Vijfentachtig centimeter…

2 x bezoek en een logé…

We hadden een drukke dag ten huize Faes vandaag. Al lang was er met J-P en Ute afgesproken van nog eens een bezoek te brengen aan ons, samen met hun twee Drenten, Hadise en Jago.

Daar kwamen nog twee pu kandidaten bij die met ons kwamen kennis maken en genoten van de vijf Drenten op dat bij ons aanwezig. Het was druk maar vriê plezant. Maar toen kwam Annemie haar Kibbels brengen die tot woensdag bij ons gaat blijven.

Annemie moet voor haar job vier dagen aanwezig zijn op een beurs in Brussel. Dat zou uitdraaien dat Kibbels enkele dagen alleen thuis zou moeten blijven. Maar omdat Kibbels graag bij ons is en goed opschiet met onze roedel, komt ze regelmatig bij ons logeren.

Het is een fijn hondje met een aangenaam karakter en aanziet Belle nog steeds als haar moeder, of toch als roedelleidster.

Maar met Hadise en Kibbels boterde het niet zo goed als met Kibbels en ons drietal. Daar moest bij ingegrepen worden door de baasjes. En het is niet bijgelegd bij de hondjes onderling.

Op dit moment is Hadise naar huis en we kunnen Annemie geruststellen, alles is pais en vree in de roedel. Zelfs Hera, zwaar drachtig en soms humeurig dezer dagen, verdraagt Kibbels als eentje die al jaren bij hen hoort.

Dat Hadise zo kribbig was zal er waarschijnlijk wel aan liggen dat ze pas loops geworden is, dan weet je ’t nooit met die vrouwen zegt het baasje… en hij meent het nog ook ! ! !

Belle & co

Zeventien op één rij…

Zeventien lijkwagens op één rij brachten de overleden kinderen en begeleiders uit Lommel gisteren terug thuis uit Zwitserland.

Ongeveer op het zelfde moment viel het leven in een gans land stil, en ook in Nederland hingen de vlaggen halfstok als eerbetoon aan zes kinderen van Nederlandse nationaliteit die in Lommel school liepen.

Zelden, misschien nog nooit tevoren was er een triestere thuiskomst na een schitterende sneeuwvakantie zo triest en dompelde het een heel land in rouw. Nog schrijnender is het wanneer je bedenkt dat ook op datzelfde moment een rouwstoet van lijkwagens richting Leuven en Aarschot reed.

Wat de oorzaak van het busongeval ook is, het ongeval is in luttele seconden gebeurd, maar de impact ervan op de ouders, broers, zussen en familieleden van de kinderen hun begeleiders en buschauffeurs blijven ze hun ganse leven met zich meedragen.

Wij leven alvast met hen mee, en eerlijk gezegd, we hebben het de laatste dagen ook niet altijd “droog kunnen houden” Dit was te veel leed om te kunnen bevatten !

Jan

Voorbereidingen…

’t  Vrouwtje is aan de voorbereidingen begonnen voor de komst van de pupjes. Gans het hoofdbestuur is er nu wel van overtuigd dat Hera haar 63 dagen niet gaat uitdoen.

Vandaag is week zeven achter de rug en heeft Hera “officieel” nog twee weken te gaan, maar ook haar moeder Belle heeft de volledige draagtijd bij het laatste nestje van negen niet uitgediend daar hebben we dus al ervaring in.

Het baasje heeft daarstraks een nieuw rek in elkaar gezet om al de honden en puppie spullen bij elkaar te hebben staan. Ook de weegschaal van het “kinderheil” is terug van boven gehaald. Die moest vorige maal dienen vanaf de pups de 3 kg voorbij waren. Heden hebben de baasjes wel een digitaal weegschaaltje tot 5 kg maar de nostalgie haalt he van de moderne spulletjes. Het “heeft iets” zo’n ouderwetse professionele weegschaal uit het hoofdbestuur hun eigen babytijd ! Dat was ergens tegen het einde van de eerste helft van vorige eeuw.

Ook de werpkist is al volledig opgekuist en heeft met “Dettol” een grondige ontsmettingsbeurt gekregen. Voorlopig staat Hera haar bench nog in de werpkist,kwestie van haar gewend te maken aan haar nieuwe slaapplaats. Ze heeft dan in haar bench ook een extra dik kussen gekregen dat dan ook nog eens extra zacht aanvoelt.

Ja baasjes’ “kleine meid” heeft dezer dagen een streepje voor op de anderen, echter zonder iemand achteruit te stellen, en zo hoort het ook.

Belle & co

Familie uitbreiding…

Ja er was vorige week al familie uitbreiding te beleven, niet dadelijk hier ten huize maar bij baasje’s broer hier bekend als “ozze Dré”

Daar heeft een van de geitjes twee bokjes geworpen die nu na een week al letterlijk heel wat bokkensprongen kunnen maken.

Het zijn net als alle “klein grut” in de dierenwereld schattig en mooi en vol leven. Vader en moeder draaien constant rond de bokjes en vice versa.

Daar gaan er binnen enkele weken toch wel een paar de hun nu vertrouwde weide moeten verlaten want twee bokjes extra op dezelfde wei gaat voor een snelle overbevolking leiden ons gedacht !

Hier enkele foto’s van de jonge bokjes in afwachting van het te verwachten jonge volk hier in de werpkist. De werpkist staat sinds gisteren in de living om Hera al te laten wennen aan de andere hoek dan de welke zij op dit moment gewend is. Haar bench die in de werpkist staat is afwisselend in gebruik door Hera en door Belle.

Hera ligt er in omdat het haar bench en kussen is, en Belle ligt er in omdat het haar vertrouwde slaaphoek in de kamer is. Als de twee teven nu samen die kleintjes in hun beider hoek gaan groot brengen dan gaat er hier nog iets te beleven vallen.

Belle & co

De dag nadien…

De dag na verschrikkelijke bus ongeval in Zwitserland is pas de ware verschrikking van het ongeval aan het licht gekomen. 28 Doden ter plaatse, 22 kinderen, 4 begeleiders en twee buschauffeurs dood. Twee gemeentes en een land in diepe rouw.

Morgen vrijdag een officiële dag van rouw in België. En we hopen van harte dat het dodental niet meer oploopt.

En wat mij opvalt is de immense hulpactie die in zo weinig tijd door de Zwitserse hulpdiensten op gang kwam. Zij konden uiteraard niets meer doen voor de overledenen maar wat ze voor de overlevenden hebben gedaan verdient een pluimpje op hun Zwitsers hoedje.

Als je in de krant leest welke een ontplooiïng van hulpmiddelen zij in no time ter plaatse brachten dan is daar maar één mening over hebben: Indrukwekkend efficiënt !

Je mag zeker zijn dat daar mensen van de hulpdiensten trauma’s hebben opgelopen bij het aanzicht van al die kinderlijkhes tussen het verwrongen staal van het autobus wrak. Zelf ben ik tijdens mijn periode dat ik bij de wegenwacht werkte verschillende malen betrokken geweest bij de eerste hulp zware ongevallen. Ook deze waar niet zo’n dodentol te betreuren vielen zal ik in mijn herinnering meedragen tot het einde van mijn dagen.

Dan kan je ongeveer inbeelden op wat die hulpverleners daar in die tunnel gestoten zijn.

En daarom speciaal voor die mensen van de brandweer, ambulanciers, helikopterpiloten, medisch personeel in de ziekenhuizen, takeldiensten, begrafenisdiensten, communicatie diensten en ook de Zwitserse overheid …

Bedankt voor de hulp aan de slachtoffers van de Belgische rampbus . Jullie zijn de beste ter wereld.

Bedankt Zwitserse hulpdiensten !

Hera’s tweede echo…

We zijn juist terug van de dierenarts waar we een tweede echo hebben laten maken van Hera’s  buik en dus ook de pup’s.

We weten nu wat we al even vermoeden… het gaan er veel zijn ! Een precies aantal of getal kunnen we er niet op plakken maar het zijn er in elk geval meer dan de zes waar het hoofdbestuur op gehoopt had.

