Dames Voetbal Lanaken promoveert naar Tweede Nationaal
Het damesvoetbalelftal Lanaken behaalde tijdens de thuismatch tegen Massenoven de zege en promoveert naar tweed klasse Nationaal.
De wedstrijd verliep op een zeer sportieve manier en de scheidsrechter met zijn twee lijnrechters beleefden een spannende wedstrijd met als inzet de promovatie naar tweede.
Een kwalijke blessure van Schrauwe Yauri in de eerste helft deed de scheidsrechter besluiten de wedstrijd stil te leggen omdat de door een knieblessure geplaagde speelster niet verplaatst kon worden. Ambulancepersoneel dat ter plaatse kwam diende te wachten op de MUG-dienst.
De wedstrijd kon pas na dertig minuten hervat worden, nadat de ongelukkige speelster weggevoerd werd naar het ziekenhuis.
In de resterende tijd gelukte het beide partijen niet om de wedstrijd te beslissen.
Penaltys zouden uiteindelijk de overwinning brengen. Keepster Sandra Vandenwyngaert 31 lentes jong had de taak de thuisploeg naar de victorie te leiden. En dat deed ze voortreffelijk door twee doeltrappen te stoppen.
D.V.Lanaken kon daarna beginnen met een feestje op het grasveld.
Nadat keepster Sandra bedolven werd door alle speelsters en de reserve-speelsters was het de beurt aan de trainer die door de krachtige Sandra naar de douche werd gedragen.
Later zullen de foto´s komen te staan bij foto´s Nol , bovenaan rechter kolom
Lanaken VV op weg naar 2e provinciale na thuiswinst 1-0 tegen Grote Heide
Met zekerheid de beste thuismatch in de nacompetitie spelend tegen ´Grote Heide´ staat Lanaken VV nog een wedstrijd te gaan a.s. zondag. Met de nul op het bord thuis is de kans heel groot dat ze doorgaan. De hoge inzet is goed te zien op ingelaste foto, hier links met nadruk op ´hoge´. In de eerste helft had Lanaken een grote kans niet kunnen omzetten in 1-0. Dit lukte wel in de tweede helft toen na een overtreding kort bij de, waarbij Bram Winkels onderuitgehaald werd door ´n verdediger van Grote Heide. Het werd niet de stip maar een vrij trap die subliem door Wim Bijnens, door de muur van verdedigers, in de 60e minuut omgezet werd in 1-0 wat tevens de eindstand werd. Een goed draaiend Lanaken kan nu a.s zondag alle hens aan dek zetten om te stijgen naar 2e.
De fotos van de wedstrijd staan bij Foto´s Nol klik in de rechterkolom rechts bovenaan
De Heren van Pietersheim en de Abdij van Hocht hadden een refugiehuis in de stad Maastricht
De Merodes in Pietersheim hadden als buitenburger van Maastricht in de stad binnen de stadsmuren een refugiéhuis. Hier konden zij zich in tijden van oorlog veilig terugtrekken. Er waren meerdere Adellijken die in de stad een refugiéhuis hadden en de Abdij van Hocht eveneens. Het voormalig refugiéhuis van Hocht dat later overging naar de Zusters van het Arme Kindje Jesus is nu het huis in de bosschtraat 69 en in beheer van het Leger de Heils.
In de nabijheid van hun refugiéhuis genaamd de poort van Pietersheim schonken zij aan de Faliezusters een huis genaamd de poort van Pietersheim die de toestemming kregen om er in 1470 ter plaatse een klooster te stichten. Het staat in de directe omgeving van De rivier de Jeker en de Pater Vinktoren die destijds Thorne achter die Schwestern heette. Jan VII (1455-1485) van Merode gehuwd met Margaretha van Melun was toen Heer van Pietersheim.
Faliezuster verwijst naar de sluier waarmee de zusters hun gelaat bedekten. De Faliezusterorde verviel in armoede na een brand in 1652 waarbij het archief in de vlammen opging en nalatigheid van het bestuur. Met de grootste moeite werd een klein klooster met een kapel gebouwd ter plaatse. Het enige nu nog aanwezige gebouw is het faliezusterklooster in de Begijnenstraat. De Faliezusters die instonden voor de verzorging van pestlijders onttrokken zich in 1674 van de taak van ziekenverzorging.
In steden met een omwalling zoals Maastricht liepen varkens in de straten om het huisvuil op te ruimen, Bij gebrek aan riolering liepen secreten over en diende de straten tevens als afvoer. Het waren dan ook stinkende steden waar de rat welig kon tieren, met alle gevolgen van dien.
