Zondag 16 september 2018
Soms van heel eenzame verte
Soms heel eenzame verte.
Als ik toch mee naar de Hemel mee mocht nemen,
mijn lieve Vriendin die zoveel Vreugde kan geven.
En de door haar gegeven bloemen lucht en rust,
haar heerlijke liefde waar ze me vaak mee kust.
Als ik haar min en zie, hoe hoger klinkt mijn lied!
Zonder haar kan de verlatenheid me beklimmen,
zónder haar, kunnen gedachte somber klinken.
Mi,n ogen laat ik dan bij het gemis in de verte zinken.
Steeds hoger klinkt soms bij het gemis dan mijn lied.
hoe ver kunnen gedachten gaan, ver als gedachten zien!
Maar toch eenmaal is zij daar wat gedachten zeggen,
heerlijk , daar de wolken mijn gedachten soms legt.
Auteur:Adrie van Gansen.16-20-2018
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:11
Reageer op dit bericht
