Druk weekend en zeker zonder tomaten...

Met bakken…

Met bakken heeft het hier geregend gisteren namiddag. Het weerbericht had nochtans maar wisselvallig weer voorzien. De koer voor het huis was net de bron van een nieuwe rivier, een bron met een degelijk debiet. De grote watertank spoot water wat duidt op “overvol”, er komt dan ook het regenwater van drie grote daken in terecht.

Ik ben de slaapkamer ingetrokken, dat doe ik  altijd bij onweer. Hardhorend als ik ben hoorde ik nu toch het dondergekletter. Elektriciteit die uitviel,  wég internet, en nu niet de schuld van Wanadoo, geen TV ontvangst meer via de schotel waren ons deel.

Na het onweer zijn we toch nog een wandeling gaan maken met de baasjes. Onvoorstelbaar hoe snel allerlei slakken dan terug te voorschijn komen na zo’n bui. Dat die beesten niet verdronken zijn in de ontstane rivier die over de weg stroomde…

Ik ben braaf naast het baasje blijven lopen, ons Belle, die sinds eergisteren terug vrij mag lopen, kwam natuurlijk naar goede gewoonte totaal onder het slijk thuis aan. Weer een propere handdoek die direct terug naar de wasmachine verwezen werd.

Straks mag het vrouwtje het opgedroogde zand weer uit de zetel stofzuigen…

Bas

Terug goed slapen

Het mysterie is opgelost ! De verjaardagskaart van de anonieme aanbidder-/ster komt van onze baas zijn beste ex collega Diana.

Diana heeft het blog ook gelezen en haar kaart opgemerkt, zij verwondert zich erover dat ze de kaart niet getekend heeft. Ons verwondert dat helemaal niet, want Diana is vijf dagen ouder dan onze baas, en die heeft het vergeten al zo lelijk zitten.

’t Baasje kan dus terug rustig slapen en hoeft ’s nachts zijn hersenen niet meer te pijnigen om die kaart…

Bas & Belle

Het vertrouwde gangetje

Belle is bijna terug “de oude”, dat is eigenlijk verkeerde uitdrukking, want “de oude”, daar bedoelen we gewoonlijk Bas mee. De zicht- en ruikbare loopsheid is haast over en ze wordt ook meer gerust gelaten van onze “ouwe snoeper”.

Dat de loopsheid haast over is heeft ook zijn gevolgen bij de wandelingen. Belle mag terug vrij rondcrossen. Het baasje is er vrij gerust in, er zijn nog wel twee reuen hier in ’t gehucht maar daar is zoals bij Bas “aan gewerkt”. Trouwens, Fred & Harley zijn met Mick op reis met de camper voor een week. Vanuit de Dordogne / Auvergne zullen ze wel niet veel kunnen uitspoken zegt het baasje.

De zonnebloemen die de laatste maanden het uitzicht van het gehucht hebben bepaald staan nu zwart verdroogd op de velden en de ijverigste landbouwer heeft zijn pikdorser al op het veld staan. Dan is het weer oppassen voor onze loslopende honden, zo’n machine “vreet” alles wat op zijn weg komt !

Ook de egelvangst is weer open voor Belle, gisterenavond heeft Belle er twee aan de deur komen leggen als cadeau voor de baas. Gisterenmorgen liep ze met iets onduidelijk in haar bek. Te groot voor een muis, te klein voor een rat of mol. Afgeven wou ze het niet, later toen het op het gazon bleef liggen bleek het een fret, wezel of iets dergelijks geweest te zijn. Al een geluk dat het jachtseizoen vorige week geopend is hier in Frankrijk.

Leg het maar eens uit aan bos- en andere wachters dat Belle al veel kent maar van een almanak geen kaas gegeten heeft….

Bas & Belle

Terug online

Gisterenavond na het aansluiten van de computer dezelfde desillusie van altijd, geen contact met de server. Altijd hetzelfde die kl…n Wanadoo of Orange zoals het na de overname heet. Vanavond heb ik even de overbuurjongen Tom gevraagd om een helpend handje. Op een wip en een flik was het terug in orde, thanks Tom…

Even snel zeggen wat ik vanmorgen wou schrijven. Voor de ongeruste zieltjes…de rit was rustig, wij hebben de route over Amiens, Rouen, Le Mans,Tours genomen in plaats van over Parijs. Het is daar altijd rustig rijden op haast lege autostrade’s en de flits camera’s zie je kilometers ver staan. Het gaat dan ook sneller dan via de A 10.

Deze morgen, bij gebrek aan internetaansluiting zijn we er maar dadelijk “ingevlogen”,

Gazon afrijden, inkopen doen, tranen wegpinken als we dat onkruid zagen staan (’t zag er allemaal zo netjes uit toen we hier drie weken geleden vertrokken) en tomaten plukken en klaar maken om in te maken in Weck potten. Daar waren we aan bezig toen de buurjongen het internet kwam arrangeren en daar gaan we nu aan verder doen want dat kan niet wachten…

Tot straks of morgen (als ’t morgen nog werkt)

‘t baasje

Vandaag weinig beweging op ’t blog

’t Baasje kan niet schrijven en sturen tegelijk, hij heeft dat al wel eens geprobeerd om een telefoonnummer op te schrijven aan 120 km/u. maar dat valt dan niet in goede aarde bij ’t vrouwtje. Jullie blijven dus op je honger zitten want wij zijn vandaag onderweg naar Frankrijk.