In 1509, 1543, 1579, 1611, 1623, 1633, 1635, 1652 en 1669 heerste de pest in Maastricht. Alle pestlijders werden naar een pesthuis achter het Minderbroedersklooster op de St. Pieterstraat gebracht. In 1669 was de pest zo hevig dat alle pesthuizen snel overvol waren. Nu werd het Antoniuseiland als pesteiland ingericht en werden de besmette personen er met een boot naar toe gebracht. De kloosterlingen die de pestlijders verzorgden of veelvuldig met pestlijders in aanraking kwamen, liepen met een witte stok door de straten, zodat de inwoners hen konden ontwijken. Rechtbanken, scholen en werkplaatsen werden gesloten om verder besmettingsgevaar te voorkomen. Het werd een warme zomer. De sterfte was zo groot dat er geen mogelijkheid was om de lijken naar het kerkhof te vervoeren. De lijken werden zo met grote hopen in kuilen gegooid en bedekt met kalk. Omdat de eerste besmettingsverschijnselen op het gezicht te zien waren werd het vrouwen verboden sluiers te dragen of dit ook voor de Faliezusters gold is onbekend.
In 1796 verviel het Convent en diende het gebouw als kazerne voor de Franse Genietroepen. Na de Franse periode viel het gebouw toe aan de gemeente Maastricht en werd het een huisvesting voor politieagenten. In de jaren 60 van verleden eeuw werd de kloosterkapel afgebroken en staat er enkel nog het pittoreske voormalig Faliezusterklooster met zijn trapgevels en daklijst met consoles. De ramen met hardstenen omlijsting geven aan het huis de uitstraling van een 17e eeuwse bouwtrant.
Het oude Faliezusterklooster dat nu prive bewoond wordt De patervinktoren links en het gerestaureerde Minderbroederklooster
Pater Vinktoren en Falizusterklooster hier begon de tweede omwalling van Maastricht De gerestaureerde Burchtruine nu Waterburcht geheten eens het woonoord van de Heren van Pietersheim naderhand Merode Pietersheim
Lanaken VV naar laatste twee wedstrijden om te promoveren naar Tweede Provinciale
Lanaken heeft voor de derde maal, in de nacompetitie, de gelegenheid om op te gaan naar Tweede Provinciale. Om dit te behalen zullen ze 'Sporting Grote Heide' moeten uitschakelen. Voor de derde maal kunnen ze dit doen door eerst een thuiswedstrijd te spelen, die doorgaat op donderdag a.s aanvang 19.30h. Grote Heide had, in de afgelopen twee wedstrijden, als tegenstander VKM St Truiden en schakelde die uit met de cijfers 0-2 en 3-0. Lanaken zal dus in de thuismatch de hulp nodig hebben van zijn supporters, Dus donderdag a.s is 'Lanaken VV the place to be'. Het is nu of ...... Tijdens de thuiswedstrijd tegen Halen zaten de trainers Nico en Eric achter het hek van de VIP'S toe te kijken. Nico is 18 jaar lang jeugdtrainer geweest en heeft korte tijd geleden het stokje overgegeven aan Eric. "Iech höb hei hiel get sjoen jaore mètgemaak "zei Nico, " en 't deit miech däög dat iech hij speulers zeen roondlaope die iech getraind höb". Mèh iech weet de jäög ien gooi han bij Erik". Sjiek is miech dat. Er resten voor Lanaken VV nog twee wedstrijden om te stijgen naar tweede provinciale en daarbij is de 12e man van cruciaal belang. En om te spreken met biljartkampioen Ceulemans: "Achter elke sportman staat een sterke vrouw".
Lanaken VV die thuis tegen Halen met 1-1 gelijkspeelde, zal het uit tegen Halen moeten gaan doen met minimaal een doelpunt of anders een gelijkspel groter dan 1-1, om verder te kunnen gaan in de eindronden van de derde klasse. De doelpunten vielen in de 8e minuut door Mitchel Giddelo (1-0) en in de 62e minuut van Eduard Vandenberghen (1-1).
De uitwedstrijd zal a.s. zondag gespeeld worden in Halen.
