Berichten van 1 januari 2010 tot 31 januari 2010

Dooi…

Gisterenavond is het al begonnen, ’t baasje zijn zus belde dat ze thuis was na een glijpartij want in Turnhout, 7 km van hier regende het op een bevroren ondergrond. Zij was “heel zuutekes” van de rijschool* naar huis “geslibberd” (*voor mensen uit de omgeving van den TAR)

Wij wonen natuurlijk in betere oorden (haha) en hier dooide het zachtjes aan op een normale wijze, met druppende dakgoten, lekkende stukgevroren bloempotten en druppende bomen.

Het is weer eens iets anders dan al dat wit en geschuif als je buiten kwam. Deze namiddag zullen we wel weer naar onze poten krijgen als de dooi zo verder zet en we komen met 12 slijkpoten terug binnen “geschoven”.

Het kuilen graven in de tuin zal dan wel beter lukken als bij dat probeersel van maandag voormiddag. Toen moesten we eerst door een dikke bevroren laag graven voor we op “de zachte” kwamen. Nadien heeft het baasje de aslade van de kachel in die kuil leeg gemaakt en er een stinkende drol bovenop gelegd. Dan graven ze daar niet verder zegt ‘m, en gelijk heeft hij, hij heeft nu twee kuilen in de tuin. De tweede vlak naast nummer één want daar ligt een drol in!

Belle & co

Opgave…

Het is een opgave ons “Miss Energy” kalm te houden. Het baasje heeft al aan opgave, in de andere betekenis gedacht want het is als dweilen met de kraan open. Het is niets gekort kort op de bal te spelen want eens je je hebt omgedraaid is ze weer actief tegen 100/u.

Dan is Hera bezig moeder of broer te jennen, of ze staat met dat flosjtouw klaar om mee te spelen. Dan ga je wandelen en denk je er aan van ze gans de tijd aangelijnd te houden… maar dan is het weer te glad en maak je de leiband los omdat ze je anders onderuit trekt !

Eens die leiband los is haar eerste betrachting zo snel mogelijk terug bij Heros te komen die al een eind vooruit is. Ze stormen dan zij aan zij door het bos op een wijze dat elk wijs wezen denkt…dat kan nooit goed gaan !

Het zal nog lang duren denken wij eer die knobbel weg getrokken is op een natuurlijke wijze. ’t Baasje heeft er al aan gedacht van ze een week uit te besteden op een plaats waar ze alleen is, zonder hond of kat.

Eén voordeel heeft dat wandelen wel, als ze dan moe thuiskomt is ze kalm ….

Belle

Niet diplomatisch…

Jefke zit op de stoep met een stok in een hondenpoep te roeren.

De postbode komt voorbij en vraagt aan Jefke wat hij aan het doen is.
 
'Ne facteur aan 't tekenen', zegt Jefke.
 
Kwaad loopt de postbode door en doet zijn verhaal aan de ' Broeders van Liefde', die een straat verder in hun combi zitten te mediteren.
 
'Wacht', zegt één van de gendarmes, 'eens zien of hij dat bij ons ook durft !' 
  
'Zij wandelen naar Jefke en vragen : 'Awel brave jongen, gij zijt toch gene gendarme aan 't tekenen hoop ik?
 

'Jefke: 'Nee nee, maak u maar geen zorgen, daar heb ik niet genoeg stront voor....'
L.M.

Dubbel  tarief voor ’t baasje

Als ’t vrouwtje niet mee gaat wandelen is het voor ’t baasje dubbel werk, dan gaat hij eerst met mij naar het bos en daarna met Hera en Heros. Dubbel tarief zegt’m daar tegen.

Niet dat ’t baasje daar mee inzit, destijds toen ik hier in de familie kwam had ik maar één taak, en dat was zorgen dat ’t baasje in beweging bleef vanaf hij op pensioen ging. Van die taak heb ik mij tot nu toe elke dag zorgvuldig gekweten, meerdere keren per dag zelfs.

Nu las het baasje tweemaal de ronde van het bos moet maken komt hij ook dubbel zoveel mensen tegen waar hij een babbeltje mee kan doen. Gisteren namiddag zijn er drie dames uit onze straat samen een lange tijd mee gelopen. Zij gingen een wandelingetje makenen een koffietje drinken aan de Lilse Bergen. Ondertussen wist het baasje toch weeral wat er zich afspeelde in de wijk tijdens onze afwezigheid.

De madammekes weten ondertussen hoeveel sneeuw er in La Magdeleine lag …

Als we dan terug thuis komen staan hier twee crazy Drenten aan de deur ons op te wachten. De baasjes kunnen dan niet snel genoeg zij om die hun leibanden aan te doen.

Als ’t baasje dan weer thuiskomt hoort het vrouwtje, ik ben Jef tegengekomen en die Nieuwjaar gewenst en neen xxx heb ik niet gezien maar wel die twee dames met Bono, de naam van de dames kent ‘m dan voor één keer niet, maar die van de hond des te beter …

Belle

Kalm houden, hoe doe je dat ?

Probleempje voor het hoofdbestuur in het geval van de knobbel op Hera’s  rechter achterpoot. Kort na kerstmis ontdekten we een knobbel op het gewricht van Hera’s rechterachterpoot, in de dierenkliniek onderzocht Dr. Flor de poot, trok er vocht uit, bekeek het boeltje onder microscoop, toverde wat met verschillende flesjes en verklaarde dat er niets ergs met de poot mis was.

Nu goed twee weken later is die knobbel haast verdwenen geweest, en terug gekomen. Hera heeft tien dagen  Metacam gekregen tegen mogelijke ontsteking maar zonder echte beterschap te bekomen.

Gisteren waren we dus terug in de dierenkliniek en gaf Dr. Nelly ons dezelfde boodschap mee, kalm houden er is niets ernstigs aan de hand, poot in dit geval, maar intapen en kalm houden die Hera…

Nu gebeurt het wel dat het trio na goed te hebben gespeeld in de tuin uit zichzelf in hun bench gaat rusten, maar nu zullen we toch iets meer moeten gaan forceren is zo mijn gedacht.

Op het NL Drenten forum is mij al de raad gegeven van ze kalm te houden zoals ze honden in de nieuwjaarsnacht daar kalm houden…met advokaat ! ! ! Maar ik kan nu toch moeilijk een alkoholieker maken van ons Hera.

Is er iemand die resultaat heeft gehad van zijn hond  kalm te houden met Bachbloesem druppels ?

De bijkomende moeilijkheid ligt erin dat ze geen hinder heeft van die knobbel en ze haar gang gaat alsof er niets aan de hand is !

Een Drent kalm houden, blijkbaar niet zo simpel. Een klas van 25 leerlingen van het beroepsonderwijs  in de hand houden is een makkie tegenover één Drent, zoveel is nu wel duidelijk.

Jan

Zo rustig mogelijk houden…

Dat is het advies van onze dierenarts Dr. Nelly bij het bezoek van Hera aan de dieren kliniek. Dan denkt het baasje achteraf, ze weet waarover ze praat, maar ze weet niet wat ze me aandoet, die Dr. Nelly van ons !

Een Drent kalm houden, je moet er één of meerdere in huis hebben om te kunnen meepraten. Als wij ons wedervaren vertellen aan de mensen, bekijken ze je met een onwaarschijnlijke blik in de trend van…ben je nu niet aan het overdrijven ?

Neen, we overdrijven niet ! Integendeel, als we alles zouden vertellen, de mensen zouden nogal ogen trekken en hun oren niet kunnen geloven. Zulke trouwe lieve ogen die niets dan onschuld uitstralen, de verleiders capaciteiten waar ze ware meesters in zijn, je smelt er in hun plaats van als ze zij aan zij voor de kachel liggen genieten.

Als we enkele deze eigenschappen in de verf zouden zetten dan was de Drentsche Patrijshond in no time de populairste hond ter wereld.

Maar als je van een mooi verzorgde tuin houdt, of je hebt een hekel aan een vuile poot op je pas gewassen broek of pull, of je krijgt een hartinfarct als je strepen van hondenpoten op je pas gepoetste vloer ziet, of de zak van de stofzuiger zit na twee zuigrondes propvol, en dit zo’n tweemaal per jaar, als je daar een hekel aan hebt dan adviseren wij een poedel of een chihuahua, die je in en uit een behoorlijke sjakkos kunt tevoorschijn toveren.

Dr. Nelly mag gerust zijn, we gaan ons Hera zo kalm mogelijk houden opdat ze die bol aan haar achterpoot, die overigens niet hindert of pijn doet, kwijt kan spelen. De baasjes gaan dat heel nauwgezet uitvoeren… een Drent ZO KALM MOGELIJK houden. Al een geluk dat er ook MOGELIJK bij gezegd is. Zonder dat woord was de opdracht ONmogelijk !

Belle

Een Antwerpse wielertoerist…

Een Antwerpenaar komt goedkoop "wielertoeristen" in Limburg.
We moeten vooraf echt niet verduidelijken dat hij de Limburgers voor domme boeren neemt.
Hij stopt met zijn fiets aan een benzinestation in Genk en vraagt aan de pompbediende : "Wilde gij ne keer voltanken. 

De bediende laat zich echter  niet uit het lood slaan en doet glimlachend alsof hij de fiets voltankt.
"En wilde gij ne keer mijnen olie ’s chekken” vraagt de Antwerpenaar. Weerom knikt de pompbediende glimlachend en speelt het spel mee. De Antwerpenaar krom van 't lachen, springt op z'n fiets en maakt aanstalten om te vertrekken.
Op dat moment geeft de pompbediende hem een daverende saflet (= oorveeg).
" Wa doede gij naa" panikeert de Antwerpenaar :
Antwoordt de Limburger héél traag : "Uuuw deur waaas niet choe diiich”.

Een jaar geleden…

De dagen voor het tweede weekend van januari vorig jaar waren dagen dat je niet wist of je nu vrolijk of triest behoorde te zijn. Wat was er dan mis met die dagen ?

Geboren op 12 november waren onze pupjes acht weken geworden in deze dagen en laat er nu 4 koppels staan popelen om hun pupje, hun oogappel,  hun beste maat voor de volgende jaren te komen ophalen. Ons nestje liep leeg !

 Ronny en Karine trotseerden ook toen het slechte weer en tuften tegen 90km/u, wegens smogalarm, van Oostkamp naar Vosselaar om hun Harko te komen ophalen. ’s Avonds hadden wij al verslag van de tocht op ’t scherm staan !

Jean-Pierre en Ute  kwamen een dag later achter Hadise, onze regulateur was dat, we hadden zo al bekeken hoe we haar zouden kunnen vervangen want als er onder de pup’s iets moest geregeld worden voerde zij gewoonlijk de hoogste blaf, vrouwtje hé… Ook J-P. en Ute lieten ons weten hoe zij en Hadise het stelden.

Hercule vertrok samen met zijn vader Zeppos naar Oudenaarde. Wij zouden vermoeden dat het een wielerfan zou worden want vanaf de poort lijkt ‘m recht op de Bosberg… maar neen hoor, Hercule gaat met Peter en Zeppos in het jachtseizoen elk weekend op stap, de bossen en velden in.

Jos en Dymphna aarzelden nog een beetje, zouden ze wel ? Ze hadden nog nooit een hond gehad en het grote probleem was hun “Bol”. Zou Harry wel door één deur kunnen met Bol, schrik niet…Bol is hun “huiseend”. Neen geen WC eend, maar een echte, een witte,  met twee poten , veren en een snavel en vleugels.  We maakten voor hen een extra akkoord.

Als ze enige last hadden met Harry en Bol mochten ze Harry terugbrengen. Ons baasje was er wel niet erg gerust in want ondertussen had ‘m al geïnformeerd wat een nieuwe witte eend kostte ! Maar het klikte daar in de schaduw van Bobbejaanland en nu kan Jos niet meer zwijgen over zijn Harry !

En toen was het woensdag  en waren we nog met drie, ik en ons Hera en onze Heros. Van het baasje had ik al gehoord dat Heros de plaats van mijn overleden maatje Bas zou innemen. En nu een jaar later, zit alles snor hier in de roedel, onze broers en zus zien we nog regelmatig en we zagen dat het goed was zoals het nu is.

