Zo moeder, zo (klein)dochter

(Hiernaast: onze jarige dochter met haar gezinnetje)

   Zondag weer een van de bekende georganiseerde bewegwijzerde ‘Marching.be’-wandelingen gemaakt, deze keer in de mooie streek van Lokeren-Eksaarde, waar we kozen voor de 13,2 km.-afstand. Eerst wel een flinke zoektocht naar de startplaats gemaakt (verkeerd rijden is een van mijn specialiteiten…) maar gelukkig niet al te ver daarvandaan kunnen parkeren. Om 10 uur gestart, onderweg twee keer een controlestempel (verzekering), drankske op het zonovergoten terras van zwembad Lokeren en om 12.40 uur weer terug aan de startplaats, dus blijkbaar hebben we goed doorgestapt. Thuisgekomen het zweet afgespoeld onder een heerlijke douche.

   Dan wat gecomputerd, in afwachting van onze dochter, die met haar gezin bij ons zou komen eten; ze was jarig en dit (door Chris extra verzorgd) vretentje was ons cadeau voor haar. Het zootje arriveerde zéér ruim op tijd (zoals meestal: ze zijn graag bij opa en oma) en de kinderen amuseerden zich als “voorbereiding” met een tafelspelletje.

   Schoonzoonlief wilde geen aperitief (was nog herstellend van een kater na “uitspattingen” van zaterdag met vrienden…) maar (klein)zoon Erik (16) vroeg en kreeg toestemming van zijn mama om samen met opa een Hasselts witteke te proeven; hij vond het (gelukkig!) niet lekker (opa des te meer) en schakelde over op iets onschuldigs.

   We aten buiten onder de parasol (waarvan u nog net een stukje kunt zien op de foto, mocht u dat belangrijk vinden…). Oma Chris, die niet alleen schildert (en zo) maar ook gastronomisch graag en creatief bezig is, mocht zoals verwacht de nodige felicitaties in ontvangst nemen voor haar kookkunst. De afwas werd een spontane collectieve actie door de vier kleinkinderen, die best nog eens een “manuele” afwas wilden beleven (thuis hebben ze een afwasmachine!)

   TOE(kom)MAATJE. Buiten de “Zaventem-stakers” zelf (tevreden over de enorme impact van hun actie) waren er maar weinig mensen die de onaangekondigde staking goedkeurden. Een van die zeldzame uitzonderingen vereerde mij met een reactie op mijn blog van 14.4 en toonde duidelijk begrip voor de actie. Ik dus niet: ik blijf erbij dat de ontevreden werknemers de broodnodige sympathie en de solidariteit van de reizigers hadden kunnen krijgen door klantvriendelijke acties; door hun actie “Toeristen Pesten” hebben ze nu precies het tegendeel bereikt en ook ons nationaal imago in het buitenland weer eens flink beschadigd.

(hiernaast nog een andere hobby van oma: haar kleinkinderen schminken)
   Holebi’s hebben gelijk dat ze zich beledigd voelen door de discriminerende uitspraken van de Naamse bisschop Léonard, die homoseksualiteit “abnormaal” noemde. Anderzijds hadden ze dan weer ongelijk door hun eenzijdige benadering van die bisschoppelijke uitspraak: ze zaaien op hun beurt verwarring door te doen alsof Léonard het officiële standpunt van de kerk weergeeft. Waarom zwijgen ze over de veel genuanceerdere, meer “christelijke” commentaar van kardinaal Danneels (toch altijd nog een trapje hoger in de kerkelijke hiërarchie dan een bisschop!), waarin hij herinnerde aan de absolute voorrang van het menselijk geweten boven evt. kerkelijke wetten.

   Overigens is er iets merkwaardigs aan de hand met het woord “abnormaal”. Die term kan immers ook de (gevoelsneutrale!) betekenis hebben van: “afwijkend van wat het meest voorkomt”. Zo zal niemand er iets achter zoeken als we zeggen dat maart “abnormaal” warm was, of dat iemand “abnormaal” groot of klein is. In die zin is dus ook homoseksualiteit “abnormaal” omdat de meeste mensen het nu eenmaal NIET zijn. Het verbaast me een beetje dat ik deze benadering nergens ben tegengekomen. Maar nogmaals: gelet op de gevoeligheid van het woord “abnormaliteit” in de context van menselijke seksualiteit, had Léonard m.i. zich beter anders uitgedrukt, of misschien nog beter: gezwegen!

