Archief

Bewegwijzering in industriezones

   De bewegwijzering binnen de meeste industriezones wordt al vele jaren gekenmerkt door een overvloed van (vaak tientallen) borden op bijna elk kruispunt in de zone. Wie voor het eerst een bepaald bedrijf zoekt en niet over een plan beschikt, is wel verplicht om bij elk kruispunt relatief lang halt te houden voor een 'zoektocht' naar de juiste pijl. Hij vormt zo een dubbele bedreiging voor de verkeersveiligheid: direct, door filevorming achter hem, en indirect door de veroorzaakte nervositeit bij hemzelf en de mede-weggebruikers.

   In januari 2015 vroeg ik aan het "agentschap Wegen en Verkeer" of men die gevaarlijke signalisatie niet beter zou vervangen "door een systeem waarbij een chauffeur bij elk kruispunt in één oogopslag de te volgen weg kan zien, vergelijkbaar met wat b.v. ook in het Antwerpse havengebied van toepassing is (...) Geïnspireerd op deze havenformule zou men ook in industriezones kunnen verwijzen naar de (groepen van) "huisnummers" van de bedrijven in de betrokken zones."

   Ik was dus aangenaam verrast door volgend bericht in mijn krant (Gazet van A'pen 17.4.2015): "De bedrijventerreinen in Sint-Niklaas, Temse en Hamme krijgen een havenbewegwijzering (...) Door een havennummering kunnen de chauffeurs via de nummers duidelijk naar het door hen gezochte bedrijf geleid worden. Aangezien die dan vlotter de weg vinden, zitten ze ook zekerder en minder nerveus achter het stuur."

   Ik laat in het midden of mijn voorstel aan Wegen en Verkeer tot deze maatregel heeft bijgedragen, het belangrijkste is dat het systeem er komt en hopelijk niet beperkt blijft tot het Waasland.

Rechtdoorgaand verkeer: voorrang van rechts?
   Vooraf dit: mijn volgend betoog is gebaseerd op situaties waar geen enkele uitzondering geldt (via borden of andere kenmerken) op de algemene voorrang van rechts.
   Ik zie in het verkeer dagelijks - ik overdrijf niet! - gevaarlijke interpretaties van de voorrangsregels door veel andere weggebruikers (zowel tweewielers als automobilisten), die zich namelijk gedragen alsof rechtdoorgaand verkeer op een "gewoon" kruispunt automatisch voorrang zou hebben op ander verkeer, zelfs als dat van rechts komt. Dat "misverstand" speelt trouwens ook vaak omgekeerd: op het ene kruispunt rijdt iemand rechtdoor, zonder voorrang te geven aan het verkeer van rechts, op het volgende kruispunt komt hij zelf van rechts en "weigert" zijn voorrang te nemen, met opnieuw vertragingen en aarzelingen bij voorrangsplichtigen.
   In dergelijke situaties primeert uiteraard mijn veiligheid: als ik voorrang heb maar niet krijg dan stop of vertraag ik natuurlijk; omgekeerd, waar ik voorrang moet verlenen, wacht ik desnoods net zo lang tot "die van rechts" zijn rechtmatige voorrang neemt (anders bestaat het gevaar dat we allebei tegelijk "in gang schieten", en dan ben ik de pineut bij een eventuele aanrijding). 

TOE(KOMMA')TJE:
(gelezen in HUMO 12.5.2015: gedicht van J.H. Leopold 1865-1925)

O, als ik dood zal, dood zal zijn
kom dan en fluister, fluister iets liefs,
mijn bleeke oogen zal ik opslaan
en ik zal niet verwonderd zijn. 

En ik zal niet verwonderd zijn;
in deze liefde zal de dood
alleen een slapen, slapen gerust
en wachten op u, een wachten zijn.

   Als bejaarde senior ben ik al 20 jaar een overtuigd lid van OKRA (vroeger KBG), de grootste seniorenvereniging van ons land (200.000 leden), verdeeld over een groot aantal lokale afdelingen met elk een eigen bestuur, medewerkers en programma's. Mijn afdeling bijvoorbeeld heeft elke week wel iets: een (halve-)dagfietstocht, een wandeling, een voordracht, een busuitstap, film- of diavoorstelling, Kerstfeestmaal, Nieuwjaarsreceptie, hobbytentoonstelling..... Een belangrijk "nevenverschijnsel" van dit alles zijn de fijne sociale contacten.