’t Baasje moet zijn “potager” gaan verzorgen en tomaten gaan oogsten (als ze niet van tevoren zijn afgeplukt). Morgen gaan we dan weer ’t sterliseerkot om die tomaten in te maken.

Er zal ook weer een deel onkruid moeten gewied worden want volgens het telefoontje van overbuur Mick is het er afwisselend warm en nat geweest. Juist wat onkruid nodig heeft om welig te tieren…

De auto is bijna geladen, we moeten de baas er wel op attent maken dat ‘m Bas zijn “speciaal voeding” niet vergeet, en onze snoepen want die Franse lusten we niet zo graag, wij blijven liever bij onze smaak die we gewend zijn. ’t Baasje niet, die probeert altijd andere zaken op zijn bord en gewoonlijk blijft er niet veel van over.

Maar nu…richting zuid-west, met de wind in de kont zegt ’t baasje…

Bas & Belle

Ook vandaag nog

Ook vandaag is Bas nog de “dirty old man” die Belle geen minuut gerust laat. Zoeken waar hij uithangt is geen probleem deze dagen, het gehijg begint wel op de zenuwen te werken.

Het baasje staat verwonderd dat hij, op zijn leeftijd, nog zoveel uithouding heeft. Om hem een beetje te sparen trekt het baasje dadelijk met Belle het dorp in. Dat is op dit moment de enige oplossing om een beetje rust voor beiden te geven.

Verwonderlijk toch dat een gecastreerde reu nog zoveel invloed ondergaat van zijn hormonen. Bas word 15 jaar in november maar zijn houding is er één van een tienjarige, en maar hopen dat zijn tikker het houdt…

Bas & Belle

Krampen

Als wij dat zo lezen zullen in België en Nederland en zelfs plaatselijk in Frankrijk de wachtzalen van de dokters de komende weken vol zitten. Oorzaak : krampen van ongekende hevigheid in linkse en rechtse duim.

Wij kunnen de heren en dames huisartsen gerust stellen, niks aan doen… het is van voorbijgaande aard en binnen vier à vijf weken is epidemie over.

De patiënten zijn alle lezers van dit blog, die constant met de duimen omhoog lopen omdat ze “duimen” dat ons Belle drachtig wordt. Als we nog eens vijf weken verder zijn is er al een echo gemaakt en kunnen we hier het resultaat terstond melden.

De mogelijkheid bestaat dan wel dat er nog lezers zijn die het niet kunnen laten en blijven duimen op een mooi, een groot, met veel teefjes, met veel reutjes, of mooi gemengd nestje. Die lezers zullen we dan maar de fanatici noemen.

In elk geval bedankt voor de wensen en het doet goed aan ons hondenhart dat we weten dat er zo veel wordt meegeleefd met onze belevenissen.

Lezers die ook héél véél foto’s van ons willen bekijken, kunnen nu terecht in de foto albums die ons baasje voor ons heeft samengesteld, hier zijn ze te bekijken: http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle veel plezier er mee...

Bas & Belle

Het is zo ver !

Afspraken maken, afspraken annuleren, nieuwe afspraak maken, zo ging het deze week. Is het vandaag het moment of nog een dag wachten ? Uiteindelijk zijn we gisteren namiddag naar Oudenaarde gereden met Belle omdat ze “ervoor gereed was”.

Peter en Hilde waren vroeger uit de Ardennen naar huis gekomen wegens “rotweer” ginds. Er was daar toch geen vreugde te rapen. Dus alle afspraken van tijd en plaats werden nog maar eens geschrapt en uiteindelijk is het Oudenaarde geworden.

Zeppos moest niet lang over zijn taak nadenken en na even “terrein verkennen” was het zover.

Ons Belle gaat puppy’s krijgen ! Dat is in elk geval de hoop van de eigenaars van reu en teefje. Het is nu vier à vijf weken afwachten voor we zekerheid hebben dat de dekking geslaagd is.

Bas & Belle

Nieuw.

Het seniorennet heeft een nieuwe service. Je kan nu ganse fotoalbums op ’t www plaatsen, gratis en voor niks en “poepsimpel”. Natuurlijk heeft onze baas daar gebruik van gemaakt.

Bij het openen van seniorennet  http://fotoalbum.seniorennet.be/ krijg je dadelijk de openingspagina fotoalbums. Hier klik je op “categorieën” en scroll je naar “huisdieren”, onder de subcategorie “honden” kan je de albums vinden van Bas , Belle en Bas & Belle. Ook de fotoserie van de Drentenclubmatch 2008 heeft het baasje een afzonderlijk album gegeven.

