Letterlijk deze maal!

Sorry…

Gezien het vorige bericht, geen moppen vandaag.

Belle & co

De Belgische Drentengemeenschap in rouw…

Bij een toevallig telefoontje met Drentenvoorzitter Monique ivm met de clubmatch kreeg het baasje toch wel een erg enge melding van Monique.

Gisteren namiddag om 15 uur is hun Ustie ingeslapen. Ustie mag mee aanzien worden als de stammoeder van de Suyferhout’s Drenten. Zo is zij de moeder van Zeppos,  Zako en Zepherine.  Ustie is dus ook de grootmoeder van onze pups’ via vader Zeppos.

Heel veel Belgische Drenten zijn verwant met Ustie.

Voor Luc en Monique, Drentenliefhebbers pur sang moet het een zware beslissing geweest zijn Ustie te laten inslapen. Mogen zij nu dubbel plezier hebben aan hun overblijvende Drententroedel.

Voor Ustie

Regenboog brug

Er is een plaats in de hemel die Regenboog brug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboog brug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.

En dan gaan jullie samen over de Regenboog brug...

Bonendieet…

Al een paar dagen krijgt Belle terug boontjes bij haar eten gemengd. Zij heeft wat ons baasje noemt een brede rug. Een beetje té breed om goed te zijn voor een Drent van bijna vier jaar oud.

Een drietal jaren terug hebben wij datzelfde dieet ook toegepast bij Bas en die is toen op een maand ook twee kilo afgevallen. Belle krijgt met dit dieet niet het gevoel dat ze minder eten krijgt, en dat is ook niet, en ze eet het nog graag ook.

Vijf dagen zijn we nu bezig met het vervangen van een deel pedigree brokken door een even groot deel groene boontjes uit blik. Wij geven zo één derde van een groot blik per maaltijd en de portie brokken is gehalveerd.

De bedoeling is dat Belle tegen de Drentenclubmatch op zaterdag 29.08.09 terug 27 kg haalt. Dat is een mooi gewicht voor haar, dan is Belle op haar mooist.

Jan

* Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen.

 * Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.

* Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.

 * Ik denk dat ik al lang dood zal zijn tegen dat ik tachtig jaar ben.

 * Als grootvader nog leefde, zou hij zich doodgelachen hebben.

 * Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.

 * Ik ging mijn neef bezoeken die ziek was om hem geluk te wensen.

 * We gaven haar een klein pakje met een grote theepot erin.

 * Mijn zus was verkleed als verpleegster. Dat was gemakkelijk, want ze is verpleegster.

 * "En nu, beste vrienden, gieten we het glas uit op onze dierbare jubilarissen."

Sex in de straten…

De drie luidruchtige honden van ’t laatste huis hier in het gehucht, de onzen zijn er bang voor, zijn bezig aan een rondje “vuil manieren” zoals onze ouders dat noemden.

Het enige hondje dat zo iets van een rashondje heeft, een Maltezertje is duidelijk loops. Dat klein ros ding, ze hebben ook nog een groot ros ding, hangt al verschillende dagen  achter aan die Maltezer alsof hij het naar huis toe wil duwen.

Deugd heeft hij er in elk geval van als je zijn blinkende oogjes ziet. Maar nu komt het… ook buurhond Panda staat geduldig zijn beurt af te wachten. Als je het zo ziet lijkt het wel het glazen straatje in Gent, of het Schipperskwartier in Antwerpen wel. We hebben enkel nog geen geld zien opduiken, ’t zal voor de lol zijn hier in Ferret.

Na het nemen van de foto’s zijn we verder gewandeld en zijn we Fernand en Jenny tegen gekomen met de auto. Die waren naar ons onderweg en zij hebben door het veld moeten rijden omdat het toen Panda zijn beurt was bij Maltezerke en Panda wou de volle ruimte. Midden op straat zodat ieder kon meegenieten. Fernand heeft vijf minuten staan wachten tot Panda “klaar” was, maar is dan toch maar door het veld gereden omdat Panda het er héél goed van genomen heeft.

