De dag begon vroeg vandaag…

Reuen onder elkaar…

Gisterenavond stond er een afspraak bij de dierenoogarts op de agenda. Samen met Cartouche , Lennaert, Lando en Hera kwamen we samen bij onze vaste dierenoogarts dr. Tine Jansen in Meerhout.

De reuen zouden samen de PRA-test ondergaan met het oog op de reuendag van 8 september in het Nederlandse Dieren. Hera ging mee omdat ze eventueel in aanmerking komt voor een dekking en een nestje pups in het voorjaar 2014.

Ook Belle was mee omdat ze weer last bleek te hebben van een verstopt traankanaal aan haar linkeroog. Dat kanaaltje tussen oog en neus is wat nauw bij Belle, en daarom heeft het wat ons baasje noemt “periodiek onderhoud” nodig.

De uitslag van de PRA test bleek voor al de honden goed te zijn en Hera kreeg over de ganse lijn PRA vrij.

De reuen Cartouche of Lennaert konden het niet goed vinden met zoon en broer Lando. Bij een schermutseling heeft Lando een bijtkwetsuur opgelopen aan zijn rechterpoot. Kwetsuur die baasje Hilde en ons baasje zijn gaan laten verzorgen bij onze vaste dierenartsen  Aline en Sarah.

Dit maakte evenwel dat ons baasje pas na twaalf uur vannacht terug thuis was, want Sarah heeft haast een uur werk gehad om de wonde aan Lando’s poot te hechten. Maar het baasje heeft wel opgemerkt dat Sarah nog andere kapaciteiten heeft dan alleen maar dierenarts. Ook als haute couture naaister zou ze een dikke boterham kunnen verdienen!

Eind goed al goed dus, tegen dat ons baasje terug in Oud Turnhout was bleek Lando al terug uit verdoving te zijn en liep hij alweer op vier poten flink rond.

Belle & co

Nog een winnaar…

Na een succesvolle Drentenclubmatch zaterdag, kregen we gisteren een telefoontje uit Hasselt van Bert, het baasje van “onze” Loek. Die deed zo een beetje geheimzinnig en vroeg of hij in de namiddag met de kinderen Laurens en Emily even mocht langskomen. Uiteraard zou ook Loek van de partij zijn.

Terwijl Loek samen met Lucy de tuin onveilig maakten met hun wild rennen en spelen deed Bert zijn verhaal over Loek en de belevenissen van zaterdag.

Loek had namelijk op de dag dat wij clubmatch hadden, examen van de jachttraining op zijn hondenschool .

En dat was prima gegaan tot de laatste proef die Loek moest afleggen… Bij het “markeerapport te land” was het mis gegaan voor Loek. Heel spijtig maar helaas.

Voor het basisbrevet haalde Loek 92/100 en ook het africhtingsbrevet zag er prima uit , maar een 0 op 20 betekent diskwalificatie voor dat brevet.

Toch hebben we hier een heel fiere Drentenbaas aan tafel gehad. Ondanks de diskwalificatie prees Bert zijn Loek de hemel in, terecht naar onze mening.

Wat ons ook is opgevallen dat Loek een pracht van een reu geworden is. Ons baasje ziet in de broer van Lucy een potentiële winnaar en gevraagde dekreu. Als die dan ook nog eens zijn sporen verdient in de praktische jacht heeft Bert een schot in de roos met zijn Loek.

Met Lucy, Libre, Lando en Lennaert als winnaars van hun groep op de clubmatch en Loek haast twee jachtbrevetten op één dag mogen we terecht spreken van een uitermate geslaagd weekend voor de honden van onze kennel.

Belle & co

De clubmatch 2013, nog foto’s

De Drentenclubmatch 2013

Het is weer achter de rug de jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentsche Patrijshonden vereniging.

Het waren enkele dagen van keihard werken voor de bestuursleden uit de regio Kempen die de taak op zich hadden genomen van het terrein in orde te maken volgens de normen van de Drentenvereniging.

Het terrein op zich was een toonbeeld van properheid en met een strak gemaaid gazonnetje een lust voor het oog. Daar kwamen dan drie tenten te staan waar de eigenaars van de 43 ingeschreven honden onderdak konden vinden moest er eens een buitje vallen.

En die buien zijn er spijtig genoeg in meervoud uitgevallen… Niet dat het slecht weer was, want de temperatuur was best aangenaam maar we hielden het spijtig genoeg niet droog.

