Vrijdag 22 mei 2015
Een oud deuntje van ons aller Wim
Een oud deuntje van ons aller Wim...
Als we op een mooie Pinksterdag klinkt er vrolijk door mijn hoofd...
Ja het gevoel wordt wel wat gedempter, als ik die zeurende pijn voel!
Ja er zeurt een naar binnen groeiende talgklier; een wat lastig gevoel
Huisje-boompje-beestje kwaal, je gaat er gelukkig niet snel aan dood!
Herinner de deun ook aan vaders fietstochtje, met kroost door het bos.
Zocht met vader dennenappels, om morgens de kachel te doen branden!
Uit het hout vonkte dan in de kamer ook de dierbare gloed uit de haard.
Deze haard wist beter dan nu de radiators, het welkom thuis te bewaren.
Jammer dat Vader het lot van de smaak van alcohol zich toen smaken laat.
Snel trok droefheid in het huisje-boompje-beestje huis toen een bitter spoor.
Wat bij de ouders niet meer naar liefkozing, doch meer verdriet ging leidden.
Steeds minder warmte tussen beidde, en wat hun liefde bracht tussen beiden.
Vele reddingspogingen zijn er over en door wegen en tunnels met hun geboord!
Als kind bracht het vaak veel onrust, peinzen en bladeren om vol te schrijven;
probeerde als kind ook al hun liefdesband met stukjes weer aan een te lijmen.
Hoop nu dat de Lente niet alleen de winter maar ook mijn koelte verbreekt .
en de Natuur weer met zijn alle weer mooie en warme kleuren gaan tekenen.
Auteur:Adrie.22.5.2015.@