Het was net alsof we eendjes telden op een vijver…. Niet te doen dus maar we zijn nu toch tevreden dat we de echo, die eigenlijk geen ander nut heeft dan de nieuwsgierigheid te stoppen, hebben laten maken.

Ook de kandidaat pupeigenaars die we tot nu toe hebben, kunnen we gerust stellen, er gaat een pupje voor jullie bij zijn. Geslacht en tekening kunnen we pas zeggen wanneer de puppies er zijn, maar het kunnen er enkel mooie zijn, dat weet je zeker als je de beide ouders kent !

Belle & co

PS: Kort bericht, maar ’t baasje moet dringend weg naar een andere afspraak …

Morgen…

Maar we beginnen met de rampdag die het vandaag was voor veel families in Lommel, en Leuven. Veruit niemand in dit land zal het autobusongeval in Zwitserland onberoerd hebben gelaten.

Krijgen we daar ook nog eens een mail bovenop van Jos, uit het Drentenbestuur dat één van de bruidsmeisjes bij het huwelijk van haar dochter, onder de dodelijke slachtoffertjes is. Dan komt het leed al wel héél dichtbij… wij waren op dat trouwfeest !

Nieuws voor morgen dan. Morgen om 11u00 hebben we afspraak met Nelly voor de tweede echo bij Hera. Nu niet meer om een bevestiging dat ze al dan niet drachtig is, dat is nu wel met het blote oog merkbaar, maar om ongeveer een gedacht te krijgen hoeveel pups Hera op dit moment draagt.

Wie Hera tussen zaterdag laatstleden en heden heeft gezien, die hebben alle dezelfde mening… “dat gaan er veel zijn”.

Daar gaat het baasje zijn hoop op een mooi nestje van zes aan diggelen, te meer omdat het uit de mond kwam van mensen die kennis hebben van zulke situaties !

Ook het baasje, die tot vorige week gelukkig liep te zijn, omdat Hera toen nog altijd haar fijn slank lijntje had, kreeg de laatste paar dagen een onuitgesproken mening over een “groter aantal” dan aanvankelijk gehoopt…

Morgen weten we hopelijk al meer, hoewel het definitieve aantal gaan we toch pas aan het einde van de bevalling weten en uiteindelijk wat echt telt… als ze alle maar goed gezond zijn !

Belle & co

Weer niks…

’t Is weer niks op TV vanavond…

Van een andere orde …

Gisterenavond hadden wij hier ook breaking news in verband met het loops zijn van Kyra, het eerste teefje uit ons laatste nestje dat loops geworden is.

Voor ons en Gonda groot nieuws, wat we dan ook dadelijk wereldkundig gemaakt hebben.

Deze morgen echter was er bij het openen van de computer en het internet  gans ander “BREAKING NEWS” in de computerkrant !

Een zwaar ongeval met een Belgische touringcar die in Zwitserland tegen een tunnelwand is geknald heeft het leven gekost aan 28 personen waarvan 22 kinderen.

De bus was op terugweg naar België na de sneeuwklassen van de kinderen. De slachtoffers zijn alle Belg en afkomstig uit scholen uit Lommel en Heverlee. Zo leert ons het “Breaking news” in de krant Het Laatste Nieuws. Ook de twee buschauffeurs zouden zijn omgekomen in de crash.

Meer nieuws zal vandaag wel gans de dag rond op radio en TV worden gegeven. De regering heeft alvast twee legervliegtuigen naar de plaats van het onheil gezonden om betrokken familieleden naar ginds te brengen. Ook  premier Di Rupo is naar ginds gevlogen en gans het diplomatieke corps in Zwitserland is in actie getreden. Spijtig dat het allemaal moet gebeuren.

De oorzaak van het ongeval is nog niet gekend…

Jan

Een SMS’je…

Daarstraks kregen we een SMS’je, gebeurt niet zo veel, maar ook onze mailbox lag eruit.  Niks geen Windows mail, en dan is het net alsof je op Mars zit.

Nu kwam de SMS uit Heijen Nederland en droeg als titel “Breaking news” . Bij mijn weten hebben ze in Heijen geen twee torens waar Boeings tegen kunnen vliegen, dus het moest wel over dat andere belangrijke onderwerp zijn in Heijen en dat is Kyra-Belle.

Inderdaad, Gonda meldde ons “Kyra is loops” ! ! ! Laat ons baasje nu net een half uur van tevoren tegen Annemie van Kibbels aan de telefoon zeggen “neen,  er is nog geen één teefje van vorig jaar loops geweest” en dan vervolgde hij “Ook Belle en Hera waren heel laat de eerste maal loops. Belle zelfs pas op veertien maanden !”

Nu verwachten wij de eerstvolgende dagen en weken een reeks telefoontjes, SMS’jes of mail’s uit “den lande” met als onderwerp “ook hier een loops teefje. We gaan dat zker zes maal binnenkrijgen.

Enkel uit Veldhoven bij Kwispel en Kody en uit Booischot van Kiet gaan we misschien wel een mail krijgen, maar zeker niet over loopsheid.

We zijn blij voor Kyra en Gonda en Anton, Kyra is een dametje geworden, met alle voor- en nadelen vandien. In elk geval van ons krijgen ze alle een dikke proficiat met het mooie dametje. Zaterdag laatsleden was ze nog hier in vosselaar en kregen we te horen dat het met de gevoelige darmen uitstekend ging met het paardenvlees dieet. Nelly die ook bloed had getrokken voor kontrole van de bloedspiegel meldde ons gisteren ook dat daar alles “pico bello” mee is.

Wie gaat de volgende zijn ? Kiki ? Kona ? Kyra-Luna ? Kibbels ? Kato ? Je hoort of leest het hier binnen een tijdspanne van enkele weken !

Belle & co

De koe die lacht…

De koe die lacht, oorspronkelijk is dat “La vache qui rit” in ’t fransoos. Wij zijn er achter gekomen waarom dat koebeest al jaren lachend op dat doosje staat.

Zij lacht omdat onze baasjes haar smeerkaas al jaren lang gebruiken om de honden hun medicijnen toe te dienen. Tot nog toe lopen Belle, Hera en Heros er met hun vier poten tegelijk in dat ze niet met een snoepje beloond worden, maar wel een behoorlijke portie chemie te slikken krijgen.

Zeg nu zelf, als je op die manier iemand kan foppen, dan heb je een reden tot lachen. En dan is het nog eens goed voor de gefopte erbij !

Ondertussen ligt onze gefopte Heros nog wat verder te dutten in zijn bench, waarschijnlijk heeft ‘m vannacht weer moeten werken in zijn dromen in is hij daar nu weer dodelijk vermoeid van.

Van de ziekte van gisteren is nog weinig te merken. Toch blijven we hem ook morgen zijn medicijn nog toedienen. Dit voornamelijk om toch Hera maar niet te besmetten nu ze zes weken en half ver is in haar dracht. En van chemie zijn we een beetje huiverig, zelfs al is het als genezend spul. Goed voor pups in de maak kan het nooit zijn !

En morgenvroeg lacht de koe alweer als Heros zijn volgende pil toegediend krijgt !

Belle & co

Snel beterschap voor Heros…

Zo snel we deze middag met Heros richting Hoogstraten “vlogen”, zo snel was “onze grote”, soms ook onze dikke genoemd genezen. Zijn pikuur was nog maar amper uit zijn vel of het kwijlen was al gestopt.

Goei spul die pikuur was de uitleg van onze baas die dat met een brede smile van opluchting zegde. Hij was er dan ook niet gerust in geweest. Zo kwijlen dat het in straaltjes uit Heros zijn bek liep was bij ons tot nu toe ongezien en dus uitermate onrustwekkend.

Het baasje was dan ook echt opgelucht toen hij, eens terug thuis,  aan het tapijtje in de koffer kon zien dat Heros helemaal niet meer gekwijld had. In het heengaan was de ganse koffer onder gekwijld. Het was werkelijk ongezien zo nat !

Hij is deze namiddag mee gaan wandelen met het baasje die elk van ons afzonderlijk mee heeft uit genomen. Heros heeft onderweg een nieuw vriendje gemaakt. Wij ontmoetten een mevrouw met een oud Keeshondje en een jonge Zwitserse herder van vier maanden oud, zo’n mooie spierwitte !