Tags:Halen VV.Lanakenvv,voetbal
Klaverblauwtje en een liefhebber van zijn rupsen de Zwarte Roodstaart
Het is maar te hopen dat er niet gemaaid gaat worden op de boorden van het Albertkanaal in de omgeving waar het beschermde en op de rode lijst staande klaverblauwtje fourageert en er zijn habitat heeft. Elders in Lanaken is men reeds bezig met wegbermen te maaien en de vrees is dan niet ongegrond. In Nederland staat het klaverblauwtje op de rode lijst als verdwenen, al worden zwervers en zelfs tijdelijke populaties gezien, met name in Limburg. Ook in België is de vlinder schaars, en komt voornamelijk nog lokaal voor in het zuiden. De soort staat op de Vlaamse en Waalse rode lijsten. De vliegtijd is van begin mei tot in september in twee generaties. In enkele gevallen is er een derde generatie tot in oktober. Lanaken adopteerde het klaverblauwtje en samen met Natuurpunt Lanaken is er een samenwerking voor wat betreft het maaien van de kwetsbare habitat van de beschermde vlinder. We troffen, langs de boord van het Albertkanaal, een aantal Icarusblauwtjes en Klaverblauwtjes aan op de klaver die er weelderig in bloei staat en met het stijgen van de temperaturen komen de vlindertjes ter plaatse tevoorschijn. Maar ook een vogeltje dat zich te goed doet aan rupsen heeft het nu topdruk om de hongerige maagjes van hun nakomelingen te vullen. Een van die vogelsoorten is de zwarte roodstaart die hier op het plaatje zijn nest bouwde in de muur van een oude hoeve. Op onderstaande link kunt u een groot deel van blauwtjes vinden. http://nl.wikipedia.org/wiki/Lycaenidae
De mondjes vullend met overheerlijke rupsen,vliegt deze Zwarte Roodstaart af en aan. Prachtig zicht op Gellik op weg naar de habitat van het Klaverblauwtje. Klaverblauwtje vrouwtje Icarusblauwtje man Icarusblauwtje vrouwtje Klaverblauwtje man Klaverblauwtje man onder en boven klaverblauwtje man.
Lanaken in beweging in Nationaal Park Hoge Kempen.
Aan de rand van het Nationaal Park Hoge Kempen liggen de sportvelden van Voetbal, atletiek en tennis. Regelmatig treffen we daar lopers aan die door het Pietersheimbos hun trainingen doen. Aan de keienwal op de houten vlonder staan een aantal lopers te stretchen, ze noemen zich zelf ´de lanakense lopers´. We mochten hun eerste groepsfoto schieten. Op het plein van Lanaken VV lopen de mannen hun training te doen waarvan geen foto´s want ze moeten morgen tegen Halen hun thuiswedstrijd spelen. Bij Atla is het een drukke bedoening, de jeugdtrainingen zijn bezig. De atletiekclub ´ATLA´ die dit jaar de volwassen leeftijd van 21 jaar haalde (gesticht 1989), heeft honderden leden en is daarmee een van de grootste clubs. Heel wat jongeren van beide kunne lopen op verschillende plaatsen te trainen. Een meisje doet er aan kogelstoten, enkele zijn met de discus aan het oefenen terwijl er korte lopen gedaan worden op de cintelbaan.
Tags:Lanaken,Atla,Lanakenvv,Tennis
Asbeek in Nationaal Park Hoge Kempen en everzwijnen
We volgen de Asbeek vanaf de Sprokkelstraat tot aan de Educattieve poelen bij de Kinderboerderij. Onze begeleider is Patrick Kellens die werkzaam is bij Bos en Groen. De educatieve waterpoelen in het pietersheimbos bij de kinderboerderij, worden gevoed doorde Asbeek. De poelen, in de onmiddelijke nabijheid van de Kinderboerderij, zijn bij uitstek de plaats om schoolgaande jeugd kennis te laten maken met de amfibieën en waterdiertjes, vlinders en libellen.
In het stiltegebied Pietersheimbos hoor je de geluiden van auto´s niet maar wel het geluid van fluitende vogels. De poelen liggen op de plaats waar eens boskiezel werd gewonnen en de daarbij ontstane kuil werd in de jaren 80 van verleden eeuw gedempt, met grond die vrijkwam bij de verbreding van het Albertkanaal. Daardoor zijn er ook zaden, van ter plaatse voorheen niet voorkomende planten verplaatst, zoals de zeldzame graslathyrus die er nu voorkomt. Door de plantengroei, zoals klaver, ter plaatse komen er blauwtjes naast heel wat andere soorten vlinders voor en doen de padden en kikkers zich te goed in de twee educatieve poelen.
