'œKookboek voor klunzen'
Ik kan misschien wat komma’s neuken maar als het op koken of bakken aankomt ben ik een grote nul met twee linkerhanden, in tegenstelling tot mijn wederhelft: zij is inderdaad onbetwist en veruit mijn meerdere. Nu zouden er dat dus veel kunnen zeggen, maar oma is wel degelijk een echte keukenprinses met een ongebreidelde culinaire creativiteit waar weinigen aan kunnen tippen.
Zeer onlangs dacht ze – tegen beter weten in?… - dat ze mijn volstrekte onkunde wel wat zou kunnen opvijzelen via een gepaste handleiding “Kookboek voor klunzen” als nieuwjaarscadeau.
Een aantrekkelijk ogend werkje, maar toen ik begon te lezen, zakte de moed mij al vlug in de schoenen: al op de eerste bladzijde (“de basisuitrusting”) vroeg ik me bijvoorbeeld af wat het verschil is tussen een kookpan en een koekenpan. En ik had nog andere “kluns”-vragen, waarbij oma haar handen hulpeloos en theatraal ten hemel hief om zoveel domheid, volgens haar was het allemaal zo simpel als iets. Maar volgens mij heeft dit boek gewoon een verkeerde titel: die had moeten luiden: “Kookboek voor GEVORDERDE klunzen”.
Ik gaf de “studie” al vlug op, maar helemaal voor niks was het cadeau toch niet: ik heb hartelijk kunnen lachen met de vele geestige tekeningen. Maar koken? Mijn hoop (en die van oma) is nu gevestigd op het mogelijk verschijnen van een “Kookboek voor BEGINNENDE klunzen”?….
TOE(kom)MAATJE. Ik vraag me dikwijls af of onze nieuwslezers zelf wel weten wat ze voorlezen en hoe ze dat (zouden) moeten doen. Op 23.12 ’s morgens klonk het op VRT-radio-1 zo: “Aartsbisschop Léonard stelt een solidariteitsfonds voor”. en dan klonk er een nieuwe “zin”(?): “De slachtoffers van seksuele misbruiken voor.” De (ongeïnteresseerde?) presentator las dit bericht voor als twee afzonderlijke items terwijl het uiteraard om één enkele zin ging. Blijkbaar voelde de man niet eens aan dat zijn “tweede zin” mank liep.
Hallo bezoeker: bent u daar nog?… Zoja, bravo voor uw uithoudingsvermogen!