Op dit Blog krijg je wel dagelijks een fotootje maar hier krijg je een overzicht wat het “nief kodakske” allemaal te verwerken krijgt.

Het is ook de bedoeling van ’t baasje dat er regelmatig nieuw materiaal bijkomt in de albums. Hou het in de gaten zullen we maar zeggen !

Bas & Belle

Triest vandaag

’t Baasje heeft al zo dikwijls voor ’t venster gestaan dat we het niet meer kunnen tellen. Telkens gaat dat gepaard met een zucht. De reden : het blijft maar regenen op zo’n manier dat je de dierenbescherming op je dak krijgt als je nu gaat wandelen met je honden.

Goed voor de tuin, ’t is groeiweer zegt het baasje. Dan kan hij weer beginnen onkruid wieden en gazon afrijden. Soms snappen we die mensen niet, eerst laten ze het groeien en dan gaan ze het uittrekken of harken. ’t Zal ons worst wezen, als zij daar lol aan vinden…ze doen maar.

’t Baasje is op een dag als deze wel blij dat de dakwerker gisteren het dak hersteld heeft.

Het zou er nogal uitgezien hebben op de logeerkamer, vertelt hij ons. Daar kunnen we ook al niet over “meeklappen” wegens verboden toegang voor ons.

Na het ravotten deze morgen hebben wij beiden besloten van de zetel op te zoeken en een dutje te doen. Onze oogleden zijn de lichaamsdelen die het meest in beweging zijn op dit moment. Je moet je ogen toch eens openen om te zien dat het baasje nog maar eens gaat kijken dat het “nog niet over is”…

Bas & Belle

Niet eerlijk

Zo gaat dat nu al een week, Bas die ouwe rakker die altijd dicht bij de baasjes blijft, die mag loslopen in ’t bos. Hij gaat nog geen tien meter weg van de baasjes en mag vrij. Ik die zo graag “rakker” in ’t bos moet aangelijnd blijven. ‘k Versta die baasjes toch niet altijd hoor. Ik zal wel voor puppy’s zorgen als de baasjes dat zo graag willen. Maar ze geven me de kans niet !

Aangelijnd blijven, bloed laten prikken, kortere wandelingen langs wegen waar zeker geen loslopende reuen zijn, ’t is geen leven als je loops bent zoals ik.

‘k Heb ’t baasje vanavond horen telefoneren met Peter, ’t baasje van Zeppos. Het woord “zondag” hoorde ik nogal dikwijls. Ardennen, Oudenaarde, ’s namiddags, komen langs, allemaal zaken die ik meermaals gehoord heb maar rijm het maar eens aan elkaar wat ze allemaal achter mijn g.t aan ’t konkelfoezen zijn.

Ach we trekken het ons niet aan, als puntje bij paaltje komt heeft onze baas het altijd wel goed met ons voor, en daar zullen we ook deze keer maar op vertrouwen zeker ?

Belle

Waarheid

Als het de volgende maal januari geworden is zal het drie jaar geleden zijn dat Belle bij ons kwam. Bijna al drie jaar die voorbij gevlogen zijn, wij herinneren ons nog levendig de rit naar Affligem. Met zijn drieën naar… met zijn vieren terug !

Waarom begint het baasje daar nu over ? Het is Pol Goossen zijn schuld, Frank Bomans himself. Omdat het vandaag gans de dag geregend heeft en het er niet naar uitzag dat het ging beteren heeft het baasje dat boek van Pol/Frank onder handen genomen. Het lag hier al enkele weken, met het cellofaantje er nog rond. Het leek het baasje het moment wel om de schrijfsels van Pol eens nader te bekijken.

Iedereen weet zo stilaan dat Frank een groot dierenliefhebber is en onafscheidbaar is van zijn Wap, zijn rosse Golden.

Het boek “ongePOLijst” bevat allerlei losse verhaaltjes en leest dus als een sneltrein, “t baasje leest zoiets veel liever dan wat hij noemt “ de russen” of de “Claus”.

Komt hij in het verhaal “heertjes” toch een zin tegen waarvan ‘m Pol verdenkt dat hij niet origineel is. “Een hond dwingt om te bewegen en schrijven tot nadenken” ! ! !

Het baasje heeft zoiets nooit geschreven, dus Pol kan het niet gepikt hebben van ’t baasje, MAAR… het is wel de reden geweest waarom Belle hier gekomen is, welgeteld drie dagen nadat het baasje gevierd werd na zijn pensionering: dwingen bewegen !

En dat schrijven dan zal je denken. Op Valentijnsdag dit jaar is het baasje begonnen met dit blog. Gewoon omdat er niets meer te schrijven viel, wie schrijft er nu nog in tijden van telefoon/fax, GSM , computer, en andere toestanden ? Tijdens zijn schoolcarrière was het baasje wel gedwongen over allerlei problemen te denken en verslag uit te brengen. Dat valt weg als je op pensioen gaat, “het zwarte gat ?”, niet echt, maar er was wel noodzaak aan enig denkwerk.

Waartoe een hond je “dwingt” lees je hier elke dag…

’t baasje (voor één keer)