Hartkronkels

Woensdag 30 oktober 2013

Het Liefdeswoord

Het Liefdeswoord.

Voelde me weer even een schrijver, schrijvend in eenzaamheid;
maar die zich nu bewust werd van hoe eenzaam hij nu schrijft.
Mijn hand lag zwaar, en drukte, de dichttekst bijna in stukken;
liet in mijn gevoel zien; dat onze liefde dreigde te mislukken!

Heb ik iets in onze liefde met haar dan even zo zwaar gevoeld;
of schoot Amor, dan even dronken stevig naast zijn liefdesdoel?
Ja, Amor zijn hand lag zwaar, drukte ons hart bijna in stukken,
waardoor het goed op doel schieten,bijna dreigde te mislukken!

Had het gevoel, waren even zonder ons verliefd Hart en Ziel!
Hadden daar door wel bijna onze poorten voor altijd vernield!
Toch sprak ons Hart niet van negativiteit die ons even verstoort!
Nog steeds sprak trots van beide; nog steeds het liefdeswoord!
auteur:Adrie.30.10.2013.Copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 20 oktober 2013

Herfst of waren het zomerse dagen

Herfst; of waren het zomerse dagen?

Mijn heerlijk Dichters leven, dat wil mijn ziekte nu eindigen!

Een nog sprankelend lichaam, dat wil God maken tot lijk.

Zie in mijn leven; alleen maar weer die woorden te vinden;

en dan zou mijn kist en graf me voor altijd gaan beperken;

ook geen mooie woorden en inkt meer, om mee te werken!

Zit nu te genieten, van een eekhoorntje dat eet uit de hand;

Geniet van mijn vrije tijd, daar geniet je toch ook wel van?

Nee ik zeg niet, dat ik de economie en Politiek leuk vindt;

als ik dat nu zou zeggen; dan ben ik toch ziende blind!

Nee, al lijkt het nog zo heerlijk, bij de Engeltjes daar boven;

ik wil nog niet zijn. een lijk in een houten kist in de Kerk!

Iedere morgen,; doe ik ramen en deuren voor ieder open!

Als de Dagenraad mijn Dichtersgroet, maar even raakt;

dan zijn eventuele boze woorden, snel schoon gemaakt.

auteur:Adrie.20.10.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:05 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 oktober 2013

Waarom een

Waarom een “Vriendschap” nooit wordt.

Deed vanmorgen de ramen wat nieuwsgierig open;

niet echt een najaarsdag; geen grauwe dichte mist!

Hoor buiten, Buur al fluitend de stappen naderen;

Adrie niets geen najaar; geen koude of dichte mist.

Andere jaren droegen we de zon al lang ten grave;

maar schijnt nu ginds nog lustig aan de Horizon!

Nee, we hoeven hem nog niet ten grave te dragen!

Ook Winter zijn vriendjes, houden veel hun mond!

En dan kom je laat als door mijn nog slapend brein;

ik het vergeet; om samen, nu de bladeren vergaren!

Ik hoorde zijn ruimen te laat om te zien als het sein;

dit zijn gegeven momenten, om een hart te raken!

Later proberen te achterhalen. tegen beter weten in;

waarom er met mensen geen goede vriendschap was

omdat ik heb laten schieten; wat toen had, nog zin!

Dan kijk je naar vriendschap, wat er nooit echt was!

auteur:Adrie. 20.10.2013,copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:28 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 oktober 2013

Indiaas Kindslaaf

Indiaas Kindslaaf

Soms roept mijn pen , even tot even stilte....

En rijzen er onbedwingbare hoge bergen.....

Geen geluk wat mij dan nog kan sterken....

Maar die afstand van jullie liet me rillen....

Genezing door Artsen ga ik niet geloven.....

Kan geloven dat mijn armen vleugels zijn...

Geloven dat ik genezen ben van alle pijn....

Houdt me niet het onvatbare voor ogen....

Maar lieve woorden kunnen veel winnen....

Soms maar simpel gebaar of oogopslag....

Of een veld mooie bloemen die daar lag....

Of lieve lach van een Indiaas kindslaaf.......

Of vermoorde kinderen in Libie die ik zag.....

auteur:Adrie.18.10.2013.Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 10 oktober 2013

Bonte Herfstkleuren

Bonte Herfstkleuren

Hoor de storm over de daken en stad heen gieren;

zag dat ze mijn tuin met noten en eikels versierden.

De Lucht zwart, de wind luidruchtig aan het slaan;

kijk even bezorgt of ik in de tuin alles nog zie staan!

Van mijn mooie herfstbloemen; veel neergeslagen;

enkele waren zelfs heel woest van de steel geslagen.

In Lente en Zomer gegroeid, nu snel plat gestreken!

