Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog
akke.beakke.be

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 1 september 2009 tot 30 september 2009

Zweven als een meeuw






Laat je zweven als een meeuw


Er zweeft een meeuw boven de Oceaan,


hij laat zich wiegen door de thermiek,


stijgt, daalt, stijgt, en daalt en daalt,


denkt niet; als ik de overkant maar haal!



Zacht hebben de wit geklotste golven,


me in een verdrietige sluimering gekust,


voelde me dan door gedachten bedolven.



Mijn leven doortrokken met ziekte en dood,


geluk lijken restanten die me overschoot,


maar de tranen die je "waarom" steeds vergoot,


blijken later weer van iedere zin ontbloot!



Image and video hosting by TinyPic

Foto by Pascal Vynkce

auteur:Adrie.29.10.09.©
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:51 Reageer op dit bericht

Helende ogen






Helende ogen.


Waren het je ogen lichtend vol kattenkwaad,

of het flonkeren van onze hunkerende ogen?

Of was het Maria's ruischen van haar gewaad,

wat we hoorde op onze pelgrimstocht getogen!


Je liefde geeft een warme steunende gloed,

waardoor ik van het ene uur nu in het ander glijd,

houdt in mijn hart de armen vol liefde wijd,

of ik je steeds vol liefde in mijn armen droeg!


Ik zoek steeds weer onze liefde warmte en vrede,

wat zich uitstrekt als een niet te doven weelde,

nooit verflauwend maar altijd wonden helend,

onze liefde die dromen weer maakt tot het heden!


auteur;Adrie.28.10.09.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 18:47 Reageer op dit bericht

Een Goddelijk verzwinden






Een Goddelijk verzwinden

Onder de indruk van Lourdes zijn devote zeden,
een Wonderlijke nooit meer te vergeten tijd,
bewogen wij ons eerbiedig als tussen de Geesten,
opende ons hart zich voor elk wonder bereid.

Dragend in mijn rugzakkie als last veel verdriet,
waar ik nog geen plaats voor wist te vinden,
tot ik voeldde dat Maria me begreep en beminde,
een gevoel zo warm; een onnaspeurlijk gewinnen.

Wilde met mijn ziekte door bestaan, en kon het niet,
maar nu levend in Maria's Goddelijke gebieden,
voelde ik haar onnaspoeurlijk Goddelijke gewinnen,
een Goddelijk gevoel dat ons daar heerlijk verbindt.

Ik voelde U hand mijn rug even zoekend betasten,
en wonderlijk mijn schouders liefelijk ontlasten,
mijn last dragend naar waar U zich bevindt!

auteur:Adrie.13.9.09.©
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:45 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten