Naar de inhoud

kommaneuker

Sommigen noemen me een kommaneuker (muggenzifter). Of ik die bijnaam verdien, moeten mijn bezoekers maar beoordelen. Op dit blog wordt in elk geval niet geneukt, misschien wel geluld (voor het eerste bestaan andere wipsites, pardon, websites).
akke.beakke.be
Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.

Archief

Jef Burm overleden , persoonlijke herinneringen / synonieten

   Begin jaren ’70 mocht ik dankzij een puur toeval enkele keren samen met Jef Burm optreden als tijdelijke pianist-begeleider ter vervanging van zijn zieke vaste pianist (Vandenbergh).
   Dat kwam zo. Samen met enkele bevriende Antwerpse gezinnen brachten wij en onze vier kindjes onze vakantie door in een van de populaire Zwitserse CM-vakantiehuizen (ik meen in Leysin). Jef Burm maakte daar deel uit van de “animatieploeg”; tijdens een gesprek met enkelen van onze “groep” in de cafetaria vertelde hij dat hij onverwachts zonder zijn vaste begeleider was gevallen. Hij had ter plaatse wel een goeie Zwitserse pianist gevonden, maar die had nogal moeite met het typische karakter van dat Vlaamse Burm-repertoire. Mijn vrienden zeiden hem dat er in “de groep” een amateur-pianist was die hem misschien uit de nood kon helpen; en zo zat ik dan een uurtje later achter de piano met de partituren van Jef voor een soort proef-auditie.
   Tot ons beider tevredenheid “klikte” het onmiddellijk en na de nodige aanwijzingen en afspraken waren we klaar voor “ons” eerste avondoptreden. Ook de rest van mijn verblijf mocht ik ’s avonds (uiteraard “zo fier als een gieter”) een beetje delen in het applaus. Vooral met zijn nummer “Harlekijn” oogstte Jef – en ik dus ook een beetje… - veel succes.
   Een tijd later belde Jef mij met de vraag of ik hem nog eens kon begeleiden voor twee optredens op dezelfde dag, eerst ergens in het Brusselse en daarna in Hasselt. Ik hoefde geen moment na te denken (zou desnoods alles hebben laten vallen!) en zegde onmiddellijk enthousiast toe. Om praktische redenen nodigde Jef mij te eten bij hem thuis in Meise en daarna reden we samen naar de
places to be
.
   Onnodig te zeggen dat die onverwachte contacten met Jef Burm altijd in mijn geheugen gegrift zijn gebleven.

TOE(kom)MAATJE. Het
Groot Woordenboek der Nederlandse Synonieten verzamelt de synonieten van de Nederlandse taal en biedt uren taalamusement.

 

Parageinen, pleziekwoorden of synonieten zijn bestaande woorden (bij voorkeur te vinden in een woordenboek) waarvan één letter is verwijderd, toegevoegd of vervangen, en voorzien van een nieuwe definitie.
Ook ou, au, ui, ij, ei, eu, ch, ck, aa, oo, ee, uu, ng mogen als één teken worden gebruikt

 

(Kleine!) selectie:

 

Acoleut Misdienaar die te diep in het kelkje heeft gekeken.
Adom Legendarische man die domoorcodicil tekende en daardoor voortijdig een rib kwijtraakte.
Agneusticisme Levensbeschouwing die aanneemt dat de mens God niet kan ruiken.
Allerzeulen Rooms Kaholieke gedenkdag waarop men grote hoeveelheden bloemen naar begraafplaatsen sjouwt.
Anaalfabeet Iemand die zijn eigen kont niet kan vinden als hij jeuk heeft.
Bedwater Goede reden om het kind weg te gooien.
Bef-etage Erogene zone tussen benen en buik ener vrouw.
(enz. enz.)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 20:37 Reageer op dit bericht

Nogmaals: te hoge voorschotten gas/stroom

   In de Humo van deze week (22 maart) protesteert een lezer terecht tegen de hoge voorschotten die energieleveranciers zoals bv. Electrabel en Nuon hun klanten “voorstellen” (lees: aanrekenen!) in afwachting van de definitieve factuur. Zelf kon die man pas na dreigen met tussenkomst door de Ombudsman Energie een vermindering van die voorschotten afdwingen. Hij besluit zijn lezersbrief met: “Wel zet ik iedere maand geld op mijn spaarrekening voor het geval mijn eindafrekening hoger uitvalt.”    
   Ik dacht onmiddellijk aan
mijn eigen lezersbrief in Gazet van Antwerpen van 2.3 en aan mijn blog van 6.3, waarin ik schreef dat Electrabel zijn klanten op zijn minst ook op de alternatieve keuzemogelijkheid had mogen wijzen om "elke maand een extra bedrag op het eigen spaarboekje te reserveren in afwachting van de factuur". Zou die HUMO-lezer zich soms geïnspireerd hebben op mijn blog of lezersbrief?, och zo pretentieus wil ik niet overkomen, maar ik ben hoe dan ook blij dat ik blijkbaar niet de enige ben die over zo’n alternatief heeft nagedacht.