Heel wat inheemse bomen zijn er aangeplant zoals de Es, Zomer- en Wintereik, de Els en meer andere soorten. De Amerikaanse vogelkers wordt systematisch verwijderd door mensen van Bos en Groen. Toch is er nog heel wat werk voor de mensen van Bos en groen met betrekking tot het opschonen en verwijderen van dode en omgevallen bomen in het bos tussen de Sprokkelstraat en de poelen.
Verleden jaar werd de draadafsluiting rond de aanplantingen verwijderd, hierdoor kunnen reeën, tot kort aan de poelen komen. Maar ook een aantal everzwijnen doen zich te goed in dit gebied. Ze waren niet lijfelijk te zien maar wel hun sporen van omgewroete stukken bos langs de Asbeek.
Door het koude voorjaar zijn er nog maar weinig vlinders te zien maar dat zal hopelijk veranderen als de temperaturen gaan stijgen.
Tags:Asbeek,graslathyrus,everzwijnen
17-05-2010
Aanstaande donderdag speelt Lanaken VV tegen Halen
Na de uitschakeling van Stal door Lanaken VV, door tijdens de thuiswedstrijd met twee nul te winnen en uit de nul op het bord te houden, wordt a.s. donderdag om 19.00 uur thuis de volgende wedstrijd gespeeld tegen Halen. Halen schakelde Kadijk uit door thuis met 1-0 te winnen en uit met een gelijkspel 2-2. De supporters zullen a.s. donderdag meer dan welkom zijn in de volgende stap voor Lanaken VV om ze aan te moedigen.
Tags:Lanaken vv,lanaken,grootlanaken,nacompetitie 3e provinciale
15-05-2010
Koningin Paola en Koning Cauberg? Blauw bloed in Basisschool Smeermaas?
Doordenkertje. De vraag kwam zo maar in mij op en ik vroeg het aan mijn jongste kleinzoon. "Wie is onze koningin?" En zonder na te denken zei hij, "Koningin Beatrix". Nu moet u weten dat het pas in Nederland Koninginendag was en dan nog eens de opmerkelijke dodenherdenking op de 4e mei, waar de hele wereld over sprak omdat 'n malloot daar hard begon te schreeuwen, tijdens de twee minuten stilte, met de gekende gevolgen. Dus is het in een kinderhoofdje wel eens moeilijk als men het in de Nederlandstalige tv-wereld over "de koningin gaat", met een gouden koets en veel pracht en praal waar heel Nederland oranje kleurt. Nu moest ik hem wel verbeteren en zei, "Beatrix, is de koningin van Nederland, ónze koningin heet Paola". Hij keek bedenkelijk naar mij en zei, "ja, ja, en dan is Meester Cauberg zeker de koning?". Ik had deze reactie niet verwacht en dacht, hoe komt hij daar nu bij? Maar mijn frank (euro) viel al snel en moest er wel om lachen want zijn schooldirectrice heet juffrouw Paola en als die koningin is dan is schooldirecteur meester Cauberg koning.
Tags:Beatrix,Paola,koninginnen,lanaken
14-05-2010
LVV verslaat in thuiswedstrijd Stal met twee doelpunten van Schobben
LVV gaat, na winst thuis, met goede cijfers naar uitwedstrijd tegen Stal a.s. zondag.
2-0 was de eindstand tijdens de thuiswedstrijd. In de laatste seconde van de eerste helft bracht de nummer 20 oftewel achterspeler Schobben de stand op 1-0. Meteen daarna werden de kleedkamers opgezocht in de wetenschap dat de stand wel hoger had kunnen zijn in het voordeel van de thuisploeg. Op een gegeven moment maakte de keeper van Stal een blunder waarbij de aanvallende Vindts de bal kon bemachtigen, jammer genoeg kon hij deze kans niet omzetten in een doelpunt. Bij een aantal hoekschoppen leed de thuisploeg onnodig balverlies.
Tijdens de tweede helft werd er in dezelfde trant gespeeld en de voortdurende druk op het doel van de Stalse doelman kon voor Lanaken niet onbeloond blijven.
In de 81e minuut was het wederom Schobben die scoorde en daarmee de eindstand op het bord zette.
Met 2-0 heeft de Lanakense club een goed zicht een verder verloop van de nacompetitie
Tags:lvv,voetbal,lanaken,3e provinciale
10-05-2010
101 plusser aanwezig bij herdenking strijdmakkers uit WOII
Het weer stond aan de zijde van de organisatie, die instaat voor het eerbetoon aan de Lanakense monumenten van de Grenswacht en de gesneuvelden voor het vaderland.