Voor onze kennel “aent Grotenhoutbosch” hielden Lucy en Hera de eer hoog in de wedstrijd.

Lucy kwam eerst in de ring en verliet de ring met een prachtscore ! Een 1° Uitmuntend en winnaar van de tussenklasse voor haar broer Lennaert die ook een U ‘tje kreeg.

Ook broer Lando en de zussen Libre en Lobke behaalden een mooie uitslag. Dan kwam moeder Hera in de ring en het baasje vreesde voor een scenario zoals vorig jaar. Er stond immers weer geen rem op de speelsheid van Hera !

Maar ons moeder van 12 deed het prima en zo mocht ze de ring verlaten met een ZG.

Oma Belle kreeg assistentie van haar lover Ferron van voor twee jaar en samen mochten ze zes van hun negen pups voorstellen voor de nestkeuring van hun K-nestje.

Samen met Belle en Ferron waren aanwezig , Kiki, Kona, Kato, Kyra-Belle, Kibbels en Kiet. Wij vreesden het ergste omdat het merendeel van de “pups” gekwalificeerd worden als mantelhond (dwz een volledig bruine rug hebben) maar de keurmeester vond dat niet het ergste en gaf toch aan dat we een nestje mooi egaal gevormde pups hadden op de wereld gezet.

De eigenaars van de zes pups waren erg blij dat ze zoveel pups van het nestje terug zagen en ook dat het zulke vriendelijke hondjes voor elkaar geworden zijn. Geen grom is er gehoord geweest tijdens de nestkeuring tussen de zes pups en hun ouders. Belle heeft wel net als vroeger, al haar pups één voor één een gratis likbeurt gegeven. De vraag of Belle haar eigen pups na twee jaar nog zou herkennen was met deze likbeurt dus ook beantwoord.

We sloten de dag af met een zeer voldaan gevoel en hopen bij een volgende gelegenheid (de terugkomdag voor al onze “pups” volgend vorjaar) een zelfde aantal van onze honden terug te ontmoeten…

Belle & co

Drentenfeest vandaag…

Vandaag is het terug de Drentenhoogdag van het jaar. De jaarlijkse clubmatch heeft vandaag zaterdag 24 augustus plaats te Oud Turnhout.

Ons hoofdbestuur is er al enkele dagen druk bezig en gisterenavond was het blijkbaar hoogspanning.

De telefoon en GSM stonden niet stil en dan moest het baasje nog tegen “skypende” mensen zeggen dat ze “straks” maar even moesten terug bellen als het nog dringend was.

De baasjes zijn dus samen met een ganse ploeg bezig geweest met het opstellen van de drie tenten om de gasten en hun Drentjes onderdak te bieden.

Maar ze hebben gewerkt als paarden en alles staat netjes overeind. Twee grote witte tenten geven onderdak over 16 x 4 meter, daar komt nog een tent bij van 5 x 8 meter.

Ook is de ring voor de keuring al geplaatst samen met een tentje voor de dames Sjoukje en Jeanny. Die gaan het beste van hun kunne showen.

Sjoukje met haar dierenfoto’s en Jeanny met de dierenschilderijen.

Morgenochtend dienen nog het tentje voor de tombola geplaatst worden en het tentje dat onze baasjes hebben voorzien voor ons om wat schaduw te hebben wanneer we niet zelf moeten gaan showen. Maar dat kan nog altijd gebeuren, dat eet geen brood zegt het baasje.

Terwijl jullie dit lezen is het al een drukte van jewelste. Nu nog maar hopen dat we het droog houden …

Belle & co

Nog 50…

Het is nu 11u30 en op het Bas en Belle blog staat de teller juist 50 bezoeken voor een toch wel opmerkelijk cijfer !

Binnen de 50 bezoekers krijgen we namelijk het cijfer 333333 op de teller !

Wie is nr 333333 en maak je dan ook een foto van het cijfer.

Als tegenprestatie kom je bij de andere drie “onsterfelijken” in de linker kolom op dit blog.

Je komt dan in het gezelschap van drie dames, Monica, Ute & Karin .

Belle & co

Maar ook Jeanny…

Gaat samen met Sjoukje ter Meulen haar talenten laten zien tijdens de clubmatch van de Drentenvereniging.

Waar Sjoukje fotografeert is de beeldende kunst bij Jeanny vervaardigt met olieverf. Jeanny schildert je lievelingsdier op doek .