Belle

Gearriveerd…

Ja hoor , we zijn goed aangekomen in Vosselaar en nog wel op 7 uur en een half. Het was meer schrikmakerij van France-meteo van ondergesneeuwde autostrades en gladde wegen.

In zoverre was het juist, dat de weg tot aan de N10 “gene stoef” was. Daar op de departemental tussen Villier le Roux en Ruffec was het wel goed opletten.

We hebben het op ons “gemakske” gedaan, de 130 km/u was aan ons niet besteed, we hadden de tijd en er zat niemand op ons te wachten.

Op auto-Fm , de 107.7 die Fons Nicolay niet kan horen wegens “boem, boem, boem” gaf men gladde plekken op de A10 in de omgeving van Orléans. Voet van het pedaal en goed uitkijken helpt dan meestal wel. Zeker als je dan nog goed wat afstand tussen de voorganger houd.

Iets voor Orléans was het inderdaad “prijs” aan de overkant van de snelweg richting Tours. Wat het autoo’tje  meemaakte weten we niet, maar  demannen van de brandweer hadden blijkbaar een nieuwe schaar gekregen om gewonden uit een voertuig te bevrijden. Er was niet veel heel meer aan het voertuig/schroot.

Parijs was een fluitje van een cent om te passeren en ook richting Lille ging het als op een zonnige zomerdag. In Lille hebben ze dan ook een portretje van baasje en auto gemaakt .

Zo’n foto waar de dienders van de Nicolas een prijs van minimum 50 € op zetten. Dievenprijs zegt het baasje dan, op die plaats mocht er tot voor kort 70 km/h gereden worden maar diezelfde dienders hebben daar een bord van 50 km/h komen zetten…zodus, aan zijn fles heeft ‘m het.

Vlak voor 6 uur waren wij terug in Vosselaar, klaar om het plaatselijk fritkot van Jan en Carine nog eens met een bezoek te vereren. Neen geen wedstrijd of prijsvraag, gisteren is het ook niet geraden !

Belle & co  

Raadsel…

Gisteren was er een onderwerp op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php waarin men vertelde wat ’s avonds de pot zou schaffen. Snert (de enige echte Hollandse uiteraard) bonensoep en erwtensoep, (is niet hetzelfde als snert) voerden zowat de hoofdtoon.

Niet moeilijk in deze barre tijden met temperaturen die niet boven het nulpunt uitkomen. Nu is het zo dat iedereen mag weten wat ’t vrouwtje op tafel brengt maar dat zo maar aan heel het WWW kenbaar maken… zomaar, ha neen hé !

‘k Was van mening dat wie curieus is, er ook maar wat voor moet doen en daarom maakte ik er een vraagje over. Wie kon raden wat het hoofdbestuur op zijn bord kreeg verdiende een week “all in” verlof in La Magdeleine !  “All in” dus, ook eten en drinken , slapen en al wat bij een verlof à la campagne hoort .

Wat we op tafel kregen leek duur maar door een gelukkig toeval hadden we het hoofddeel van de maaltijd gewonnen met de kersttombola van het Comitee des Fêtes hier van het dorp. Drie prijzen mochten we de onze noemen, een doos Rochers van Ferrero, een verpakking gerookte zalm en last but not least een halve kilo verse garnalen, aangeboden door de vis vers stand in de hall van het warenhuis E.Leclerc hier in Ruffec. Pattatjes hadden we nog van eigen oogst, bintjes zelfs en dus ideaal om frietjes van te snijden. Twee behoorlijke tomaten werden er bij aangekocht en samen met de garnalen noemde gans dat gerecht: Frietjes met tomaat crevettes.

Wie dat nu heeft geantwoord op het Drentenforum mag langskomen, als de winnaar dan ook nog vertelt dat het gewonnen crevetjes zijn dan mag hij/zij nog een paar dagen langer blijven. Maar ik vermoed dan ook meer fraude dan geluk in ’t spel !

Terwijl jullie dit lezen in jullie luie bureaustoel achter de computer zijn wij onderweg, naar Vosselaar aan ‘t bollen. Verwacht dan aub vandaag geen twee berichten en een mop. Maandag halen we dat wel in met meer nieuws…

Jan

34°C verschil…

Toen wij hier in La Magdeleine aankwamen op 30 december ’s avonds stond de thermometer nog op 8° C . Deze namiddag zijn we de min/maximum thermometer nog eens gaan controleren en nu blijkt dat de laagst gemeten temperatuur -14°C is. De Maximum temperatuur kwam dan uit op 20°C.

En dan zegt mijn kameraad Fred dat ik een foefelaar ben en mij er niet voor schuw om de diepvries en de haardroger bij in te schakelen om extremen in het weer te creëeren. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik er niet vies van ben van af en toe iemand voor de gek te houden. Maar niet met het weer hé jongens, iedereen kan dat controleren via het internet.

Vandaag geen ijspegels aan de daken en dakgoten, het heeft niet gedooid vandaag en dan krijg je ook geen pegels, tenzij je te werk gaat met de haardroger of verfschroeier.

Morgen waarschijnlijk maar één berichtje wegens “on the road again” Op dit ogenblik staat het één nieuws op via TV Vlaanderen Digitaal en het belooft niet erg goed te zijn op de Belgische snelwegen. Hopen dat de Fransoozen beter doen met het strooien van zout.

Jan

Louis vertelt…

Louis was gisteren een pintje aan het pakken in het café, toen hij zich ineens

realiseerde dat hij, hopeloos opgeblazen, een scheet moest laten ... 

De muziek stond heel hard, dus heeft hij zijn scheten gesynchroniseerd

op de tonen van de muziek.

Na twee liedjes begon hij  zich al veel beter te voelen. 

Hij wilde zijn pintje verder leeg drinken en het viel hem op dat iedereen hem bekeek

Toen schoot het hem te binnen dat hij naar zijn I-pod aan het luisteren was ....

L.M.

Code Geel en Oranje…

Dat is wat France-météo ons kan melden voor het weekend. De baasjes zijn extra geïnteresseerd omdat de terugkomst naar België voor morgen zondag voorzien was.

Frankske en Sabientje van ‘t Bels weer op TV kondigen “straf” winterweer aan voor de lage landen vooral op zaterdag. Dat gaan de baasjes niet trotseren dus rekenen ze erop dat de strooidiensten de snelwegen sneeuw en ijsvrij krijgen tegen zondag.

De “oranje” Franse waarschuwing geld voornamelijk voor de departement van de Midi-Pyreneeën,  de Auvergne departementen en de departementen daar te oosten van. Ook Normandië en het noordelijke deel van Bretagne delen in de sneeuwmiserie.

Als je het kaartje bekijkt en vertrouwen hebt in de météo diensten dan gaan wij er netjes tussendoor kunnen rijden. Er is dan wel het Ile de France met Parijs waar we door/langs moeten maar dat zal wel lukken op een zondag.

't Baasje zal er in elk geval wel op voorzien zijn wat betreft veiligheidsvoorzieningen zoals een thermoskan extra warm drinken en een extra dekentje voor als we komen vast te zitten...

We zijn wel zeker dat het baasje de radio gaat afstemmen op info-France, beter bekend als de 107.7 fm in plaats van radio Nostalgie. Morgen is één sneeuwvlokje belangrijker dan “den Elvis” die gisteren 75 zou geworden zijn, als ‘m van de pillen was afgebleven…

Belle & co

Eindeloos en ongerept…

Zoveel plaats hebben wij hier in La Magdeleine om ons uit te leven, en dat moeten we op dit moment enkel delen met Fred en Harley, de Engelse overbuur honden.

Voor de rest,  zover als we kunnen kijken kunnen we rondcrossen.  Alleen dachten we daarstraks aan de poort van de Engelse muziekleraar/componist dat er niemand thuis was en we gewoon over het terrein mochten lopen. Dat was buiten de waard gerekend want veel scholen zijn gesloten in het departement wegens slecht bereidbare wegen en soms kapotte chauffages… Dus “zoon muziek” kwam achter ons aangelopen om ons weg te jagen.

Toen ’t baasje hem vertelde dat wij niet “mêchant” zijn, vertelde hij dat er bij hen veel katten rondlopen… en dan kan ons baasje geen garantie meer geven.

Voor de rest hebben we dan maar gezorgd dat we gans het bos hebben omgekeerd op zoek naar iets om op te stoten, maar er was niemand “thuis” in ’t bos.

Het baasje heeft dan nog wat foto’s genomen van de gehuchten La Vallee , en La Bouzatière en La Meunière. Zij liggen nu gans vrij in de kouwelijke omgeving. Veel verkeer is er ook nog niet geweest aan de sporen in de sneeuw op de weg te zien.

Wie niet echt dient te gaan werken of buiten moet komen, die blijft bij de kachel en laat gans het uitgestrekte landschap over aan drie Belgische Drenten en hun baasjes.

We kunnen er maar goed mee zijn zegt het baasje…

Belle & co

Het is verdomme nog just oek!!!

Op een verjaardag feestje ontstaat er
een verhitte discussie over sex.
Mannen beleven meer plezier aan sex
dan vrouwen, zo beweren de meeste mannen.
Eén vrouw neemt uiteindelijk het woord en zegt:
"Als je nu jeuk hebt in je oor,
steek je je vinger in je oor en je beweegt die
flink heen en weer en haalt hem er weer uit.......
waar voelt het dan het lekkerst,
aan je vinger of in je oor?"

L.M.

Dat belooft…

Als de zon op die wijze boven de schuur van buurman Mr. Martin opkomt dan belooft het een prachtdag te worden.

Enkel kleine wolkjes kunnen de pret niet bederven en het zal niet lang duren vooraleer het baasje zijn laarzen aantrekt om met ons nog een behoorlijke wandeling te maken. Gisteren heeft het laat in de namiddag nog eventjes gedooid zodat nu aan alle daken lange ijspegels hangen.

Het is nog zo slecht niet…de winter in Frankrijk. De regionale wegen, de departementals en de gemeentewegen worden niet of met kindermondjesmaat gestrooid maar niemand die daar wakker van ligt. Ieder doet het wat langzamer en mort binnensmonds en dan nog niet over de sneeuw maar wel over wat het wel kost die verwarming bij zulke “noordpool” (sic) temperaturen !

Straks gaan we jullie nog wat mooie portretjes van het gehucht voorschotelen. De sneeuw is nog mooi, de zon is van de partij en ’t baasje heeft een vers geladen batterij  in het kodakske gestopt. Dat kan alleen maar mooi worden.

Belle & co

Wintersport in La Magdeleine…?

Het is niet te hopen want dan is het gedaan met de zalige rust van ons 120 inwoners tellend dorpje.

Toch zagen wij daarstraks tijdens onze hééél lange wandeling de eerste tekenen van wintersport. Op wandeling heeft het baasje gewoonlijk zijn kodakske bij en hij heeft drie foto’s van het gebeuren gemaakt.

De foto’s zijn nogal van ver gemaakt maar het baasje kon, ook gezien de sneeuw, niet zo snel dichter bij komen. Halfweg de wandeling zagen we plots een Citroën bestelwagentje over de besneeuwde weg rijden met wel een stom remorkske. Het was geen echte aanhanger zoals wat we daar gewoonlijk onder verstaan. Hier bengelde, aan een koord van een meter of 4, misschien 5, een volwassen persoon achter het Citroentje, voorwaar  een rasechte skieër.

Nooit gezien in La Magdeleine en hoogstwaarschijnlijk een enige gelegenheid om op foto vast te leggen. We hebben hier in de voorbije tien jaren al wel meer sneeuw gezien maar nooit in deze hoeveelheden en meestal was ‘m na twee dagen al gesmolten.

Onderweg heeft Heros ook nog een dood vogeltje, een vink,  gevonden waar hij bijna de helft van de wandeling mee rond gelopen heeft, achternagezeten door twee nieuwsgierige teven die ook wel eens wilden apporteren voor ’t baasje.