Eerst ging het vanuit het CCL naar het monument van Commandant Giddelo dat op het Molenweideplein staat. Daarna ging het naar de plaats waar de kazerne van Lanaken aangevallen werd vanuit de lucht. De aanval waarbij Commandant Giddelo en grenswachters het leven lieten en de mensen van Lanaken voor het eerst ervan overtuigd werden gemaakt dat het oorlog was. Leerlingen van het vijfde studiejaar, van het Heilig Hartcollege waren aanwezig tijdens de herdenking en een van hen las zijn getuigenis voor aan het monument. De herdenkingen werden muzikaal opgeluisterd door het Seniorenorkest en Solo Doedelzakspeler Johnny Reynaers. Een groot aantal Militaire voertuigen uit de tweede wereldoorlog reden in colonne mee tijdens de verplaatsingen naar de verschillende monumenten. Twee F16´s vlogen over de plek waar voor Lanaken nu precies zeventig jaar geleden de oorlog begon. Net daarvoor werden donderbussen ontstoken met enorme knallen ten gevolg.
Voorzitter van de Gemeenteraad Keulen gaf een uitvoerige speech over de beide wereldoorlogen en dankte de aanwezigen, de organisatie en vrijwilligers die bijgedragen hebben tot een eervolle herdenking.
Bij de herdenking was de oudst nog in leven zijnde oud-grenswachter Herman Vuerstaek uit Veldwezelt. 102 Lentes telt, de kleine Korporaal, over twee maanden en dat zal niet zo maar voorbijgaan in zijn familie en dorp, het dorp dat dit jaar dorpsdagen organiseert onder het teken ´V´ van Veldwezelt, maar ook van Vuerstaek, Vrede, Vrijheid, Vriendschap, Vreugde, Victorie, Vastberadenheid, Verstandhouding en meer andere.
Na het eerbetoon, op de plaats waar eens de kazerne van de Grenswacht stond, ging het met de bus en begeleidende oudlegervoertuigen, richting de monumenten van Hubert Vrancken en Casimir Rock, waar beide politiek gevangenen en gefusilleerde mannen uit Lanaken geëerd werden met bloemen. Hierbij waren familieleden van hen aanwezig om bloemen te leggen. De dag werd afgesloten in het CCL waar een koffietafel gereed stond en er gelegenheid was tot ophalen van herinneringen.
Raymond Hermans, die tijdens de plechtigheden diende als spreekstalmeester, liet in een gesprek aan tafel weten, dat het destijds op die 10e mei, toen zij op de vlucht gingen voor de Duitsers, het bloedheet was en dat je de meikevers voor het oprapen had toen zij de Bessemerberg overliepen. Wij zijn gegaan tot Zonhoven waar we een drietal dagen hebben geleefd in de kelder van een school, om dan terug te keren naar huis dat bij heel wat mensen leeggeplunderd was. vier jaar en twee maanden later werd Lanaken bevrijd van de bezetter.
De lente is nog niet aan zijn gebruikelijke temperaturen toegekomen. De haard en kachel is nog aan en de jas is nog wel nodig. Toch is het de moeite meer dan waard om eens een wandel- of fietstocht te maken van dit stukje Maasland. De kleurenpracht langs het kanaal tussen Smeermaas en Neerharen is een lust voor het oog. Paars, rood groen, geel en blauw zijn nu de hoofdkleuren langs de jaagpaden. Dit deel van Lanaken werd eens geschonken aan de Cisterciënzersorde om er een abdij te stichten. Sinds 1180 heeft er eerst een mannenorde, tot 1216 toen ze vertrokken naar Val Dieu, en daarna rond 1217 een vrouwenorde geleefd, totdat de Fransen daar een eind aan maakten.
Na de Franse revolutie gingen vrijwel alle abdijgoederen in particuliere handen over. Zo is het landgoed eigendom geweest van de families Dumonceau en van Langendonck. In de tweede helft van de twintigste eeuw zijn delen van de aankleding en het interieur verdwenen of aangepast aan de smaak van de opeenvolgende particuliere eigenaren. Het kasteel van Hocht, de kasteelhoeve en de landerijen zijn nog steeds privébezit en niet toegankelijk voor publiek.
De gebouwen en de muur zijn beschermd als monument, het park, neerhof en omliggende weiden en akkers zijn beschermd als waardevol landschap.
De Abdij had naast dit deel van Lanaken meerdere buitenhoven in de Maaskant en Haspengouw.