Wij hebben hier in Vosselaar gans de roedel “van haar hand” op de kast staan. Belle, Hera, Heros en Lucy zijn door Jeanny vereeuwigd.

Maar ook heeft Jeanny, op vraag van ons baasje, de stamvader van onze kennel Zeppos geschilderd naar een foto die genomen was in onze tuin in de Charente, toen Zeppos twee jaar geleden nog stoeide met Heros.

Bij het overlijden van Zeppos vroeg ons baasje aan Jeanny of ze ook Zeppos kon vereeuwigen op doek. Voor Jeanny is dat maar een woord voor ze aan de slag gaat aan haar pallet en schildersezel. Het was enkel wachten tot het baasje een goede foto van Zeppos vond in zijn aanzienlijk foto archief.

Enkele weken later konden onze baasjes fier als een pauw het schilderij in Oudenaarde als verrassingscadeau aan Peter gaan aanbieden.

Jeanny heeft ook een site waar ze zichzelf en haar werk voorstelt. Hier kan je haar vinden… http://www.arttrick.nl/

Zaterdag tijdens de clubmatch kan je Jeanny en haar werk treffen in Oud Turnhout. We hopen dat de bezoekers aan de clubmatch haar werk even sterk kunnen appreciëren net zoals wij dat doen.

Hierbij nog enkele foto’s van Zeppos en ons viertal, zoals we bij ons op de kast staan…

Belle & co

Een nieuw mooi blog…

Via het blog van het baasje van Lobke en Siebe hebben we vernomen dat een andere bevriende Drenteneigenares, vroeger ook fokster van Drentjes een nieuw blog gestart is.

Sjoukje ter Meulen uit De Kiel in Nederland fokte tot vorig jaar Drentsche Patrijshonden maar is met fokken gestopt. Haar andere grote hobby is fotograferen en ook daar is ze geweldig goed in.

Sjoukje heeft “het zicht” op een goede foto. Sommigen noemen het ook “een oog voor foto’s maken”.

Haar dieren en natuurfoto’s zijn prachtige omdat ze niet alleen het goede oog voor foto’s heeft maar ook de techniek en de instelling  beheerst als geen ander.

Omdat ze ook zoveel actie foto’s heeft gemaakt, vermoeden we zelfs dat ze met haar fototoestel onder haar hoofdkussen slaapt. De groep reeën in de ochtendnevel, die ze vorige herfst op het Drentenforum plaatste staan ons baasje nog steeds voor ogen.

Sjoukje nam de foto’s toen ze ‘s morgens van haar werk kwam in het verzorgingshuis waar ze ook nog werkt, te meer een bewijs dat ze zelden zonder “Kodakske” op stap gaat.

Zaterdag is ze aanwezig op de Clubmatch van de Belgische Drentenvereniging en toont ze haar werk en  we zijn er van overtuigd dat ze bijval gaat hebben met haar werk.

Kijk maar eens even op haar nieuwe blog  http://www.drentsegeluk.blogspot.nl/ 

Belle & co

Het is weer van dat…

Niet eens een uur waren we thuis of het gazonnetje in de tuin, dat twee maanden tijd heeft gehad om te recupereren van maanden Drenten graverij vertoonde terug een kuil van zo ‘n 20 cm diep en 80 centimeter doormeter…

De schuldige is bijna 17 maanden oud , de jongste van de roedel en luistert (soms) naar de naam Lucy of ook wel “Loes”.

Lucy heeft er voor naar haar poten gehad, die vertoonden in elk geval sporen van zaken die je niet oploopt nadat je een ganse dag in de auto hebt gezeten tussen de Charente en Vosselaar !

Niet dat ze zich veel aan heeft getrokken van het sermoen dat ze te horen kreeg. Het opperwezen kwam meermaals ter sprake op luide toon, maar daar stoort Lucy zich niet aan.

Deze ochtend is ze dan mee geweest naar Turnhout voor boodschappen doen met het baasje. Ze was in zaken waar ze zeker nog nooit was geweest. Bij de juwelier waar het baasje moest zijn voor een nieuwe batterij in zijn horloge was ze heel netjes en braaf en heeft ze al het personeel + directie om haar poot gewonden… Dat ze mooi en braaf was heeft ze dikwijls kunnen horen, en het baasje die dacht er het zijne van … die heeft de kuil in de tuin nog in gedachte !

