Een vos ? et alors …?

Le quatorze juillet…

14 Juli vandaag, nationale feestdag in Frankrijk en dus staat er niet veel te gebeuren buiten de officiële feestelijkheden. Op het platteland viert de bevolking dat met een bal populaire vanavond , zeker en vast vuurwerk, en waarschijnlijk nog een bric à brac, een vide grenier en een foire de produits regionaux.

In Parijs waar ze de Franse revolutie en de bestorming van de Bastille (de gevangenis) van 14 juli 1789 herdenken staan er uiteraard andere zaken op het programma. Maar de herdenking gaat eigenlijk over de eerste verjaardag van de verovering van de Bastille. Zoiets als, ..wat gebeurde er op 11 juli 1303 ? net het is geen tikfout het moet zijn 1303 !

Dan vieren ze in Vlaanderen het eerste bal van de oudstrijders van 11 juli 1302 ! Zoiets is het hier in de lichtstad vandaag ook.

De “President de la République” zet zich dan op de tribune op de Champs Elysée te Parijs en neemt dan de militaire parade af. Ons baasje zegt dan “de kleine Napoleon kijkt naar zijn soldaatjes” Dat is wel niet de officiële benaming van de Nico van Carla maar ons baasje is niet zo’n groot fan van “de Nico”. Trouwens de meeste Fransen zijn ook al wel tot het besluit gekomen dat ze er enkele jaren gelden “er neffen gekozen hebben”.

Vanavond krijgen we hier in Villefagnan een vuurwerk dat ze afschieten op de voetbalplein, in Ruffec maken ze er nog meer werk van, daar gaat het vuurwerk synchroon op muziek. Dat is wel knap in elkaar gestoken en de eerste maal dat je het meemaakt is het best indrukwekkend.

Bij ons in de roedel gedenken wij (of vergeten wij niet) dat op 14 juli 1994 onze Bas, toen 8 maanden oud op de trappen van Montmartre in Parijs een trauma opliep door Parijs’ vuurwerk. Dat zal ons nu niet meer gebeuren zegt het baasje, wij blijven veilig op 4 kilometer afstand van de dichtst bijzijnde vuurpijl !

Belle & co

Het was laat vanavond…

Het was laat vanavond toen het hoofdbestuur hier vanavond terug toekwam. Zij waren op bezoek geweest in Saint Fraigne waar het baasje zijn zus , tante Rita (de koekjestante), een huis heeft gehuurd.

Wij hadden thuiswacht gehad wegens te moe en we lagen al te slapen toen de baasjes vertrokken. We hadden deze namiddag dan ook nog gespeeld met twee hondjes die ons verstonden. Die blaften namelijk ook in het Nederlands. Zij zijn oorspronkelijk uit Amersfoort en hier met hun baasjes Jonas en Yvonne op verlof in Montjean, een dorp hier vlakbij.

Toen de baasjes thuiskwamen hebben ze ons laten opschrikken omdat het baasje heftig remde. Bleek dat ‘m alles had moeten “dichtsmijten” (remmen bedoelt ‘m) omdat er hier vlak voor de deur een vos de straat over stak . De intentie van het baasje om hier ooit nog eens enkele kippen te houden is nu wel definitief gefnuikt !

Dat is ook de eerste maal in twaalf jaar dat ze hier verblijven dat het hoofdbestuur een vos zo dichtbij opmerkt. Morgen mogen we zijn spoor gaan volgen zegt het baasje. We zullen wel zien of hij het morgen niet vergeten is !

Belle & co

Zonder benen...