Belle & co

De moderne seksuele voorlichting

'Papa? Zeg me eens, hoe ben ik ontstaan?'

'Wel goed mijn kind, het moest er eens van komen, en waarom niet vandaag, luister goed!

 Papa en mama zijn elkaar tegengekomen in een cybercafé.

Papa heeft in de toiletten van dat cybercafé een verbinding gemaakt met mama.

Op dat moment heeft mama een paar downloads gedaan van

de memoriestick van papa.

Toen papa klaar was met het uploaden, stelden we vast dat we geen firewall hadden gebruikt.

 Aangezien het te laat was om te cancelen of te deleten, zaten we na negen maanden met een virus!!

L.M.

Koude pootjes, warme neuzen…

Van beiden moet het baasje eens in zijn dunner wordende haarbos krabbelen, de koude pootjes om te beginnen. ’s Morgens bij het ontwaken gaan wij eensgezind en vrolijk buiten om onze ochtendplas de vrije loop te laten.

Als dat dan zoals vanmorgen in de verse sneeuw is dan gebeurt het dat we niet binnenkomen voor tien uur /halfelf. Toch haast twee uur buiten op blote voeten in de sneeuw. ’t Baasje heeft ons nog nooit horen klagen over koude pootjes, ooit wel eens over sneeuwklompjes tussen onze tenen, maar koude pootjes nee hoor.

Dan het tegengestelde… als we dan binnenkomen, hier in Frankrijk of in Vosselaar zouden we IN de kachel kruipen. ’t Baasje heeft Heros laatst nog een schop onder zijn nageslacht willen geven omdat hij voor de derde maal in een half uur met zijn kop ONDER de kachel lag.

Telkens haalde ’t baasje Heros daar weg en telkens kroop ‘m daar terug heen, tot het baasje er van baalde en Heros een halfuur in zijn bench gestopt heeft (die naast de verwarmingsketel  staat hahaha…)

Ook nu liggen ze weer met hun drie snuiten richting kachel, dan laat het baasje ons maar doen, als de neus te warm geworden is draaien we ons vanzelf wel weg, wat niet het geval is als we omgekeerd liggen !

Belle & co

Elke dag een beetje meer…

Het begint een beetje eentonig te worden, ook vanavond is het terug beginnen sneeuwen. Deze maal zijn het dikke plakkende vlokken en ook ons baasje heeft dat ontdekt. Nu gooit ‘m sneeuwballen naar ons.

Hera, ons pluimgewicht, springt het hoogst om de sneeuwbal in haar bek op te vangen. Het baasje speelt soms vals en dan werpt ‘m een sneeuwbal tot voorbij de poort. Als wij daar achteraan gaan dan kunnen we op het einde niet meer stoppen en dan klinkt het in de avondstilte van wonggewongwong, of toch zoiets in die aard.

Dat vervolg op het sneeuwballen gevecht is iets voor morgenvroeg in de tuin, daar hebben we van alles genoeg, sneeuw, plaats… ideaal om te spelen met de baas.

Het baasje werpt ook regelmatig een sneeuwbal in de boom als wij daar onder staan, dan komen er precies wel honderd sneeuwballen naar beneden en weten we niet waar eerst happen. We denken dat het baasje al meer van die spellekes gespeeld heeft in zijn jonge jaren, het gaat ‘m iets te vlot allemaal…

Morgen nog meer sneeuwverhalen…

Belle & co

Aan de hemelpoort…

Er komt een man bij St. Pieter aan de hemelpoort.

Sint Pieter vraagt hem of hij tijdens zijn leven een goeie daad gedaan heeft

Waardoor hij in de hemel thuishoort.

“Ik kan me zoiets wel herinneren” zegt de man.

Ik passeerde op snelweg een parking waar een groep Hell’s Angels bezig waren een paar jonge vrouwen lastig te vallen.

Ik riep dus dat ze daar mee moesten ophouden, maar dat hielp niet echt.

Toen ben ik naar de leider van de Hell’s Angels gestapt, heb tegen zijne Harley gestampt en hem op de grond gesmeten, en stoemp op zijn neus gegeven en zijn neus piercing uitgetrokken.

En toen heb ik tegen de andere Hell’s Angels gezegd dat ze moesten oprotten of hetzelfde zou hen ook overkomen.

Sint Pieter was danig onder de indruk en vroeg,” wanneer was dat precies?”

Antwoord de man:  “een paar minuten geleden denk ik “

L.L.

Terug wit…

Vannacht heeft “men” het landschap terug een fris nieuw wit kleurtje gegeven.  Vermits het dan ook nog eens “klein pietjes” -koud is blijft dat laagje poedersneeuw van 1 à 2 mm liggen, als het niet te hard waait zegt het baasje er dan snel bij.

De thermometer staat op min 5 en het is bewolkt. Veel verandering zal er vandaag dus niet komen. Dat zal dan bij de wandelingen terug een rode, haast afgebeten neus en oren worden voor ’t baasje. Verbazend genoeg hebben wij met onze lange neus en flaporen daar weinig last van.

De baasjes hebben de verwarming al maar een standje hoger gezet en ook ’t houtkacheltje draait overuren. De isolatie die het baasje twee jaar geleden geplaatst heeft op zolder is blijkbaar beter om de warmte in de zomer buiten te houden dan de warmte in de winter binnen te houden. Gelukkig moeten we niet op een houtblokje  of liter “fioul” kijken, van beide is er nog voorraad genoeg.

Gisterenavond hebben wij in “man bijt hond” nog chichi-hondjes gezien die een frakske en een trui moesten aantrekken als ze uit het vrouwtje haar sjakos mochten komen om een stapje in de wereld te zetten ! Waanzin zeggen wij dan, onze baasjes trekken toch ook geen trui aan over een pelsen frakske zoals wij er een hebben… !

Belle & co

Gisteren was ’t plezanter…

De akker van buurman Serge lag er gisteren voor het ploegen veel beter bij voor ons. Hij lag dan wel besneeuwd en nu niet meer maar de grote brokken die nu het oppervlak uitmaken zijn niet om te doen om achter die vogels te zitten.