En onze Heros, die weet nog altijd van niets….

Belle

Voor Louis, Harry en Fons…

Voor Louis , spijtig omdat Gorky niet gewonnen heeft maar uit de mail van Louis kon ik opmaken dat Gorky zich reuze heeft geamuseerd. Het bleek wel niet te zijn zoals men op de wedstrijd moest doen maar wie maalt daar nu om met een jonge Drent ?

Goed Louis, volgend seizoen gaan we samen op training,  jij met de Gorky, wij met dat jong geweld van ons !

Voor Harry, alias Amor Fati die bang was dat de “Bintjes” niet goed zouden zijn. Je kan op je twee oren slapen Harry. Ik heb om te proberen daarstraks een paar bossen gerooid en tot nu toe is geen enkele slechte tussen. Ze zijn wel niet zo groot als de vorige maand gerooide Rosabelle’s maar die hebben in het voorseizoen ook meer water gekregen….

Voor Fons, omdat ‘m bang was dat ik onze Heros bij het fruit klasseerde, niet bang of ongerust zijn Fons. Ik was aan de straatkant van de afsluiting de over de straat  hangende pruimen aan het plukken en die honden van ons willen onder de ladder liggen of toch minstens er zo dicht mogelijk bij. En ’t was zo’n mooi snuitje tussen de druivenbladeren, dat kon ik echt niet voorbij laten gaan…

Heren, bedankt voor de reacties, ook de dames die regelmatig een reactie plaatsen, het doet ons telkens goed aan ons klein hartje te weten dat we weeral iemand hebben blij gemaakt met de verhalen over onze kuren en streken.

’t Baasje in samenwerking met de “Drie Drenten”

Bonen, tomaten en aardappeltijd…

Augustus “oogstmaand” is ons steeds geleerd, nou moe… wat was juli hier dan wel ?

De pruimen en appelen hebben we op “een klein pitje” gezet want de boter- en prinsessenboontjes stonden daar mooi rijp te zijn. Vorig jaar heeft het baasje de fout gemaakt van ze wat te lang te laten staan en die waren achteraf niet lekker meer.

Gisteren hebben de baasjes dan met vereende krachten boontjes geoogst, gekuist en gesteriliseerd. 10 potten staan er in de voorraadkast en vanavond staan er boontjes op ’t menu, wegens te veel geoogst, en te weinig om nog eens vijf potten te steriliseren.

Vandaag staan er dus tomaten ingeschreven op de dagorde, eens die beginnen kleuren gaat het verdraaid hard. En het zijn er veel dit jaar. Ook vorig jaar hadden we een goede tomatenoogst, het jaar daarvoor niets, totaal geen oogst. Van 20 planten hebben we toen hoogstens vijf tomaten kunnen oogsten, er was hier een ziekte aan de tomaten en niemand kon iets behoorlijks oogsten.

Gisteren hebben we de eerste knalrode “tomate Russe” gegeten en ze waren weer voortreffelijk, groot zoet en boordevol smaak, lekker !

Eén van de volgende dagen moeten ook de bintjes uit de grond. De regen van gisteravond zorgt er voor dat ze nog eentjes mogen blijven. Natte grond kleeft met geweld aan de aardappelen, daarom wachten we nog even tot het zaakje daar weer opgedroogd is.

Er staat ons nog een drukke week in ’t verschiet…

Belle

Wie duimt mee ?

100 duimen in de lucht voor deze Gorky van Louis Michielsen ?   Of laat ons het op 200 houden, ieder die wil duimen heeft toch 2 duimen (denken wij toch).

Waarom duimen ?  Heel simpel , Gorky gaat morgen zondag 02.08.09 zijn eerste wedstrijd aanvatten tijdens de veldwerkwedstrijd van JACorion te Arendonk.

Louis zal ons morgennamiddag de uitslag wel doormailen zodat we die ten laatste maandag hier op ’t Bas & Belle blog kunnen lezen.

Voor morgen… zet ’m op Gorky,  geef er een lap op !