TOE(kom)MAATJE. Een koppel bezoekt de dierentuin. De vrouw waagt zich te dicht tegen de kooi van een gorilla, die haar prompt naar binnen sleurt en “handtastelijk” wordt. Ze schreeuwt naar haar man: “wat moet ik doen?”, waarop die antwoordt: “Doe wat je thuis ook doet: zeg dat je koppijn hebt!”
(bron: onbekend)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 19:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Japan - Kernramp - Jodiumtabletten - Paniek - Lotto

   Ik heb mij de laatste dagen zwaar geërgerd aan de paniekerige “berichtgeving” in de (meeste) media over de dramatische gebeurtenissen in Japan. Die berichtgeving zou zich immers beter beperken tot loutere feiten in woord en beeld. Maar de sensatiezucht van “het grote publiek” moest zo nodig weer eens maximaal bevredigd worden met allerlei voorbarige speculaties en analyses. Begrijp me niet verkeerd: ik pleit niet voor doofpotoperaties (integendeel: pers- en informatievrijheid is een groot goed, dat we moeten koesteren) en ik vind dat onze bevoegde veiligheidsinstanties inderdaad ruim geïnformeerd moeten worden en blijven over alle mogelijke aspecten van nucleaire gevaren of natuurrampen maar dat is iets anders dan het publiek voorbarig de stuipen op het lijf te jagen voor rampen die zich bij ons misschien nooit zullen voordoen. Bijvoorbeeld: de (op zichzelf indrukwekkende) “Koppen”-TVreportage op 17.3 over Tsjernobyl was volgens mij beter juist niet NU uitgezonden….
   Typisch voor irreëel gedrag is de paniekerige stormloop op de apotheken, voor jodiumpillen. Vaak weten mensen niet eens precies waarvoor die tabletten dienen. Cartoonist Canary Pete van Gazet van Antwerpen heeft dat ook goed opgemerkt in zijn tekening in GvA van 16.3 waarin een dame haar apotheker vroeg naar “van die pillen tegen de tsunami”…

TOE(kom)MAATJE. Een andere stormloop van een heel ander karakter betrof het superlot van de Lotto van 105 miljoen euro. De kans om die te winnen is nochtans slechts 1 op 76 miljoen, oftewel 0,0000013 procent... Je kan natuurlijk ook in groep spelen van bv. 100 man, dan “verhoogt” je winstkans zo maar eventjes tot 0,00013% – wow!! Hoewel, zelfs dan is de kans dat de hoofdprijs aan je neus voorbijgaat 99,99987 procent. In gewone mensentaal: ook met je groep maak je nog steeds geen schijn van kans! Maar blijf gerust meespelen: de inzet gaat voor een deel naar goede doelen! ….
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 21:48 Reageer op dit bericht

Electrabel: de truc

   Niet zonder eigenbelang raadde Electrabel mij en andere klanten aan, onze maandelijkse voorschotten (lees: renteloze lening aan Electrabel!!) op de gasfactuur vrijwillig te verhogen om de eindafrekening minder zwaar te maken.
   Ik peins er echter niet over, op dat misleidend “aanbod” (zegmaar “truc”) in te gaan: wel zal ik voorzichtigheidshalve vanaf nu elke maand een extra bedrag op mijn eigen spaarboekje reserveren (en niet op dat van Electrabel...) in afwachting van de factuur. Het zou Electrabel gesierd hebben als het zijn klanten op zijn minst ook op die alternatieve keuzemogelijkheid had gewezen. Het verbaast mij trouwens, dat ik die tip in de media nog niet één keer ben tegengekomen (behalve dan in een eenzame lezersbrief van een kommaneukerige klant…)

TOE(kom)MAATJE. “Vertrouw nooit bescheiden mensen! Ze hebben gewoonlijk een goeie reden om het te zijn!”   (Nietsche, geciteerd in “Man bij Hond” 28.2.2011)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 22:11 1 reactie Reageer op dit bericht

Pingpong-"aanslag; voetbalplee (of?)

