Berichten van 1 oktober 2010 tot 31 oktober 2010

Record geknield hoogspringen

Wist u dat er recent een nieuw wereldrecord is gevestigd voor het HOOGSPRINGEN ?
 
vanuit GEKNIELDE positie !

 
Het record (0.757 metres)
- onthoudt dat dit vanuit geknielde positie is –
werd gevestigd op een strand nabij Montpellier in Zuid Frankrijk.

 
Deze foto werd juist voor de sprong genomen,
maar het geeft je een idee hoe de sprong is tot stand gekomen.

G.L.

Een glimlach bij ’t baasje…

Gisterenmorgen schreef het baasje op deze plaats dat hij snel klaar was met blogs lezen omdat er veel bloggers met vakantie zijn of wel in slaap lijken gedommeld te zijn.

Niets is minder waar blijkt nu. Carine heeft ons al gemeld dat ze een razend drukke concertweek achter de rug heeft en geeft gelijk het adres van nog een blog/site van haar. http://www.belgianconcerts.blogspot.com/ .

Ook Sonja geeft in een reactie aan dat ze niet ingedommeld was, maar dat hadden we ook niet geschreven want hoewel het kalm was op het blog van haar Drent Kyra http://drentkyra.punt.nl/?home=1  aktief is genoeg op het Drentenforum waarvan zij oprichtster en moderator is.

Ook Jil, het vrouwtje van Arcil, had ons bericht gelezen en schreef het in het blog van Arcil dat het geen pruimentijd maar druiventijd was en daardoor druk, druk, druk. Hans ’t baasje van Arcil heeft samen met enkele geestesgenoten een wijngaard in Nederland ! Zo zullen er niet veel zijn in Nederland maarzij kunnen wijn van eigen oogst drinken. Ons baasje heeft al eens een fles gekregen en was er best mee in zijn nopjes. Hoe de “vendange” in Holland in zijn werk gaat kan je vanaf gisteren lezen op het blog van Arcil. http://www.bloggen.be/arcil/ Ga maar eens kijken op zijn blog, het loont echt de moeite.

En zo heeft het baasje een grijns op zijn gezicht, een berichtje plaatsen op het blog hier, en dadelijk al een resem aan blogs waar weeral nieuwe berichten en verhaaltjes zijn verschenen. Als nu de “fransoozen” met hun blogs nog eens uit verlof terug keren en de klanken van “den Elton” bij Franca zijn uitgestorven, dan is alles terug “in de kabas” met het baasje zijn dagelijks leesvoer…

Belle & co

En dan…

Ja, en dan schrijft het baasje deze morgen dat het zo stil is bij zijn “favorieten” op het blog en dan slaat ‘m ook al haast twee berichten over…

Niet dat hij nu op zoek is naar andere favorieten, helemaal niet want dat komt op het onverwacht, dat je op een blog uitkomt dat je wel ligt.

Het baasje was deze middag op stap, met twee ex-collega’s van op school. Samen bezochten ze een collega, die in een revalidatiecentrum in Antwerpen probeert met veel goeie moed te herstellen van een herseninfarct. Volgens het baasje is hij goed op weg om terug de goeie ouwe te worden. Zijn wil om “terug te komen” is bewonderenswaardig.

Het baasje is dan ook nog in de avondfile terecht gekomen en dat maakt dat onze wandeling haast op een drafje moest gebeuren om voor donker terug thuis te zijn.

Ondertussen hebben Sonja en Carine zich al terug bij de actieve gemeld. Dat beide geen stilzitters zijn weet iedereen wel, maar dat Carine ook nog een tweede blog runt dat wist ons baasje niet. Dat Sonja zowel de oprichtster van het Drentenforum is, en dan ook nog moderator is, dat is op zich al een halve dagtaak. Aarbovenop heeft ze ook nog een blog voor haar Drent Kyra, maar daar heeft het baasje al verschillende malen reacties op gepost.

Ach ja, volgende week zijn de vakantiegangers  terug op post en kunnen we terug naar onze vertrouwde blogs voor de nodige Drenten en andere verhaaltjes…

Belle & co

Rap klaar…

Hij is rap klaar zegt het baasje met zijn ronde langs de blogvrienden. Goed de helft zijn/haar blog ligt al een tijdje stil. Ons baasje zeg dan dat de pruimentijd al even voorbij is. En dat is toch altijd de stille tijd voor nieuwtjes, nu is de “notentijd” al haast voorbij en het is nog stillekes.

In meer dan een week niks meer gehoord van Carine en haar kodakske, bij onze maat “den Arcil” is het ook al een week heeeel stil, maar die zijn op hun herfstwandeling verloren gelopen denken wij.

De eiken cirkel “le cercle des chênes” met Rudy en Myriam hebben na een goed seizoen van hard werken in hun B&B de richting van het zuiden opgezocht met de mobilhome en hun vrienden van de boerderij van Sjarel “la ferme de Charel” Marc en Chantal zijn ook met vakantie vertrokken maar die zijn zonder mobilhome weg…

Bij onze oud collega Pierre en zijn madam en hun Michka heeft de computer het begeven volgens de laatste berichten. Bij Carla en den Izzy waren ze een eindje gaan cani crossen naar het Europese kampioenschap op het hoogste frietkot van België… de baraque de fraiture. Voor een eerste deelname aan zo’n grote manifestatie met prima resultaat overigens voor een hondje van nog geen twee jaar !

En dan is er ook nog Franca die het nog steeds druk heeft in de Bellefleur in Sigogne, die is aan het nagenieten het concert van Elton John in Bordeaux. Ook ons fietsend Nederlands koppel in Spanje Erwin en Cokky waar het baasje ook vaste bezoeker is op het blog zijn er nu met zijn tweetjes, zonder de groep wielertoeristen, op uitgetrokken. Maar die hebben dan wel logeerplaatsen uitgezocht waar ze wel contact met de buitenwereld hebben via hun blog.

Het zal nog wel een weekje duren voor iedereen terug op zijn stek is, en we kunnen beginnen lezen over de reisbelevenissen…

Belle & co

Teletac…

Een vies woord voor ons baasje  en voor de mensen die het niet kennen kunnen we het omschrijven als een trainingsapparaat dat elektrische schokken geeft aan de hond.

Een goed half jaar geleden heeft het baasje zo’n apparaatje gekocht omdat geen van ons trio aan de voet wou lopen tijdens de wandeling en bij de baasjes haast de schouders uit de kom trokken als er een fietser, jogger of andere hond in de buurt kwam.

Het baasje heeft daar enkele lessen voor genomen in de hondenschool omdat hij tot inzicht gekomen was dat er gevaar bestond van verkeerd gebruik. Dat verkeerd gebruik zou dan wel eens slechte gevolgen kunnen hebben voor Belle, Hera en Heros.

Na die drie lessen hebben wij enkele keren geoefend en kwam het baasje tot de conclusie dat het apparaat resultaat had bij mij en Heros, maar bij Hera was het zelfs op de laagste sterkte nog te zwaar, zij sprong omhoog terwijl ze kajiete… dus , gedaan met de teletac voor Hera.

