Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    22-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rouw
    Rouw
     
    Nationale rouw!
    We nemen het deze keer wel nauw
    Het is bijzonder zo’n rouw
    Want velen lieten het leven
    Niet op een normale manier
    Er is over de waarheid veel gemier
    De politieke meningen doen hun best
    Maar er is grote rouw dat rest!
     

    22-07-2014 om 22:57 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    20-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.schande
    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhoff 1898=1936

    En zoveel schande werd in liefdes naam

    En zoveel schande werd in liefdes naam
    Met rein gelaat, gemeen gemoed bedreven,
    Dat ik mij vaak genoeg voor liefde schaam
    En walging mij belt om voor te leven.

    Een felle blos, een bloedgolf stijgt naar ‘t hoofd,
    het wordt mij beurtlings rood en zwart voor ogen.
    Ach, alles wat geluk is wordt geroofd,
    Bevochten op almachtige gier en logen.

    Maar voor een ogenblik bezinning keert,
    Men weet weer de verruklijke engel veil
    Voor alles wat zij maar op aard begeert,
    En reinheid zoekt weer in verdriet zijn enig heil.

    schrijver

    20-07-2014 om 13:26 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    17-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.land
    Een gedicht van J.P. Heije 1809-1876

    Kent gij het land?

    Kent gij het land, waar de citroenboom bloeit,
    in 't donker loof de sinaasappel gloeit,
    een zoele wind de blauwe lucht doorgeurt,
    de mirte groeit, de lauwertak zich beurt:
    kent gij het wel?
    Dáárheen, dáárheen,
    richt ik met u, Geliefde, mijn schreên.

    Kent gij het huis? Op zuilen rijk en hoog
    verheft de zaal haar trotse, brede boog.
    Het marmer leeft, de beelden zien mij aan:
    wat heeft men u, onschuldig kind, aangedaan?
    Kent gij het wel?
    Dáárheen, dáárheen,
    richt ik met u, Beschermer, mijn schreên.

    Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?
    Het muildier baadt zich in der wolken nat:
    in holen woont der draken zwart gebroed,
    de rots stort neer en over hem de vloed.
    Kent gij het wel?
    Dáárheen, dáárheen,
    gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!

    Nogevolgde leideren. X. Mignon's lied.   Spohr; opus 37. Goethe.

    schrijver

    17-07-2014 om 22:13 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    16-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rumoer
    Een gedicht van Adama van Scheltema 1877-1924

    RUMOER.

    Het leven is te hard van geluiden,
    De mensen doen te druk:
    Om een ander wat doms te beduiden
    Verpraten ze hun eigen geluk!

    In plaats van de vruchten te smaken,
    Gooien ze elkaar met de schil,
    Ze praten om maar leven te maken
    En de wereld is zelf toch zo stil!

    Ze konden het eindelijk wel weten
    Dat geeneen het in woorden vindt,
    En dat, waar ze hun woorden vergeten,
    Het leven pas waarlijk begint!

    Uit stilte en strijd (1909)

    schrijver

    16-07-2014 om 21:34 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    14-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onrecht

    Een gedicht van Emanuel Hiel 1834-1899

    Daar, waar het onrecht troont.

    Daar, waar het onrecht troont,
    Klinkt luid de stem des Dichters,
    Waar waarheid wordt gehoond,
    De baak der volksverlichters...
    Waar men de frisse jeugd
    Vertrapt, als 't rein gebloemt,
    Waar men de logen roemt,
    Waar men bespot de deugd...
    Daar klinkt zijn stem, met macht,
    Vol kracht:
    Godsloochenaars gedoemd!

    Waar men een neerstig volk
    In schandejuk doet draven,
    Tot de vernielingskolk
    Het rukt als bende slaven...
    Waar men geen ziel ontziet,
    In vrucht of jong gebloemt;
    Waar men op geilheid roemt;
    Waar men 't gevoel bespiedt,
    Daar donder 's Dichters stem,
    Met klem:
    Volksmoordenaars, gedoemd!