   Uiteraard zijn er nationale OKRA-richtlijnen waaraan de afdelingen zich moeten houden. Zouden moeten... , want die regels worden soms zodanig gewijzigd dat het naleven ervan steeds moeilijker wordt. Temeer omdat die hogere OKRA-organen zelf regelmatig zondigen tegen hun eigen regels!

   Enkele voorbeelden.

- Jaren geleden wijzigde de toenmalige "KBG" haar naam in "OKRA". Geen probleem: de lokale afdelingen bleven gewoon afdeling heten, met een traditionele structuur: statuten, een bestuur o.l.v. een voorzitter en "gespecialiseerde" medewerkers. Voor bepaalde activiteiten per regio werkten de afdelingen samen in Verbonden (bv. Verbond Waas en Dender). Maar dan begon het: "om nieuwkomers aan te trekken en te behouden" (?) werden gewone woorden als afdeling, bestuur, voorzitter, statuten "oubollig" verklaard en moesten we voortaan spreken van resp. punt, team, coördinator, verbintenissennota... Dat "punt" werd al na korte tijd weer afgeschaft en moest plaats maken voor "trefpunt"...

- Soms voelden de hogere OKRA-instanties zich geroepen om onze taal te veranderen. Bv: plotseling mochten we elkaar en anderen alleen nog jijen en jouen, waar voordien nog U(w) algemeen was. Gevolg: Zelfs in OKRAZIEN,een van de vele OKRA-periodieken, verloor men het noorden: “Kan jij nog aan uw geld?”, een opvallende kop boven een artikel! Mijn maag keerde...

- Het letterwoord OKRA staat voor "Open, Kristelijk, Respectvol, Actief", ondanks een vergeefs pleidooi (door spelling-gevoeligen) voor OCRA (Kristelijk is een foute spelling). De fout kreeg nog extra aandacht doordat men de vier woorden uitdrukkelijk in het OKRA-logo vermeldde. Na enkele jaren werden ze daar weer uit verwijderd; enfin, formeel toch, want in diverse publicaties kom ik ze nog regelmatig tegen.  

BESLUIT: Laat u door mijn kritische bedenkingen niet afschrikken om contact te zoeken met een OKRA-afdeling in uw regio; lees nog eens mijn allereerste alinea hierboven. Via www.okra.be vindt u - hopelijk - gepaste informatie. Ik wens u veel succes!

"Doe mij maar een gezonde portie tafeltennis, humor en taalweetjes", aldus de reactie van een clubgenoot (tafeltennis) op mijn roep om HULP bij het kiezen van een onderwerp. Welnu Jan, als je het niet erg vindt, zou ik eens de blogtekst willen hernemen die ik op 6 mei 2006 schreef. Hier gaat-ie: 

""een huppelend kunstgebit

   Eerst moet u even weten dat Komma en mevrouw Komma behoren tot de (oudste) recreanten van een vrij grote tafeltennisclub, waar we normaal zo’n drie keer week gaan spelen. We doen dat in een grote zaal (met 15 tafels) en dan gebeurt het al eens dat een bal op of bij een aanpalende tafel belandt; op zo’n moment wordt er dan onmiddellijk geroepen “twee ballen” waarna het spel op beide tafels even stilligt en de storende bal terug naar afzender gaat. Op een avond – we vonden zoals gewoonlijk gemakkelijk een ander koppel om een “dubbel” tegen te spelen – deed zich onverwachts iets grappigs voor. Ook op de andere tafels werd druk gespeeld. Mijn vrouw had pas een nieuw kunstgebit en toen ze met een enorme zwier en een luide kreet van inspanning een geweldige (maar mislukte) smash plaatste, kwam niet alleen het balletje op een aanpalende tafel terecht, maar belandde ook haar kunstgebit, dat blijkbaar nog iets te los zat, via een onwaarschijnlijk grote boog klak-klak-klak-klak bij de “geburen”. Ik riep de gebruikelijke waarschuwing, lichtjes “aangevuld”: “twee ballen …. en een kunstgebit!!”. Onnodig te zeggen dat wijzelf en alle “getuigen” in een deuk lagen van het lachen (inclusief het slachtoffer; gelukkig beschikt ook zij over een flinke dosis humor); de anekdote duikt trouwens nog regelmatig op in de bar van onze pingpongclub.""