Nu daarstraks heeft het baasje de teletac nog eens gebruikt bij ons alle drie. Dat wil zeggen wij hebben de band aangekregen maar het baasje heeft geen enkele maal het apparaat gebruikt en we hebben geluisterd als nooit tevoren. Bij Hera heeft hij de band ook aangedaan en daar heeft hij enkele malen de fluittoon gebruikt om te corrigeren. En toen gebeurde er iets dat het baasje nog nooit met een Drent heeft meegemaakt.  Hera liep vlak naast het baasje tegen zijn been zonder leiband, volledig vrij. Nooit gezien zegt het baasje. Hij heeft Hera dan ook uitbundig geprezen en een trainingskoekje gegeven.

Als het zo gaat is die teletac helemaal geen marteltuig maar een verwittiging voor goed gedrag. Het baasje was in elk geval zeer tevreden over de wandeling met zijn drie Drentjes.

Belle & co

Nieuw grasmachien…

Mijn vrouw wilde een grasmachine waar ze kon opzitten om het gras af te rijden....

Ze werkt nog altijd buitenshuis en is meestal moe als ze van het werk thuiskomt, dus ik dacht...een dergelijke machine verlicht haar werk in de tuin.

Op die manier heeft ze vroeger gedaan in de hof en kan ze wat meer tijd besteden aan de binnenhuiswerkjes hé ! ! !

Dus: als handige Harry die ik ben, heb ik er een beetje tijd ingestoken en haar een rijdend grasmachientje samen geknutseld, waar zelfs een licht op staat zodat ze ook tot in de late uurtjes het gras kan afrijden al zittend..

Ik dacht haar hiermee gelukkig te maken en een dikke knuffel te bekomen, maar het is haar precies misvallen?

 Ik begrijp het nog altijd niet hé, waarom vrouwen zo moeilijk content te stellen zijn!!!
Allé zeg nu zelve; 't is toch wel een schoon machientje hé!!!!

L.K.

Er is er eentje jarig vandaag…

Vandaag is het vrouwtje aan de beurt. Na het baasje in september volgt het vrouwtje deze maand en volgende maand zijn alle hondjes aan de beurt; zo is dat hier verdeeld.

Die verjaardag wil zeggen dat er weer een groot deel nonkels en tantes en buren en vrienden vanavond op de borrel komen. Gewoonlijk is er dan ook nog wel iets te knabbelen voor ons  en “valt er al eens iets van tafel” dat laatste gebeurt nodal eens letterlijk als Hera de bel weer hoort gaan en haar staart weer in een versnelling hoger geschakeld wordt.

Het vrouwtje en ’t baasje zijn iets meer dan één maand even oud geweest. Elk jaar op 13 oktober verandert dat weer, vanaf dan voelt het baasje zich weer meer dan tien maanden “een jong gastje” maar dat is dan ook veruit het enige voordeel dat ‘t baasje daaruit puurt.

En hoe oud wordt het vrouwtje vandaag ? Dat vraag je aan een dame niet antwoorden de baasjes dan in koor. Ooit, lang geleden werden verjaardagen en vooral leeftijden al weken op voorhand aangekondigd. Dat was rond de tijd dat er rijbewijzen konden gehaald worden, of wanneer je de eerste keer mee mocht kiezen voor een nieuw parlement omdat je toen 18 of 21 geworden was…

Maar die tijd is al zo lang geleden dat daar al met decennia kan gerekend worden…

Belle & co

Vriendendienst…

Het baasje is al begonnen aan een werkje dat hij normaal op koude, lange winteravonden doet… De laptop reorganiseren en de foto’s wat ordenen in soort bij soort.

Zo vond hij daarstraks enkele foto’s van een van de meest bizarre transporten dat ‘m ooit gedaan heeft met de 4x4 en de aanhanger.

Het is een foto uit de periode van de Mitsubishi’s L200 waar ’t baasje de internationale depannages mee deed voor de VAB.

De zoon van een goeie buurman (er zijn hier in de buurt geen slechte) ging bouwen en had een bouwkeet gekregen om op de werf zijn materiaal in op te slaan. Je kent ze wel, met gordijntjes aan de venster en met een balkonnetje er aan is dat een Pipo woonwagen.

Er rees echter een “problemke”… de keet stond in Essen, boven Antwerpen aan de Nederlandse grens en moest naar Vosselaar komen, naar de werf van de Dieter.  De vraag was aan ’t baasje “kan jij die keet met de aanhanger vervoeren ?” Het baasje had die keet nog vanzeleve niet gezien maar zegde toch maar ja. Er was wel bijgezegd dat ze in de weide stond en dat ze niet in al te beste staat was wat het rijden betrof…

Het baasje heeft dat“geval”dan maar met de electrische winch op de aanhanger getrokken en na goed vastgemaakt te zijn op zijn kousenvoeten en tegen 30 km/h mee naar huis gekomen.

Op een bepaald moment , in een bocht, want anders kon ‘m niks in de spiegels zien, zag het baasje dat er een Rijkswachtcombi achter hen reed. ’t Baasje verwachtte dat hij zou moeten stoppen voor een grondige controle maar die bleef uit, ze hebben wel een tiental kilometer met de zwaailampen op achter ons aan gereden.

Heel die historie is zo’n vijf jaar geleden en de keet heeft goede diensten bewezen. Naar ’t schijnt heeft ze ondertussen al op verschillende andere werven dienst gedaan bij jong getrouwde bouwlustige  hier in de omgeving !

Belle & co

Homomop…

Een homo komt binnen bij tattoo Bertje met een foto van een knalrode Ferrari.
 
Vraagt hij aan Bertje of het mogelijk is om die Ferrari op zijn piemel te tattooeren.
 
Bertje zegt geen probleem en een paar uur later is zijn werk af.
 
Hij vraagt aan de homo of hij tevreden is van het resultaat.
 
 De homo is zeer tevreden maar bekijkt nu zijn kaalgeschoren balzakje waar niets opstaat
en vraagt aan Bertje om daar ook een tattoo op te zetten.
 
Vraagt Bertje wat hij daarvoor in gedachten heeft, maar de homo antwoord : doe maar,
ik vertrouw volledig op Uw vakmanschap
 
Een paar uur later is ook dit werk gedaan en terug vraagt Bertje naar de tevredenheid.
 
De homo schrikt als hij ziet dat Bertje een traktor op zijn balzak heeft gezet en vraagt
wat de betekenis hiervan is ???????????
 
En Bertje zegt hem : dat is voor als ge te diep in de stront zit, dan kunt ge Uw Ferrari
met de traktor eruit trekken…

L.L.

Drentenliefhebbers, nu uw agenda nemen…

Want op zondag 7 november gaan we met z’n allen nog eens een stevige wandeling maken aan zee te Blankenberge. Kijk dus NU of deze datum nog vrij is in uw agenda.

We wandelen van Blankenberge over het strand naar Wenduine waar we dan de traditionele stop inlassen voor een natje en een droogje. Wandelaars die dan de wandeling willen inkorten kunnen van daaruit de kusttram terug nemen naar het vertrekpunt in Blankenberge.

Wandelaars die de wandeling te lang vinden, met veteraanhonden of puppy’s kunnen dus ook makkelijk deelnemen.

Dat vertrekpunt ligt aan de kustweg even voorbij de jachthaven van Blankenberge richting Wenduine. Daar waar de kusttram de baan oversteekt parkeren we de auto’s en trekken via een smal wegeltje de duinen in. Boven gekomen wachten we jullie op met koffie en cake.

