Hartkronkels

Donderdag 30 januari 2014

Iets moois voor alle tijden

Iets moois voor alle tijden.

Hoe tijdloos was nu de schillenman met kar en Paard;
die samen met gillende kinderen door de straat gaat!
nee,hoe rustig de voerman de tijd nu vervliegen laat!
Heerlijk om te zien, dat was weer foto's en inkt waard

De man kijkt naar mij en de paardenvijgen op de weg;
denk dan, wat kan het Leven toch heel erg mooi zijn!
Laat vriend en vijand, mijn gedachten eens schrijven!
Zal men lezen, dat ik genot naar de Hemel liet stijgen!

Als je goed kijkt, zit zelfs de schoonheid in het kleine;
wat zich dan vaak als heel mooi en groots openbaart!
Dat is dan wat een Dichter ziet en voelt als hij staart Dan is is het vaak heel mooi doch iets van alle tijden!

Auteur:Adrie van Gansen.30.1.2014.copywriting

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 29 januari 2014

De Seizoenen

9

De Seizoenen.

Er hingen grauwe donkere wolken over Stad en Land;
als een gordijn, voor ons die wat meer uitzicht wilde!
Ik voelde me door de Winter opgesloten; om te gillen!
Een grijze nevel, die de Wereld geen kleuren meer gaf!

Het was geen koude Winter,wel een die veel water gaf!
De eerste kou, gaf ons met mist wel 'n kristallen blad,
en maakte zo voor elk wel een mooie kristallen schat!
En bij het zien van de schat, werd alles nu klatergoud!

Het zijn wel kunstwerkjes niet voor een eeuwig leven;
Koning Winter heeft ze voor warmte in je hart gegeven!
Als je het wil zien, wordt je Hart weer warm gemaakt!
Als je het niet ziet; wacht dan op wat de Lente maakt!

Met de Lente worden weer Bloemen,vruchten gemaakt!
IJskristallen, bloemen, zie je in andere seizoenen staan.
Zoals schilder en dichter ze voor U weer wat evenaart!
Dat is wat de Natuur al Eeuwen lang voor ons maakt!

auteur:Adrie.29. 1.2014.Copywrtiting

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 januari 2014

Zijn dode Maatje

Zijn dode Maatje!

De man zei met wat hese stem; zijn hondje was net dood;
zag hem heel veel tranen plenzen in de aanliggende sloot!
Als ik de verkoper van mijn hondje zie; sla ik hem dood!
Met zijn makker dood; werd er iets in zijn hart geroofd!

Maar wat voor hond was het? Als ik; door vele vergeten;
ben steeds door mij in mijmering bij het graf neergezeten!
De stilte laat smaken; de hardheid van leven en de natuur;
het leven kan zoet smaken, maar vaak ook heel erg zuur!

Hij drukte zijn handen naast zijn dode maatje in het zand;
en sprak nu tot zijn dode Maatje teder zacht, lief en teer!
met een gevoel, zo verdraaid eenzaam en nu zo stillekes;
ik voelde nu ook over mijn lijf en rug, van die rillekes!

auteur: Adrie.17.1.2014.copywriting.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 januari 2014

Woeste geluiden in het Bos

Woeste geluiden in het Bos.

Voel de Herfststorm hard en koud tegen mijn rug aan gieren;
bonkt met reuzen handen, al waren het van die boze stieren;
slaan krachtig; door het Bos, al waren het Toreador stieren;
gejaagd door een Toreador; wil gespietst zien; zijn stieren!
Woester, hoor ik nu ook de bomen in het Bos aan het gieren;
lijkt te komen uit zwarte wolken, en Herfststorm zijn werk!
Hij wringt de wolken samen tot een dreigend zwarte zwerk;
In aanzien van Maan, deed de wind het meest van het werk.

Als ik over grenzen van Storm ga;ben ik niet bij mijn verstand;
als ik die grens doorbreek; heb ik mijn ongeluk in mijn hand!
Kan me beter even verstoppen, of Kabouterdeur aankloppen!
Klop tegen een deur, voor mijn hart nu het ergst gaat kloppen!

auteur.:Adrie.10.1.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:02 5 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 9 januari 2014

Willen we onsterfelijkheid?

Willen we onsterfelijkheid?

Wat zou ik bij de miljoenen dichten lezers op deze Wereld;
graag velen; met mijn dichterswoorden willen gaan delen!
Maar mijn Ouderdom zou dan ook mijn gelaat laten slijten;
waardoor ook de dames steeds verder van me gaan wijken!

En Liefde hoort bij mij; zoals dichten, zingen en beminnen;
ben bang, dat bij ouder worden mijn lippen zullen trillen;
tot een krakende stem en wat trillende lippen bij mijn lach;
bang dat mijn trillende stem tot beleefde stilte gaan dwingen!

En dichten, zingen hoort bij mij, van mijn prille kinderjaren;
toen mijn Ouders met dichten en zingen mij lieten bedaren;
dichten hoort bij mij; zoals armoede bij ziekte en/of Oorlog;
maar dichten en zingen Oogst gelukkig altijd blijheid en lof!

auteur:Adrie.9.1.2014.Copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Berichten van 1 januari 2014 tot 31 januari 2014

Iets moois voor alle tijden

De Seizoenen

Zijn dode Maatje

Woeste geluiden in het Bos

Willen we onsterfelijkheid?

Meer van Hartkronkels