Bij de Maxizoo heeft ze kennis gemaakt met een klein wit hondje van onduidelijke “makelij” maar het was liefde op eerste zicht. Lucy had zich vooraf wel op luidruchtige wijze laten horen dat zij er was en ze wou kennismaken…

Op de weegschaal gaf ze 29,3 kilo aan, ze is dus 1,6 kilo vermagerd op zes weken tijd. Reden dus om verder te gaan met het dieet. Je voelt met wat goede wil al wel de ribben van haar, maar ’t baasje zegt dat ze nog altijd “een spekrug” heeft.

Belle & co

Acht uren later…

We zijn terug thuis in Vosselaar. We vertrokken zoals steeds met dik een uur vertraging ten opzichte van het streefuur van gisterenavond.

Om 11u15 trokken we de poort achter ons dicht in Ferret. Net op dat moment stopte er een bestelwagen met lift om het internet te herstellen in ons gehucht. Maaaar… wij stonden niet bij op hun lijst ! ! ! Ze wisten weer van niks ! Van ons baasje mogen ze nu bij France Telecom het internet steken “waar de zon nooit schijnt”.

Op 1 september rijden we terug naar La Magdeleine met een satellietschotel en een ontvanger voor het internet via de satelliet !

Maar nu de rit met weinig moeilijkheden. We tankten bij de superU in Sauzé- Vaussais terwijl ons vrouwtje het magazijn nog binnen ging om een fles rode Pineau des Charentes te gaan halen . Daar had Jeanny van “de Cartouche” om gevraagd van die mee te brengen.

Dan ging het nog 5 kilometer over de kleine baan naar de N10 en daar konden de PK’s van de Masjebashi worden los gelaten.

Iets na drie uur waren we aan de poorten van Parijs en via de “porte Saint Cloud” gingen we Boulevard Périférique interieur op tot aan de “Porte de la Chapelle”. Voor de kenners van Parijs wil dat zeggen dat we de westkant van Parijs hebben genomen, de kant van Versailles zeg maar.

Eens de Porte de la Chapelle achter de rug ging het de autosnelweg A1 op richting van de luchthaven Charles de Gaulle uit.

Daar heeft ons baasje steeds het foto apparaat gebruiksklaar binnen handbereik. Hij wil namelijk een bewijsfoto wanneer hij ooit door een Airbus A380 overreden wordt. We zijn al eens ooit overreden geworden door een Jumbo van de Japanse luchtvaartmaatschappij, maar toen was het foto apparaat niet bij de hand, dedju, dedju zegt ons baasje nog steeds!

Nadien ging het weer “op rolletjes” richting België. Geen mete r file hebben we gehad. Zelfs niet aan de Kennedy tunnel te Antwerpen ! ! ! En dat wil toch wel iets zeggen om 18u30 !

En zo zijn we terug thuis in Vosselaar voor tien dagen. Het baasje heeft juist gezien dat we, een uur nadat we zijn thuisgekomen alweer een kuil in het bij gegroeid gazon hebben. Er zijn heel sterke vermoedens dat er een teefje van 17 maanden de schuldige is ! ! !

Belle & co

Nog eventjes wachten….

Want vanavond zijn we terug in Belgenland en dan zijn we hopelijk terug op een normale manier “online”.

Dan komen er terug de dagelijkse “normale” berichten die gewoon vanuit onze eigen living gaan verzonden worden.

Nu gaan we een ritje doen van 800 kilometer en we terffen elkaar vanavond terug op deze plaats.

Tot straks,

Belle & co

Huisvlijt tegen de klok…

Door het “rare” voorjaar is gans het seizoen in de tuin een week of twee “en retard”. Dat zou op zich niet zo ’n erg zijn ware het niet dat we ten laatste dinsdag terug naar België moeten voor de laatste voorbereidingen van de clubmatch van volgende zaterdag.

Maar die twee witte pruimenbomen, de drie appelbomen, de drie variëteiten tomaten (tomate Russe, trostomaten en Romatomaten) de courgettes en pompoenen worden alsmaar rijper en moeten verwerkt worden.

Dus is het bij ons hoofdbestuur al enkele dagen onder hoogspanning werken.

Zo staan er sinds vandaag 6 Weckpotten van 1,5 liter pompoen/ui/ wortelsoep in het rek maar ook 10 Weckpotten van 1 liter, Courgette/ ui /tomatensoep zijn vandaag gekookt en ingemaakt.