De wind, die met de kleurige bladeren mooi tekent!

Zo wisselt alles met de herfst van kleur daar beneden.

Ja de herfst is ook mooi; daar wil; ik wel bij intreden!

Ja, de Natuur brak even met gisteren, en wil morgen!

Koning winter zal snel voor zijn kunstwerkjes zorgen

auteur:Adrie.10.10.2023.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 9 oktober 2013

Klaas Vaak

Klaas Vaak.

Mijn mond geeuwd, en voel me aan mijn slaap genegen,

om me aan Klaas Vaak en de nacht over te gaan geven
.
Het sluimerend licht; komt inval van de nacht al nader;

ook een kat brengt de nacht snel al een harde serenade!

Al het stadse gebeuren lijkt snel gulzig licht te drinken
:
om in hun slaap te rusten, of even te willen bezinnen.

Nacht, zegt mijn lief, terwijl ze met kus afscheid neemt;

even ritseling en dan gaan we ook in de nacht henen.

De dingen om ons stil, luisteren naar wat de nacht wil;

alleen het verleden komt me soms zeurend aan de oren;

ze wil dan weer ophoren; maar alles is nu echt verloren;

het is verdrietig verleden; maar stil wat je nu nog vindt.

Auteur:Adrie.9.10.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 6 oktober 2013

Een onbestemd gevoel

Een onbestemd gevoel

Mijn stemming lijd vandaag aan een onbestemd geluier,

het voelt in mijn geest; het is vandaag nu trager en luier.

Creativiteit is nu zeker geen onbestemd verkeerd woord,

gelukkig zijn er in mijn huis; veel materialen aan boord.

Ik neem snel een palet, penseel, verf en een nieuw doek;

loop stil en voorzichtig in de de schuur naar mijn poes.

Hoor buur en wat geluiden; zagen en wat geroezemoes.

Maar de zwarte poes licht stil, knort tevreden en soest.

Het lijkt of ze voelt, dat ik ze nu schilder zo onbedaagd,

ligt met haar golvende staart, niet ver van me vandaan!

Haar zwarte lijf, nu nog eens lief en lui naast me gestrekt.

Het wordt gestrekter, en het lijkt of ze de dag laat gaan.

auteur:Adrie van Gansen.6.10.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:59 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 oktober 2013

Zo is er voor ons echt maar een

Zo is er voor ons maar een.

Het Leven is geen leven van een tijd van om het even;

het leven is een leven waarin we om elkander geven;

een Leven waar ieder zijn verantwoording draagt;

niet alleen achter eigenwaarde en bezittingen jaagt!

Van vele, die in het Leven mij; de liefde verklaarde;

hoorden voor mij vaak mensen met veel hinderlagen!

Velen die tot aan mijn graf, achter hun erfenis jagen;

stop met uw vruchteloos gejammer, dat vele klagen.

De zon schijnt nu op lover hun geler wordende kruin;

de Herfst was met vriendjes naar het Land gekomen;

nu komt het lover weer vaak het zonnetje ten noden!

Nu wordt het zoeken, naar lach en ondeugend luim!

Ziet ge mij; kijk dan naar het altijd brandend vuurtje;

mijn gedichten vullen met een lach heerlijke uurtjes!

Zoals mijn Liefde tot mijn Vrouw verdrietig verdween;

zo wordt alles verleden; op Aard zijn er meer dan een!

Haar cadeau; ons mooi kind; zo is er toch ,maar een!

auteur:Adrie.5.10.2013.Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 3 oktober 2013

Onmacht in het Moederhart

Onmacht in het moederhart.

Hoorde haar aan, met een klein huilend jong kind;

door God, wat maanden eerder op Aarde geplaatst;

om met zorg en liefde als Man op de Aarde te staan!

Maar voor het teder nieuw kind; leek God nu blind!

Maar de Agent die haar vannacht zo verdrietig zag;

zag dat het kind huilend benauwd in haar wagen lag!

De Agent gaf het in onmacht; al verdrietig de zegen;

Blijf leven; groei, bloei en blijf in dit mooie leven!

Wordt van dit nare virus en benauwdheid bevrijdt!

Vrouw wis snel je wanhopig vloeiende tranenregen;

Het verdriet;hulp werd door God nu bijna vergeten!

Verdrietig, haar grote onmacht; in het Moederhart!

Auteur:adrie.3..10.13.
Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Berichten van 1 oktober 2013 tot 31 oktober 2013

Het Liefdeswoord

Herfst of waren het zomerse dagen

Waarom een

Indiaas Kindslaaf

Bonte Herfstkleuren

Klaas Vaak

Een onbestemd gevoel

Zo is er voor ons echt maar een

Onmacht in het Moederhart

Meer van Hartkronkels