Hartkronkels

Maandag 23 november 2009

SOMBERHEID

SOMBERHEID

Hoe simpel en somber de Politieke kleuren;

de groene, paarse, rode en de blauwen.

Dit alles was mijn Land- en is 't nu niet meer!

Alleen maar handen werkloos opengehouden!

Nu hoor ik alle dagen door; het werkloze klagen,

zelfs als ik s'nachtsmijn ogen heb dichtgeslagen,

dan nog kan ik U somberheid niet verdragen,

dan nog dringt U somberheid steeds op mij aan,

van het verleden die de weg der doden is opgegaan!

Maar er is schoonheid in het armoedigste bestaan,

wat zich dan steeds weer in mijn dromen openbaart,

waardaar ik steeds weer heel behaaglijk kan wonen,

letters, woorden en zinnen worden dan mijn onderkomem!

autreur:Adrie.23.11.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 11:57 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 november 2009

Gevonden afscheidsbrief

Gevonden afscheidsbrief

Een gevonden afscheidsbrief tot haar vriend.

Al die tijd heeft het daar liggen te wachten,

dat nat geweende verfromfaaid prop papier!

Niemand wist wat er op stond geschreven;

op dat nat gehuilde verfrommelde vel papier.

Dat er zo'n vreselijke pijn op stond geschreven,

en nu door de wind stijgt, daalt en weer valt.

Niemand heeft nu weet van het grote leed,

wat er nu omgaat ergens op deze planeet.

Hangende handen, lusteloze vermoeide voeten,

ze slenteren nu omdat ze verder moeten,

geen weet wat hij ooit moet hebben gezaaid,

maar wat hij nu oogst zijn verdorde bladeren!

auteur:Adrie.3.11.09©

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:33 Reageer op dit bericht

Maandag 2 november 2009

Een serene groet

Een serene groet

Mijn wandeling langs de gladgeschoren tuinen.

De oktoberbloemen gaven me een herfstgroet;

heel sereen onder de herfststorm zijn fluiten.

Een vreemd teken dat ik niet goed verstond,

dat wonderlijke bewegen van hun tedere mond,

een teken van liefde en een zacht verdriet,

om mijn verdriet van het zonnetje zijn verschiet!

Toen was het net of een paradijsvogel van heel diep;

voor mij even ontwaakte die eerst stilletjes sliep,

en met een sereen geluid even aan het zingen ging,

voor mij en een ieder, even een warme herinnering!

auteur:Adrie.2.11.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:50 Reageer op dit bericht

Maandag 2 november 2009

Regen in mijn kop

Regen in mijn kop

Deze ochtend druilt de regen in mijn kop,
ook de smid slaat er met zijn hamer op!
De regen gaat dan mijn leven ontbinden,
gedachten en gevoelens gaat ze verslinden!

Wat geweest is, is verleden; is nu weg,
maar het is geen leven wat er nu staat.
Alles is in van mijn oude leven nu gewist,
alleen alles wat er nu is ;blijft ongewis.

Iedereen heeft iemand nodig in het leven,
maar niets in mijn leven is nu beklijft,
of moet eerst alles echt verloren zijn,
en wordt het toeval, die de wet voorschrijft!
auteur. Adrie.2.11.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 11:23 Reageer op dit bericht

Zondag 1 november 2009

Knapperende vuurtje

Knappende vuurtje

De herfststorm is eindelijk rustig gaan liggen,

de roestige herfstbladeren opeengeblazen!

Toont een meisje de paddenstoel die ze vindt.

De Kastelijn pookt het vuurtje in de kachel;

knort en mort vriendelijk wat binnendsmonds;

terwijl wij genoten van een glaasje pons!

Het vuurtje knapte gezellig duizend klappen.

Klinkt als op de zang van mijn knorrende maag,

heerlijk de warme brood en ham die voor me staat!

Want zelfs de mooiste muziek overwint dit niet,

zelfs al zingen de mooiste Elfen het prachtigste lied!

Hoor de herfstwind zijn deun weer gaan huilen,

terwijl hij snoeihard langs de bomen waait!

Nee de herfststorm toonde ons geen medelij,

en tracht onze mooie zomerherinneringen te vervagen.
©

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:55 Reageer op dit bericht

Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

SOMBERHEID

Gevonden afscheidsbrief

Een serene groet

Regen in mijn kop

Knapperende vuurtje

Meer van Hartkronkels