Daarbij is er gisteren door ’t vrouwtje nog confituur gemaakt van witte pruimen en van vijgen.

Ook de beide rumtopf ’s zijn niet vergeten. De stenen rumtopf die we eind juni kregen van de baasjes van Cartouche en Lennaert staat overvol. In de bij gekochte rumtopf van 15 liter is nog plaats voor twee kilo peren en een flinke portie druiven. Maar dat kan wachten, die peren zijn nog lang niet rijp en voor de echt lekkere druiven moeten we zeker nog wachten tot eind september/ begin oktober.

Gisterenavond bij het ophalen van de mail kregen we nog een bevestiging van deelname van Kona aan de nestkeuring van Belle’s nestje met Ferron van Drentenpassie. 2/3 van het nestje of zes van de negen pups gaan dus aanwezig zijn, en daar zijn we erg blij mee en tevens zeer erkentelijk naar de eigenaars van de pups toe . Het bewijst dat ook de eigenaars bewust zijn van onze inspanningen om de pups te blijven volgen, om zo tot een fokprogramma te komen waarvan we weten hoe het onze pups gaat naar gezondheid en gedrag.

Komen jullie zaterdag 24-08 ook naar Oud Turnhout afgezakt om naar de mooiste Drenten van België en Nederland te komen kijken ?

Alle inlichtingen op de site van de Belgische Drentenvereniging :

www.drentschepatrijshonden.be

tot zaterdag,

Belle & co

Beloven ja…

Het baasje heeft het stilaan gehad met France Telecom, Orange/Wanadoo, en alles wat er rondhangt.

Er was toch beloofd dat er gisteren in de voormiddag een technieker zou langskomen om bij de andere helft van de bewoners van het gehucht het internet en telefoon zou komen herstellen .

Nu ja… als één van de lezers iemand van voornoemde k…..firma heeft gezien, dan wij ook . Vier gezinnen hebben zitten wachten van 09u00tot 13u00 op de technieker die niet kwam. Het lijkt wel “wachten op Goudot” zoals in het toneelstuk, waar twee mannen wachten op “Goudot”, die eigenlijk niet bestaat .

Het besluit is hier ten huize genomen, de schotelantenne voor satelliet verbinding komt terug op het dak. Die heeft daar al ooit gestaan maar toen verbeterde de internet verbinding plots en heeft het baasje het contract met Wanadoo toen toch maar verlengd . Het was toen toch heel wat financieel voordeliger van met Wanadoo door te gaan dan de flink duurdere satelliet verbinding.

Vandaag de dag baalt ons baasje zo van de arrogante houding van France Telecom dat hij de meerprijs van de satelliet er graag bij neemt.

Ondertussen is hier het aftellen naar de clubmatch van de Drentenvereniging begonnen.

In minder dan een week kennen we de nieuwe clubkampioen, de opvolger van Jarno, die vorig jaar de clubmatch overtuigend won.

Dan weten we ook hoe de keurmeester van dit jaar, dhr. Van Den Broeck Hera en Lucy beoordeelt. Wij gaan naar de clubmatch en brengen Hera in de open klasse en Lucy in de tussenklasse voor ter keuring.

Belle gaat dan samen met Ferron van Drentenpassie hun nestje van twee jaar geleden tonen bij de nestkeuring. Een volledig nest van negen pups terug samen krijgen in een vakantieperiode is haast ondoenbaar en ook ons is het niet gelukt. Maar toch gaan we Kiet, Kiki, Kato, Kyra-Belle en Kibbels terug zien. Vijf van de negen gaan we met veel plezier terugzien en daar verheugen we ons op…

We zijn benieuwd hoe Belle nu weer gaat omgaan met haar kroost die ze toch alweer enkele maanden, van de terugkomdag in maart, niet meer heeft gezien….

Belle & co

De vos…

Gisterenavond, bij de terugkeer van het gehucht La Billaudrie, net als Ferret een gehucht van la Magdeleine, zag ons baasje naast de weg een vos zitten !

Nu is ons baasje daar niet zo blij mee want hij heeft het niet zo op die mooie beestjes.

Bij thuiskomst heeft hij voor de zekerheid toch maar eens gekeken hoe lang onze rabiës vaccinaties nog geldig zijn. Gelukkig zijn die nog geruime tijd geldig, we moeten pas volgend voorjaar terug gevaccineerd worden.