Zoals steeds is Heros dan de Heer die altijd galant is in het spel en dan ook veel toeliet van dat jonge Zwitsers geval. Het was echt mooi om zien hoe hij dit teefje haar gangen liet gaan. Zo jong nog en dan die grote Drent van 38 kilo al aan de haak willen slaan. “De jeugd van tegenwoordig hé” was de commentaar van het baasje .

Deze avond hebben we een lichte menu voor Heros samengesteld. Terwijl Belle en Hera weer Ree en Ever voorgeschoteld kregen, was er voor Heros wit vlees van kip met aardappel/ wortel “stoemp”. Wat te verwachten viel gebeurde dan ook… alle drie wilden ze Heros’ kom ! Maar ’t vrouwtje is er als een strenge “gendarm” gaan bijstaan en heeft er voor gezorgd dat Heros zijn dieetmenu gans zelf kreeg.

Morgen en overmorgen krijgt hij telkens bij zijn “ontbijt aan bed” nog twee pilletjes met iets lekker om er voor te zorgen dat hij de pilletjes zeker binnenkrijgt. We hebben er wel goed inzicht in, het is geen moeilijke bij het pillen slikken !

Belle & co

Maagontsteking…

Bij Heros is een van de redenen dat het “ochtendbericht” op dit blog zo laat verschijnt.

Daarstraks moest Heros overgeven,  nu gebeurt dat wel eens meer als je drie honden in huis hebt . Meestal is het zoals nu op een tapijt.

Het hoofdbestuur spoedde zich dus met de gele slijmerige boel op te kuisen, maar vlak daarna begon Heros ook overvloedig te kwijlen. I die mate dat de bazen er echt niet gerust in waren en dadelijk Nelly belden en nadien naar onze andere dierenarts Aline in Hoogstraten.

Daar kon het baasje dadelijk terecht met Heros en na een grondig onderzoek bleek dat Heros een maag infectie heeft opgelopen.

Na een injectie te hebben gekregen stopte het kwijlen vrij spoedig en hebben we pillen voor morgen en overmorgen meegekregen.

Licht verteerbaar voedsel  staat vanavond op zijn menu en we dienen hem in ’t oog te houden of zijn gedragingen normaal blijven.Nu ligt dhr. Heros te ronken in zijn bench nadat hij samen van het baasje zijn boterham de helft heeft opgegeten…

We hopen dat hij tegen vanavond terug beter is, blijkbaar heerst er een epidemie met dezelfde symptomen volgens Aline. We hebben er het raden naar waar Heros het heeft opgelopen en hopen maar dat hij het niet doorgeeft aan Belle en zeker niet aan Hera ….

Belle & co

Wandelen met hun toekomstige pup

We zijn deze namiddag gaan wandelen, in een gebied dat alleen Heros kon kennen want die is in dat gebied ooit de Toller Frick mee gaan zoeken.

De familie Wouters uit Oud Turnhout had ons uitgenodigd om eens te komen wandelen bij hen in de buurt. En laat dat nu onze favoriete bezigheid zien.

Nico, Hilde en de kinderen zijn in blijde verwachting van een pup van onze Hera en het leek ons een goed idee van hen te laten kennismaken met wat een Drent zoal uitspookt op een zondagnamiddag. Dat deze familie dat al had kunnen ontdekken op de terugkomdag in januari zijn we uit makkelijkheids reden even vergeten !

Dat zij weer grote ogen van verbazing hebben getrokken is niet meer dan normaal. Kennen jullie nog een ras van honden die na vele jaren hun bazen en hun toekomstige bazen zulke ogen laten trekken ?

En of dat we een demonstratie hebben gegeven van vinnig zijn, van ons uit te leven in het water van de vennen die we langs kwamen. Dat we ons kletsnat in het losse zand hebben liggen rollen was niet in het scenario voorzien maar we hebben dat geïmproviseerd. En dat we ons dan kwamen schudden vlak naast hen vinden wij niet meer dan normaal. Wij hanteren de norm, wij nat , iedereen nat !