En vogels zijn er genoeg op die pas omgeploegde akker, die zitten wormen enpieren en larven te pikken dat het een lieve lust is. En dan kunnen wij op dat moment geen snelheid ontwikkelen op die bevroren brokken.

Het baasje heeft zich slap gelachen toen wij bij het vertrek weer de poort buitenstormden. Vermits de baan in de bocht nog glad lag is Heros nogal hevig uit de bocht gegaan, met zijn achterpoten ver uit elkaar, en met zijn nageslacht over de asfalt schuivend is hij dan toch nog met de andere twee achter de kat aangegaan. ’t Baasje heeft ‘m toch maar even gecontroleerd of het geen ballen met schaafwonden waren, maar alles is nogal goed meegevallen.

Spijtig dat ’t baasje toen zijn kodakske nog niet klaar had om dat “slippertje” vast te leggen op foto.

Belle & co

Een “Grave”mop…

Een man van 85 ligt beneden in de kamer op sterven  

Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven.

Op een geven moment wordt hij wakker en ruikt een heerlijke geur vanuit de keuken.

"Zelf gebakken cake"

Hij roept een paar keer z'n vrouw, maar die hoort hem niet.

Uiteindelijk krijgt hij zo'n trek in een plak cake dat hij besluit om toch maar zelf naar de keuken te gaan.

Met veel moeite weet hij al kruipend te keuken te bereiken.

Met z'n laatste krachten probeert hij een plak cake van het aanrecht te pakken, maar op dat moment krijgt hij een gigantische klap op z'n hoofd…..

"Afblijven", zegt z'n vrouw.

"Die is voor NA de begrafenis"

L.L.

Zoek het verschil…

Gisteren avond is buurman Serge nog laat bezig geweest op het veld hier vlakbij. Het veld had onze speciale belangstelling vanwege de stalmest die Serge enkele dagen voor we hier aankwamen over het veld verspreid had.

Met zijn immens grote tractor, de grootste hier in de buurt,  met een immense ploeg erachter heeft hij dat veld omgeploegd. Voor ons is dat een verlies want al de mest is nu zo’n kleine halve meter ondergeploegd. En voor de baasjes een nachtmerrie als ze onze poten bekijken waar we terug mee binnen komen na de wandeling.

Als je het uit de lucht bekijkt, of vanuit de verte van op de heuvel is het één donkere vlek te midden van al die besneeuwde velden.

Voor de baasjes is het dan weer een plezierig te weten dat er op dat veld voor 99% kans bestaat dat hier , op dit veld zonnebloemen gaan gezaaid worden in de maand mei. Da’s altijd mooi meegenomen zo vlak bij het gehucht, een veld zonnebloemen. Daar kunnen wij ons in verstoppen en aan een volledig andere kant er uit komen dan op de plaats waar de baasjes ons verwachten.

Ook de baasjes gebruiken de zonnebloemen om zich in te verstoppen als we weer geen aandacht aan hen geven. Als we dan toch omkijken en geen baasjes meer zien is het lichte paniek en crossen wij aan maximum snelheid terug om hen te zoeken.

Maar dat zal nog wel enkele maanden duren, eerst nog eens lente, en dan zomer worden, maar zover zijn we nog niet !

Belle & co

Ps: Bij de twee onderste foto’s…zoek het verschil.

Smoelenboek…

Zo noemen de neven en de nichtjes het facebook waar ze ons baasje ook gelijk op uitgenodigd hebben als “vriendje”.

Vroeger, zo van bij hun geboorte 20 jaar en meer geleden tot voor twee weken was het steeds nonkel of ome Jan, afhankelijk van welke origine. Nu is hij plots hun vriendje…

’t Baasje heeft maar snel het vrouwtje ingelicht over al die vriendjes en vriendinnetjes die zich aankondigen op zijn smoelenboek. Er zitten verdraaid fraaie exemplaren tussen, waarvan het baasje nooit kon vermoeden dat ‘m daar nog bij in de smaak zou vallen !

Ook de vriendinnetjes van vriendjes of vriendinnetjes waar ons baasje in de verste verte het bestaan niet kon vermoeden staan in de lijst en doen verslag van  ontboezemingen.

Zo blijft ons baasje op de hoogte met wie de neefjes en nichtjes optrekken, met wie ze “speciaal vriendje “ zijn en zo van die dingen.

Het baasje krijgt er zo wel een “big brother” gevoel bij, een vrijwillig overgeven aan grote broer. En laat ons baasje nu toevallig in de familie al z’n leven “grote broer” geweest zijn… …!

Belle & co

Mannelijk of Vrouwelijk……….?????

Een lerares Spaans legde aan haar klas uit dat in het Spaans, in tegenstelling tot het Engels, zelfstandige naamwoorden vrouwelijk of mannelijk zijn.

Huis is bijvoorbeeld vrouwelijk: la casa.

Potlood is dan weer mannelijk: el lapiz.

Een leerling vroeg: Welk geslacht heeft dan het woord computer?

In plaats van te antwoorden deelde de lerares de klas in twee groepen, alle mannen bij elkaar en alle vrouwen bij elkaar.

Elke groep moest zelf nagaan of computers mannelijk of vrouwelijk zijn.

Elke groep werd gevraagd om 4 redenen te geven bij hun beslissing.

 De mannen vonden dat de computer absoluut vrouwelijk moest zijn, la computadora, omdat:

1.     Niemand, behalve hun maker, kan de interne logica begrijpen.

2.     De taal die ze gebruiken om met andere computers te communiceren is onbegrijpelijk voor alle anderen.

3.     Zelfs de kleinste fout wordt in het lange termijngeheugen bewaard om later snel terug opgevraagd te kunnen worden.

4.     Zodra je een computer aanschaft kom je in een situatie terecht waarbij je de helft van je salaris aan accessoires blijft uitgeven !