Het is de eerste maal dat we een vos zo dicht bij ons gehucht opmerken. Dat er vossen zaten was al wel langer duidelijk. We hadden buurvrouw Victoria al verwittigd dat ze haar twee pauwen beter binnen de ommuurde koer kon houden dan in de tuin gewoon achter draad.

Het was waarschijnlijk omdat buurman Serge met zijn tractor het stro tot balen aan het persen was dat die vos daar op vinkenslag zat. Toen het baasje naderde bleef de vos vrij lang zitten. Pas wanneer ons baasje met de Masjebashi op een vijftal meter genaderd was vluchtte Reintje het zonnebloemenveld in.

Zou het aan de vos liggen dat we al enkele dagen de hop niet meer hebben gezien die telkens opvloog wanneer we het zonnebloemveld passeerden ?

Spijtig dat het al te donker was om een foto te maken want de vos bleef net zitten alsof hij wilde poseren…

Van de vos hebben we dan wel geen foto’s, maar Eva stuurde ons nog enkele foto’s van haar (en ook onze Lana)…

Belle & co

Wat doet een mens zoal…

op een Franse feestdag midden de zomer ? Het is te warm om een hand op te heffen om ‘iets’ te doen, het internet werkt nog steeds niet… Je zou eens kunnen Skypen met de familie in het thuisland, maar daar heb internet voor nodig… Telefoneren dan maar ? Lukt niet want dat werkt met de zelfde kabels als ’t internet.

Ons baasje heeft dan maar TV gekeken, wielerkoers…van de woonplaats van de ene ex-wereldkampioen naar de woonplaats van een andere ex-wereldkampioen. Ideaal om onder ’t mom van sportfan te zijn, zich toch maar als jager voordoen en een denkbeeldig uiltje vangen …

Of ook nog plezant… grote kuis houden in de computer. Een hoop “rommel” er uit zwieren en andere “bijzondere” rommel nog eventjes bij houden, tot het ook gewone rommel is geworden.

Maar deze goei mop heeft ons baasje er terug uitgehaald om nog eens op ’t blog te zetten…

Belle & co

Er zijn geen racisten in Antwerpen

Een Marokkaan staat in Antwerpen stil aan een rood licht, als hij langs achter wordt aangereden door een Antwerpenaar.
Kwaad stapt de Marokkaan uit en roept:
"Vuile racistische Antwerpenaar, ge zijt express tegen mijnen auto gereden, omdat ge geen Marokkanen moet hebben!"
  
De Antwerpenaar, die ondertussen zijn raampje open heeft gedraaid zegt: "Kalm blaaive, kalm blaaive, da's nie woar,

't was een accident..."
  
De Marokkaan onderbreekt hem en zegt:
"Niets van, gij zijt een racist, een vuile Vlaams Blokker!"
  
De Antwerpenaar zegt: "Hola as ge ni rustig bleft, dan zenne kik verplicht er de polies bij t' ale..."
  
Op dit moment komt er een combi van de Antwerpse  politie aangereden, ze stappen uit en vragen wat er gebeurd is waarop de Marokkaan direct begint te roepen:
"Die racist is achter tegen mij opgereden! Da zen hier allemol racisten ja!
  
Een agent onderbreekt hem en zegt met harde toon:
"KALM BLAAIVE, hier zen gien raciste, wai zen niet allemoal tegen aa, da's ier een accident en wai gon dat ier beschoafd oeplosse."
  
De agent ziet dat de Marokkaan kalmeert, neemt hem onder de arm en vraagt: "Zegt naa is ierlek, waaroem zedde gaai achteroit gereie ?"

Lege velden, volle schuren…

Het is terug stiller op de velden, de graanoogst is binnen en  de megagrote maaimachines staan voorlopig terug op stal.

De velden zijn verandert van wuivende aren naar stoppelvelden waar het voor ons goed rennen is. Voor ’t hoofdbestuur is het dan weer plezant omdat we haast kilometers ver niet uit zicht kunnen verdwijnen, tenzij we een zonnebloemenveld induiken…

Want dat is veruit het enige gewas, samen met een beetje maïs, dat hier maar sporadisch geteeld wordt, wat nog op de velden staat. Op sommige velden zijn de zonnebloemen al uitgebloeid, op andere staan ze nog mooi fris en op sommige velden zijn ze door de storm tegen de grond geblazen. Totaal verlies die laatste dus …

De schuren en silo’s zitten afgeladen vol met stro en graan. Bij sommige coöperatieven is het nu al omgekeerde wereld tegenover vorige weken. Nu staan er al vrachtwagens aan te schuiven om het graan naar andere oorden over te brengen. Vorige weken was het een komen en gaan van tractoren met drie-assige aanhangers die het graan van de velden naar de silo’s brachten.