    Waar men de Moeder-Maagd
    Van hare reine troon smijt,
    Daarop een schepsel draagt,
    Dat 't leven slechts in hoon slijt...
    De kuise jonkheid dwingt
    Te strooien fris gebloemt,
    Met 't wierookvat beroemd,
    En 't vuil gediert bezingt...
    Daar vloekt de Dichter luid:
    Hieruit!
    Eermoordenaars, gedoemd!

    schrijver

    14-07-2014 om 22:09 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    13-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.altijd
    Een gedicht van Nico van Suchtelen 1878-1949

    Altijd en overal

    Schoon Lief, ik voel u overal:
    In dorrer vlakten zengend branden,
    In stille koelte zilter stranden,
    Op hoge alp of diep in 't dal;

    Ik hoor u in des bergstrooms val,
    Die klatert langs de rotsge wanden,
    In 't ruisen door de lage landen
    Van brede vliet of beken smal.

    Gij zijt de gloeinde dadenlust
    Des Morgens en de koele rust
    Bij 's Avonds vredevolle duistren;

    'k Weet oovral uw aanwezigheid,
    Wààr ook verdoold en te allen tijd
    Voel ik uw âem en hoor uw zoete fluistren.

    Onze Eeuw, Jrg. 13 (1913)

    schrijver

    13-07-2014 om 23:40 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    12-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ballade
    Een gedicht van Th. van Ameide 1877-1955

    Ballade aan de maan

    Wij zijn te zamen maar alleen,
    mijn bleke liefde, en over tijden
    en ruimten gaat mijn mijmring heen
    met u door lege luchten glijden;
    daar kan geen tegenstand ons beiden;
    gij ziet mij van de hemel aan,
    als vroeg gij: waarom al dit lijden?
    ....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.

    Ik ben maar liefst met u getweên,
    gij zijt althans niet van de blijden,
    gij kunt begrijpen, dat ik ween,
    wen gij uw tere glans gaat breiden
    en dromen weeft om dorre heiden,
    een parel tovert in een traan....
    Gij zoudt mij willen leeds bevrijden?
    ....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.

    Hoe dikwijls, ach, hoe dikwijls scheen
    mijn wezen ook, van de aard gescheiden,
    niets, niets te blijven dan alleen
    een oog dat schouwde, een oog dat - schreide....

    Mijn arm verlangen, dat bij zijden
    verheven machteloos blijft staan,
    heet gij vergeten, heet gij mijden?
    ....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.

    Ook gij....toch moet ik U benijden:
    gij drijft, een glimlach, rond uw baan....
    Begeer ik ook zo stil te weiden?
    ....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.

    De Beweging, jaargang 8 (1912)

    schrijver

    12-07-2014 om 19:44 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jaar
    Een gedicht van Frans Bastiaanse 1868-1947

    Dat Jaar.

    Dat jaar, dat onvergeetlijke
    Kan nimmer keren,
    Dat gaf de ziel haar zo onmeetlijke
    Vreugd na begeren...
    Kus mij nog eens, geef 't onuitspreeklijke
    In één Vaarwel...
    Dan breke, wat scheen 't onverbreeklijke,
    ... En 't breke snel.

    Gedichten (1918)

    schrijver

    11-07-2014 om 21:41 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.aan zee
    Een gedicht van P.C. Boutens 1870-1943