De vrouwen daarentegen vonden dat het woord computer mannelijk moest zijn, el computador, omdat:

1.     Om ook maar iets te kunnen laten doen moet je hem aanzetten/opwinden.

2.     Bezit een schat aan informatie maar is nog steeds niet in staat om zelf te kunnen denken.

3.     Wordt geacht problemen te kunnen oplossen, maar de helft van de tijd heb je er zelf problemen mee!

4.     Zodra je hem hebt kom je erachter dat als je even had gewacht, je een betere kon krijgen.

L.M.

Nu zijn we er ook bij…

Zoals we gisterenavond al meldden, we horen ook bij de door sneeuw geteisterde ! Vermits het -4°C is blijft de sneeuw ook liggen maar hij is op een vrij warme ondergrond gevallen terwijl het juist daarvoor nog regende.

Het resultaat van vannacht is dus een harde sneeuwlaag die hard aangevroren is daar waar sporen van de hondenpoten zijn. Kraken doet de sneeuw in elk geval.

Gisteren schreef ik dat we gerust kunnen zijn om ingesneeuwd te geraken, we hebben hondenbrokken genoeg in huis, maar voor de bazen hebben we niets voorzien buiten wat we van de zomer hebben ingemaakt.

Strooidiensten hebben we al wel eens aan het werk gezien op de A10  en de N10 maar op het platteland zal de strooier van dienst de zon moeten zijn vermoeden wij zo heel stillekes. Dadelijk de 4x4 Outlander op zomerbanden eens buiten zetten om heel voorzichtig naar de bakker te schuiven. Het is maar 4 km en maar één heuvel over, dat moet wel lukken…

Jan

Een extra bericht…

Hallo België, hallo Holland, de Fransen doen ook mee met de “sneeuwpret”. Daarstraks meldden wij nog dat het weer twijfelde wat het ging doen, regenen of sneeuwen.

Wel de keuze is blijkbaar gevallen… het is sneeuw geworden, en voor Charentaise normen nog geen klein beetje.

Ondertussen zijn de eerste ongemakken al merkbaar, de TV is uitgevallen wegens teveel storing tussen satelliet en schotel en de verlichting heeft ook al enkele malen geflikkerd. Vermist alle elektriciteit en telefoon hier nog bovengronds gebeuren is dat allemaal nogal sterk weerafhankelijk. De kaarsjes staan al klaar en de LED-looplampen liggen binnen handbereik.

Als er morgen geen bericht op het blog verschijnt is France Telecom en EDF waarschijnlijk met man en macht bezig met de eindjes (van de draden) aan elkaar te knopen.

We zien morgenvroeg wel weer, niet ongerust zijn als we ingesneeuwd zijn, ’t baasje heeft voor twee weken Pedigree brokken en Chappi in huis ! En daarna gaan we dieeten, wat ook erg nodig is vooral voor ’t baasje !

De mening van gans de roedel.

Cat on a cold tin roof…

Neen, dit verhaal is niet van Tennesee Williams en Liz Taylor of Paul Newman zijn geen van beide van de partij.

De titel van ons verhaal speelt zich af op een koud zinken dak en vlak daar onder. De hoofdrolspelers heten Belle, Hera, Heros en een vermetele kat die het waagde in het midden van de weg te zitten toen wij van de wandeling terug kwamen.

Dat midden op de straat zitten was ze snel afgeleerd. “Het heil in de vlucht” was het enige waar ze voor kon kiezen of het waren katten stukken geweest die zouden achterblijven.

Bas heeft mij goed opgeleerd destijds in kattenhaat. En een goede moeder als ik geef dat door aan mijn zoon en dochter. En reken maar…ze zijn goed die twee van mij !

Het gaatje waar poezeminneke door ontsnapte is zo onwaarschijnlijk klein dat ook ons baasje er van stond te kijken. Feit was wel dat ze in de verkeerde richting vluchtte, zij koos de voormalige schapenstal in onze tuin. Zo snel het baasje de poort opende konden we dan ook aan haar kant de aanval inzetten…

Toen is “poezeminneke” het dak opgevlucht, een zinken golfplaten dak. Misschien heet poezeminneke wel Liz of Paul, en dan zitten we toch dicht bij de titel van de film, alleen nog wat “hotter” worden dan…

Belle

Ps: Ondertussen is het weder hier in de Charente aan het twijfelen gegaan, gaat het regenen of sneeuwen. Belle kwam daarjuist uit de tuin en die was nat, even later kwamen Hera & Heros binnen en die hadden sneeuw op hun rug !  Misschien zijn we morgenvoeg we ingesneeuwd…

Oma wordt 90 jaar…

Haar kinderen en kleinkinderen geven een groot feest voor haar.
Zij vragen haar: 'Moeder, heb je nog een wens?'
'Ja,' zegt Moeder, 'als ik dood ga, wil ik gecremeerd worden.'
'Ok,' zeggen de kinderen, 'dat regelen wij voor u.'
'Maar heb je niets anders te wensen?'
'Nee,' zegt Moeder, 'ik heb toch alles.'
'Ja, maar wij willen graag iets speciaals doen.' zeggen de kinderen.
'Och ja,' zegt Moeder, 'als ik dood ben en gecremeerd, strooi mijn as dan maar
uit over de parkeerplaats van de ALDI.'
'Waarom de ALDI, Moeder?' vragen de kinderen.

'Ja, dan weet ik zeker dat jullie een of twee keer per week
langs komen...
L.M.

Kwijt…gezocht…

Niet dat we er veel last van hebben maar de bazen zijn beiden wat kwijt, je moet niet mee komen zoeken want het is niets materieels, zij zijn hun KLUTS kwijt.

Drie dagen is het nieuwe jaar oud en ze weten al niet meer wat voor dag het is. Met veel moeite schrijven ze bij de datum al 2010. Maar de dag en datum is een levensgroot probleem.

Volgens de bazen is dat een heel normaal verschijnsel (?) twee weken na elkaar op vrijdag een feestdag, zaterdag een brugdag en dan een zondag als er precies twee gepasseerd zijn.

Voor ons geen probleem, elke dag van de week is voor ons zondag, elke dag van de week worden we verzorgd, gesoigneerd zeggen ze hier in Frankrijk, mogen we spelen, krijgen lekker eten, gaan we uit wandelen. Kortom we zijn de koningen te rijk.

