fakirs in
gedachten uitspraken om hun sexuele driften in toom te houden en zo hun leven
uitsluitend aan meditatie te kunnen wijden.


Dankzij deze spreuk kregen zij nooit nog een orgasme !!

Je hebt hem toch niet gelezen hé ???

A.D.

Een week al…

Een volle week zijn de pups nu al. Vorige week rond deze tijd zaten we hier de laatste info over het nestje in te geven op het blog. Acht uren hadden we “de lijnen opengehouden” om zoveel mogelijk de lezers te laten mee genieten van de meest recent belevenissen.

Klein oogjes, pijnlijke knieën, en een mond die niet dicht te houden was van het geeuwen  wezen er op dat we een zware nacht achter de rug hadden.

Nu een week later is de toestand al wat genormaliseerd en doen de pupjes het alle goed.

De gewichten stijgen wel niet spectaculair zoals bij de vorige nestjes, maar ze komen al evenredig bij en procentueel hebben ze een gewichtwinst van rond de 30 %.

Vannacht was de eerste nacht dat ze niet zijn bij gevoerd, wat er op ijst dat Hera steeds meer melk heeft en dat de Primperan en de brokjes/melk hun werk goed doen. Hera is het baasje wel twee maal komen wekken vannacht. De eerste maal, rond vijf uur, is ze gewoon bij hem komen liggen op de zetel, en de tweede maal is ze buiten geweest voor een plasbeurt.

Ook haar slank lijntje heeft Hera al terug, waarschijnlijk heeft het uitgebreide menu, dat ze x-maal per dag moet serveren, daar ook wel oorzaak van.

We kunnen zeggen dat we de eerste week met het twaalftal perfect zijn doorgekomen, het was een zware week die we geen van beiden meer zouden willen missen .

Belle & co