    Aan zee

    O te luistren naar de zee,
    Tot de ziel ga fluistren mee:
    Tot haar zwijgen
    ‘t Wonderwoord
    Uit zijn diepten stijgen
    Hoort!
    Alle malen, hartezwaar,
    Kere ons zoekend dwalen naar
    ‘t Bruisend breken
    Van de vloed
    Waar de ziele spreken
    Moet.
    't Lichte zingen van de zee
    Draagt de ziel op zwingen mee
    Waar zij dichter
    Bij de poort
    Zachter spreekt en lichter
    Hoort.
    Alle smarten, iedre vreugd,
    Wat voor eeuwig harten heugt,
    Al verblijden,
    Elk verdriet,
    Levens ongezeide
    Lied;
    Wat, verward en onverwoord,
    Zielen deelt en harten moordt,
    Wat, gevonden
    En verstaan,
    Zalig maakt van stonden
    Aan:
    Licht verwoorden het de twee
    Die behoorden ‘t lied der zee:
    ‘t Lied dat blij na
    Droef berecht,
    ‘t Lied dat alles bijna
    Zegt!

    schrijver

    10-07-2014 om 21:23 geschreven door Dora


    >> Reageer (1)
    09-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wereld
    Een gedicht van Guido Gezelle 1830-1899

    DE  WERELD  IS  EEN  ZEE

    Beminde echtgenoten

    De wereld is een zee
    vol wilde en woeste baren,
    daarop eenieder zal
    te schepe gaan en varen.

    Daar zijnder die alleen
    die zee bevaren moeten;
    daar zijnder die de vaart
    door meegezelschap zoeten.

    Gij lieden zijt, getweên
    in ‘t Sacrament gebonden;
    zij heeft de bruidegom
    en gij de bruid gevonden.

    Ons Heere wilde ‘t zo,
    gelukkig zijt gij, beiden:
    en die u heeft gescheept,
    zal zelve uw reis geleiden.

    Voorspoedig zij de reis
    het weder en de winden;
    en moge uw vrouwe, en gij,
    de goede haven vinden!

    Dat wense ik u, van herte
    en ziele toegenegen,
    daarbij een volle vrecht
    van zoeten kinderzegen.

    En, als gij, oud en strem
    eens zijt, van lang te leven,
    dan zij, voor eeuwig, u
    Gods zaligheid gegeven!

    Gods zaligheid zij u,
    met al uw kinders mede;
    en - in een enkel woord
    is ‘t al gezeid - : Gods vrede.

    19/10/1897

    schrijver

    09-07-2014 om 13:14 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    08-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.afgoderij
    Een gedicht van Hubert Poot 1689-1733

    Afgoderij.

    Hoe buigt zich, met verdwaald gebaar,
    D' Afgoderij voor 't blind Altaar!
    Hoe zwaait ze wierookvieren,
    Wier stank de ware God verveelt,
    Terwijl men zijne glorie steelt,
    En schenkt aan stomme dieren!
    Zo doolt men zeker al te wijd.
    Dees godvergeten dolheid smijt
    De wet uit Mozes' handen.
    Ontzinde mensen, laat u raên:
    Gij stookt de helse vlammen aan
    Met heilloos offerbranden.

    Gedichten, deel 3 (1735)

    schrijver

    08-07-2014 om 11:17 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    07-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.volkslied
    Een gedicht van Nicolaas Beets 1814-1903

    Wij zijn kindren van ons land.

    Volkslied.


    Wij zijn kindren van ons land,
    Vrije Batavieren!
    Bloemen van de waterkant
    Ons de hoed versieren.
    't Water dreigt, maar krijgt ons niet
    Achter onze dijken,
    En de verste zeeplas ziet
    Onze vlaggen prijken.

    Dankbaar dienen we onze God,
    Eren onze koning;
    Slechts op trouw aan 't hoogst gebod
    Wachten wij beloning,
    Helden zijn wij voor het recht;
    Niet in 't oproer schreeuwen;
    Aan de Oranjevaan gehecht,
    Nederlandse leeuwen.

    schrijver

    07-07-2014 om 21:30 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    06-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vrijerstarief

    Een gedicht van Jacob van Lennep 1802-1868

          Vrijerstarief

            Schone Fillis, altijd schrander
            Als ze een goede ruil kon doen.
            Eiste van haar lief Silvander
            Dertig schapen voor één zoen.

            's Daags daaraan – 't zijn vreemde dingen –
            Schonk zij aan de herdersknaap
            Zonder loven, zonder dingen.
            Dertig zoenen voor één schaap.