Dit deel van het fietsroutenetwerk is met zekerheid het mooiste.
WOII en alle slachtoffers van oorlogen im Maastricht herdacht op 4 mei 2010
Maastricht eerde op 4 mei 2010 de slachtoffers van de oorlogen. De samenkomst op het Koningsplein kon doorgaan onder een stralende zon. Na een dienst in de St. Servaes Basiliek in Maastricht, waar een Oecumenische viering ter herdenking van alle slachtoffers van oorolgsgeweld en discriminatie plaatsvond, ging het met de bus naar het Koningsplein, bij het Oorlogsmonument van de hand van Charles Eyck. De dienst in de Sint Servaesbasiliek werd voorgegaan door Mgr Hanneman en Ds Hollemans. De gebedsviering werd opgeluisterd door het koor Cappella Sancti Servatii o.l.v. P. Serventi en organist H. Wolfs. De dienst werd afgesloten met het Wilhelmus waarna de aanwezigen zich begaven naar het Koningsplein. Tijdens deze herdenking van alle slachtoffers van oorlogen waren jongeren nadrukkelijk aanwezig. fotos van de herdenking kunt u op onderstaande link bekijken. http://picasaweb.google.com/home
Tags:woii,lanaken,dodenherdenking,maastricht
03-05-2010
Meimaand meer dan bloemenmaand
De mei-maand is niet alleen de maand waarop de 1e dag als dag van de arbeid wordt gevierd. Neen! Want naast deze eerste dag is de meimaand de maand van de Heilige maagd Maria, de moeder van Jezus. Maar ook de maand waarin op de tweede zondag alle moeders in de bloemetjes worden gezet. Moederdag wordt niet over de gehele aardbol gevierd. Sommige katholieke landen vieren moederdag op 15 augustus, de dag dat Maria ten Hemelopname gevierd wordt. Moeders die, het hele jaar door, het gezinsleven draaiende houden, worden op die éne dag in het jaar vrijgesteld van die taak en in de watten gelegd. Althans dat is de bedoeling van deze uit Amerika overgewaaide verwenningsdag. Kinderen, in het lager onderwijs, zijn al dagen bezig om een cadeautje en versje te maken op school. Vaders zullen heel wat moeders een geschenkje doen voor in het huishouden of ook wel een grote ruiker of sierraadje. Sommige moeders worden ook wel verwend door hun kinderen met een ontbijt op bed. 9 Mei is het zover dan worden de moeders op een voetstuk geplaatst. En denk er aan op die dag dat grootmoeders daar ook toe behoren. Laat u maar eens lekker verwennen moeder, mama, bon, bomma, oma.
Tags:meimaand mariamaand,moederdag,
01-05-2010
10 mei 1940 -2010, herdenking WOII in Lanaken
In de herdenkingssteen aan de kerk van Lanaken, zijn de namen van een groot aantal burgerslachtoffers van WOII gebeiteld. De namen staan alfabetisch. Door deze alfabetische volgorde zie je niet meteen wie er tot eenzelfde familie behoort.
Voor de nabestaande van elke vermelde persoon is het drama even groot, voor twee families op de vlucht was het verlies dramatisch groot.
Bij nader onderzoek blijkt dat er in het geval Eertmans, er van de 13 gevluchte familieleden 10 familieleden de dood vonden in Oudenaarde er twee zware verwondingen opliepen en een baby als bij wonder er zonder verwondingen van af kwam. Deze baby is nu 70 jaar oud en de enige nog in leven zijnde van deze tragedie.
En in het geval Slangen Hustinx er vijf leden van een familie plus een broer van de vader het leven lieten. In hun gezelschap was eveneens een uit Lanaken gevluchte vrouw nl. Agnes Pass.
Zeventien van de 28 burgerslachtoffers die op het graniet vermeld staan en die door het bommengeweld tijdens hun vlucht naar vrijheid ver van hun heimat het leven lieten.
op de 10e mei zal het 70 Jaar geleden zijn dat in onze streken de tweede Wereldoorlog begon.
Langs het Albertkanaal geconstrueerde bunkers die de bruggen bewaakten en het onneembaar geachte fort Eben Emael, waren de doelwitten voor de aanvallers om, langs daar een snelle tocht door België, richting Frankrijk en Groot Brittannië te realiseren. De geschiedenis leert ons dat ze daarin gelukt zijn en dat ze het fort, ondanks de grote bezetting in en rond het fort, in korte tijd konden veroveren.