Gelieve aan het secretariaat bij Ingrid een signaaltje te geven wanneer je deelneemt, dit om niet in verlegenheid te vallen omdat we te weinig voorraad hebben… info@drentschepatrijshond.be

Voor wie de coördinaten op zijn GPS wil instellen voor de parking:

51° 18’ 37,42” N

03° 06’ 28,18” O

Wij hopen op een stralend zonnetje, daar mag een stevig briesje bij zijn. Volgens de traditie, van zo lang dat wij al deelnemen is het al altijd zo geweest, hebben we dan ook nog eens eb zodat er plaats genoeg is voor een stevige stoeipartij met de honden.

Wij zien ons op 07.11.2010 in Blankenberge, tot dan,

Belle & gans de roedel.

PS: Ook op 14 november is er een Drentenwandeling, deze maal op het strand te Rockanje. Dan georganiseerd door de Nederlandse Drentenvereniging. Wij gaan daar ook zijn !

’t Zit in de familie…

Daarstraks kregen we een mailtje aan van Ingrid, ’t vrouwtje van mijn zus  Ella. Die heeft voor twee weken het zot in haar lijf gehad en is met spoed moeten geopereerd worden.

Ella heeft op het moment dat ’t vrouwtje op jachtproef was met haar twee andere Drenten, en zij nog zelf thuis was met haar twee pups een verpakking pillen naar binnen geslokt.

Vermits het hier ging om een overdosis is Johan er onmiddellijk mee naar de Dierenarts gereden waar ze hebben gepoogd haar maag leeg te pompen. Dit lukte niet zo best omdat Ella pas daarvoor haar brokken had gegeten en dat blokkeerde het afzuigapparaat.

Toen is er beslist om de maaginhoud operationeel te verwijderen. Dat is dus wel gelukt en daardoor is Ella nog onder de levenden. Ook zij heeft dus een flinke jaap in haar buik gekregen. Om te vermijden dat Ella of één van de andere drie Drenten er aan zouden likken heeft Ella een “Marcelleke” aan gekregen.

Zo heeft Heros ook rondgelopen toen hij gesteriliseerd is. Hij liep toen wel in een T-shirt met op zijn rug de slogan “Europech, simply the best” Het is toch fijn te weten dat er nog iemand in huis is die het baasje zijn oude T-shirts afdraagt.

Heros heeft nu geen speciale “kleding” moeten dragen, er zijn maar twee hechtingen gebruikt en de rest van de wonde is geplakt. Hij heeft ook die trechter niet moeten dragen.

Maar ’t is toch altijd wat met die Drenten, en dan heeft het meestal toch iets te maken met eten en slokken …

Belle & co

Mop met oorsprong in Brugge of Luik…

Twee joden gaan in het Constant Vanden Stock Stadion om een kaartje te kopen voor den Anderlecht.

Vraagt het vrouwtje aan de balie: “Zijn jullie besneden?”.

Waarop de twee joden elkaar aankijken en zeggen: “Eh, ja”.

Zegt het vrouwtje: “Dan komen jullie er niet in”,

Vragen die twee Joden wat daar de reden wel van mag zijn …

Dan antwoord dat vrouwtje aan de balie,

“om bij Anderlecht  een kaartje te kopen moet je een complete lul zijn”.

L.M.

“Ziekenbezoek” en extra wandeling…

Deze namiddag, ik was juist terug met het baasje van een wandeling onder ons tweetjes toen Louis en Agnes aan de deur belden.

Zij waren gaan oefenen op het jachtterrein in Beerse waar de honden nog kunnen los lopen. Louis en Agnes kwamen eens poolshoogte nemen van de gezondheidstoestand van zoonlief.

Dat het met Heros prima gaat kon Agnes al direct merken toen Heros tegen haar ging opstaan en haar een breed uitgesmeerde lik gaf.

Samen zijn we dan met hen en Gorky en Cato en onze roedel nog gaan wnadelen naar “ons bos”. W hebben dan de lage toer gemaakt en langs het home “het Giels bos” terug naar huis gewandeld. We zijn daar wel een uur mee “zoet geweest”, Wat ons baasje wel genoeg vond voor onze “ziekelijke” Heros. We houden er in elk geval rekening mee dat hij eergisteren nog op de operatietafel lag…

Op het einde van de wandeling hebben we dan nog gepoogd van een foto met de vijf honden en onze baas te maken. De foto is gemaakt maar de bedoeling was heel wat anders dan het resultaat. Het was de bedoeling dat het baasje midden tussen vijf Drenten zou zitten die dan ook nog eens alle in de lens zouden kijken. We moeten zeggen, de baasjes leggen hun wensen tegenwoordig wel utopisch hoog.

We stellen voor van eens te beginnen oefenen met vijf stokoude “chichihuawa’s” en zo stapsgewijs verder gaat tot hij vijf jong volwassen Drenten aankan voor poseersessies.

Belle & co

Bedankt…

Bedankt aan allen die met ons hebben meegeleefd tijdens de moeilijke 24 uren van de Heros perikelen.

De commentaren op het blog kan ieder hier lezen onder de “reacties” onderaan de berichten, maar er zijn ook de telefonische reacties die wij hier kregen, soms hier binnen in huis, maar ook in ’t bos op de GSM.

We weten ook niet meer hoeveel reacties er in de mailbox binnen vielen van mensen die het nieuws op wij weten niet welke wijze vernamen. De wegen van het internet zijn werkelijk ondoorgrondelijk…

Ook waren er de reacties in het bos van toevallige ontmoetingen die vroegen waar nummer drie in het gezelschap was…

Dan hebben we ook nog de reacties op het Drentenforum, waar Sonja een eigen topic opende om de berichtgeving over Heros optimaal over te brengen naar de leden van het forum die geïnteresseerd waren. Tot in Canada, op enkele honderden meters van de Stille Oceaan, reageerde Roland “Cloedog” op het bericht van Heros problemen. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

En dan last but not least, het team dierenartsen in onze dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse, http://www.hetbinnenhof.be/    die er voor zorgden dat er gepast en direct werd ingegrepen. Daarom bedanken we speciaal Chris en Nancy de assistenten en de dierenartsen Flor en Nelly en zeker Bart die de ingreep op Heros heeft uitgevoerd. Wij weten dat we op hen kunnen rekenen als er iets schort met onze roedel, en dat gevoel kan niet met geld betaald worden !

Bedankt aan allen voor de hulp en het medeleven !

Jan, Simonne, Belle, Hera & Heros

Nu het leed geleden is…

Nu het darmen leed geleden is gaat alles terug zijn gangetje als voorheen. Hera is terug in haar element want haar broer en speelkameraad is terug.

Je hoort ze terug grollen tegen elkaar als de één de ander weer vanuit dekking bespringt en dan al spelend onder de tafel belanden. Dat ze dan plots met twee de vlucht moeten nemen omdat ze weer eens een stoel hebben laten omvallen door hun wild gedoe… dat is maar bijzaak en kan hen alleen maar enkele  minuten kalmeren.

Dan trekken ze naar de tuin waar je tussen het stof door twee Drenten achter elkaar ziet hollen, dan in de ene richting, dan weer andersom.