            's Daags daaraan – wat werd zij milde! –
            Schonk zij hem, zodra hij kwam.
            Zoveel zoenen hij maar wilde;
            En zij eiste zelfs geen lam.
     
           's Daags daaraan, door min gedreven.
            Had zij kudde en hond en staf
            Voor een enkele kus gegeven
            Dien hij Kloë gratis gaf.

    schrijver

    06-07-2014 om 19:29 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onontbeerlijk
    Een gedicht van Frans Bastiaanse 1868-1947

    Onontbeerlijk.

    Mij kan geen donker leed genaken,
    Mij kan geen lichte vreugde ontvliên
    Zolang gij over mij blijft waken
    En ik naar U, naar U mag zien.

    Gij zijt als brood mijn leven nodig,
    Wat regens zijn voor 't dorstig land;
    En, wordt mij alles overbodig,
    O, nooit de handdruk van úw hand!

    O! nooit de gloed der stralende ogen,
    Die in des Levens hooggetij
    Mij zegge' als woorden 't nooit vermogen:
    'Hoe onontbeerlijk zijt ge ook mij!'

    schrijver

    05-07-2014 om 17:17 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    03-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Een gedicht van René de Clercq 1877-1932

    Zwartgroene populier.

    Zwartgroene populier,
    Die in de zonne klettert,
    Wat wil dat wild getier
    Daar uwe kruin van schettert?

    Wat is er dan met haast
    Zo dievelings vergaderd?
    En rept en roert en raast
    In 't ronkende gebladert?

    Daar woelt en walewiept
    Een wereld kleine gekjes;
    En piepe-tjiepe-kriept
    Met schrille snebberbekjes.

    Meteen een dof gezoef,
    Bijwijlen aan 't versterken
    Door hier en daar een roef
    Van openslaande vlerken.

    Al vogels, links en rechts,
    Die snoepend, ondertussen,
    Pikpikken als de spechts,
    En moorlen als de mussen.

    Als vogels in uw muit
    Fliefladdrend op en neder.
    Geen ééntje valt er uit
    Of toont me kop of veder.

    Doch langer niet, o boom,
    Verdraagt gij al dat leven.
    Gij schiet uit uwe droom
    En al uw bladjes beven.

    Gij schuddebolt... en... schuift!
    Al schreien en al schreeuwen,
    Neer uit uwe kruine, stuift
    Een dikke duizend spreeuwen.

    03-07-2014 om 21:49 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    02-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dood
    Een gedicht van P.N. van Eyck 1887-1954

    Gij draagt het gladde mom der dood

    Gij draagt het gladde mom der dood;
    uw oog is groot van lijden;
    het naaste naken van de nood
    heeft uwe mond gescheiden.

    Reeds is het, of het laatste woord
    uw lippe gaat verpaarsen.
    Gij spert uw vingeren, doorgloord
    van eeuwig licht, als kaarsen.

    Uw glimlach voert het bijster beeld
    der eeuw'ge ontvangenisse.
    Het lam des offers is gekeeld,
    o gij, zijn blanke nisse.

    Gans uw gedaante is als verklaard;
    uw gang is eêl en zedig:
    gij zijt gezuiverd, of gij waart
    van zekerheên volledig.

    En waar mijn eigen leên en brein
    van levens-koortse dorden,
    is 't, of mijn weiger medelij'n
    mag eindlijk liefde worden.

    schrijver

    02-07-2014 om 22:42 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    01-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blond
    Een gedicht van Hajo Spandaw 1777-1855

    Blond boven Bruin

    Ruil nooit uw zachte kleur, bekorelijke Blonden!
    Voor harde verf of bruine kuif;
    De lof der bleke roos klinkt toch uit duizend monden,
    En zoet is 't blinkend sap der muskadellendruif;
    De zachte perzik is het sieraad van de hoven,
    Zij wint het van de kers in geur;
    De lommerrijke linde, in blonde tooi, praalt boven
    De hagedoren, bruin van kleur.
    Natuur hult all' wat schoon, beminlijk wordt gevonden,
    Steeds met een zachte en blonde huif. -
    Ruil nooit uw blanke kleur, bekorelijke Blonden!
    Voor harde verf of bruine kuif.