   Bij gebrek aan inspiratie ben ik eens bij mijn oudste blogs gaan kijken of er niks tussen zat dat “voor herhaling vatbaar” was. Op 21.1.2006 vond ik het volgende: “Het gebeurde vorige week tijdens een partijtje tafeltennisdubbel met oma tegen een ander koppel. Ik sloeg een ‘juweel’ (vond ikzelf) van een forehand, met veel topspin (om Jean-Michel Saive jaloers te maken!) maar in plaats van mijn ‘palet’ naar voren uit te zwaaien zoals het hoort, sloeg ik het in een soort halve cirkel terug in mijn eigen richting; resultaat: een buil boven mijn wenkbrauw…
   Het ergste vond ik nochtans het feit dat we het punt verloren want oma, overtuigd dat we ons punt al binnen hadden, ‘vergat’ om de bal, die tegen verwachting toch nog terug kwam, op tafel te houden. Daarvoor had ik me verdorie een halve schedelbreuk geslagen!!
   Een paar uur later bleek dat ik aan mijn onhandigheid behalve de buil ook een kanjer van een ‘blauw oog’ had overgehouden, zo ‘mooi’ van kleur dat ik het voor het nageslacht wilde vereeuwigen. En dus nam ik ’s anderendaags – de bloeduitstorting was helaas al iets minder indrukwekkend en wat gezakt – mijn camera voor een digitaal zelfportret. Met mijn Paint-programma knipte ik de bewuste zone er uit en het resultaat kunt u hierbij aanschouwen; mocht u ervan griezelen, wees dan blij dat ik alleen maar dat stukje laat zien; mijn volledig smoelwerk is zo lelijk dat u het niet zou overleven.”

TOE(kom)MAATJE. Hoewel ik bij de juniores ooit een officiële competitiegoal gemaakt heb (het was wel in het verkeerde doel…) ken ik weinig van VOETBAL.Met mijn boerenverstand dacht ik altijd dat de eindrangschikking in de competitie gewoon bepaald werd door de behaalde punten. Maar dat blijkt tegenwoordig veel te simpel te zijn! Een paar (pseudo-)geleerde pipo’s hebben net zo lang gepuzzeld tot ze een zo ingewikkeld mogelijk systeem van “plee (of” zoiets) hadden gevonden waarbij de winnaar niet noodzakelijk winnaar is, en de verliezer niet automatisch de verliezer…
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kommaneuker om 17:11 Reageer op dit bericht

VRT-taaladviseur zucht !

   Ruud Hendrickx is sinds jaren taaladviseur bij de VRT. Zijn taak bestaat er ondermeer in, het dagelijks taalgebruik van nieuwslezers en andere VRT-presentatoren te beoordelen en waar nodig te corrigeren. Ik heb hem al vaak gevraagd hoe het komt dat die medewerkers desondanks hardnekkig dezelfde taalfouten blijven maken. Hij kan mij moeilijk schrijven, niks te vertellen te hebben, hoewel…. Toen hij onlangs reageerde op een van mijn opmerkingen over een van die voortdurende taalfouten van zijn collega’s, voelde ik in zijn antwoord een zekere berusting en ik schreef hem dat. Hij antwoordde mij letterlijk: Berusten doe ik niet. Het was eerder een zucht van "jongens, hoe vaak zal ik het nog moeten zeggen". Van machteloosheid gesproken…
   Gelukkig vervult R.H. bij de VRT nog een andere opdracht, die hem hopelijk wel voldoening geeft, nl. de verzorging van een 2x per week via internet verschijnende gratis “taalmail” met uitstekende eenvoudige taaltips, geïnspireerd op reële taalfouten uit de dagelijkse actualiteit. Ik raad iedere taalliefhebber aan, zich voor een gratis abonnement in te schrijven via
http://taalmail.net .

TOE(kom)MAATJES, “uit de school geklapt” (uit
http://www.onzetaal.nl/tijdschr/1010.php ):
* Het wordt stilaan warmer, ik voel dat aan de kleren die ik uitgelaten heb.

 * Mijn vriend houdt parkieten, kippen, Spaanse ratten, vier zussen en een motorboot.

 * We hebben een huis van ongeveer drie verdiepingen.

 * Ik lees het liefst sprookjes die echt gebeurd  zijn.

 * Sommige mannen gaan naar het café om hun gestorven vrouw te verdrinken.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 17:37 3 reacties Reageer op dit bericht

Tafeltennis en toogpraat!