Louis zit zonder benen in zijn rolstoel in het winkelcentrum vóór de Carrefour
even uit te rusten.
Hij heeft zijn pet afgezet en op zijn schoot gelegd.
Komt er een man aan die een biljet van 20 euro in Louis zijn pet gooit en
zegt:
"Alsjeblieft, koop daar maar een paar mooie schoenen van."
Louis natuurlijk flink over de rooie.
Even later komt zijn vriend eraan. "Amaai zeg wat zie jij er boos uit...Wat
is er gebeurd?"
Louis vertelt het hele verhaal.
"Wat vervelend," zegt de vriend, "Ik had het niet gepikt en die kerel direct
een flinke schop onder z'n kont gegeven."
Wanneer Louis dit hoort, slaan de stoppen bij hem helemaal door en rolt hij
laaiend van woede naar huis.
Zegt Agnes tegen hem: "Oei een slechte dag, is er wat gebeurd?".
Louis vertelt haar het verhaal van de man met de 20 euro en de reactie van
zijn vriend.
Waarop Agnes zegt:
"Zeg Louis,  jij bent ook snel op je teentjes getrapt hoor !!!".

Louis M.

Ps: alle namen zijn toevallig en de personen zijn louter fictief, zij wonen dus niet aan Winkel te Turnhout.

Verandering van omgeving…

Toen wij vorige maal hier in La Magdeleine waren was ons grootste plezier tijdens de wandelingen het “graanjumpen”. Het is gewoon boven het graan uit springen om te kunnen zien waar we ongeveer bleven wanneer we het koren indoken.

Want net zoals in een vijver was het springen in het onbekende, zoals duiken in troebel water. Je zag hooguit een halve meter voor je snuffel uit ! Maar goed dat het reukorgaan vooraan op die snuffel zo perfect werkt. Daardoor hebben we toch voor ons zeer interessante zaken kunnen opsporen, en vooral veel vogels kunnen opjagen.

Maar nu bij de terugkomst ligt al dat graan samengeperst in balen en hoog opgestapeld op de velden. Het graan is nu ook van naam verandert, het heet nu stro !

Twee jaar geleden was er zo’n stapel omgevallen en hebben we toen het gehucht omgedoopt in “Ferret pretpark”. Een drie velden ver van hier is er weer zo’n stapel omgevallen en het baasje zou er met ons wel naartoe willen gaan om te gaan klimmen op de omgevallen balen, maar er staan nog twee hoge torens balen naast die maar wankel staan. Als je dan weet dat elk baal meer dan 500 kilo weegt dan blijf je daar beter weg als er risico op omvallen bestaat….

Ondertussen kunnen we vrij over de velden spelen en lopen, De stoppels van de graanhalmen deren ons geenszins en het heeft een voordeel voor de baasjes. Ze zien nu de ganse tijd waar we ons bevinden, voordien was het zoeken naar een staart of kop die af en toe eens boven het graanoppervlak kwam kijken !

Belle & co

Appeltjes en zo…

Terwijl het onder de boom vol ligt met appels, en de takken nog eens doorbuigen van de rest van appelen Is de bokaal met gedroogde appeltjesschijven al volledig leeg.

Het hoofdbestuur heeft dan wel wat hulp gehad want “den Hugo en Mieke” hebben meegeholpen. Toen kwam tante Rita en de familie nog langs want die moesten de beste shopadressen hebben om de familie in leven te kunnen houden.

En toen was de bokaal bijna leeg en hebben we hem meegegeven want Lien en Wout lustten het ook wel, dus… bokaal zal nu wel leeg zijn.

Geen nood want op dit moment zal het droogoventje wel aflopen en is de volgende lading klaar. Deze is vriê lekker, dat heeft het baasje al meermaals gecontroleerd deze namiddag. Het is dan ook een beetje speciaal geprepareerd met fijne suiker en kaneel. We hebben het baasje eigenlijk té dikwijls zijn “kot” zien binnen gaan. En telkens kwam hij kauwend buiten ! ! ! Raar of toevallig, wie zegt het ons ?

Ondertussen heeft ons baasje al wel gemerkt dat hij de appelschijfjes niet meer aan beide zijden mag suikeren. De schijfjes plakken iets meer aan de roosters dan de editie van gisteren. Dat weten we dus ook weeral voor wat we morgen drogen. Waarschijnlijk zal het hetzelfde zijn als vandaag, om één reden… te lekker volgens het baasje.

