Zondag 27 augustus 2017
Onze vervuilde Aarde
Onze vervuilende Aarde
Als de Hemel gezondheid en schrijvers pen ons nu scheiden laat;
ziet dan ook niet dat veel mensen verdrietig naar de schriften roepen!
Veel lezers zeggen nu; ach Adrie wij zullen nu wel wat gaan staren.
Zal je missen je droomwereld; al zoveel van jou en onze vele Jaren.
Leerde ons anders te kijken en luisteren naar veel dingen en geluiden.
Storm en regen leerde ons, horen en zien, het tikken tegen de ruiten.
Merken dat de wind en wolken ook later weer langzaam zullen gaan.
Ach ja die donkere wolken zijn meestal weer langzaam heen gegaan.
Ja; ik moet zeggen; mijn gezondheid doet in vervelende situaties stom;
te moeten gaan, en dan te zeggen ik kijk en niet meer jullie terug om!
Weet het: verschrikkelijk; maar die ziekte trekt me naar de afgrond.
Trekt me met zijn vieze gulzige mond, gulzig naar de diepe afgrond!
Zie ook steeds weer onheilsboden veradelijk om me heen gaan staan;
Nu staan die boeken vol over toenemende vervuiling waarin we staan;
De vervuiling van onze Aarde, iets wat ons allemaal heel lang aan gaat!
Dit is een probleem wat ook mij tot mijn dood steeds aan blijft gaan!
Auteur:Ad van Gansen27-8-2017.
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:15
Reageer op dit bericht