En dan was het de bedoeling van de baasjes om Heros enkele dagen kalm te houden wegens de hechtingen van de wonde. Zij houden ons aangelijnd om verder onheil te voorkomen bij de wandelingen, maar ons het spelen beletten... dat is er net iets over volgens ons, we letten wel op baas...(?)

Eén operatie is voldoende zegt het baasje, als er nog zo eentje komt dan moet de buikriem aangehaald worden of er moet iets gebeuren met de pensioenregeling… en zeg dan maar verhoging van het pensioengeld ! ! !

Belle & co

Laatavond gezondheidsbulletin Heros…

Het lijkt hier wel of onze koning, den Albeer nummer twee heeft het weer aan zijne tikker en ligt in ’t ziekenhuis in Aalst waar ze ‘m weer aan ’t oplappen zijn.

Je zou het denken want met die politiekers aan beide kanten van de taalgrens valt toch geen land te bezeilen.

Maar neen, het gaat hier over echte belangrijke zaken, zaken waar ze tot in Canada, aan de Grote Stille Pacific, belangstelling voor hebben. Het gaat over de evolutie van de gezondheid van de hondenman hier in huis, onze Heros den allereerste.

We kunnen jullie gerust stellen, de heer Heros stelt het opperbest. Zowel zijn ingang als zijn uitgang vertonen geen enkel mankement niet meer en het enige zichtbare euvel is een niet fraaie streep over zijn buik, van piemel tot aan het borstbeen.

Heros is daarstraks mee gaan wandelen, aangelijnd dat wel want er is veel controle op loslopende honden en die mannen in ’t blauw schrijven processen uit voor loslopende honden… vooral in de provincie Antwerpen.

Heros heeft zijn etenskom netjes leeggegeten en ook zijn “deserke” is er vlotjes ingegaan. Tijdens de wandeling heeft ‘m tweemaal gedemonstreerd dat ook de uitgang netjes werkt. Er zat wel niet veel in zijn darmen en dus kan er ook niet veel uitkomen , maar alles werkt, getuigen genoeg ! ! !

Ook het spel en de uitdagingen zijn terug in Heros zijn gedragingen, de dames hebben het al kunnen ondervinden.

Jullie mogen gerust zijn, ga maar gerust slapen en lig er niet van wakker. Heros was, net als onze Albeer nummer twee, in goede handen. Heros in de dierenkliniek ’t Binnenhof en onzen Berten in Aalst in ’t mensenziekenhuis…

Belle & co

Drie rozen…

Hij is terug thuis…

Heros is terug thuis ! Hij is dus 24 uur “uithuizig” geweest en het waren niet de plezantste uren dit jaar.  Ook wij twee, Belle en Hera hebben onze maat gemist, maar dat is nu terug bij ons en hij is vinnig genoeg om terug te spelen.

Vannacht heeft hij wel het infuus grondig in de vernieling gebeten volgens de mensen van  het Binnenhof. Dat was het baasje zijn gedacht gisterenavond ook toen Nancy de assistente Heros terug aan het infuus legde, “dat haalt de morgen niet”. We kennen onze Pappenheimers ondertussen en we mogen nog blij zijn dat het kussen in zijn bench ginds, de morgen gehaald heeft…

Ondertussen heeft het ontvangstcomitee zijn werk gedaan en ligt Hera de poot waar het infuus heeft gezeten af te likken met grote overtuiging.

Van de baasjes moeten wij iedereen danken voor de blijken van medeleven en interesse in de toestand van zoon en broer. Zo hoort dat zegt de baas. Wij waren zelfs verbaasd dat Sonja de oprichter van het Drentenforum het bericht op ons blog had gelezen en het ook op het forum had geplaatst wat ook een vloed aan reacties teweeg bracht.

Dus: Dank U wel aan allen die de laatste 36 uur met ons hebben meegeleefd en ons een gesteund hebben, we kunnen aan iedereen vertellen hoe blij we zijn dat alles goed is afgelopen. En de rekening, veel knoken konden we daar voor kopen. Het baasje zat er drie Euro naast met zijn schatting (drie te veel) en het vrouwtje had het dubbele geschat. Dat viel dus bij iedereen mee.

Belle en Hera

Stillekes in huis…

Het was gisterenavond opvallend stil ten huize Faes. Heros die normaal niet de grootste kabaalmaker is,  was dus uithuizig en dat speelde mee bij mij en Hera.

’t Baasje die nog eens een film wilde zien op TV, “Bienvenue chez les Ch’tis” op één, was het slachtoffer van Hera. Zij speelt ’s avonds met Heros en ze hangen dan achter elkaar rond tafel en salon… behalve gisteren dus.

Gisteren diende het baasje als surrogaat Heros. Niet dat hij mee rond de tafel crosste maar de oude mouw met knopen in, uit één van zijn zondagse hemden (vroeger toch), die kreeg hij toch telkens weer in handen gestopt.

Of dan was het weer die ouwe vuile tennisbal, daarstraks terug opgegraven en dus vol slijk van de mengeling zand/speeksel…

Het is omdat het baasje de film ook op DVD heeft in de originele franse versie dat ‘m het verhaal toch nog kon volgen ondanks de onderbrekingen met Hera.

Straks rond elf uur mogen we Heros terug ophalen. ’t Zal goed doen aan de roedel want niet alleen wij, Belle en Hera, missen onze zoon en broer. Ook de baasjes merken dat er iets te weinig rond loopt in huis…

Belle

Op ziekenbezoek…

De baasjes zijn daarjuist op ziekenbezoek geweest in de dierenkliniek, zij zijn Heros gaan bezoeken die vannacht moet overblijven in de dierenkliniek omdat hij nog aan het infuus moet blijven.

Heros is toch geopereerd, enkel heeft Dr. Bart geen insnijding in de dikke darm moeten maken . Dat scheelt verschillende dagen in het herstelproces en er is uiteraard minder kans op complicaties.

Hera weet niet wat er aan de hand is nu haar broer niet thuis is. Dat is ons baasje zijn grootste angst, als er met één van de twee iets gebeurt, wat gaat de andere dan doen ? Heros en Hera zijn sinds de dertig minuten tussentijd dat ze geboren zijn niet meer uit elkaar geweest. Vandaag is de eerste maal in haast twee jaar dat de bench naast die van Hera leeg blijft.

Daarjuist heeft hij in de tuin van de dierenkliniekmet het baasje aan de lijn toch al een normale plas gedaan, de sigaren productie staat nog even op non actief.

Morgen om kwart na elf hebben we terug afspraak in ’t Binnenhof en we hopen dat Heros tegen dan terug voldoende hersteld is om mee naar huis te mogen !

Belle

Gezondheidsbulletin Heros …

Volgens ’t baasje die daarjuist naar de dierenkliniek ’t Binnenhof heeft getelefoneerd hebben ze Heros kunnen helpen zonder snijwerk.

Volgens Dr. Bart die het baasje aan de lijn gehad heeft hebben ze de dikke darm kunnen vrij maken door een sonde in te brengen en met een combinatie van buikmassage en spoeling de dikke darm kunnen vrijmaken.

Om zeven uur vanavond mogen we op “ziekenbezoek” komen want Heros moet een nacht overblijven voor controle en voor de sonde…(?)

Als het niet juist is, sorry daarvoor wij hebben ook maar wat Dr. Bart tegen het baasje vertelt heeft en die heeft het dan weer aan ons verder vertelt.