Belle, Hera, & Heros

Nog een huisdier erbij…

Nadat we deze morgen al een kat, die bij ons in de schuur zat, de stuipen op het lijf hebben gejaagd, vinden we daarjuist op de honden drinkemmer een wandelende tak.

Het is al een wandelende tak van behoorlijk formaat en het baas je heeft ‘m dadelijk in de kamperfoelie gezet. Dit uit veiligheidsoverweging want hij denkt dat dit nieuwe huisdier niet zo snel zal zijn in de vlucht voor drie Drenten als die kat vanmorgen…

Met een behoorlijke regelmaat zie je deze diertjes wel eens in de tuin, toch zo’n 5 è 6 maal per jaar. Uw oog moet er juist opvallen (?) omdat ze zo goed gecamoufleerd zijn. Deze viel nu wel echt op, zo op een blauwe emmer.

Wat we nog niet gezien hebben dit jaar zijn glimwormen. De eerste maal dat ’t baasje zo een zag dacht ‘m dat iemand een groen, brandend LEDje had laten vallen. Je weet wel zo een lichtje die je ook in balkjes op HiFi toestellen kan vinden.

Samen met de egels, vossen, en marters, hazen, konijnen en reeën, kan je hier nog heel wat huisdieren bijeen krijgen zonder dat je er zelf weet van hebt.

Belle

Fruitindustrie Faes…

Daar begint het hier zo stilaan wel op te lijken. Al een volle week zijn we bezig met oogsten, sorteren, wassen, verwerken.

Dat verwerken is hoofdzakelijk het verwerken van pruimen en appelen tot confituur. Het blijven kilo’s die ons baasje opraapt en plukt. Dinsdag was het wat we in de Kempen “dwaas weer” noemen. Er stond een flinke wind en het was afwisselend bewolkt en dan weer stralend zonnig. De wind zorgde er echter voor dat het baasje geen ladder behoefde om de pruimen af te doen.

Sommige pruimen waren zo rijp dat ze gewoon uiteenspatten als ze vielen. We hebben het niet genoteerd hoeveel fruit we dit jaar al verwerkt hebben tot confituur, maar zo’n oogst hebben we nog niet gekend in de tien jaren dat we nu hier wonen, en we twijfelen dat we zoiets nog zullen meemaken, zo uitzonderlijk is het.

Op TV in het journaal  zien we dat de  Belgische fruittelers hun fruit aan de straatstenen niet kwijtraken wegens te hoge productieprijzen en te grote (goedkope) aanvoer uit Polen en Hongarije.

Als het daar is zoals hier in de Charente kunnen we perfect de situatie inschatten maar naar de mestvaalt brengen…no way ! Dan zijn er andere oplossingen.

Ondertussen heeft het vrouwtje terug een grote pot van drie kilo klaar om te gaan koken en de potten staan al klaar om gevuld te worden. Kortelings een foto van de haast uitpuilende voorraadkast.

Belle & co

Eigenzinnig manneke

Een man moet dringend naar het toilet in een chic restaurant.
Helaas zijn alle deuren bezet. 
De maitre d'hotel, een begrijpend man, stelt daarom voor om de damestoiletten te gebruiken.

"Maar", zegt hij, "een goede raad : aan de linkerkant van de muur staat een reeks knoppen met de vermelding WW, WL, WP en ATV".
"Gelieve deze in geen geval te gebruiken want ze zijn exclusief gereserveerd voor de dames."
"Beloofd, beloofd, dank u wel."

En de man verdwijnt achter de deur.
 
Eens zijn dringendste behoeften voldaan, gaat zijn aandacht toch naar de geheimzinnige knoppen.
En zijn  nieuwsgierigheid haalt het.
 
Hij drukt op de knopWW en voelt onmiddellijk een straal WARM WATER die zijn achterwerk streelt.
Mijn God, denkt hij, de vrouwen worden hier nogal verwend.
Hij drukt op de knop WL en een stroom WARME LUCHT veegt zijn achterste droog.
Wow, wow, prachtig !
En ondertussen heeft hij reeds op de knop WP gedrukt.
Luttele seconden daarna parfumeert een WOLK POEDER zijn billen.
 