Belle & co

Uniform van de post

Twee vriendinnen bespreken elkaars liefdesleven.

De eerste is tevreden, maar de tweede moppert en vindt het geslachtsdeel van haar partner veel te klein.

De eerste raadt haar aan het es buiten de deur te zoeken en vertelt haar vriendin dat je aan de maat van de schoenen kunt zien hoe groot de persoon geschapen is: grote schoenen, grote Sjako!!

De vrouw bekijkt de volgende dag de schoenen van de melkboer: niks bijzonders. Daarna die van de groentenman: ook niks. Dan

komt de postbode, nou, die heeft me daar een paar schuiten aan!

Ze nodigt hem uit voor een kop koffie, daarna biedt ze hem een borrel aan. Als ze vraagt of hij zin in sex heeft staat hij al boven!

Ze ligt op hem te wachten in bed, hij heeft moeite om het boordje van zijn overhemd los te krijgen.

" Wat duurt het toch lang?"
" Ach", zegt de postbode, " 't is altijd wat met die uniformen, overhemd 3 maten te klein, schoenen 5 maten te groot!"

R.V.

Klank en lichtspel “nature” vannacht..

Het rommelde gisterenavond al heel in de verte maar rond vijf uur begon de show echt goed. Bij de showbusiness zouden ze zeggen dat de show prachtig was met een matig voorprogramma !

Het onweer zelf, we denken dat het er wel drie vier tegelijk rondom ons waren gaf in elk geval genoeg kabaal om gans de streek wakker te krijgen.

En wat grandioos was aan de “show” het regende bakken uit de hemel ! De sproeibeurten in de moestuin kunnen terug ongestoord doorgaan want het waterreservoir van zo’n 30 m³  (30.000 liter) is terug boordekesvol.

We hebben ons heel stil gehouden, onweer maakt ons niets uit, wij gaan van het standpunt uit, het baasje arrangeert het wel als er iets mis is. En vermits hij er niet voor uit bed gekomen is hoefden wij ons geen zorgen te maken. Het baasje zegt zelfs dat wij het best van alle tegen bliksem beschermt zijn in onze bench. Hij noemt de bench dan de “kooi van Faraday”. Waar die naam vandaan komt weten wij niet, volgens ons is het gewoon een bench van de Zoomart, niks Faraday…

Deze morgen hebben we dan samen met het baasje een ronde door de tuin gemaakt, gewoon om de schade aan de bomen te gaan bekijken, want gewaaid heeft het ook flink gedaan. Het baasje vreesde voornamelijk voor de tomatenplantjes die hij gisteren nog wilde opbinden maar er moest mee stoppen omdat het te donker was geworden, hij zag het niet goed meer.

Maa ook voor de tomatenplantjes is alles in orde gebleven, net als voor de zwaar beladen takken van de appelbomen. Zo op het eerste zicht is alles nog pico bello. Wel zijn er een groot deel rijpe appelen afgevallen. Daar moet dus aan gewerkt worden…

Tot straks dus….

Belle & co

Appelchips…

Ons baasje had het droogapparaat al even geleden gekocht en hij was uiteraard benieuwd naar het resultaat van het droogproces. (zie blog 30.06.’11)

Aanvankelijk was het de bedoeling van zelf vlees te gaan drogen voor ons, hondjes.

‘t Baasje was wel van mening dat die zakken gedroogde pens en bullenpees aan de dure kant zijn, en ’t vrouwtje vond het maar stinken al die gedroogde ingewanden troep.

Dus wou hij zelf gaan proberen met spulletjes die makkelijk voor handen zijn, te gaan drogen om dan tijdens de wintermaanden van te snoepen, gezond te snoepen !