   Op 1 april – helaas geen grap -  werd ik in Bredene-aan-Zee beboet met 25 euro “wegens het niet plaatsen van een parkeerschijf in een blauwe zone”. Om precies te zijn: ik had geparkeerd om 11.45 u en zorgde er uiteraard voor, binnen de maximum toegelaten tijd van een uur (zie foto) terug te zijn. Maar omdat ik de (nieuwe?) afbeelding van een “parkeerschijf” op het bord niet kende (van op afstand lijkt het meer op een letter M), was ik me niet bewust van een schijfverplichting en veronderstelde dus dat Bredene voor een andere wijze van controleren had gekozen, b.v. om het uur de plaatnummers noteren; twee keer na elkaar dezelfde plaat betekent dan: hangen!  (iets omslachtiger maar veel zekerder dan de parkeerschijf die in de praktijk immers het meest ongestraft overtreden wordt: je hoeft alleen maar “tijdig” de schijf te verdraaien).

   Maar ik ben natuurlijk aan het zeuren: ik had voor alle zekerheid gewoon mijn schijf moeten zetten: in plaats van die kleine moeite te doen amuseerde deze domme Kommaneuker zich met de intrigerende mededeling op het bord, dat de regeling geldt “van maandag tot en met zondag” (“alle dagen” dus).

   Intussen zal ik de boete van 25 euro maar betalen. Ik zal er wel geen boterham minder om eten maar ik met dat bedrag had ik toch iets leukers kunnen doen. Bij die gedachte kreeg ik ineens een idioot idee: als ik nu eens 25 euro extra uittrek en daar dan inderdaad “iets leuks” voor mezelf mee doe, dan krijgt die boete toch nog een leuk neveneffect! Wablief, ik ga nog verder: ook in de toekomst ga ik voor elke boete die ik nog zou oplopen, eenzelfde bedrag besteden aan iets nuttigs of plezierigs.

   En zo kom ik vanzelf op de volgende vraag aan mijn bezoekers: ik ben op zoek naar een overtreding waarvoor ik een superboete van pakweg 1000 euro riskeer. Dan zal ik eindelijk mijn versleten garagepoort eens kunnen vervangen.

TOE(kom)MAATJE. Pfaff onder vuur! De halve media-wereld staat op zijn kop omdat onze “altijd eenvoudig en bescheiden gebleven” oud-keeper (zo zegt hij toch zelf…) een hotelbediende een trap onder zijn kont heeft gegeven. Ik vind het gedrag van J.-M. inderdaad ook walgelijk. Hij beweert dat het een grapje was (wat een flauw excuus zeg!). Zeker als Bekende Vlaming had hij kunnen weten dat zijn wangedrag niet onopgemerkt zou blijven. Alleen begrijp ik niet waarom telkens een link gelegd wordt met “racisme”; zolang niet duidelijk is of de (donkere) huidskleur van het slachtoffer een rol heeft gespeeld, zie ik het verband niet: een trap onder een blanke kont vind ik net zo walgelijk. En misschien waren er in dat hotel op Barbados alleen maar zwarte bedienden? Het heeft me verbaasd dat ik maar één zinnige reactie in die zin heb gelezen: die kwam … van Pfaff zelf! Hij vraagt zich (terecht?) af of er ook zo veel mediaheisa geweest zou zijn, had het feit zich voorgedaan in een Zweeds hotel.

 Mijn blog zit dan wel in de rubriek ‘dagboeken en bedenkingen’, in mijn teksten ligt de nadruk meestal op het tweede element. Vandaag eens een meer dagboek-gericht artikel (hoewel?…). Daar gaat-ie.

   11.3 Samen met mijn vrouw in voormiddag een prachtige ‘lente’wandeling van 14 km gemaakt op grondgebied Bazel/Kruibeke (foto), georganiseerd door een wandelclub van Temse. Veel wandelaars, maar verspreide start tussen 8 en 15 uur en verschillende afstandkeuzes: heerlijk rustig dus. Thuisgekomen bottines uit, lekkere douche en pantoffels aan. Gezellige lees-middag en ’s avonds genoten van aperitief, zondags etentje en lekker wijntje.

   12.3 ’s Morgens repetitie met salonorkestje om weinig gespeelde nummers uit repertoire eens op te frissen. ’s Middags tafeltennis (vaste maandag-prik) met andere clubgenoten.