Wat hier in de streek ook overal aanwezig is zijn lange rijen druivenstruiken om onze lievelingsdranken te produceren, Pineau des Charentes en Cognac.

Een enkeling plant druiven aan voor de “vin de pays Charentais” een probleemloos wijntje, zonder veel allure, dat goed wegdrinkt en waar je vooral geen hoofdpijn van krijgt (als je er te veel van op hebt).

Op de terugweg van onze eigen Pineau- en Cognacboer heeft het baasje daarstraks enkele foto’s gemaakt om dit bericht wat meer duidelijk te maken over de stand van zaken op de velden omstreeks half augustus .

Rust, rust en nog eens rust,… moesten de lawaaimakers die de LGV aanleggen er niet zijn, je zou wakker worden van het geluid van je eigen ademhaling…

Belle & co

De agrarische sector…

Het is druk in de plaatselijke “agrarische sector” van Ferret. Het hoofdbestuur heeft de handen vol met het “managen” van de tuin en al wat er bij hoort.

En het is voor mensen als ons hoofdbestuur, die hun centjes hebben verdient in het onderwijs en autobranche,  niet makkelijk een behoorlijk gevarieerde tuin te “managen”

De patajes zijn van vorige week al uit de grond en donker en fris opgeslagen.

De boontjes zijn bezig aan hun tweede opbrengst en de courgettes en pompoenen zijn op hun grootst en behoeven dringend verwerking.

Maar het is op dit moment “hoogspanning” op 3 meter hoogte.

Het zijn de pruimen en de eerste appelen die nu hoofdzakelijk het baasje en vrouwtje hun tijd vullen.

Het baasje kan je meestal vinden ergens halfweg tot bovenaan op een of andere ladder… Het vrouwtje zit dan ijverig op de koer, onder een parasol of onder de lindeboom, pruimen te wassen en ontpitten om te verwerken naar de onovertroffen “Ferret-confituur”.

Met de appelen heeft het baasje andere plannen, die gaan de ton in en hij gaat pogen van cider te maken. Iets anders zit er niet op want het zijn kruiwagens vol mooie grote appelen die anders op de composthoop terecht gaan komen.

Zelfs de buren komen onze appelen al de oren uit. Die “afzetmarkt” is dus al afgeschreven want er gaan appelen in één richting maar er komen dan halve appeltaarten terug in onze richting… Niet goed voor ons baasje van wie het streefcijfer 90 in kilo’s gewicht, toch wel haalbaar is, maar dan mogen er niet te veel appeltaarten onze richting uitkomen…

Ook de rumtopf is weer bovengehaald en bijgevuld met appelen. Volgende fruitsoort die de pot langzaam aan maar zeker gaat vullen zijn peren. Onze “tuinmanagers” zijn er echter nog niet uit welke soort ze gaan gebruiken. Ze hebben de keuze uit vier variëteiten maar waarschijnlijk gaan het de peren van de “poirier du curé”, perelaar van de pastoor in ’t Vloms zijn die het gaan worden. Het is een oud, haast vergeten ras waar we nog één boom van hebben staan. Van die boom zijn al verschillende omwonenden scheuten komen halen om te enten en zo ook “pastoorperen” te kunnen oogsten binnen enkele jaren.

Je ziet het, tuinmanagement… niet simpel voor amateurs zoals ons hoofdbestuur …

Belle & co

Il est six heures, Ferret s’ éveille..

Het is zes uur, Ferret ontwaakt, vrij naar het liedje van Jacques Dutronc, “Il est cinq heure, Paris s’ éveille”… http://www.youtube.com/watch?v=woTcLJvf7fw

Het is altijd iets beter, vroeger en bekender in Parijs dan in ons eigen Ferret maar het was aan dit liedje dat ons baasje dacht deze ochtend om klokslag zes uur.

De mannen van de vuilkar stonden hier met hun zware vrachtwagen met zwaailampen en al lawaai te maken op de hoek van de straat.