Lieve bezoekers, HELP!
   Mijn vorige blog schreef ik meer dan 2 maanden geleden. En dat komt echt niet door een gebrek aan onderwerpen, eerder integendeel: ik heb zo veel interesses waarover ik zou willen schrijven, dat ik gewoon niet kan kiezen, stom nietwaar? Vandaar mijn vraag aan mijn blogbezoekers (als er nog zijn, want het dagelijks aantal blijft schrikbarend dalen, hoe zou ik zelf zijn?!) om uit de volgende lijst een of meer items te noemen (via "reageer") waarover ze graag mijn visie zouden kennen.
   Ziehier - in willekeurige volgorde - enkele van mijn stokpaardjes;

1) Het heelal (al sinds mijn kinderjaren)
2) Ik bemin en koester mijn moedertaal, maar haat dicteewedstrijden
3) Muziek (een familiekwaal...) en beeldende kunsten
4) Een ideale wandelformule
5) Ik hou van tafeltennis
6) Humoristen: de ene is de andere niet
7) Euromuntjes van 1 en 2 cent: afschaffen!!
8) Lief en leed van OKRA, seniorenclub met 200.000 leden
9) Zin en onzin van verkeersborden en aanverwante onderwerpen

   En allicht vergeet ik nog wel "teenentander"

Ik wacht met spanning af. Niet allemaal tegelijk! (grapje!...)

Ebola: "geen reden tot paniek"
   in Afrika bezwijken dagelijks honderden mensen aan deze vreselijke, hoogst besmettelijke ziekte. We moeten de hulpverleners bewonderen die zich inzetten - blijkbaar met reëel gevaar voor eigen leven - om de epidemie onder controle te krijgen. Gelukkig is men ook in onze contreien blijkbaar uiterst waakzaam en zijn er nog geen gevallen van besmetting vastgesteld. Wat mij in dat verband echter dwars zit, is het feit dat de media ons voortdurend zodanig inpompen dat er "geen reden tot paniek" is, dat ze het omgekeerde dreigen te bereiken, namelijk een (lichte) vorm van ... paniek, zoals ik in mijn eigen omgeving al heb vastgesteld. Ik weiger, aan die nutteloze neiging toe te geven en stel mijn hoop op de deskundigheid van de medische wereld.

TOE(kom)MAATJE 1. "geen reden tot paniek" is een foutief gezegde, dat men nochtans wel vaker tegenkomt. "Paniek" is immers per definitie een verkeerde reactie (de Dikke Van Dale geeft mij gelijk). Wie geeft mij een voorbeeld waarbij wél een reden tot paniek zou bestaan?...
TOE(kom)MAATJE 2. Nog een taalblundertje, deze keer in een kop boven een artikel in Gazet van Antwerpen van 21 oktober: "Belsele: missing link in fietsroute langs spoorlijn verdwijnt"

      Hierbij enkele foto's van onze OKRA-reis naar Tsjechië.

                Ons tafelgenootschap in de eetzaal van het hotel

                           Achterkant van het hotel

                              Het Stadhuis van Pilsen

                                   Gezellig drankse tussendoor

                                                 Onze gids laat het zich smaken

                                                            Aan BAROK geen gebrek

           Opvallend is de bewuste afwisseling van gevelkleuren; in vorige regimes was het allemaal grijs

                                                     Zonder commentaar!!!