Straks meer nieuws als we het allemaal met eigen ogen gezien hebben, misschien wel met een fotoke van de patiënt.

De bezorgde moe en zus.

Up date van “niet goed, zo gulzig zijn…

Het blijkt niet goed te zijn met Heros, maar goed dat de baasjes direct naar ’t Binnenhof hebben gebeld voor een afspraak. Heros blijkt een geblokkeerde dunne darm te hebben die operatief zal moeten leeggemaakt worden.

Dierenarts Flor heeft het advies van zijn twee collega’s ingewonnen om zekerheid te hebben omtrent afwachten of opereren. Het advies was unaniem niet afwachten omdat er al gas ophoping was voor de verstopping.

Op de foto’s was duidelijk te zien dat de dunne darm over een behoorlijke afstand vol met resten van de knook zat. Op zo’n wijze dat er op normale wijze geen betering mogelijk is.

Heros is in de kliniek gebleven en om vier uur mogen we telefoneren naar zijn toestand.

We gaan tegen Steven en Sigrid van de slagerij Galantine zeggen dat wij geen afnemers meer zijn van kalfsknoken. We waren er blij mee en het is dikwijls goed gegaan, tot vandaag…

Straks na vieren meer nieuws over Heros…

Belle & co

Niet goed, zo gulzig zijn…

Onze “schrokker” heeft het zitten ! De kalfsknook van gisteren is hem niet bevallen. Vannacht heeft hij het baasje al uit zijn bed geblaft en deze morgen opnieuw. Het baasje heeft gans zijn maaginhoud plus het dekentje dat altijd in zijn bench ligt in de vuilcontainer gesmeten.

Ikzelf en Hera hebben van niets last, maar wij hebben dan ook rustiger gegeten en niet zoveel als Heros. Nu ligt hij hier zielig te zijn, volgt zijn baasje slaafs op de voet en heeft geen rust.

Het baasje heeft dan maar een afspraak gemaakt in het binnenhof omdat hij vermoed dat er een splinster van die knook ergens in zijn spijsverteringsstelsel dwars zit.

Om 12 uur hebben we afspraak in ’t binnenhof. Ondertussen zullen we hem maar wat verwennen maar zonder snoep of soepknoken.

Ps: de foto’s zijn van mij, Heros was met zijn bot onder de aanhanger gaan liggen…

Belle

DNA en achteraf lekker…

Deze namiddag had ons baasje een afspraak met de controleur van de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus  kortaf de KMSH. Hij zegt wel dat hij een afspraak had maar alles draaide om mij en Hera.

Er zou bij ons een speekselstaal worden afgenomen om het DNA van ons beide te bepalen. Dit is noodzakelijk in België voor het bekomen van stambomen van eventuele toekomstige puppy’s. De testen moeten gebeuren voor de dekking plaatsheeft.

De controleur heeft drie maal met een soort spiraalvormig borsteltje wat speeksel van ons tandvlees af geschraapt en elk testje afzonderlijk verpakt. Drie testen voor mij en drie voor Hera. Heros ontsnapte de dans omdat hij zoveel zijn lusten kan botvieren zonder wat voort te brengen. Bij hem zit een knipke in de zaadleider, adieu hondenboelekes voor Heros. Te gevaarlijk met mij en Hera in de buurt zegt het baasje.

Vanavond was er wat lekker op het menu voor ons. Bij onze slager had het baasje weer drie soepknoken gekregen. Kalfsknoken nog wel, van die lekkere voedzame zachte knoken. Het vrouwtje had die lang genoeg gekookt om er lekkere tomatensoep van te maken ( die lusten wij ook alweer, samen met de knoken).

’t Baasje staat er nog versteld van dat er geen “ambras” van gekomen is en stond er waarlijk verbaasd op te kijken hoe we vlak bij elkaar elk op onze knots aan het knagen waren, zonder ruzie en zonder jalousie.

Wij zijn voorbeeldige Drentjes zegt ‘m (vandaag toch)

Belle

Zangkoor…

Eén van mijn vrienden vroeg of ik

zin had om bij het zangkoor te komen.

Ik vroeg aan hem wat dat inhield.

"Nou," zei hij, "lekker biertjes drinken

aan de tap en wat moppen vertellen."

Ik vroeg hem wanneer we dan zouden

gaan zingen.

Antwoordde hij:

"Dat doen we als we naar huis gaan".

L.M.

Bij zoonlief op bezoek…

Gisteren na de zoektocht naar Frick ben ik nog eens “binnen gesprongen” bij onze Harry, nummer vijf in het rijtje van zes pups van mijn allereerste (en tot nu toe enig) nestje. De vaste getrouwen hier zullen Harry al wel kennen. Hij is het dichtst bij ons blijven wonen.

Bij Harry is het altijd pret want Dymphna, ’t vrouwtje van Harry, is altijd heel royaal met hondensnoepjes en Harry woont in een huis met een tuin waar je enkel maar jaloers op kan zijn.

En dan hebben we het alleen nog maar over “tuin”. Als ik dan ook nog eens over de vijver begin, met échte eenden, die écht rondzwemmen, en waar je écht kan achter zwemmen, dan kan de pret helemaal niet meer op.

In die tuin zitten dan ook nog eens kippen waar Harry nogal eens eieren gaat roven zonder naar de kippen om te kijken. Ik had meer belangstelling voor de kippen, eieren hebben wij thuis ook in de koelkast ! Maar toen ik probeerde onder de afsluitdraad naar de kippen poogde toe et gaan heb ik dik naar mijn poten gekregen van ons baasje. Dat hoort niet zegt het baasje, laat naar de kippen gaan maar voorbehouden zijn aan Harry.

Het was weer een belevenis op bezoek gaan bij één van mijn “puppy’s”(inmiddels haast twee jaar). We hebben samen gerend, gesnoept, fotogeniek geweest en gezwommen. Als dat geen feest is tijdens een zoektocht naar een verdwenen hondje.

Bij de thuiskomst heb ik het nogal kunnen uitleggen aan de roedel hoe het kwam dat ik nog zo nat was. De inspectie van Hera en Heros was alleszins grondig.

Belle

Op zoek met ’t baasje…

Zoals ‘m deze morgen beloofd had mocht ik daarstraks mee op zoek naar Frick in de bossen van Lichtaart en Herentals.

Al bij het buiten rijden van Lichtaart merkten we dat de slagerij niet meer was en er een bakkerij voor in de plats gekomen is. Dan klopte dat beeld van de paragnost al niet meer !

Toch zijn we dan door de bossen nog naar de Floreal gereden waar we een affiche hebben afgegeven aan de camping. Het restaurant was gesloten en daar heb ik van colère een dikke sigaar voor de deur gedraaid ! En ’t baasje had geen poepzakje bij ! ! ! Nu is ’t baasje nogal vindingrijk en een leeg plastic potje van snoepjes uit de auto bracht de oplossing.

We zijn dan ook nog rondgereden langs de Watervoort in Herentals en we hebben daar veel, héél veel maïs bewonderd, maar geen Frick gezien. Ook de mensen die we gesproken hebben gaan mee uitkijken en weten wat ze moeten doen in het geval van …

Nadien kwam er voor mij het plezantste deel van de namiddag aan. ’t Baasje ging ook nog een affiche afgeven bij Jos en Dymphna van “onze Harry” een pup van mij, maar dat weten jullie ondertussen al wel.