Dat de pups die Hera in zich draagt echte waterratten gaan worden zou ons niets verbazen. Ze hebben alleszins vandaag hun doop al gekregen.  Nu is Hera wel rustig geweest alsof ze het zelf aanvoelt dat ze nu wat kalmer aan moet doen. Maar geamuseerd heeft ze zich zeker, meer dan anders zelfs

Wij hebben ons in elk geval,te pletter geamuseerd en wij willen terug naar ginder gaan wandelen !

Belle & co

Kraaien ! ! !

Alles is vandaag later… dat ligt aan ’t baasje die alweer van deze morgen in de weer is voor van alles en nog wat.

Zo onder andere de kraaien die hij deze morgen gaan ophalen is bij Leo. Leo is wel bekend bij de wandelaars die de kaawpollekeswandeling al hebben meegemaakt. Het is hij die samen met Louis, (de moppenleverancier) de wandelaars al vier maal naar de jenever– en fruitsapkraam van ons baasje heeft geleid.

Leo is jager en tijdens de voorbereiding van de wandeling kwam het zo ter sprake dat honden niet graag kraaien apporteren maar dat Hij, Leo, wel enkele kon leveren.

Een hond die een kraai of ekster apporteert die brengt alles mee is de uitleg van de ervaren jagers in ons Drentenmidden.

Vermits het baasje op 21 maart weer aanvat met de jachttraining, nu met Heros, wilde het baasje dan ook wel enkele kraaien om Heros, eens hij het apporteren* goed beet heeft, ook eens een kraai te laten binnenbrengen. Gisterennamiddag kreeg het baasje het telefoontje dat er vijf kraaien op ons lagen te wachten in Beerse.

Inmiddels heeft het baasje die al naar de diepvries verhuisd als waar die nu “ijskoud” ofte “cool” liggen te wachten dat ze nog eens mogen uitvliegen op de training of wanneer we zelf gaan oefenen.

We zien wel wat het gaat worden met Heros en zijn jachttraining…

Belle & co

*Apporteren is niet Heros sterkste kant, die zegt al na één of twee beurten “wat je zelf wegwerpt, ga je zelf ook maar terug ophalen”, foert baas !

Het was inderdaad zo…

En het was zo… onnoemelijk druk voor de bazen. Het baasje begon al met het wildvlees klein te snijden zodat het makkelijk over drie eetkommen kan verdeeld worden. Daar is hij een hele tijd mee bezig geweest en we zijn er bij gebleven om zijn werk nauwgezet te controleren. We weten precies dat hij in elk zakje 300 gram vlees heeft geschept en daar heeft hij 200 gram kookvocht bij gekieperd. We staan al te likkebaarden bij de gedachte alleen.

Dan is het hoofdbestuur inkopen gaan doen. Er was namelijk vergadering van het bestuur van de Belgische Drenten vereniging bij ons thuis gepland. En ook Gonda , Anton en Kyra , zouden bij ons langskomen om Nelly te ontmoeten voor een evaluatie van Kyra’s eliminatie dieet.

Voor Gonda & co bij ons aankwam is ons baasje nog drie toeren gaan wandelen. Met elk van ons afzonderlijk. Dat komt omdat Hera gisteren toch wel moe thuiskwam na een normale wandeling. Sinds vandaag doen we dus aangepaste wandelingen voor ons drachtig toekomstig moedertje…

Het baasje heeft dan voor al de hongerigen rond de tafel, Gonda , Anton en de helft van het Drentenbestuur (die kwamen van een veldwerkwedstrijd in Hilvarenbeek) croque monsieur op tafel getoverd. Het was wel geen driegangenmenu maar er is toch lekker van gesmuld. En het erge is… er zijn geen kruimels van tafel gevallen.

Gonda en co zijn dan terug naar Heijen vertrokken met een koelbox paardenvlees die het baasje voor hen in de Makro had gekocht en ondertussen bij ons in de diepvries had geparkeerd. Ennhij had er nog een verrassing voor Marian’s Arnhemse meisje Kiki bij ingestopt. Kiki en Kyra gaan elkaar toch volgende week weer ontmoeten bij een wandeling. Dat komt dus ook weer goed !