Wonderbaarlijk ! denkt hij en verrukt drukt hij ook op de laatste knop ATV…
 
Hij wordt wakker in een hospitaalbed.
Verward en beduusd belt hij om de verpleegster.
"Wat is er toch gebeurd ?" vraagt hij.
"Wel, u was in de toiletten van restaurant GRAND CHIC en u heeft op de verboden knoppen geduwd."
 
"Maar allez, elke knop bezorgde me zeer aangename gewaarwordingen …"
 
"Ja,ja, dat is waar, maar de laatste, met de letters ATV betekent AUTOMATISCH TAMPAX VERWIJDEREN… Enfin, u vindt uw penis onder uw hoofdkussen …"

51…

Kalme avond gisterenavond, het was nu toch wel een tijdje geleden dat de baasjes nog op een feestje moesten zijn. Gisteren was het dus weer zover.

Vooraf had het hoofdbestuur hier ten huize alle eetwaren die bereikbaar konden zijn voor Drenten veilig geplaatst, kwestie van niet voor verrassingen te staan zoals gisteren bij thuiskomst !

Het was Jeanine, Belgische, met Laurent, Fransman, gehuwd, die het eerste jaar van de tweede helft van haar leven vierde, uitgaande van het feit dat hier in de Charente iedereen  honderd jaar wordt.

Als je dan weet dat Jeanine Limburgse (Maaskantse) roots heeft,dan weet je ook gelijk dat er aan de innerlijke mens veel aandacht was gegeven, en dat ze van feesten verstand hebben is ook geweten ! Kortom, het hoofdbestuur zag er moe maar voldaan uit bij thuiskomst.

Het is al lang geweten dat het baasje de deur niet meer uitgaat zonder “kodakske” dus ook gisteren niet. Hierbij dan ook een idee hoe het er op een Limburgs feest in Charentaise versie er aan toe gaat.

Belle

Samenwerking…

Spetterpoep…

Ik zal het nooit leren zegt het baasje, nooit of vanzeleven, zegt ‘m daartegen. Ik heb de verontschuldiging dat ik het van mijn moeder Freya heb geërfd.

Ik heb gisterenavond in de keuken een kom met ganzevet gepikt. Ik kon er juist aan als ik me recht zette tegen het aanrecht… De baasjes waren even weg, dus heb ik de geboden kans niet laten liggen. Het was het vet dat het vrouwtje eind vorige week af heeft gegoten van de Confit de Canard, opgelegde eendenbillen op ganzenvet.

Hera en Heros konden niet mee profiteren want die lagen in hun afgesloten bench. Nu zegt het baasje dat ‘m dat met mij ook terug gaat doen als ik niet stop met stelen.

Op het tapijt dat de baasjes speciaal voor ons in de keuken hebben gelegd omdat de vloer zo glad is, daar is nu een grote vetplek op. De pup’s hebben er al wel het meeste van opgelikt maar het blijft een vetplek. ’t Vrouwtje zal tante Kaat eens moeten raadplegen maar ik zal er maar niet over beginnen. Mij een paar dagen gedeisd houden lijkt me gezien de omstandigheden een stuk interessanter.

’t Baasje heeft mij een ongeziene, nooit geëvenaarde, knallende spetterpoep gewenst, zo eentje waar zelfs een stelende Drent van staat te kijken… Ik krijg nu toch ook wel veel dorst want dat vet is ook niet alleen zuiver vet, maar ook nog eens flink gezouten…

Belle

Toch wel raar… gelukkig !

Zeker en vast,  gelukkig ! De maand juli moet toch een fantastische maand zijn voor mensen met allergieën. Wie hoort er nu deze maand klagen dat zijn kindje allergisch is voor de hond ? ? ?