   Oma en ik zijn al decennia aangesloten bij een bloeiende tafeltennisclub met zo’n 200 leden, verdeeld over verschillende categorieën: recreanten, competitiespelers, ukkies (van 3 tot 7 jaar!), jeugd en “mindervaliden” (à propos, waarom mag je mensen met een handicap tegenwoordig geen “gehandicapten” meer noemen?…). Na enkele recente sterfgevallen genieten mijn eega en ik nu de twijfelachtige eer, de oudste clubleden te zijn, maar dat weerhoudt ons er niet van, 2 à 3 keer per week enkele uurtjes samen of met andere leden een match(ke) te spelen aan een van de 13 tafels in de ruime speelzaal.
   De club organiseert regelmatig gezellige “nevenactiviteiten”, al dan niet in combinatie met een pretentieloos minitoernooi. Zo was er onlangs de jaarlijkse wafelbak, gecombineerd met een clubtoernooi. Ik overleefde de eerste ronde, maar ging in de volgende onderuit tegen een ….. 7-jarig talent (dat even later het dubbeltoernooi zou winnen!) "Jitske" kwam nauwelijks boven de tafel uit maar het lukte mij niet, haar effectrijke opslagen gepast te retourneren. Het is overigens een schat van een kind, gelukkig zonder kapsones maar bezeten door tafeltennis en volgens kenners een toekomstige kampioene. Haar mama, eveneens clublid, vertelde dat dochterlief ook thuis voortdurend met een pingpongracket en –balletje rondhuppelt…
   Naast de speelzaal biedt een gezellige cafetaria ruime mogelijkheden om bij “pot en pint” de sociale contacten te onderhouden. De gesprekken gaan van bloedserieuze onderwerpen als kunst en cultuur tot sport of de gebruikelijke toogpraat. Overigens lopen die items nogal eens parallel. Onlangs hadden we het over de grenzen van gezond sporten, niet zo’n verrassend onderwerp in pingpongmiddens. “Je lichaam zal wel zeggen wat je moet doen of laten; luister dus gewoon naar je lichaam”, zei iemand. – Ik reageerde met: “Klopt! Ik luister ook altijd naar mijn lichaam. Als mijn lichaam zegt:
Je zou me eigenlijk een borreltje moeten geven, dan dóe ik dat!”

De foto's hierna komen van de website van de club.

Hieronder rechts Jitske met haar prijs, met aan haar zijde onze kleindochter, die het ook niet slecht deed..."


                     851917-8cfa71eb521e16c265813a300bfb3323.JPG

En dan onze dochter (links), moeder van onze kleindochter hierboven, in volle concentratie samen met haar jeugdige dubbelpartner:

851917-f8a6fcdb1b1467ba1bf8c68012d316eb.JPG

Algemeen zicht op de speelzaal:
851917-ae04e9bb66dd5ce3e16eb8d500afd16f.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kommaneuker om 15:45 Reageer op dit bericht

4x4-Terreinwagens verbieden?

   Het was te voorspellen: een tragisch ongeval waarbij een zware terreinwagen een kleuter doodreed, deed een discussie losbarsten over de vraag of zulke wagens niet van de openbare weg gehouden zouden moeten worden. Vooreerst dit: voor de ouders en andere familieleden is zo’n plotseling verlies van een onschuldig kind een verschrikkelijke ervaring en zij verdienen ons oprecht medeleven. Ik kan me ook levendig indenken dat zij voortaan in elke zware wagen een potentieel moordwapen zien.
   Toch zou ik een verbod op dergelijke voertuigen onlogisch en eigenlijk hypocriet vinden. Ten eerste zijn auto-ongevallen bijna nooit te wijten aan de wagens maar aan mensen. Ten tweede vallen er in het verkeer wereldwijd alle dagen honderden slachtoffers onder allerlei soorten auto’s, dus om consequent te zijn zouden alle auto’s uit het verkeer moeten blijven…. Maar niemand wil terug naar de “middeleeuwen”.  Conclusie: hoe cru het ook klinkt, we zullen moeten leren “leven met de doden”
   En over gevaarlijke wagens gesproken:
er rijden nog steeds 4-persoonswagens in het verkeer met slechts twee deuren vooraan. Passagiers op de achterzetels zitten als ratten in een val als ze bij een ongeval niet of niet tijdig uit zo'n wagen kunnen ontsnappen of bevrijd worden. Verontrustend vind ik het, dat eigenaars en medereizigers van zulke "tuigen" zich van dat gevaar meestal niet eens bewust zijn.  Een wereldwijd verbod op de fabricage van dergelijke wagens zou dus misschien nog nuttiger zijn dan een verkeersverbod van terreinwagens.
   Voor alle duidelijkheid: ik rij niet met een terreinwagen maar in een “gewone” auto…

TOE(kom)MAATJE: de volgende keer hoop ik met een wat luchtiger onderwerp te komen...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 20:46 Reageer op dit bericht

De Post, uw vriend?????