We hebben ons kletsnat geamuseerd daar bij den Harry. Die heeft een vijver van 3000m² voor hem helemaal alleen!  Hoort ons baasje daar dat Harry nooit in het water gaat ! Dat nooit is dan wel voor altijd verleden tijd want ik heb onze Harry eens laten zien hoe je dat doet, achter eenden hangen. Kletsnat waren we van ’t zwemmen, ik ben wel verder de vijver in gegaan dan Harry, maar ‘k ben dan ook drie jaar ouder als hem en veel meer ervaren hé…

En ik mag nog terug komen van Jos en Dymphna ook, knap van mij hé…!

Belle

Handjes wassen…

- Een man, gezeten aan de bar, leest het volgende bord met aanbiedingen.

- Bier : 2 euro
- Sandwich  met kip : 4 euro
- Masturberen : 15 euro

Een beetje twijfelt de man over dit aanbod, de dienster bekijkend, super aantrekkelijk met zwarte haren, achter de  bar.

Na even getwijfeld te hebben vraagt hij haar  :

- Heu, de masturbatie, doet gij die ?

Met een geile blik en een lage stem antwoordt zij :

- Jazeker, mooie jongen...

- Goed, zegt hij, wilt ge dan uw handen goed wassen want ik wil een sandwich met kip.

L.K.

Mee…

Dadelijk mag ik mee met het baasje naar Lichtaart, Er is immers weer meer informatie over Frick en baasje heeft de indruk dat het gebied waar Frick “zou” verblijven wel eens de omgeving van het Koningsbos zou kunnen zijn.

Het Koningsbos situeert zich tussen de weg naar Poederlee, de baan naar Herentals, en de Watervoort in Herentals waar Frick zou gezien zijn .

Het is het gebied tussen Lichtaart dorp, Bobbejaanland, camping/manège Floreal, de toeristentoren in Herentals en Café “Sus Pad”, wel bekende bij fiets toeristen.

Het baasje gaat mij,  Belle , meenemen omdat ik de rustigste van het trio ben. Heros valt af wegens ook reu en Hera is vriendelijk maar hevig in haar spel en dat kan ook al afschrikken. Dus ga ik, de “oude wijze dame", ons baasje assisteren in de zoektocht.

We wachten nog even tot het baasje nog enkele adressen en telefoonnummers binnenkrijgt en dan gaan we op stap.

Waarschijnlijk springen we ook nog even binnen bij “onze Harry” één van mijn zes pups die in de straat naast Bobbejaan woont. Dan is de trip gelijk nog eens familiebezoek…

Belle

Moe van het slapen ?

Gisteren bij de reis vanuit Frankrijk hebben we ons trio niet gehoord of gezien. Enkel bij de plas pauze’s  als we ze uitlieten hebben we ze gezien.

Maar ook vandaag hebben ze meer horizontaal gelegen dan dat ze recht gestaan hebben. Hun benches hebben dienst gedaan vandaag, want zo zijn ze dan, als ze vaak hebben gaan ze in hun benches liggen.

We zouden de mensen die vinden dat een bench een strafwerktuig is eens bij ons moeten komen kijken. Is er eentje moe of heeft hij/zij iets speciaal bemachtigd dan duiken ze daar steevast mee de bench in.

Een tijd geleden hebben we de bench van Hera en Heros voor het grote venster gezet zodat ze ook vanuit hun bench zicht hebben op de tuin. Met het weer van vandaag was het er lekker toeven in hun bench.

Vanavond hebben we dan nog een grote wandeling gemaakt en vlak nadien zijn ze weer “omgevallen” met veel lawaai van het snurken. Zou autorijden dan toch vermoeiend zijn voor honden ?

Belle

Beste allemaal,

Ik stuur dit aan de mensen waarvan ik denk dat ze ons kunnen helpen in de zoektocht naar Frick, het is niet onze hond maar wij zetten ons mee in om Frick terug te vinden.

Daarom doen we een beroep op jullie om dit bericht verder te sturen naar mensen in jullie kennissenkring in de hoop deze plaats te kunnen vinden.

De plaats die wij in gedachten hebben situeert zich in een ruime straal rondom Arendonk, zowel aan de Belgische als Nederlandse zijde van de grens.

Zeg maar binnen Hoogstraten, Chaam, Tilburg, Hilvarenbeek, Eindhoven, Lommel, Mol, Geel, Herentals, Oostmalle. 

Indien jullie ons kunnen helpen, gelieve niet te pogen Frick te vangen maar verwittig a.u.b. de eigenaars die dan het nodige kunnen doen.

Indien Frick schrikt en terug op de loop gaat staan we op dat moment terug aan "af"

Wij danken nu al voor de bereidwillige medewerking,

Jan Faes

Nogmaals “Frick”

Sinds 22 augustus zijn verschillende mensen op zoek naar de vermiste “Toller” Frick. Voluit is de rasnaam een Nova Scottia Duck Tolling Retriever. Hij is ontsnapt in Arendonk en sindsdien op verschillende plaatsen gesignaleerd. Wij hebben van het verhaal en de evolutie van de zoektochten en oproepen verslag gebracht op het Bas en Belle blog op 28.08, 01.09, 03.09, 10.09, 12.09 en 20.09.2010.  https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/

 Nu is er een nieuwe ontwikkeling in de zoektocht waar wij ieders medewerking voor vragen. Willen jullie in uw kenniskring dit bericht verspreiden in de hoop dat iemand deze omgeving herkent ? Wij denken speciaal aan mensen die veel aan huis komen bij andere mensen zoals:

Postbodes, thuisverzorging/verpleging, huis aan huis bezorgers drukwerk, wijkagenten, openbare diensten zoals vuilnisdienst, PWA-personeel,  e.d.

Er zijn foto's gestuurd naar iemand die met dieren kan communiceren....het volgende kwam eruit.

Huisje in het bos aan de rand.
Woont vrouw, draagt veel witte kleding.
Geeft hem eten, kan hem niet pakken.
Dennenbomen als je verder het bos in gaat.
In de buurt van dorp?
Aan de rand van dorp zit slager, daar krijgt hij ook wat te eten.
Hij loopt dus tussen huisje en slagerij.
Tussen dorp en huisje weg met bushalte aan begin van weg.
Slager zit op het hoekje.
Na ongeveer 200 meter een onverharde weg naar links,daar ga je in,links is dan een weiland.
Halverwege aan de rechterkant is huisje.
Dit huisje is wit of was vroeger wit.
De wei is leeg.
Ruitvormig geel verkeersbord?
Manage in de buurt.
Kinderspeeltoestellen bij restaurant/café.
In het bos zijn ook zandduinen.

Hopelijk komt het iemand bekend voor.
Er zijn al telefoontjes gepleegd naar verschillende maneges en slagerijen.

Indien je ons kan helpen, gelieve je in verbinding te stellen met de

familie Goovaerts, Wampenberg 14 te Arendonk   via telefoon  014 67 30 15  of  0473 68 16 85   vanuit Nederland 00 32 14 67 30 15 en 00 32 473 68 16 85

Terug in ‘t Belgikske, versie twee…

Zoals gisterenavond nog gemeld op deze plaats zijn we goed en wel terug in Vosselaar aangekomen. De reis was rustig, wat buien, wat files, een paar onnozelaars voor de wielen, dus alles 100 % normaal !

De reis begon zoals de vorige dagen in de Charente geweest was, met regenbuien. Dat was niet zo’n erg maar ’t baasje had op de aanhanger een zitmaaier van kameraad Fernand mee die terug naar België moest wegens panne. Nu verpakt zoiets vriê slecht en ook de andere bagage lijdt daar dan onder, met als gevolg dat er toch “teen en ‘tander” was nat geworden. Maar eens we de tank van de auto in Poitiers bomvol hadden gegoten bleef ook de regen weg.

In Tours staken we wel een heel erg originele motor met zijspan (sidecar) voorbij. Daar hing nog een aanhanger achter in de vorm van een behoorlijk wijnvat. Nu hebben we onderweg al heel wat gezien, maar dat niet. Dus fotoke genomen door ’t vrouwtje om het jullie ook te laten zien.

Parijs was wat we ervan verwachtten rond zes uur ’s namiddags…druk, druk, druk. Een uur om rond Parijs te geraken mag je dan wel rekenen.

Waar we niet op rekenden was ook nog eens file in Antwerpen zo rond negen uur en een beetje. Dan kom je daar op een uur dat er normaal geen file meer is en dan gaan ze plots tunnelonderhoud  uitvoeren.  

Zes rijstroken, 4 vanuit Gent en 2 vanuit Zelzate, reduceren naar ééntje in de tunnel zonder vooraf te verwittigen, dat doe je niet zonder dikke brol te veroorzaken ! ! ! Resultaat: weeral ne knauw in het goed vertrouwen in de beheerders van onze snelwegen. Nu zullen die wel niet van wakker liggen van ’t gedachtengoed van ons baasje. Dat was toch al niet zo denderend wat hen betreft…

Belle & co

Wij zijn terug in ’t Belgikske…

En dit is het tweede bericht dat het baasje daar over neerpent, het eerste is in het www-heelal verdwenen toen Hera heel vriendelijk kwam zeggen dat haar kom leeg gegeten was.

Zij heeft met haar poot “ergens” op getikt en foetsie was het artikel…

Morgenvroeg meer nieuws over het reisverloop, nu moet e aanhanger nog leeg want er is wel één en ander nat geworden door de buien die we in het begin van de reis te verwerken kregen.

Tot morgen,

Belle & co

’t Is niet waar hé ?…

Waar ons trio zich eergisteren nog te barsten mee amuseerde, haalt deze Amerikaanse St Hubertushond zijn voor neus op. Meer zelfs, hij kijkt vol afschuw naar de(vuile) onderbroek…

Iets gans anders ook nog even mededelen… wij zijn op dit moment onderweg naar België, of er vanavond nog een bericht komt zal afhangen van het weer en hoe het vordert onderweg.

Tot strakskes of morgenvroeg… 

Belle & co

Blind ?...

Blind is ze zeker niet, doof af en toe, maar als ze zo rondloopt ziet ze geen lap, nada, niks !

Als een slaafje loopt ze zo kort achter het baasje aan dat ‘m nog haast geen mogelijkheid heeft van er een foto van te maken. Overal loopt ze met haar snuffel tegenaan maar voelen doet ze daar niet veel van, ze heeft ten langen leste een serieuze bumper voor haar.

Ook wanneer het baasje het potje uit haar bek neemt en het tegen de grond zet neemt ze het op dezelfde wijze terug vast. Weer ziet ze niets en loopt weer overal tegen…

Wanneer ze vermoed dat Heros in de buurt is, een potentiële “potjesafpakker” ontstaat er binnen in het potje een gegrom alsof de “Lionking” zijn groep leeuwinnen bijeenroept.

Het baasje helpt haar niet, het is veel te vermakelijk om zien hoe ze haar plan trekt. Het laat ons alleen maar toe van te zeggen “ons Hera is een hondje uit de duizend” en daar zullen we niet ver af zijn met haar kuren !

Belle

Alles plat…

Sinds gisterenavond is het laatste stoppelveld platgereden. De zoon van buurman Serge kwam ons achterna met zijn immens grote tractor toen wij aan de avondwandeling bezig waren.

We hebben er dan maar een beetje meer vaart in gezet want achter zijn tractor ontwikkelde zich een stofwolk een zandstorm in de Sahara waardig. We zijn er niet op blijven kijken want wij hadden de wind, en dus ook het zand in de rug.

Deze morgen was het dan een volledig ander zicht. Tot zover je zien kon was alles vlak, je kon zien tot het volgende dorp.

Nu is het wachten tot men terug begint te zaaien. Wat gaat het worden volgende zomer ? Vorig jaar hadden we veel graan, dit jaar haast alleen zonnebloemen. We gokken dus voor volgende lente op koolzaad of colza zoals de Fransen het noemen.

Dat is mooi in de lente, koolzaad bloeit rond Pasen en tovert dan gans de omgeving fel geel. Koolzaad blijft staan tot het volledig verdroogd is en ziet dan zwart. De zomer zal volgend jaar niet zo mooi zijn als dit jaar, toen gans de omgeving geel zag van de “tournesols”

Belle & co

Waarschuwing…

 LIDL OPLICHTERIJ: BELANGRIJK, MANNEN WEES VOORZICHTIG !!!

Ik wil iedereen die boodschappen bij de Lidl doet, waarschuwen voor
misleidende praktijken die mij, en naar ik heb gehoord ook een aantal
anderen, onlangs zijn overkomen!
Mij overkwam het op de parkeerplaats van de Lidl in Temse maar let
op: het schijnt overal in het land te gebeuren.
 
Het werkt als volgt: twee meiden van begin twintig (vermoedelijk uit
Oost-Europa) spreken je hulpeloos kijkend aan op het moment dat je de
boodschappen aan het inladen bent. Ze hebben hele strakke T-shirts aan
waar hun borsten bijna uitvallen..
Je moet een flinke vent zijn om niet te kijken.
Met een erg zielig, maar toch wel geloofwaardig verhaal bedelen ze om
een lift naar een plaats in de buurt.

Eenmaal achterin gestapt, beginnen de dames elkaar te betasten, waarbij
ze er goed voor zorgen dat je dat kunt zien via je binnenspiegel.
Daarna klimt een van hen naar de voorstoel en heeft orale seks met je.
Ondertussen merk je niet dat de ander je portefeuille of portemonnee
jat.
Die van mij is afgelopen maandag gestolen.
 
En dinsdag en donderdag ook al.

Vrijdag zelfs twee keer!
Woensdag kon ik helaas niet gaan.

’t  Zal tijd worden….

Het zal tijd worden dat we terugkeren naar ’t Belgikske.

Door de behang en schilderwerken was het niet mogelijk tijdig de noten te rapen vooraleer dat bandietentrio van ons de kans greep om de bazen voor te zijn en te zorgen dat er voor de baas maar enkele noten overbleven.

Hera is daar de ergste in, ze komt hier terug in huis binnen met zeven noten in haar bek die ze dan rustig begint te kraken op het tapijt ! Dat nog tot daar toe, onze Miel(e) de stofzuiger is goed in dat wegwerken maar het is nu al verschillende malen gebeurt dat ze piept als een astmalijder !