De kazerne in Lanaken, waar Commandant Gidelo het commando voerde werd vanuit de lucht gebombardeerd en de commandant kwam daarbij om het leven samen met 20 grenswachters. Er was geen verbinding meer met de bunkerbezetting en het hoofdkwartier, de mannen waren overgelaten aan de willekeur van de aanvallers.
Door het luchtbombardement op de kazerne in Lanaken werden de mensen uit hun slaap gewekt. Ze gingen de straat op en wisten al snel dat het menens was. Het was oorlog en wat nu?
Heel wat Lanakenaren gingen op de vlucht voor het geweld, sommigen zochten hun heil in de bossen rond de Besmer en keerden na enkele dagen terug. Anderen gingen te voet richting binnenland en Frankrijk. Op sommige plaatsen werden de vluchtelingen per spoor richting Frankrijk vervoerd in goederen- en veewagons. Om uiteindelijk in de omgeving van de Spaanse grens te belanden.
De familie Slangen in de Pannestraat wist al snel, met in het achterhoofd de gruwelen van de oorlog 14/18, dat zij zouden vertrekken. Vader, moeder en drie kinderen zouden in het gezelschap van een broer en een jonge vrouw, richting binnenland vluchten, de oudste zoon Jean zou als enige achterblijven in Lanaken.
Ook drie zussen Eertmans, met hun echtgenoten Thomassen, Ghelen, Vangelabeek en kinderen, vluchtten richting binnenland, weg van het oorlogsgeweld.
Hun vlucht zou echter leiden naar de dood, tijdens luchtbombardementen door Stukas,waarvoor zij hun heimat hadden verlaten.
De Engelse piloot Geddes, die met een Lysander vloog zag, op de 19e mei 1940 tijdens een verkenningsvlucht samen met zijn boordschutter Clarke,20 vliegtuigen van het type Stuka aan de Schelde een bombardement uitvoeren.
Op dat moment bevonden de drie zussen zich, met hun echtgenoten en kinderen, aan de Schelde waar het bombardement uitgevoerd werd.
Informatie verstrekt vanuit Oudenaarde:
Het gezin Pieter Thomassen-Christine Eerstmans (respectievelijk 30 en 28 jaar) en hun twee kinderen Mathieu (6j.) en Louis (4j.)uit Lanaken
Het gezin Hieronymis-Ghelen (30j.) Marie Eerstmans (32j.) en hun kinderen Christine (8j.), Louis (4j.) en Jeanne (2j.) ook uit Lanaken
Nog een derde gezin uit Lanaken en behorend tot dezelfde familie als de voorgaande werd getroffen door het verlies van
vader Mathys Vangelabeek (35j.), zijn echtgenote Joanna Maria Eerstmans, die oorspronkelijk ook voor dood werd opgenomen en hun zoontje Chretien werden naar het militair hulphospitaal van Oudenaarde overgebracht. Zij overleefden de ramp en keerden naar Lanaken terug.
Louis Vangelabbeek, die eveneens het luchtbombardement overleefde, was 1 maand oud. Tijdens het bombardement lag hij in een kinderkoets. Dat was zijn geluk want hij werd door de luchtverplaatsing weggeblazen en zou in een instelling ondergebracht worden omdat er geen zekerheid bij wie de baby behoorde. Aan een chapelier dat hij op de borst droeg werd de baby herkend en bij zijn moeder en broertje teruggebracht, die zwaar gewond opgenomen waren in het hospitaal en hun verdere leven te lijden zouden hebben van de verwondingen.
Johanna Maria Eertmans keerde als oorlogsweduwe met haar twee oorlogswezen terug in Lanaken en kreeg onderdak bij familie. Van de dertien familieleden keerden er maar drie terug.
Enkele dagen later speelde zich in Therouanne in het Nauw van Calais nog een drama af voor een Lanakense familie.
Het was op 22 mei om 18.30 toen het stadje aangevallen werd door een aantal Stukas en de familie Slangen-Hustinx op dat moment na 12 dagen en nachten vluchten ter plaatse waren. Dit waren: Pieter Slangen (1893)en zijn echtgenote Maria Hustinx(1896), vervolgens hun kinderen Maria Slangen (1925) en de tweeling Magdalena en Michel Slangen (1930).
Verder nog Joseph Slangen (broer van Pieter) en Agnes Pas. Allen kwamen zij om het leven bij een bombardement door Stukas.