   Op 31.12.2010 stuurde De Post mij een kaartje dat er “een onvoldoende gefrankeerde zending” was toegekomen, die mij bezorgd zou worden zodra ik het kaartje, met “het aangeduide bedrag” in postzegels, zou terugsturen naar “onze diensten”. Probleem: er was geen bedrag aangeduid en ook “onze diensten” werd niet nader toegelicht. Ik stuurde het kaartje dan maar naar het hoofdadres van Bpost, Postbus 5000, 1000 Brussel met op het kaartje zelf de vraag om mij de ontbrekende gegevens mee te delen. Op 6.1.2011 lag hetzelfde kaartje opnieuw in mijn bus, ZONDER ook maar enig spoor van de gevraagde details…
   Pas na een mailtje naar de ombudsdienst van de post kreeg ik enkele dagen geleden alsnog de betreffende zending (het bleek een onschuldig Kerstkaartje van een familielid te zijn, maar dat terzijde…. )
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kommaneuker om 21:50 1 reactie Reageer op dit bericht

Belspelletjes Versteylen Modderwandeling

Belspelletjes/Versteylen/Modderwandeling
  
1) Ik had juist mijn commentaar op de debiele belspelletjes van VTM en 2BE blogklaar liggen toen de media mij vóór waren. Ik beperk mij nu dus tot het meest essentiële: ook al heeft “Basta” (programma van “De Neveneffecten”) met zijn ontmaskering van dit bedrieglijk “amusement” misschien bepaalde deontologische regels overtreden, maar dan zeg ik – tegen mijn geweten in – dat deze keer “het doel de middelen heeft geheiligd” (is dat geen spreuk van de Jezuïeten?…).  
   2) Over Jezuïeten gesproken: ik hoop dat het gerechtelijk onderzoek in de zaak van Jezuïet Luc Versteylen zo vlug mogelijk duidelijkheid schept over wat daar in zijn Vierselse brouwerij nu wel of niet gebeurd is. Hoe langer het duurt, hoe zwaarder de speculaties in de media. Zelfs de columnist van “Kerk en Leven” (19.1) loopt op de zaken vooruit en vermeldt in één adem het (bewezen) seksueel misbruik door kanunnik F. Houtart en het nog maar pas gestart onderzoek tegen Versteylen.
   3) Nu iets helemaal anders. Gisteren (21.1) met mijn seniorenclub een wandeling gemaakt in de bossen en weiden van het Waasland. Het weer van de voorbije weken en tractoren hadden er samen voor gezorgd dat zeker 90% van het parcours herschapen was in een regelrechte modderpoel (zie foto’s).
   Toen een van mijn clubgenoten tot aan zijn kuiten in het slijk weggleed maar – gelukkig voor hem -  terstond door enkele collega’s weer werd opgevist, vroeg ik hem om hetzelfde manoeuvre nog eens te herhalen zodat ik de scène op foto kon vastleggen; het slachtoffer kon er gelukkig om lachen maar zoals ik verwachtte weigerde hij in te gaan op mijn verzoek….
   Intussen had het hele gebeuren mij uit mijn concentratie gehaald en een seconde later was ik zelf de pineut, en niet zo’n klein beetje: ik gleed de berm af en om mijn camera te beschermen  steunde ik alleen op mijn vrije hand. Gevolg: ik gleed tot mijn linkerheup in het slijk, maar mijn camera had het overleefd. Dezelfde hulpvaardige handen van daarjuist hielpen mij weer op het “droge”, maar niemand nam een foto…..
   Thuisgekomen leverde ik de vuile ravage af aan oma, die er binnen de kortste keren via wasmachine en droogkast weer kastklare spullen van maakte, de schat! Mijn bottinen-met-modder (eigenlijk modder-met-bottinen) moest ik echter zelf onderhanden nemen, dedju toch!…



835231-b092530a6c0a92f4a98fd53d346464b6.jpg

835231-7d2d5a0bc5799c725705366ae980fdf1.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kommaneuker om 20:31 Reageer op dit bericht

Meer van kommaneuker

↑ Terug naar de berichten