    schrijver

    01-07-2014 om 21:24 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    29-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onkunde
    Een gedicht van Jacobus Bellamy 1757-1786

    De hardnekkige onkunde

           Gij grote, wijze mannen,
            Die, in uw schone schriften,
            De komma's en de punctum's,
            De stippen en de strepen,
            Zo kunstig, weet te plaatsen;
            o Grote, wijze mannen!
            Al ben ik juist geen schrijver,
            Toch weet ik, in een reden,
            De komma's en de punctum's
            De stippen en de strepen,
            Zo nu en dan, te plaatsen:
            Wanneer ik, grote mannen,
            In de armen van mijn meisje,
            Op hare boezem, rust,
            Dan praat mijn lachend meisje,
            En zegt mij honderd dingen;
            Mijn meisje kent geen komma's,
            Geen punctum's, of geen stippen;
            Maar ik zet, onder 't praten,
            De komma's en de stippen
            Gedurig op haar wangen;
            Dit doe ik met mijn lippen!
            Maar, 't plaatsen van een punctum
            Schijn ik niet wel te weten;
            Want, dikwijls is mijn meisje,
            In 't midden van een reden,
            Dan druk ik reeds mijn lippen,
            Op haar, nog sprekend, mondje -
            En dit – dit is een punctum!


            o Grote, wijze mannen!
            Al is 't, dat ik de punctum's
            Wat al te schielijk plaatse -
            Maakt mij toch nimmer wijzer.

    Proeve voor het verstand,den smaak en het hart (1790)

    schrijver

    29-06-2014 om 12:18 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    27-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verlangen
    Een gedicht van Abraham van Collem 1858-1933

    Ontembaar is in mij het wreed verlangen

    Ontembaar is in mij het wreed verlangen
    Als van een tijger, aan te grijpen met
    Mijn hakende verstand, het Al, en het te klauwen,
    Tot het ligt uitgerafeld voor mij heen.

    Maar in het wrede ogenblik, wanneer
    De greep, machtig zich uitstrekt naar de zee,
    De zon, het manenschild, de ronde luchten
    Waarop het wijnrood uit de vaten werd gemorst,

    In dit opschreeuwende moment, weerhoudt
    Iets mij, te scheuren, en ik zie de prooi,
    En krijg het lief,
    En kniel, en wil het in mijn armen nemen.

    O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
    En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
    En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
    Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.

    Uit liederen der gemeenschap III (1922)

    schrijver

    27-06-2014 om 22:08 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    26-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blik
    Een gedicht van Prosper van Langendonck 1862-1920
    Waarom uw blik...

    Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
    Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
    Waarom niet heel mijn hart ontgloeit
    bij 't schittren van de reinste schatten
      dat elk gemoed naar 't uwe trekt?

    Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel,
      in wondre wonne en zonneschijn;
    maar 't leven kwam, de sluier viel,
    die 't al met toverwaas omschemert,
      en naakt bleef de aarde als een woestijn.

    Gij drukt zo argloos elke bloem
      met wellust aan de rode mond:
    ik zocht de grond van liefde en roem;
    wat bleef er van dat rustloos streven?
      De geest ontgoocheld, 't hart gewond!

    Uw leven is de kalme vloed,
      die zeewaarts helt met zachte baar:
    mijn leven is de zwarte vloed,
    die negenmaal de hel omkronkelt
      en wegvloeit... ik en weet niet waar...

    Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
      Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
    Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit,
    de koude lijken nog bekoren,
      in blanke doodswâ neergestrekt?

    1887

    De eerste verzenbundel

    schrijver

    26-06-2014 om 19:08 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!