Een eerste maal dat het baasje kennis maakte met zelf gedroogde etenswaren was op wintersport in het Reschnerhof op de grens van Italië en Oostenrijk. Daar ging de kok Luïs tijdens de herfstmaanden de bergen in om “steinpilzer” te zoeken. Die droogde hij dan op zolder en bewaarde ze in grote tonnen.

De “Steinpilzersauze” van Luïs… ’t baasje zegt wanneer men Michelinsterren geeft aan een gerecht deze saus van Luïs er terecht drie sterren voor zou mogen krijgen. ’t Baasje heeft weeral speeksel in zijn mond alleen al maar bij het typen over die Steinpilzersauze.

Daarom is hij nu begonnen met appeltjes uit eigen boomgaard te drogen. Vandaag is het recept “appeltjes natuur” maar morgen gaat hij verder experimenteren. Hij heeft al in zijn koppeke… gedroogde appeltjes met kaneel, met vanillesuiker, met honing, misschien wel met Calvados …

Waarschijnlijk, wat zeggen we ? Hoogstwaarschijnlijk gaat onze Bourgondiër er jullie wel van op de hoogte houden hoe het allemaal smaakt en hoe het met zijn gezond leven en zijn “lijn” gaat evolueren. Van dat gezond zijn we al overtuigd, maar of het iets aan zijn (bolle) lijn gaat verbeteren is nog maar de vraag !

Belle & co

Ben jij 18 ?

Een vader staat met zijn zoontje bij de bakker als er een vreselijk opgetutte dame binnen komt lopen.

Pruimentijd ?...

Ja en neen wat betreft de pruimentijd. Letterlijk is het inderdaad pruimentijd, de oogst is niet overweldigend zoals vorig jaar maar lekker zoet zijn de pruimen ze in elk geval.

Figuurlijk is het helemaal geen pruimentijd, er is een pak werk te doen vooral in de tuin. Het droogoventje gaat vandaag zijn eerste job te verwerken krijgen want er is een vracht rijpe appelen afgevallen waarmee we de eerste test van het droogapparaat gaan doen.

Resultaat hiervan mag je vanavond verwachten. Straks snoepen we alvast appelchips !

Voor het gazon in de tuin is weinig zorg vereist, de droogte heeft enkel wat onkruid laten opschieten. Daar gaat het baasje één van de dagen eens snel overheen met onze “Husq”. Die doet dat werkje in geen tijd en dan kan het baasje aan de geplande werken als zwembad en dergelijke denken.

Nu eerst inkopen doen voor de volgende dagen, de inwendige mens en hond moet ook “gesoigneerd” worden. Dus straks meer nieuws vanuit “la douce Ferret”

Belle & co

Toch goed in La Magdeleine aangekomen…

Vijf dagen later dan aanvankelijk voorzien, zijn we dan toch in La Magdeleine geraakt.Deze middag iets voor twaalf uur zijn we dus in Vosselaar gestart en iets na half negen waren we hier ter plaatse. Het baasje zijn zus Rita (de koekjestante) en schoonbroer zaten zo’n goei twee uren na ons in dezelfde richting te bollen.

Nu heeft ons baasje hen kunnen verwittigen wanneer wij in een file dreigden terecht te komen. Dat was al een eerste maal het geval op de A3 tussen de luchthaven Charles de Gaulle en de Porte Bagnolet op de périférique. Een tweede maal stond er aangeduid dat er “bouchon” was tussen de A6 en de A10 met een wachttijd van 1u15

Dat was voor ’t baasje reden genoeg om schoonbroer via de GSM langs Parijs West te dirigeren. Weinigen Belgen en Hollanders gebruiken deze weg , misschien omdat ze hem niet kennen en er zitten ook geen noorderburen met sleurhutten op die weg. Dat scheelt ‘m een pak tijd maar je dient er wel een Parijse Boulevard van zo’n 3 km voor te  doen.

Dus schoonbroer Luc reed rechtdoor naar de porte de la Chapelle, via de périférque exterieur ging hij dan tot de porte de St Cloud en zo naar Boulogne Billancourt, waar ze dan de Seine overstaken en langs de N118 naar de A10 gingen.