Dat van die koningen kan de baasjes ook nog eens parten spelen. Als Melchior , Casper en Balthazar, langs komen binnen drie dagen. Dan moeten we gateau des Rois eten en gateau eten normale mensen alleen bij feesten en ’s zondags.

’t Is moeilijk in ’t begin van ’t jaar, en dan zijn nog niet eens dronken geweest met Nieuwjaar…

Belle & co

Na het werk…?

De ganse voormiddag hebben we geravot in de tuin, kort na de middag een flinke wandeling gemaakt en na de wandeling ’t baasje geholpen(?) met het brandhout.

Dat helpen met brandhout wil zeggen dat ik , Hera, met de kleine stukken die het baasje had afgezaagd van de grote blokken, omdat ze te lang waren voor de kachel, dat ik daar de tuin ben mee ingelopen. ’t Baasje had er achteraf nog een zoekspelletje aan omdat het hout door gans de tuin verspreid lag.

Onze Heros is een bangerik, “nen broekschijter” zeggen ze in de Kempen. Die durft niet buitenkomen wanneer het baasje met de kettingzaag bezig is. Hij was al binnen voor de kachel gaan liggen die nog geeneens was aangestoken.

De kachel was nog niet aangestoken omdat de baasjes de nieuwe thermostaat van de centrale verwarming wilden proberen. Willen proberen is een groot woord, maar donderdag namiddag, juist op ’t einde van het jaar is onze chauffagist een nieuwe thermostaat komen plaatsen en nu willen de baasjes weten op welke stand ze de verwarming moeten zetten om bevriezing in huis te vermijden als we niet hier in Frankrijk zijn. 

Als de verwarming te laag staat of niet aan, hebben ze kans dat al de leidingen van water bevriezen, als de verwarming te hoog staat is de kans reëel dat de Arabieren in hun pollekes gaan wrijven omdat we zoveel brandstof verbruiken ! Daarom moeten we die thermostaat leren kennen zegt het hoofdbestuur.

Ondertussen brand de kachel en weten we waar we ons moeten leggen na een dag zwaar werk…

Belle & co

Hoe herken je een homo vanaf zijn geboorte ?

Als je dan zulke foto toegestuurd krijgt hoeft dat geen verdere uitleg…

L.L.

Zonovergoten…

Wakker worden met de zon in je ogen, plein soleil zeggen ze hier, geen wolkje aan de hemel maar wel de tuin vol rijp.

Je hoort het gras kraken onder de hondenpoten maar de drink emmer voor de honden die tegen het huis staat is nog ijsvrij. Binnen een uur is het weer acht graden in de lucht denken wij zo en gaan we weer een frisse wandeling maken.

’t Is niet slecht Drentsche Patrijshond te zijn in La Magdeleine besluiten wij en trekken terug de tuin in om de opgedane energie tijdens de nacht een beetje kwijt te spelen.

Mijn zus en moeder zullen het geweten hebben dat er nog een jonge reu in huis is, geen halve minuut laat ik ze met rust. Belle die met een bal bezig is moet een grom geven als het haar te veel aan het worden is. Hera doet ijverig mee met het spel van duwen, trekken, en aan oren en poten bijten.

Zo kunnen we wel bezig blijven tot deze middag, de baasjes hebben geen omkijken naar hun trio Drenten als ’t zonnetje zo schijnt.

Heros

De eerste dag van ’t jaar…

Wij zijn blij dat het baasje ons meegenomen heeft naar Frankrijk. Niet dat ‘m alleen zou gaan maar zo met Nieuwjaar en al dat vuurwerkgedoe zijn we blij dat we hier zijn.

Geen enkele knal hebben we gehoord, zelfs de jagers zijn deze morgen in hun bed blijven liggen wegens het goed feestvieren en laat opblijven.

We hebben zelden zo’n rustige feestdag gehad, de vorige tien jaren gingen de baasjes telkens feesten bij René en Nicole in het restaurant Le Poivrier hier vlakbij. Maar René is dit jaar ook al de zeventig gepasseerd en de groep Belgen hebben dit jaar forfait moeten geven om verschillende redenen.

De baasjes hebben ons dus de ganse nacht gezelschap gehouden en we hebben wel een paar snoepjes extra gekregen. Daarstraks hebben we dan een wandeling gemaakt met ’t baasje. Het was wel frisser dan de vorige dagen maar dat lag aan het open weer en de volle maan zegt het baasje.

We zijn in elk geval goed begonnen dit jaar, morgen gaat het ook nog mooi weer worden er bovenop vertelt de barometer ons . Als 2010 zo blijft verder kabbelen zijn wij in de zevende hemel .

Belle & co

Moppen in het nieuwe jaar
Onze  goeie vriend Louis vraagt zich in een mailtje van vanmorgen of hij moet/mag blijven doorgaan me het toesturen van moppen voor het blog.Vermits we ze steeds kunnen appreciëren hebben we maar volmondig JA geantwoord.
We gaan in het nieuwe jaar de moppen wel ondertekenen met de initialen van de inzender, of dachten jullie dat wij die allemaal zelf uit onze grote teen zogen ?

Encyclopedie verkoper

Een stotteraar komt binnen in een boekenwinkel en zegt:
"Ik heb het bbborrdddje bbuiten ggelllezen."
Verkoper: "Dat van encyclopedie-verkoper gezocht?"
Stotteraar: "Jjja"
Verkoper: "Ik weet niet of u wel geschikt ben, we kunnen het testen,
hier heb je 5 encyclopedies probeer ze maar te verkopen."

5 minuten later.
Stotteraar: "Vvverkkocht."
Verkoper: "Nu al?, hier heb je nog 5."

5 minuten later ...
Stotteraar: "Vvverkkocht."
Verkoper: "Alweer, vertel me je geheim... hoe doe je dat?"
Stotteraar: "Iik zzegg ggewwoon, wwiilt uu eeen eencyyclopppedie
kkopen oof mooeeet iik hhem vvoorlezen?"
L.M.

Jan & Simonne

Belle, Hera & Heros

Brengen U de beste wensen

voor een gezond en gelukkig

Nieuw jaar 2010