Waar de vork aan de steel zit, is dat de maanden vlak voor het verlof de “allergiemaanden” zijn. DIKKE BULLSHIT ! ! !   Het is in 80 % van de gevallen de gemakkelijkheids oplossing om zonder gezichtverlies hun hond te dumpen. En als er discussies op gaan volgen, laat ze maar afkomen, we zullen de site’s van de dierenbescherming en de rasverenigingen eens open doen. GEEN ENKELE DRENT diende er deze maand te worden overgeplaatst wegens allergieën van de medebewoners.

En dan te bedenken dat deze maand, de maand is dat de kinderen toch gans de dag thuis zijn, waar ze vanaf september terug naar school moeten. Moeten we dan de conclusie trekken dat meer en langer in contact zijn met de hond minder kans op allergie geeft ?

Kom het onze baas   a.u.b. niet vertellen de eerste maanden, dat het kleine boeleke  och arme allergisch is voor de hond. Toch zeker de eerste maanden na het verlof niet !  Als je dan eens een halve Fransman in een hele Franse colère wil zien … je doet maar,  maar wij hebben je verwittigd…

Belle & co

We missen ze al…

Gisterenavond rond half zes zijn onze familieleden/spitsbroeders terug richting België vertrokken. Stilletjes hadden we gehoopt dat ze voor altijd gingen blijven van het was echt wel plezant met die twee erbij.

Voornamelijk de wandelingen met z’n vijven en de zwempartij van gisteren namiddag waren “top”. We hebben het wel moeten bekopen onze uitspattingen want gisterenavond was hier van enige Drentenactiviteiten niet veel te bespeuren, op een meerstemmig geronk na, weeral een stuk regenwoud tegen de grond gesnurkt zegt het baasje.

We hebben dan vlak voor hun vertrek nog een groepsfoto gemaakt waar ik niet bij op de foto sta. Te veel rompslomp als ik zag wat het baasje allemaal moest doen om er ook bij te staan. Wat “frullen” aan ’t kodakske, dan op een knop duwen en dan snel lopen en hardop tellen tot tien. Als ‘m dan achter de tafel bij de groep stond moest ‘m ook nog “cheese” zeggen en zijn toot in grimassen trekken. Allemaal voor een “portretje”.

Ik was moe van het zwemmen en ben voor de deur in ’t zonneke blijven liggen…

Belle

Een drukke, plezierige dag…

Vooraleer de “Zeppos familie” terug naar België zou vertrekken hebben we nog een druk programma afgewerkt.  Terwijl Heros bovenop tafel de maxi cosy van Bellefleurke bewaakte tegen ongure typetjes, waren wij druk in de tuin bezig samen met de baasjes.

Na de middag zouden we gaan zwemmen in de Charente , zoiets hadden wij toch opgevangen. Toen de achterklep van de auto openstond voor ons in te laten geloofden we het nog niet echt.

Pootje baden in de eendenvijvers in Vosselaar dat wel , maar echt zwemmen, vrij en vrolijk in een rivier…eerst zien (en nat worden) voor we het geloven. Maar toch, de baasjes sloegen de weg in naar Verteuil, ze hebben daar naast de rivier de Charente nog een prachtig kasteel staan van de Markies de kweetniewie.

En ’t is echt waar, wij gaan hier niet overdrijven, wij mochten vrij, en zelfs Peter , Florian en ’t baasje gingen mee in ’t water. Als zotte kiekens hebben wij ons gedragen zegt het baasje en ik kan me wel voorstellen dat het door mensenogen gezien wel op zoiets geleken heeft.

De beste zwemmer van ons vijven was Hera, gevolgd door Hercule. Mijn maat en vrijer de Zeppos en ik hebben die “klein mannen” van ons samen met onze baasjes goed in ’t oog gehouden om het veilig te houden. Eventjes was er paniek toen Florian in dieper snel stromend water terecht kwam en er als de foeter vandoor ging in zijn zwemband “de groene draak”. Peter heeft er een zwemsprintje moeten uitpersen om zijn zoon terug in rustiger water te krijgen.

’t Baasje heeft beloofd dat we dat kortelings nog wel eens gaan doen maar dat Heros dan niet meer mag pogen op ’t baasje zijn rug te klauteren als ‘m geen grond meer onder zijn poten voelt.

Belle