En morgen komt er weer een drukke dag ….

Belle & co

Druk vandaag…

Gisteren is het baasje zoals al gemeld aan het koken gegaan. Ree en everzwijn zijn in de grote “Weckpot” gegaan en zorgvuldig en lang genoeg gekookt om alle mogelijke virussen definitief naar de virussenhemel te verwijzen.

Vandaag is alles genoeg afgekoeld om versneden te worden in makkelijk te gebruiken porties. Want dat is een punt van eer voor onze baas dat ieder ons drie krak evenveel te eten krijgt. Zeker als het om zulke lekkernijen gaat als ree en everzwijn.

Daar is onze baas weeral enkele uurtjes mee “zoet”. Het kookvocht, wat wij al zeker zo lekker vinden als het vlees zelf heeft hij ook apart gehouden en heeft hij verdeeld in zakjes om normaal ijsblokjes in te maken. Ook weeral om reden van makkelijk ieder een gelijke portie te kunnen geven. Er staan ons nog lekkere dagen voor de boeg dank zij “de Luc” die gisteren ons baasje telefoneerde vanuit Duitsland, dat er volgende week nog lekkernijen staan aan te komen .

We kunnen er eens mee lachen en soms zeggen wij (met een lach) dat wij toch echt wel een zwaar hondenleven hebben… We zouden daar jullie mening wel eens over willen horen of er bvb nog honden zijn die het erger te verduren hebben wat betreft verwennerij ! ! !

Belle & co

Huiswacht…

Het is weeral weken geleden dat we nog eens een avond “huiswacht” hadden. Het hoofdbestuur was uitgenodigd om een late verjaardag mee te gaan vieren.

Een heel goede vriendin van de baasjes had ook de kaap van de 60 gerond en nodigde onze baasjes mee uit voor een etentje.

Nu is het zo dat de baasjes ons nooit mee op restaurant nemen. Vroeger, heel vroeer blijkt dat met Bas wel het geval geweest te zijn maar met drie loebassen als wij doen ze dat niet. Er zouden wel eens mensen kunnen zijn die dat niet zo graag hebben en dus… is het dan huiswacht tijd voor ons.

Soms gebeurt het wel eens tijdens de zomer dat we mee op een terras van een cafe mogen. Maar dat is ook al meer uitzondering dan regel.

Blijkbaar hadden de baasjes lekker gegeten, zij waren ook best vrolijk toen ze terug thuis kwamen, of is daar wijn een oorzaak van ? Het baasje was “BOB” geweest, dat was wel duidelijk. Zou BOB bij de baasjes ook “Best of Breed” ofte beste van het ras betekenen ?

Belle & co

Mop van de dag zegt Lewie…

Jantje gaat met z'n vader en moeder naar het circus en in de pauze gaat
vader iets te drinken halen. Jantje loopt met z'n moeder langs de
stallen waar ze bij de olifanten komen
"Wat daar aan die olifant hangt, wat is dat?" vraagt Jantje aan z'n moeder.
"Dat is zijn slurf." zegt moeder. "Nee, daar in het midden."
"Dat is zijn staart." zegt moeder.
"Nee," zegt Jantje, "daar in het midden, onder zijn buik."
"Oh, bedoel je dat," zegt moeder met een rood hoofd, "dat is niks!"
Als zij weer terug zijn bij de tent, komt vader terug met cola en koffie.
Toen dat allemaal op was nam Jantje zijn vader meenaar de olifantenkooien zei: "Wat daar aan die olifant hangt, wat is dat?"
"Dat is zijn slurf." zegt vader. "Nee, dat bedoel ik niet.
Én ik bedoel ook niet zijn staart. Dat DAAR, onder zijn buik."
"Oh, bedoel je dat," zegt vader, "dat is de olifant z'n penis."
"Zijn penis?" zegt Jantje, "maar toen ik het mama vroeg, zei ze: oh, dat is niks."
"Ja," zegt vader,
"MAAR MAMA IS VERWEND!"

L.M.