Even later meldde de familie dat ze zonder files  Parijs waren voorbij geraakt. Ook ons baasje heeft met een paar kunstgrepen de files weten te passeren. Komt er van als je beter de weg weet in Parijs dan bvb in Brussel of Luik.

We hebben al gemerkt dat er van regen hier in La M. niet veel sprake is geweest, op het programma morgen,  sproeien in de moestuin en zo stilaan het zwembad en de verwarming ervan in orde maken. Als die zonneverwarming niet werkt krijgt ons baasje ’t vrouwtje niet in ’t water want eigenlijk is zij een grote “kouscheet”…

Morgen meer nieuws van een uitgelaten bende Drenten in Frankrijk !

Belle & co

Twee pup updates gelijk…

Twee updates op dezelfde avond, beide afkomstig uit Nederland. Maar beide updates zijn wel erg verschillend van inhoud. De eerste van Marian en Kiki is het plezier van lezen zelve maar bij het bericht van Gonda en Kyra is het toch wel even slikken…

Hallo Jan en Simonne,

Even een Kiki-update hoor.Vanmiddag ben ik voor het eerst met haar wezen wandelen in Park Zijpendaal hier (http://nl.wikipedia.org/wiki/Park_Zypendaal) ;dat heet dan wel park maar als je denkt aan een keurig aangeharkt stukje groen en bomen er omheen dan moet ik jullie teleurstellen.

Het is namelijk opgedeeld in een parkachtig geheel en een bosgebied.

In het hele bosgebied mogen honden los lopen en bij het water niet.Maar ja.daar is weinig of geen controle,dus wij hebben ons daar vanmiddag heerlijk vermaakt.

Bijgaand een paar foto's van een heel erg genietende Kiki (en fotografe/eigenares,maar ja die komt bijna nooit op de foto).

Groetjes,

Marian en Kiki.

En dan de tweede heel wat minder vrolijk Van Gonda…

Hoi Jan en Simonne,

Even een waarschuwing vooraf, dit bericht bevat schokkende beelden…

Kyra is vanavond gestoken door een wesp in haar wang. Op de foto is de zwelling nog niets op zijn ergst, beide wangen zijn heel erg dik geworden (wel 2 keer zo dik als normaal) en ook haar linkeroog is helemaal dik geworden. Eerst zijn we met ijs gaan koelen, maar dat hielp niet. Toen de dierenarts maar gebeld en op zijn advies een doek met azijn er om gelegd. Hij kon niet direct iets doen omdat hij een keizersnede bij een koe moest gaan doen.

We hebben ruim een uur azijn op haar snoet gehad, dat ze liet ze overigens goed toe, ze viel af en toe zelfs in slaap. Nu is de zwelling gelukkig wat afgenomen. De dierenarts heeft nog gebeld om te informeren hoe het nu is en volgens hem konden we nu stoppen met azijn en nu verder afwachten. Vannacht slapen we voor de zekerheid maar beneden.

Misschien ook een goede tip om hier de andere pupkopers over te informeren, zodat zij ook weten hoe te handelen mocht het bij hen ook gebeuren. Wij waren er ook te laat bij, we dachten dat ze aan het spelen was, maar het bleek happen naar een wesp te zijn terwijl wij dachten dat er een mier of kever of zo zat.

Om fier op te zijn…

Op dit moment strijden in Parijs duizenden honden voor de titel van wereldkampioen op de World Dog Show. Niet dat wij daar gaan meedingen, maaaaar….. Tante Lisa, onze Oma Felis van onze pupjes en Overgrootmoeder Dagmar van Drentenpassie zijn daar volgens de laatste berichten flink aan het hooien in de prijzen !

Onze oma Felis, de moeder van onze Pa Ferron en tevens de moeder van tante Lisa, ook op de show aanwezig is op dit moment “best of breed” ofwel in ’t Vloms “de beste van het ras”

Tante Lisa, is momenteel reserve kampioen in haar klasse

En grootoma Dagmar is beste veteraan van het ras.