   13.3 Mijn pastoor ‘moeten’ beloven (om van zijn gezaag af te zijn) dat mijn vrouw zijn parochiezaal nog eens met een aantal van haar kunstwerken zal versieren  (hij vraagt daar al weken om sinds Chris haar vorige collectie had weggehaald). ’s Avonds tafeltennis; een leuke ‘dubbel’ gespeeld (ik heb in elke combinatie verloren maar het waren plezante matchen en dat vind ik belangrijker)  .

   14.3 Bijna twee uur onbeweeglijk en met mijn bek wijdopen achterover moeten liggen bij de tandarts voor een weliswaar pijnloze maar ingewikkelde behandeling. Heb dan maar van de nood een deugd gemaakt en wat liggen filosoferen over de wolken die ik door de grote daglicht-koepel boven mij voorbij zag drijven en enkele passerende vliegtuigen die op grote hoogte hun condensstrepen trokken.

   15.3 Samen naar de markt. Ik vind dat wel gezellig maar op een bepaald moment heb ik er ineens genoeg van en wil ik naar huis! – ’s Avonds tafeltennis-training o.l.v. een kei-goeie competitiespeler: niet dat we op onze leeftijd nog veel bijleren, maar af en toe een trucske, zo lang mogelijk op peil blijven en vooral veel lachen maakt het tot een gezellige bedoening.

   16.3 Aan V.A.B. gesuggereerd om een ‘proefproces’ uit te lokken ter verdediging van geflitste ‘smog-overtreders’: strikt genomen (dwz volgens de letter van de wet, en alleen die telt!) gold de snelheidsbeperking (met twee borden: ‘90’ en ‘smog’) alleen op plaatsen waar ‘SMOG’ was, en zonder MIST is er ook geen SMOG (SM oke + f OG); twijfelaars kunnen het desnoods opzoeken in een Nederlands woordenboek. Onbegrijpelijk dat zelfs ‘deskundigen’ niet hebben beseft dat ze het bijkomend bord ‘smog’ beter hadden weggelaten. Ik hoop dat VAB mij in elk geval zal antwoorden: ofwel deelt die mijn interpretatie, ofwel zeggen ze mij waar mijn redenering verkeerd is.
   - We willen alle ramen van ons 40-jaar oude huis vervangen door nieuwe PVC-exemplaren met dubbel glas. Dat wordt een flinke hap uit ons budget en dus willen we enkele mogelijke leveranciers raadplegen alvorens te beslissen. Vandaag kwam meneer A de maten nemen en diverse uitvoeringen bespreken. - ’s Avonds repetitie met het zangkoor.

   17.3 Samen de wekelijkse boodschappen in Koopcentrum, zoals steeds aangenaam ‘onderbroken’ door babbels met eveneens winkelende bekenden uit onze muziek-, kunst- of pingpong-wereld. -  Bezoek van meneer B: mogelijkheden bekijken, maten nemen en uitvoering bespreken…  -  Repetitie met Jazz-combo, voorlopig helaas zonder live drummer, dus behelpen met ‘Roland’ (= een elektronische slagwerker), perfect en constant ritme maar uiteraard zonder ‘ziel’.  – ’s Avonds muzikale opluistering door mijn nostalgisch salonorkestje, voor een viering van een 60^ste verjaardag; bedoeling was drie uur spelen, wat voor mij normaal het maximum is (zelfs met onderbrekingen) maar naarmate de avond vorderde voelde ik me beter ik mijn vel en toen de feesteling nog een uur méér vroeg, had ik daar geen moeite mee. (waar is de tijd dat ik in een big band ooit negen uur bijna onafgebroken aan de piano zat…)  - Volgende donderdag een optreden in Antwerpen voor een vereniging van scheepvaartmensen.

   18.3 Paniek! Mijn computerscherm bleef zwart, ondanks heen-en-weergeklik met de schakelaar aan de achterkant. Ik bel mijn zoon (die gisteravond even op mijn pc had gewerkt). “Maar Pa, hou toch op met dat gepruts aan de achterkant, aan de VOORkant zit ook een aan-/uitknop, da’s veel gemakkelijker!” Ik duw op de bewuste knop, het scherm leeft weer, oef!… Deze computerkluns heeft weer wat bijgeleerd…
   Chris kwam zojuist even over mijn schouder meelezen. Haar kort en bondig commentaar: “WAT EEN SAAIE ZEVER”!  (maar voor de rest is ze een schat, hoor!)

TOE(kom)MAATJE De hele week was het hier weer een echte Zoete Inval voor hele resems (klein)kinderen, Misschien wijd ik daar ook nog wel eens een blog aan, op gevaar af dat het ook weer “saaie zever” wordt.