Het is bekend dat noten een slechte invloed hebben op de ademhaling en volgens ons baasje “heeft ze ervan”.

Deze morgen heeft het baasje ook een hondensigaar gevonden die vol zat met witte spikkels. Neen geen wormen, maar onverteerde noten bleek bij nader toezien.

Nu vinden de baasjes die noten ook geweldig lekker maar Hera eet noten net alsof ze anders geen eten krijgt. Gisterenavond op het eind van de wandeling was ze niet op afspraak aan het eindpunt, daar waar we ze gewoonlijk terug aanlijnen. We kennen dat punt en houden ons ook daaraan. Bleek dat miss Hera onder de hazelnotenstruik van de buren hazelnoten lag te kraken !

’t Baasje zal toch nog gelijk hebben, ’t is tijd om naar België terug te keren…

Belle

Speelvogels…

Als ze de vodden/onderbroeken niet hebben kunnen stelen en in tientallen stukken kunnen sleuren dan is het wel weer wat anders.

Vandaag hadden ze hun zinnen gezet op de rol waar het behangpapier opgerold was. Het baasje had het voorzien en de rol in de hoek weggezet. Fout van onze baas dus, het enige dat helpt is hoog wegzetten baas…héééél hoog wegzetten.

Fier als een pauw paradeerde Heros met zijn gevonden buit over de koer. Hera wou uiteraard ook haar deel van de buit, want zo gaat het in een roedel… Krijgen deed ze het niet, maar samen dragen kon nog net.

Ons baasje heeft dan de kartonnen buis in twee gesneden zodat de jeugd elk een deel had, en toen ging het snel bergaf met de buis. In geen tijd had Heros het zaakje plat gebeten en Hera was stukken aan het afscheuren van haar deel.

Nu zie je waarom we van het baasje nog maar eens sporadisch duur, gekocht speelgoed krijgen. Wij amuseren ons nog het best met zulke buizen, onderbroeken, plantpotjes, PET-flessen  en brandhout blokken.

De gekochte speeltjes dienen toch maar om ergens te begraven, die komen dan een half jaar later nog eens boven water als het baasje weer eens in de tuin iets gaat planten.

Belle

Voor Elio…

Een heel kort mopje want we zijn nog met de schilderwerken bezig. De nieuwe dagrème voor “den Elio” is sinds kort op de markt .

Belle & co

De onderbroek…

Jaren heeft ze dienst gedaan bij ’t baasje, al enige tijd lag ze gewassen en wel bij de vodden, voor als we nog eens behangen…

En gisteren was het dan zo ver, er werd behangen en dus kwamen de versleten onderbroeken terug boven voor wat lijm weg te smeren, voor de handen eens af te kuisen, voor de papborstel even neer te leggen.

Multifunctioneler dan ooit tevoren zullen we maar zeggen. Tot het baasje plots geen vod meer over had… Verdwenen, weg, niet meer te vinden ! ! ! Een vod met poten, daar was niets tegen te doen, en vod/ex onderbroek werd er bij genomen.

Maar die was nog sneller verdwenen als nummer één. Dat was dus niet normaal meer te noemen en werd de papborstel op vod nummer drie neergelegd en ging het baasje op onderzoek uit.

Ik en Heros lagen in de tuin, elk met een vod voor ons, en terwijl de baasjes daarop stonden te kijken kwam Hera met vod nummer drie aanlopen, met papborstel en al. Al een geluk dat ze de borstel en al meebracht anders was er eerst nog een borstel wasbeurt aan te pas gekomen.

Als het bij ons dat behangen wat langer duurt dan “op een ander” dan is dit één van de redenen…

Belle & co

Brico Depôt

Iedereen die ooit in Frankrijk geklust heeft kent de “Brico Depôt” . Het magazijn waar je nu alles en ook alles kan vinden wat je nodig hebt bij verbouwen.

Vandaag wilden de baasjes beginnen aan het schilderen van het vliespapier in het halletje en z wilden daar dezelfde verf voor gebruiken als in de living…. Maar dat viel even tegen !

De verf was niet goed meer en ook nog eens onvoldoende en dus moest er een andere oplossing komen. Tot voor twee jaar was dat dan richting Poitiers waar zich de dichtst bijzijnde Brico Depôt zich bevond.

Sinds twee jaar hebben we echter op zo’n 40 kilometer een Brico in Angoulême, dat maakt toch dadelijk een verschil van zo’n 50 kilometer.

De baasjes hebben dan toch maar niet voor de kleur eierschaal gekozen maar zijn thuisgekomen met “Jute” een beetje donkerder en wat geler ook. Morgen gaat het tegen de muur en dan nog wat kleine aanpassingen zoals aankleding, wat versiering aanbrengen en dan hebben we weeral een mooi inkomhalletje en toilet.

Morgenavond moet het klaar zijn zegt het baasje want begin volgende week keren we terug naar Vosselaar, en daar zou hetzelfde werk moeten gebeuren  hebben we het vrouwtje al horen zeggen…

Belle & co

Een priester en een imam

Een priester en een imam delen hetzelfde compartiment in de trein.
Op een gegeven moment sluit de priester zijn bijbel en vraagt aan de imam:
"Ik weet dat uw godsdienst U verbiedt om varkensvlees te eten.
Hebt u er tijdens uw leven dan echt nog nooit van geproefd?"

De imam klapt zijn koran dicht en antwoordt:
"Wel om eerlijk te zijn, bij zeldzame gelegenheden is het mij inderdaad wel eens overkomen dat ik varkensvlees geproefd heb."

Maar mag ik u nu ook eens iets vragen," zegt de imam, "uw godsdienst verplicht u tot een celibatair leven..."

De priester onderbreekt hem en zegt:

"Ik weet wat u nu gaat vragen, of ik ooit al eens van de verboden vruchten heb geproefd. Wel ik zal ook eerlijk zijn," zegt de priester, "Ik heb inderdaad al een tweetal keren van de verboden vruchten geproefd."

De imam neemt zijn koran terug in de hand, knipoogt nog even naar de priester en zegt: "Veel lekkerder dan varkensvlees hé!"

L.M.

Als je werk zoekt…

Zeg je in een berichtje op dit blog dat je aan verfraaiïngs werken bent begonnen en dan blijken al drie lezers aan het zelfde bezig te zijn of er aan willen beginnen. Zo blijkt uit de reacties op het bericht

Van Jil  weten we  het zeker die heeft foto’s op het Arcil blog geplaatst van de werkzaam heden.

Van Ute geloven we het ook, hoewel die het “op een ander doet” . Alexa is wel de dochter en dan is “op een ander” toch weer niet zo “op een ander” hé. Moeilijk allemaal hé.

Carla, van “den Izzy” zet er dan zo een onverscholen uitnodiging in om bij hen de gang te komen behangen, maar dan gaat onze baas het ook “op een ander” doen….

Maar nu heeft onze baas het middel gevonden om de kerk in het midden te houden. Vanuit Frankrijk tot bij Carla is wat ver, maar Jean Pierre en Ute wonen niet zo ver uit de buurt van Carla… en die zijn het gewoon van “het op een ander te doen” duuuus…..!

Je ziet je moet nog geen werk zoeken om een ganse orderbook vol te krijgen. En dat begint gewoon met een berichtje op een hondenblog.

Zullen we zelf een VDAB of RVA beginnen ?

Belle & co