Vrijdag 14 augustus 2015
Een vuist op tafel
Een vuist op de tafel
Sloeg vanmorgen weer even met de vuist pijnlijk hard op de tafel;
vroeg oogartsen inzicht; maakte mijn schrift nog hard en rafelig.
Leek op een doek, lang gebruikt voor het vaak poetsen der tafels.
Werd gehoord door een jonge arts alles af vegend van al de tafels
Zorgvraag mijn verdriet die ik eens met een zielknijper wilde delen;
deel de nacht vaak alleen met van dat schreeuwend duivels verdriet.
Mijn geest vraagt dan niet om vals te zingen van een Leek zijn lied!
Mijn ziel vraagt zich dan af, wil afval ook niet gieten in jullie kelen.
Ach God; laat ik dan ook niet terug gieten het vele kwaad der kelen;
maar ook ziji blijven gebukt; al doen zij nu nog zo vrij en onbewogen.
Ben en blijf ook afhankelijk van mijn vroegere dames en heren logen.
Die alles vegen en passend maken bij ieder zijn overblijvend hoopje,
Nog hoopjes, die nu worden gepast in waar ik nooit een draad in zag;
dan wordt het steeds een naald waar weer een draad in moet passen.
Heb jullie nodig;kracht die jullie misschien bij je draagt of of droeg.
Nee, heb jullie nodig; al wordt het misschien wel heel veel zwoegen.
Auteur:Adrie.