Tot voor twee weken, vanaf 1 augustus om precies te zijn, is het ophalen van het huisvuil veranderd in het ophalen van een door ons zelf te vullen container i.p.v. vroeger de vuilzak aan de haak* aan de gevel.

Het geeft de mannen van de vuilkar minder werk. Zij moeten nu enkel de container tot aan de achterkant van de vrachtwagen rollen waarna een hefinrichting de container leegkiepert. Maar het maakt wel een boel herrie waar ook wij de Drentjes van uit ons hondenhumeur geraken.

Maar ook de werken aan de LGV lijn hoorden we weer op volle kracht. Het baasje verdenkt de werklieden ervan dat ze zelfs ’s morgens vroeg al met springstof aan de slag zijn. Of het moest zijn dat één van die immense trucks een klapband heeft gekregen.

Het was in elk geval een serieuze dreun die we te horen kregen. We gaan de volgende dagen nog meer lawaai te verwerken krijgen want de wind staat uit het oosten. Goed weer op komst de volgende dagen schrijft de Charente Libre, de krantenverkoper zegt er dan bij “jusqu’a decembre”, waarbij het baasje dan vraagt “tot in welk jaar december?”…

En ondertussen zit het baasje sinds deze morgen al met een bekend Frans liedje in zijn hoofd… “il est cinq heure, Paris s’ éveille”… gezongen door de vent van ’t baasje zijn favoriete zangeres in de jaren zestig… Françoise Hardy.

Belle & co

De vriendelijk gromster…

Onze Belle, een geval apart… maar dat weten jullie al zolang dit blog bestaat. Sinds enige tijd heeft ze er weer een speciale eigenschap bij. Ze wil namelijk niet meer samen eten met de andere drie. Wie haar dat heeft leren kennen die “chambre séparé “ is ons een raadsel, maar het moet al vriê lekker zijn wil ze nog met de andere drie in de rij gaan staan.

Daar komt nog bij dat oma stikt van de pretentie, voor de Nederlandse lezers, ze heeft kapsones !

Zo wil ze niet meer uit haar inox (Nederlanders lees RVS) eetkom eten. Oma wil van een bord eten en niemand weet waarom, want makkelijker is dat niet als je niet met mes en vork kan eten. Want zover is ze nog niet.

Maar er zijn nog drie Drentjes buiten haar in huis en laat die nu toevallig (?) alle drie sneller eten dan oma Belle… Belle eet rustig, erg rustig, je zou er jaloers op kunnen worden omdat ze echt met smaak eet.

Maar omdat ze van een bord eet, valt er zo wel een en ander naast het bord en dan staat er een Lucy die op vinkenslag staat om wat brokken of stukjes kip buit te maken.  En laat onze rustige eetster nu de kalmte en braafste Drentenoma zijn die we kennen, toch hoor je dan, als je goed luistert, heel goed luistert, want ze doet het heel stil… ze gromt ! ! !

En hevige Lucy heeft het heel goed gehoord en zet zich vlakbij, haast met haar voorpoten tegen de rand van het bord, op haar achterste en gunt Oma Belle haar diner.

We hebben het al dikwijls in ’t oog gehouden, er gebeurt niets zolang Lucy de brokjes opraapt die naast het bord liggen, maar wanneer haar neus over de rand van het bord komt is daar ogenblikkelijk die stille grom… en Lucy weet wat ze daar mee moet omgaan.

Bij moeder Hera en vooral bij nonkel Heros mag ze wel uit de kom komen stelen. Maar dat laat het hoofdbestuur dan weer niet toe, want onze jongste staat op dieet met stinkend dure speciale dieetbrokken van Hill’s.  En die geven het beoogde resultaat, als Lucy tenminste niet op rooftocht gaat langs de eetkommen van haar roedelgenoten.

Maar ze is al goed 1,5 kg overgewicht kwijt en het hoofdbestuur hoopt dat ze tegen de clubmatch onder de 29 kg komt, ze weegt nu nog 29,6 kg. Dan is ze twee kilo kwijt en dat was ons streefcijfer. Op langere termijn willen we ze rond de 27 kilo krijgen en houden. Voor een grote teef is dat een mooi gewicht, maar de baasjes zullen er als strenge “gendarmen” moeten gaan bij staan want het is een professionele dief aan het worden wanneer het eten betreft !

Belle & co