Op de 10e mei is er in Lanaken een herdenkingsviering die begint om 09.30 in het CC Lanaken en zal duren tot 16.00
Voor inlichting betreffende de viering kunt u terecht op het nummer 089/71.56.03
Tags:10mei1940,lanaken,herdenking,woii
28-04-2010
Leerlingen aan de Basis leveren topprestatie met voorstelling Peter Pan
De leerlingen van de basisschool, ´Aan de Basis Smeermaas, hebben afgelopen weekend hun eigenste uitvoering van de Musical Peter Pan opgevoerd. Na afloop kregen zij een oorverdovend applaus van de toeschouwers.
De leerlingen die oktober verleden jaar een start maakten met de audities voor de hoofdrollen, werden begeleid door twee professionele krachten, die les lopen aan het conservatorium van Maastricht. Ulrike Simon uit Bilzen, die haar laatste jaar begonnen is voor Master en de Bachelorstudent uit Colombia José Daniel Lopez Torres die, na maanden van oefenen en oefenen en nog eens oefenen met de leerlingen, tot een overweldigend resultaat kwamen, zijn ervan overtuigd dat er tussen de leerlingen, van peuter tot zesdeklasser, heel wat talent verscholen zit.
Omdat al gauw de kaarten voor één voorstelling de deur uit waren, werd besloten er twee voorstellingen van te maken.Geen enkele stoel bleef onbezet.
Alhoewel er hoofdpersonages rond liepen op het podium, mag gezegd worden dat elkeen van de leerlingen zijn/haar eigen hoofdrol op een uitmuntende wijze heeft volbracht, daarbij moet gezegd worden dat de lange dag in en rond het CCL toch geen verlies aan concentratie heeft gegeven voor de tweede voorstelling.
Het was voor alle aanwezigen, op het grote podium en in de zaal, genieten van dans, zang en acteertalent. Een ding bleek maar weer eens overduidelijk, elfjes bestaan wel, vraag het maar aan Tinkebel.
Het schoolteam sprak haar dank uit aan: de leerkrachten, sponsors, ouders en vrijwilligers, die bijgedragen hebben tot het succes van de Musical en zeker een dikke proficiat voor de uitvoerders, onze kinderen.
Tags:peter pan,aandebasis,lanaken,smeermaas
27-04-2010
Plechtige communieprentjes voor Smeermazer meisjes in 1943
Plechtige-communieprentjes van Smeermazer meisjes die op 2 mei 1943 hun doopbeloften hernieuwden.
Ik vond ze in een gebedenboek toegewijd aan de Heilige Maria, Moeder Gods. Het was een gesschenk van Eerwaarde Zuster Lucienne, aan Elisabeth Vandepaer in het jaar 1943. In datzelfde jaar deden een aantal Smeermazer meisjes hun Plechtige Communie in de parochie kerk St Jozef in Smeermaas op de 2e mei 1943 en een van hen in de St Lambertusparochie in Neerharen. Heel die tijd nu dus 67 jaar geleden zaten ze tussen de bladzijden van het gebedenboek. De communicanten deelden de communieprentjes aan elkaar uit en aan hun familie en vrienden tijdens het feest. Het feest ging bijna altijd door in het ouderlijk huis, nu is dat wel anders. Tijdens hun feest kregen de communicantjes cadeautjes die meestal vergezeld waren van kerkelijke prentjes waarvan de achterzijde onbeschreven was.
16 jongens en meisjes uit Smeermaas en Neerharen doen hern. Doopbeloften
Afgelopen zondag deden 16 jongens en meisjes uit Neerharen en Smeermaas hun hernieuwde doopbeloften in de parochiekerk van Neerharen.
Amber, Molly, Michelle, Michelle, Sem, Jelle, Debra, Shana, Jordy, Ruben, Anne, Tamara, Vera, Jens, Phaedra en Lieke, werden onder een stralende zon, aan de Pastorij afgehaald door de Kon. Harmonie St Lambertus en samen met de vormheer, Eerwaarde Heer Jef Weijers en parochiepastoor Gust van Herck en Catechisten,naar de kerk begeleid. In de kerk werden zij opgewacht door ouders, peters en meters. Vier jongeren die achter het altaar plaatsgenomen hadden, luisterden de Eucharistieviering muzikaal op.
Na de viering gingen de vormelingen met hun familie huiswaarts om hun hernieuwde doopbeloften feestelijk te vieren. In een huishouden werd dat in drievoud gevierd omdat drie meisjes hun doopbeloften hernieuwden, geen drieling maar een vijfde- een zesdeklasser en een zus in het middelbare.