Oorlog en Vrede

Amor het Liefdesengeltje

Was op Amor kleine liefdes Engeltje niet meer bedacht;
toch had ik het kunnen weten, toen ik hem gisteren sprak!
Hij wilde meer Liefde in mijn lieve huisje gaan brengen;
Na mijn gedicht, kreeg Amor mij ook weer in zijn Macht!

Was vannacht even na 12, toen Amor mij een pijl bracht!
Nooit gedacht dat Amor zijn pijl mij zo hard zou raken;
mij het schild om mijn hart, nu zo hard zou gaan kraken!
Nooit gedacht dat hij zou raken met een pijl met kracht!

Amor brak mijn pantser, nu geworden zo hard als steen!
Merkte dat ik met pijn, liefdeloos uit het leven verdween!
Werd nu zo stil en zwijgzaam als een donkere ijzige rots!
Ja probeerde in de harde politiek te behouden min trots!

Probeerde te leven met alles wat het leven nog kon geven!
En wat ik aan liefde kreeg, nog wat liefde terug te geven!
Amor zag; dat ik bezig was nu uit het leven te verdwijnen!
Nee, dacht Amor; probeer je nu als dood te verschijnen!



Auteur:Adrie.30.8.2014Copyrigt.

een van Mozart zijn melodie

Och Dichter, wat zwoegt en slooft gij nog zo laat in de avond;
ziet gij niet dat het Daglicht valt bij de naderende avond-pond;
en een donker avondkleed nu neervalt voor de voeten van God!
Ja je hart maakt natuurlijk nog snel een dicht vol vrolijke trots!

En ik weet ook; dat je de zandloper des levens voor wil blijven;
daar je ook weet dat de loper zich vult met gestage regelmaat!
Je ziet zo het leven door de loper, heel langzaam voorbij gaan;
natuurlijk heel dom zou zijn als je het leven vroeg afnemen laat!

Mijn armspieren zijn nog licht in beide weer zwoegende armen;
terwijl ik met de loper mee, langzaam mijn leven zie verglijden!
Als oefening, laat ik soms hangen, beide armen naast me wijd;
zo laat ik moeheid in de armen, steeds weer ontspannen vallen.

Zo gaat de Nacht me vaak de armen ontspannen heffend voorbij.
Terwijl de nacht van me afduwend, komt de dageraad naderbij!
Bij daglicht, zie ik dan weer het kabbelende water van de Vliet;
wat dan aanhoort als heel liefelijk een van Mozart zijn melodie.

auteur:Adrie.23.8.2014@Copywricht.

Van alle Vrouwen.

Lieverd; jou liefde het beste wat in mijn leven kon overkomen;
ook al vonden buren; dat onze liefde niet verder mocht gaan!
Alleen de gedachten van afscheid; doet me al ontzettend pijn!
Heb jullie agressieve daden ook zeker niet serieus genomen!

Moment van scheiden, zal alleen maar door de dood komen!
Wie is zij; dat Buren de zoete vruchten, weg willen plukken?
Wie is zij dat zoveel kwaad in ons leven lijkt te gaan komen?
Een doelloos kwaad, waar men van hoopt dat het zal lukken!

Voor het kwaad lijkt het nog steeds op een doelloos streven;
van een positief einde voor jullie; kan men nog niet spreken!
Steeds eerlijk en trots zo zijn steeds onze woorden en daden!
Zelfs felle donder, regen, bliksem en vele felle hagelvlagen;
veranderde alleen onze weg met veel bloemen van volmaking!

Van alle vrouwen; heb ik jou steeds het meest heb lief gehad;
nee Lieverd; wij kennen en deppen nog het meest onze smart!
Jij was het die ziekte leerde te maken tot deel van mijn hart;
accepteren ziekte; tot deel van in mijn hart aanwezige smart!


auteur:Adrie van Gansen.22.8.2014.copyright.