Als dat geen zaken zijn om fier op te zijn. We wensen Roswitha en haar “van Drentenpassie” roedel nog verder mooie resultaten wanneer haar trio nog uitkomt in de kampioenschappen voor de rasgroep en ook gaan we nog duimen opdat één van de drie “best of show” kan worden !

Als dat zou kunnen dan gaan we speciaal terug naar Parijs om ze te begeleiden richting Vriezenveen. Dat heeft onze baas ervoor over heeft ‘m daarjuist nog gezegd.

Belle & co

Puppy Update X+3

Deze maal komt de update vanuit het Gentse. Marc en Lut berichten over hun wedervaren met hun/onze Kona.

We horen niet zoveel over Kona maar het kontakt is en blijft er wel. Wij hebben er alle begrip voor dat niet alle pupeigenaars allen momenten van de dag over hun puppy kunnen berichten.

We hebben onze pupeigenaars ook niet gezocht onder de schrijvers of bloggers van de lage landen, maar wel bij die mensen die goed voor onze pups zouden zorgen. En laat ons daar nu helemaal niets te klagen over hebben.

We gaan Marc hier zelf aan het woord laten. Terugvinden zal ‘m zijn eigen bericht allicht pas binnen twee weken wanneer hij terug is uit de Franse Limousin, de streek rond Limoges.

Belle & co

Hallo,

Eindelijk wat nieuws over onze Kona , ik weet het heeft lang geduurd maar het is hier dan ook ontzettend druk geweest met de fietsen , de school , de puppiehond ..

Maar vanaf morgen hebben we verlof voor twee weken en vertrekken zaterdag voor Kona haar eerste grote reis , wij kijken er alvast uit naar een verblijf in de LIMOUSIN.

Tegenwoordig gaat het prima , ze is zo goed als proper , kan al redelijk wandelen , komt terug als geroepen wordt , ze eet goed en groeit straf, nog niet ziek geweest ... dus alles OK. Behalve het autorijden maakt haar telkens ziek , voor zaterdag hebben we dan ook anti-braakmedicatie gekocht , hopelijk zal dit haar helpen.

Ze is wel van een ander kaliber dan onze vorige hond , we hebben zelfs moeten overgaan tot de aankoop van een bench waar ik altijd wat tegen was , maar dit is toch een goede beslissing geweest , zo heeft ze haar eigen rustige plek en laat ons ook eens gerust.

Kortom : een trouwe gezel, een leuke , vriendelijke hond , zowel tegen andere honden , als tegenover kinderen en andere mensen maar altijd te enthousiast en te "levendig" , misschien herinneren we ons dat niet meer van vroeger of hadden wij en de kinderen wat meer tijd , maar dit gaan we nu de twee komende weken volledig compenseren en zullen terug keren met een schatje van een hond.

Jullie horen nog van ons als we terug zijn.

Vele groeten

Marc

Wij wensen Marc, Lut en de familie een fijne deugddoend verlof in een prachtige rustgevende streek .

Een fijn bericht in de mailbox…

Na een fijn avondje uit in hun favoriete restaurant, het Ganzennest te Herentals, met vriê lekker eten, leest het baasje nog een tof berichtje in zijn mailbox.

Wij kennen de mensen nog de hond niet, maar er straalt iets uit dit bericht dat het de moeite loont van het hier te plaatsen. Het baasje denkt dan… toch weer een herplaatsertje die een nestje als het onze gevonden heeft. Een warme mand met liefhebbende baasjes…

Hier het berichtje zoals we het zelf in de mailbox vonden.

Belle & co

Goedenavond,

In mijn zoektocht naar informatie over Enzo kwam ik op een aantal sites terecht waar ik onder ander dit mailadres kon achterhalen. Ik wil even laten weten dat wij Enzo sinds zaterdag 2 juli bij ons hebben, via marktplaats van Schiermonnikoog gehaald. En wat is het een schat. Nu bijna een week verder lijkt hij hier erg op zijn gemak.

