Hartkronkels

Zondag 4 januari 2009

Het Hof van Eden

Het Hof van Eden

Als ik in de zomer de duffe en warme stad ontwijk,

dan is het strand het eerst waar ik aan denk en kijk.

Ik baad me dan in die heerlijke Ochtendkoelte,

en dweep dan met een lief in manenschijn!

Dweep en flaneer dan over strand en Boulevard,

waar ik dan geen last van mezelf of een ander vind.

En op het weidse naakte strand, mezelf dan op luxe betrap.

Dan hoor ik in gedachten als uit de hemel komend,

vaak een lied, ook al heb je veel gevoeld, gedacht en geleden,

Toch waan je jezelf nu, in het nieuw geschapen; ,,Hof van Eden”!

Al had ik nog niets gehoord of geproefd van het heerlijke windgezucht,

dan nog voel ik me een mens, in een geheel nieuw geboren leven.

Een leven waarin lijkt, dat alles lukt,

en alle pijn en verdriet wordt weggeplukt,

in het nieuw geschapen Hof van Eden.

auteur:Adrie©.4.01.009

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:39 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 januari 2009

Poezen

Poezen

Er is iets wat me steeds aan het gedrag van poezen herinnerd,

Iets wat ik steeds weer opnieuw wil zien en ervaren.

Trots als phinxen zitten ze vaak voor zich uit te staren.

Is het hun eigenzinnigheid, wat ik zo in hun begeer.

Of is het mijn fantasierijke gevoel over Pharao uit mijn jongensjaren,

toen na-schools; boeken al mijn beste vrienden waren.

Of zijn het hun negen levens, hun heel goed toebedacht,

maar verder toont hun gedrag, met mijn wil geen samenhang.

De duur van negen levens, duurt me toch wel veel te lang!

Ze zitten daar, zo lijkt het wel, met spijkers vastgepind,

steeds stil en waakzaam op de zelfde plek.

Of ze loeren daar, of ze muizen als maaltijd kunnen vinden.

auteur:Adrie©.3.2009

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 januari 2009

Voorbije dagen

Voorbije dagen

De wereld weer minder terug getrokken en leeg,

weer minder een lucht van een zwervend, rovend dier.

De ochtend had weer een gezicht,

na te zijn ontrokken aan de duisternnis,

behorende bij het feest van het licht.

Het was gisteren al rustiger en bedaarder,

toen de duisternis al over de dag heen viel.

Het was of de stad zich weer op zijn grond waande.

Begonnen zijn weer de dagen,

de dagen van jachten en jagen
.
Dode en niets zeggende ogen,

ogen die niets zeggend zochten.

Stemmen klinken nu weer hard en hol in de avond,

die nu voelt dat alles voor een Jaar is gedaan.

auteur:Adrie©.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 januari 2009

De dronkeman

De dronkeman

Toen hij daar dronken en haveloos,

in de deurpost van de kroeg verscheen,

is het in mijn hart heel stil en koud geweest.

Niemand was ooit zo zeer een eerlijk mens,

zo open, behulpzaam en zonder voorbehoud,

strijder tegen heersers,

en helper van hun prooi!

Maar lijkt nu zijn leven,

zo reddeloos te hebben vergooid.

Hij lijkt nu blind, verslagen, vleugellam,

zodat er aan het beeld niets meer overschoot,

dan een gebroken, verdrietige, verwezen man.

En arm nu mijn vedrietig hart

dat dit beeld niet meer vergeten kan.

Zijn trieste kille en sombere ondergang-

van een door mij; nooit meer te vergeten man.

auteur: Adrie©. 31.12.008

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 januari 2009

Van niets tot niets

Van niets tot niets

Voel mijn lichaam steeds sneller slijten dan mijn vel,

met penseel en dichten voel ik me soms in de Hemel,

met de pijn en ziekte, soms opgesloten in een koude cel.

Dat ik hier nu op de Wereld ben, heb ik niet zelf bedacht,

het was de min die mij ter wereld bracht.

Maar naar die zelfde liefde, van zij die minden,

heb ik vaak hopeloos, mijn handen naar boven gebracht.

Soms voel ik mij door de Engelen mijn plekje gewezen,

maar dan weer stilte in mijn gedachten,

de hulp is alleen aan God en mijn naasten gegeven,

bij sociaal gedachtengoed, moet men niet meer wezen.

'O mijn vriendschap, 'O mijn zacht penseel,

wat hebt gij vaak mijn gevoelens naar het doek gebracht,

om de mooiste bloemen, maar ook de hel te evenaren.

Gij hebt met mij gekreund en gelachen in de voorbije jaren,

maar nu soms alleen duister van niets tot niets.......

auteur:Adrie.2.1.009©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 1 januari 2009

Nieuwjaar

Nieuwjaar

Maria en Jozef's ezeltje staat weer werkloos in de stal,

kijkt rond en denkt; och ja ik wist het eigenlijk ook al.

Als Maria's lastdier was hij het eigenlijk al jaren gewend,

hij was al lang met het gezinnetje vertrouwd en bekend.

Maar nu eerst zichtbaar de muur van de kerst zijn stilte,

dan de beelden van flitsende en vurige ontzetting,

bliksemstralen die kleurig het stalletje doorgilden.

Maar aan de Kerst en drie-koningen verplicht;

gaven de sterren en de Engel Gabriel hun het bericht.

Ach Gabriel; groet God van mij, weer bij hem gekomen,

dank je voor het kleine wezen uit U voortgekomen.

Maar eens als de Koningen op kraamvisite zijn gekomen,

schenken we ons toch ook weer, een heerlijk glaasje wijn.

auteur:Adrie©.1.1.2009

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:53 Reageer op dit bericht

Woensdag 31 december 2008

Veer

Veer

De schaduw van haar hoed op haar gelaat gericht,

verbergt steeds minder de rimpels op haar gezicht.

Het is haar stralend verlokkende jonge lijf niet meer,

wat verlegen probeert te verbergen, achter hoed of veer.

Haar ouder wordend lijf, verbergt steeds minder haar plooien,

en haar ouder worden, vaak erg moeilijk geaccepteerd.

Ziet met de feestdagen vol gegeten en roodgestoofde hoofden,

dan teruggetrokken in een hoekje overschreeuwd en pijnlijk verdoofd.

Maar als ze als oudere, nu soms haar vertier wil gaan zoeken,

dan vindt ze ook het vuur en haar jonkheid niet meer.

Haar jonkheid zal ze moeten gaan zoeken,

soms als verleden in de Geschiedenisboeken,

of het is al pijnlijk opgenomen en verteerd.

auteur: Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Berichten van 29 december 2008 tot 4 januari 2009

Het Hof van Eden

Poezen

Voorbije dagen

De dronkeman

Van niets tot niets

Nieuwjaar

Veer

Meer van Hartkronkels