                 Grappige combinatie: een harmonieorkest naast de toiletten; je kunt er niet naast kijken

Tsjechië: cultuurvakantie met OKRA-senioren

   Oma Komma en ikzelf trokken met zo'n 150 andere oudjes (pardon: "ouderen"...) voor 10 dagen naar Tsjechië, waar we logeerden in een Marriott-hotel van de gelijknamige wereldketen. Wij kenden niemand van de andere deelnemers en moesten met de natte vinger gokken met wie we in de eetzaal voor de rest van ons verblijf graag aan eenzelfde tafel zouden willen zitten. Al in de bus maakten we kennis met een achttal sympathieke, kei-toffe streekgenoten en al vlug bleek dat het wederzijds klikte; een belangrijk detail want eenmaal een tafel gekozen, gold die keuze voor de rest van het verblijf.
   Ons hotel lag in Pilsen, de stad waar het Pils-bier zijn naam aan te danken heeft. We bezochten er trouwens een indrukwekkend brouwerijmuseum, maar mochten er helaas niet fotograferen. Het hotel bood het verwachte comfort maar de buffetformule was blijkbaar niet helemaal berekend op een gelijktijdige zelfbediening door een grote groep als de onze; het was soms dus een beetje aanschuiven geblazen in een te kleine ruimte. Maar deze minpuntjes wogen niet op tegen het succes van de prachtige uitstappen die ons geboden werden.
   Naast de verkenning van Pilsen zelf (in volle voorbereiding op zijn status van Europese Cultuurhoofdstad 2015) maakten we ook diverse geslaagde uitstappen naar andere steden zoals o.m. Karlovy Vary, Loket, Cheb, en - als klap op de vuurpijl - hoofdstad Praag waar je eigenlijk een hele week lang zou kunnen genieten.
   Bij dit alles kregen we steeds de gepaste toelichting door onze eigen OKRA-begeleiders; ook twee maal door Tsjechische dames in vloeiend Nederlands (inclusief passende woordkeuze en uitdrukkingen), dat ze aan een Tsjechische (!) universiteit geleerd hadden. Wel lieten ze de letter 'R' steeds nadrukkelijk Rrrrrollen (in het Tsjechisch kennen ze allicht alleen zo'n tong-R en geen huig-R).
   Overigens klinkt de Tsjechische taal voor ons heel bizar, maar ook aan de geschreven versie is geen touw vast te knopen; sommige woorden bestaan uit slechts vier medeklinkers (°). Alhoewel... in winkelstraten herkende ik af en toe het "Nederlands" (nou ja...) van bij ons: Pizza corner, wellness, new events, outfits, kids and baby, outlet store, city trips, time for wine, just for you, open on sunday, trendy fashion, contact online... Ik voelde me dan weer even thuis, maar dat was in dit geval niet de bedoeling!...
   Het wederzijds respect van chauffeurs en zwakke weggebruikers is opvallend; je hoort maar zelden een waarschuwende claxon!

(°) TOE(kom)MAATJE. De Tsjechen mogen dan met medeklinkers smijten, in onze taal kennen we er ook wat van. Ik ken een heel gewoon Nederlands woord waarin maar liefst ACHT medeklinkers achterelkaar staan: NGSTSCHR.... Raad eens! Niet gevonden?, een tip: zet er eens een A voor!! Hebt ge 'm?

N.B. Ik had gehoopt nog een aantal foto's toe te voegen; het zal voor binnen enkele dagen zijn. Sorry!...

Lieve blogbezoekers, 
   Samen met mijn lieve echtgenote - ik heb er geen andere - en zo'n 150 andere OKRAaiers heb ik sinds gisteren een geslaagde tiendaagse cultuurreis in Tsjechië achter de rug. Aan enkele streekgenoten en kennissen heb ik beloofd dat ik naar aanleiding daarvan daarover iets zou schrijven op mijn blog. Ik ben echter niet alleen een kommaneuker ("pietje precies") maar bovendien "nogal 'nen traage" en het kan dus nog wel enkele dagen duren voordat ik helemaal (en dan nog...) tevreden ben over mijn eigen blabla (met foto's).  
   Aan de eventuele OKRA- (en/of andere!) geïnteresseerden derhalve mijn vraag om hier over enkele dagen nog eens terug te komen kijken... Van harte dank voor jullie belangstelling!