Ik wil met alle plezier wat foto's en verdere informatie verstrekken. Enzo en zijn baasje(s) hebben het niet altijd gemakkelijk gehad als ik het zo lees. Het is misschien goed om te horen dat Enzo het nu reuze naar zijn zin heeft en nu definitief zijn thuis heeft gevonden, want hij komt niet weer op marktplaats terecht.

Groeten van Jelle en Jeltsje Tibbesma uit Houtigehage in Friesland

Fietsende pastoors…

Twee pastoors kwamen elkaar iedere zondag tegen als ze naar hun kerk fietsten.

Dan fietsten ze samen verder en wisselden onderweg ervaringen uit.

Op zekere zondag blijkt één van hen beiden te lopen.

'Wat is er met je fiets gebeurd?'

'Wil je wel geloven dat iemand van mijn parochie die gestolen heeft?'

'Nee zeg!' Maar dan krijgt hij een idee.

'Wil je weten hoe je die fiets terug kan krijgen?'

'Ja?'

'Straks geef je een echte donderpreek met hel en verdoemenis,

dan begin je over de Tien Geboden en als je bij het: "Jij zult niet stelen" aankomt,

kijk je naar de reactie om te zien wie goed schuldig kijkt.'

De volgende zondag rijdt de ander inderdaad weer op zijn fiets.

'Wel, ik zie dat mijn aanbeveling goed gewerkt heeft.'

'Eigenlijk niet helemaal,

ik was werkelijk goed op dreef over die Tien Geboden,

totdat ik bij dat stuk over overspel kwam.

Toen herinnerde ik me ineens weer waar ik de fiets gelaten had.'

De aanhouder wint ?...

Dat moet zowat het enige zijn watdoor Heros’ dikke kop gaat, aanhouden , blijven aanhouden tot je wint. Wees maar zeker, het is er ééntje met een aanhouders mentaliteit.

Oren hoog op z’n kop , vinnige ogen, tong uit de bek, hoogtonig keffen, een staart die draait als een propeller…. Hij die durft beweren dat een hond geen uitdrukking heeft die moet maar eens langskomen, wij zullen die eens slimmer maken met een zeer actueel voorbeeld !

Zoals we gisteren al schreven, Heros heeft een probleem, in ’t kort samengevat komt het hier op neer… Hij wil, hij kan, (nog genoeg) maar hij mag niet ! Als dat geen probleem is voor een reu van twee en een half jaar oud !

Wij zullen zien wat het geeft, vorige keer toen Hera loops was heeft hij gewonnen, toen heeft ‘m het gelapt in een onbewaakt ogenblik toen de baasjes bezig waren met de diepvries in te laden. Ironisch genoeg… bij Heros was er toen helemaal geen diepvries probleem, integendeel mogen we wel zeggen !

Belle & co

Time out… voor twee…

De hormoontjes maken Heros lang niet zachtzinniger tegenover Hera. Op zich geen probleem, zij kan het normaal wel aan, maar vorige week was ze nog aan de Metacam wegens een pijnlijke rug…

Het wilde spel van Heros heeft al verschillende malen een pijnkreet bij Hera ontlokt, maar ze geeft niet af en zet regelmatig haar broer op zijn plaats. Zoals bij elke vent (?) werkt dit alleen averechts en is het olie op het vuur…

Het baasje besluit dan de beide een time out te gunnen in de bench, iets waar ze geen van beide problemen uit maken. Binnen geen tijd liggen ze met de koppen tegen elkaar in dromenland te zijn. Veilig gescheiden door een dubbele wand van twee benches…

Het is wel opmerkelijk dat wanneer ze samen, zij aan zij gaan wandelen er nog niet aan sex gedacht wordt. Dan lopen ze netjes naast elkaar zoals twee weken geleden…

Belle & co